IV Ka 890/14

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt IV Ka 890/14 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2014 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="241"/> <col width="469"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Górski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SSO Sylwana Wirth</p> <p>SSO Agnieszka Połyniak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Marta Synowiec</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu dnia 30 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. S.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">E.</span> z domu <span class="anon-block">L.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy</p> <p>z dnia 2 października 2014 roku, sygnatura akt VI K 346/14</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż przyjmuje, że oskarżony usiłował dokonać zaboru 24 (dwudziestu czterech) butelek wódki <span class="anon-block">S.</span> o pojemności 0,7 litra, o łącznej wartości 524, 16 złotych oraz 24 (dwudziestu czterech) butelek wódki <span class="anon-block">S.</span> o pojemności 0,5 litra, łącznej wartości 368, 40 złotych, a także 12 (dwunastu) butelek wódki o nieustalonej nazwie, a tym samym o nieustalonej wartości;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">Ł. Ś.</span> z Kancelarii Adwokackiej w <span class="anon-block">Ś.</span> 516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>IV.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 890/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem <span class="anon-block">R. S.</span> uznany został za winnego, że:</p> <p>w okresie od dnia 13 marca 2014 roku do dnia 04 kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">Ś.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarze, wykorzystując nieuwagę personelu <span class="anon-block"> hurtowni (...)</span>:</p> <p>a)  w okresie od 13.03.2014roku do 03.04.2014roku zabrał w celu przywłaszczenia 204 butelki o pojemności 0,5 litra wódki<span class="anon-block">Ż.</span> o wartości 3.080,40 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">K.</span>, Hurtownia w <span class="anon-block">Ś.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>,</p> <p>b)  w dniu 04.04.2014roku usiłował zabrać w celu przywłaszczenia 5 kartonów butelek z wódką, w tym 48 butelek o pojemności 0,7 litra wódki <span class="anon-block">S.</span> o wartości 1.048,32 zł, 48 butelek o pojemności 0,5 litra wódki <span class="anon-block">S.</span> o wartości 736,80 zł oraz 12 butelek wódki o nieustalonej nazwie o łącznej wartości co najmniej 1.784,32 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">K.</span>, Hurtownia w <span class="anon-block">Ś.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez pracowników hurtowni,</p> <p>tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§ 1 kk</a> i w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> wymierzono oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Nadto, zważywszy na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> orzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego 3.080,40 zł.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając:</p> <p>1)  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366§1 kpk</a> poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, wobec dokonania ustaleń stanu faktycznego na podstawie spisu z natury z dnia 12 marca 2014 r. i 4 kwietnia 2014 r. bez zweryfikowania tego dowodu poprzez zbadanie zakresu braków towaru wynikającego z wadliwie przeprowadzonych dostaw towaru a uwidocznionych w dokumentacjach hurtowni, tj. ewidencji zakupionego towaru i wykazu braku w dostawie towaru,</p> <p>a w konsekwencji powyższego uchybienia</p> <p>2)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżony zabrał w celu przywłaszczenia 204 butelki o pojemności 0,5 litra wódki <span class="anon-block">Ż.</span> o wartości 3.080,40 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> Hurtownia w <span class="anon-block">Ś.</span> podczas gdy w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> regularnie występowały braki towaru przy dostawach, w tym wódki <span class="anon-block">Ż.</span> o pojemności 0,5 litra, które to zostały przypisane oskarżonemu</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->z ostrożności procesowej zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił także:</span> </p> <p>3)  rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec <span class="anon-block">R. S.</span> kary 10 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności skutkiem czego nie zostaną zrealizowane cele kary w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej, a w szczególności polegającą na nie wzięciu pod uwagę postawy oskarżonego po popełnieniu przestępstwa oraz jego właściwości i warunków osobistych i w konsekwencji uznanie, że po stronie oskarżonego występuje negatywna prognoza kryminologiczna sprzeciwiająca się zastosowaniu środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary.</p> <p>Tym samym apelujący wniósł o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świdnicy, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia argumentów ujętych w pkt II I i 2 o zmianę zaskarżonego wyroku co do orzeczonej kary i warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, a stanowisko swe przekonująco uzasadnił. Poglądu tego nie zmienia pomyłka tycząca ilości, a tym samym i wartości alkoholu jaki oskarżony usiłował zabrać w celu przywłaszczenia, zwłaszcza, że sam Sąd Rejonowy zauważył to uchybienie, a stosownej korekty dokonał Sąd Okręgowy.</p> <p>Tym samym, skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną wydaje się ponowna analiza faktów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.</p> <p>Odnosząc się zatem wyłącznie do szczegółowych zarzutów apelującego należy stwierdzić, że <span class="anon-block">R. S.</span> kradzieży alkoholu dokonywał przez okres kilku tygodni, a został zatrzymany dopiero 4 kwietnia na usiłowaniu zaboru dalszej partii wódki. Tym samym stosownych ustaleń odnośnie wartości i wielkości zaboru można było dokonać w zasadzie wyłącznie poprzez analizę spisu z natury towaru, dokonanego przez pracowników pokrzywdzonej firmy oraz mając na względzie wyjaśnienia oskarżonego.</p> <p>Tak więc, skoro sam <span class="anon-block">R. S.</span> w postępowaniu przygotowawczym stwierdził jednoznacznie, ze dokonał kradzieży 204 butelek alkoholu, a znajduje to potwierdzenie w dokumentach <span class="anon-block">E.</span>, to tym samym brak jakichkolwiek podstaw dla kwestionowania takich ustaleń.</p> <p>Na marginesie należy jedynie podkreślić, że Sąd I instancji zmienił opis zarzuconego oskarżonemu czynu i przypisał mu faktycznie jedynie, to co okazało się niewątpliwym.</p> <p>Trudno zgodzić się nadto z apelującym, iż „bezwzględna” kara 10 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco surowym ukaraniem sprawcy.</p> <p>Skarżący zdaje się nie zauważać, że <span class="anon-block">R. S.</span> był w przeszłości 3-krotnie karany przez sąd za przestępstwa przeciwko mieniu, zaś z omawianego występku dokonanego na szkodę swego pracodawcy uczynił sobie praktycznie stałe, dodatkowe źródło dochodu.</p> <p>W efekcie powoływanie się obecnie na konieczność utrzymania żony i córki wydaje się być całkowicie nieuprawnione i dlatego zdecydowano jak w wyroku.</p> </div>