IV Ka 893/14

<p>Sygnatura akt IV Ka 893/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2014 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="241"/> <col width="469"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSO Adam Pietrzak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SSO Ewa Rusin</p> <p>SSO Tomasz Wysocki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Magdalena Telesz</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Władysławy Kunickiej - Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu dnia 30 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. W.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">H.</span> z domu <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i oskarżycielkę posiłkową <span class="anon-block">S. W.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku</p> <p>z dnia 22 sierpnia 2014 roku, sygnatura akt VI K 948/13</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne;</p> <p>II.  zwalnia oskarżycielkę posiłkową od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postepowaniem odwoławczym, zaś wydatki związane z tym postępowaniem zalicza na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 893/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2014 roku (sygn. akt VI K 948/13) Sąd Rejonowy w Kłodzku po rozpoznaniu sprawy <span class="anon-block">H. W.</span> oskarżonego o to, że w okresie od lipca 2013 roku do 27 października 2013 roku w <span class="anon-block">Ś.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> znęcał się psychicznie nad teściową <span class="anon-block">W. K.</span> w ten sposób, że wchodził do jej pokoju i dokuczał jej słownie mówiąc, że źle wychowała córkę, która niszczy rodzinę oraz fizycznie i psychicznie nad żoną <span class="anon-block">S. W.</span> w ten sposób:</p> <p>- wszczynał bezpodstawne awantury domowe, w trakcie których szydził z niej i ponizał ją nazywając <span class="anon-block">(...)</span>,, wyganiał ją z domu, chował filtr do pralki, by nie można było z niej korzystać, chował kluczyki od skrzynki w wysokim napięciem i klucze do pokoju turystów, wylewał zupę, nagrywał i robił zdjęcia, groził pobiciem a także podpaleniem gospodarstwa agroturystycznego i uniemożliwieniem prowadzenia działalności agroturystycznej, a także wyrzuceniem z gospodarstwa gości, które to groźby z uwagi na agresywne zachowanie wzbudziły u niej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione;</p> <p>- przy czym w dniu 25 września 2013 roku chwycił ją za nadgarstek prawej ręki i uderzał nim o meble, czym spowodował u niej obrzęk kończyny i siniak na dłoni, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na czas nie krótszy niż dni siedem, to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>;</p> <p>Oskarżonego <span class="anon-block">H. W.</span> uznał za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2013 roku w <span class="anon-block">Ś.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> naruszył nietykalność cielesną <span class="anon-block">S. W.</span> w ten sposób, że uderzył ja w głowę plastikowa butelką oraz oblał ja woda z butelki, to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> wymierzył mu grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych; oskarżonego <span class="anon-block">H. W.</span> uznał za winnego tego, że w dniu 25 września 2013 roku w <span class="anon-block">Ś.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> spowodował u <span class="anon-block">S. W.</span> obrażenia ciała naruszające czynności narządów jej ciała na czas krótszy niż dni 7 w postaci stłuczenia dłoni prawej, nadgarstka prawego i przedramienia prawego z obrzękiem tej okolicy, siniakiem grzbietu dłoni prawej i otarciem skóry na palcu III dłoni prawej w ten sposób, że chwycił ją za prawą rękę i uderzył nią o meble kuchenne, to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> wymierzył mu grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych; na podatnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 85 – 86 § 1 i 2 kk</a> wymierzył oskarżonemu za zbiegające się przestępstwa karę łączną grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych.</p> <p>Powyższy wyrok zaskrzyli: prokurator i oskarżycielka posiłkowa <span class="anon-block">S. W.</span>.</p> <p>Prokurator zaskarżył wyrok na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 kpk</a> w całości na niekorzyść oskarżanego <span class="anon-block">H. W.</span> zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3;art. 427;art. 427 § 1)">art. 438 pkt 3 i art. 427 § 1 kpk</a>:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, wyrażający się przyjęciem przez Sąd błędnego poglądu, że w przedmiotowej sprawie brak dowodów przemawiających za przypisaniem oskarżonemu <span class="anon-block">H. W.</span> sprawstwa czynu zabronionego opisanego w części wstępnej wyroku, albowiem zdaniem Sądu analiza zgromadzonego materiału dowodowego w tym: zeznania świadków, wyjaśnienia oskarżonego, jak też okoliczności sprawy nie dały podstaw do przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzuconego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, gdyż zdaniem Sądu ustalenia sprawy pozwalają jedynie na przypisanie <span class="anon-block">H. W.</span> sprawstwa incydentalnych zachowań godzących w godność i cześć pokrzywdzonych, tj. wypełnienia swoim bezprawnych zachowań znamion czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> – podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w szczególności krytyczna ocena wyjaśnień oskarżonego, zeznań przywołanych na wstępie świadków – pokrzywdzonych , okoliczności zdarzeń i ich kontekst – w szczególności skala agresji, jej częstotliwość i determinacja oskarżonego zdecydowanie przemawia za przyjęciem, że oskarżony swoim bezprawnym zachowaniem wypełnił znamiona zarzuconego mu w kacie oskarżenia czynu, a co najmniej swoim zachowaniem wyczerpał znamiona również czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190 a § 1 kk</a>.</p> <p>Podnosząc ten zarzut apelujący wniósł o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania przez Sąd I instancji.</p> <p>Oskarżycielka posiłkowa zaskarżyła wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając:</p> <p>1.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 kpk</a> obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a to:</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> wyrażającą się w:</p> <p>- błędnym uznaniu, że pokrzywdzona również prowokowała oskarżonego do sytuacji konfliktowych, mimo że za takim wnioskiem mogłyby przemawiać jedynie wyjaśnienia oskarżonego oraz dwojga świadków <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">T. G.</span>, z których żadne nie utrzymywało ze stronami bliskich relacji, nie było uczestnikiem sytuacji objętych zarzutem, a jedna z nich (siostra oskarżonego) jest skonfliktowana z pokrzywdzoną,</p> <p>- błędnym uznaniu, że zeznania pokrzywdzonej, trzech córek stron, ich partnerów nie pozwalają na przypisanie oskarżonemu, iż znęcał się nad pokrzywdzoną i <span class="anon-block">W. K.</span>, podczas gdy z zeznań tych wynika, że oskarżony dopuszczał się w czasie objętym aktem oskarżenia różnorakich form znęcania się fizycznego i psychicznego nad pokrzywdzoną i nie był do tego przez nią prowokowany, jak również znęcał się nad <span class="anon-block">W. K.</span>, a jednocześnie zeznania te pochodzą od bezpośrednich świadków wielu tych zdarzeń,</p> <p>- dokonaniu jednostronnej oceny dowodów , tj. w bezkrytycznym Aniu wiary wersji oskarżonego i nieuzasadnionej odmowie dania wiary pokrzywdzonej, mimo że jej zeznania znalazły potwierdzenie w innych dowodach,</p> <p>b) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a> poprzez powołanie w uzasadnieniu przy dokonaniu ustaleń faktycznych również dowodów, które wzajemnie się wykluczały i nie pozwalały na poczynienie takich ustaleń,</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, a to:</p> <p>a) przyjęcie, że strony czyniły sobie wzajemne złośliwości, podczas gdy stroną inicjującą konflikt i postępującą złośliwie wobec pokrzywdzonej był wyłącznie oskarżony,</p> <p>b) niedokonanie ustaleń, co do stanu zdrowia pokrzywdzonej <span class="anon-block">W. K.</span>, u której stwierdzono zanik mózgu, która cierpi na zaniki pamięci, co wpływało na jej postawę procesową, w tym na podjecie decyzji o odmowie złożenia zeznań,,</p> <p>c) niedokonanie ustaleń co do tego, że oskarżony zabraniał córkom stron oraz bratowej <span class="anon-block">E. K.</span> odwiedzin w domu stron,</p> <p>d) błędne ustalenie, że oskarżony oznaczył markerem płytki w łazience wyremontowanej przez pokrzywdzoną, gdyż były one wadliwie położone, podczas gdy uczynił to jedynie, by pokrzywdzonej dokuczyć, sokoro nie była to inwestycja oskarżonego, lecz pokrzywdzonej – w całości przez nią sfinansowana, już po wprowadzeniu rozdzielności majątkowej, a w trakcie trwania postępowania o znęcanie się, kiedy o relacje stron były już bardzo złe,</p> <p>e) błędne ustalenie, że oskarżony jednokrotnie uderzył pokrzywdzoną butelką po głowie, podczas gdy była ona bita wielokrotnie po głowie,</p> <p>f) błędne ustalenie, że pokrzywdzona zamyka przed oskarżonym pokoje turystyczne, podczas gdy czynił to oskarżony,</p> <p>g) błędne ustalenie, że w obecności funkcjonariuszy policji oskarżony zademonstrował, że pokrzywdzona niesłusznie posądziła oskarżonego, że używane urządzenie do hydromasażu pracuje wywołując znaczny hałas w godzinach ciszy nocnej, podczas gdy oskarżony włączył jedynie tę część urządzenia, które hałasu nie wywołuje,</p> <p>h) błędne ustalenie, że <span class="anon-block">J. W.</span> brała udział w czynnościach służbowych w domu stron w okresie objętym zarzutem, podczas gdy tak nie było,</p> <p>i) błędne ustalenie, że na skutek szarpaniny z pokrzywdzoną, pokrzywdzona oblała go gorącą wodą, podczas gdy szarpaninę wywołał oskarżony, który nie chciał, żeby pokrzywdzona gotowała ziemniaki w garnku, który nie słusznie uważa za własny, na skutek czego sam się oblał, przy czym woda była jedynie letnia,</p> <p>j) błędne ustalenie, że oskarżony wyprosił <span class="anon-block">E. K.</span> z domu, podczas gdy zabronił jej wizyty w wyrzucił posługując się słowami wulgarnymi, grożąc biciem,</p> <p>k) błędne ustalenie, że pokrzywdzona wycierała ręcznikiem oskarżonego podłogi lub zlew oraz wylewa jego kosmetyki, podczas gdy oskarżony trzyma je zamknięte w pokoju,</p> <p>l) błędne ustalanie, że pokrzywdzona uniemożliwiała oskarżonemu korzystanie z kuchenki lub wanny,</p> <p>m) błędne ustalenie, że wobec <span class="anon-block">W. K.</span> oskarżony ograniczał się jedynie do wymówek co do wychowania pokrzywdzonej, podczas gdy wielokrotnie poniżał ją i wyzywał, co <span class="anon-block">S. W.</span> wielokrotnie zgłaszał policji w OSP,</p> <p>n) błędne ustalenie, że pokrzywdzona schowała filtr do pralki <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>Mając na uwadze powyższe apelująca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonwoemu w Kłodzku do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Apelacje są oczywiście bezzasadne.</p> <p>Sąd I instancji zgromadził obszerny materiał dowodowy, prawidłowo go ocenił, a wyprowadzone wnioski przekonująco uzasadnił. Ocena materiału dowodowego zgodna jest z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Zawarty w uzasadnień zaskarżonego wyrku wywód, w którym tenże sąd poddał zgromadzone dowody ocenie pod kątem ich wiarygodności (k.5-8 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, k. 186-189 akt sądowych) czyniąc zadość wspomnianym zasadom i wskazaniom.</p> <p>Wnioski, do których doszedł sąd rejonowy mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności. Kwalifikacja prawna przypisanych oskarżonemu czynów nie budzi w ocenie sądu odwoławczego zastrzeżeń – dokonana przez Sąd I instancji analiza zachowań oskarżonego pod kątem przepisów wskazanych w zarzucie aktu oskarżenia, a z drugiej strony przepisów pominiętych przez sąd w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku (k.8 in fine – 9 uzasadnienia zaskarżonego, k.189 in fine -190 akt sądowych) zasługuje na pełną aprobatę.</p> <p>W świetle okoliczności sprawy i dyrektyw <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> brak jest podstaw do uznania wymierzonych oskarżonemu kar za poszczególne czyny jak i orzeczonej kary łączonej grzywny za rażąco niewspółmierne w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4) kpk</a>.</p> <p>Zarówno apelacja prokuratora jak i generalnie apelacja oskarżycielki posiłkowej sprowadzają się do polemiki z ustaleniami faktycznymi Sądu I instancji nie zawierając argumentów mogących podważyć trafność toku rozumowania tegoż sądu przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Co do zarzutu niedokonania ustaleń co do stanu zdrowia pokrzywdzonej <span class="anon-block">W. K.</span> „co miało wpływać na jej postawę procesową, w tym podjęcie decyzji o odmowie złożenia zeznań stwierdzić należy, iż sąd nie jest zobligowany do badania motywów, jakimi kieruje się świadek korzystając z ustawowego prawa odmowy zeznań, zaś analiza protokołu przesłuchania świadka w miejscu zamieszkania (k.122 akt sądowych) nie daje podstaw do stwierdzenia jakichkolwiek uchybień proceduralnych ze strony sądu.</p> <p>Zarzut niedokonania ustaleń co do tego, że oskarżony zabraniał córkom i bratowej odwiedzin w domu stron uznać należy za chybiony, albowiem okoliczność taka nie była przedmiotem zarzutu i nie ma ona znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie.</p> <p>Pozostałe zarzuty zawarte w apelacji oskarżycielki posiłkowej są wyrazem jej osobistej oceny materiału dowodowego, odmiennej od oceny dokonanej przez Sąd I instancji nie zawierają, jak wspomniano wyżej argumentacji pozwalającej na podważenie ustaleń faktycznych dokonanych przez tenże sąd.</p> <p>Mając na względzie powyższe sąd okręgowy orzekł jak na wstępie.</p> <p>Orzeczenie o kosztach oparte jest na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>