II Cz 750/13
Суды общей юрисдикции2013-12-02
Номер дела
II Cz 750/13
Дата решения
2013-12-02
Тип
DECISION
Судьи
Irena DobosiewiczPiotr Starosta (PRESIDING_JUDGE)Wojciech Borodziuk
Правовое основание
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Cz 750/13</strong>
</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 2 grudnia 2013 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy</strong>
</p>
<p>w następującym składzie:</p>
<p>Przewodniczący: <strong>
<!-- -->SSO Piotr Starosta</strong>
</p>
<p>Sędziowie: <strong>
<!-- -->SO Wojciech Borodziuk</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> SO Irena Dobosiewicz (spr.)</strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. w Bydgoszczy</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa: <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">R. W.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko: <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w przedmiocie kosztów procesu zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt I C 3847/12</p>
<p>
<strong>
<!-- -->postanawia: </strong>
</p>
<p>I
<strong>
<!-- -->sprostować oczywistą omyłkę w oznaczeniu kwoty zasądzonej od pozwanego na rzecz powoda w punkcie 2 sentencji oraz uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 30 lipca 2013 r., poprzez wpisanie w miejsce kwoty: „1.300,67 zł (tysiąc trzysta złotych sześćdziesiąt siedem groszy)”, prawidłowej kwoty: „1.299,67 zł (tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt siedem groszy)”,</strong>
</p>
<p>II
<strong>
<!-- -->oddalić zażalenie. </strong>
</p>
<p> Na oryginale właściwe podpisy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Cz 750/13 </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. zawartym w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, sygn. akt I C 3847/12, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.300,67 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>W uzasadnieniu wskazał, iż podstawą rozstrzygnięcia o kosztach był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 3)">§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Na koszty te składają się opłata od pozwu w kwocie 95 zł, wynagrodzenie pełnomocnika z opłatą skarbową w kwocie 617 zł, zaliczka na biegłego w kwocie 375,67 zł, opłata od rozszerzonego powództwa w kwocie 212 zł, łącznie – 1.300,67 zł.</p>
<p>Zażalenie na postanowienie złożył powód, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie na jego rzecz kwoty 1.600,67 zł, a także zasądzenie kosztów postępowania w II instancji.</p>
<p>Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:</p>
<p>1.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> poprzez przyjęcie, iż strona przegrywająca sprawę nie jest zobowiązana do zwrotu wszystkich kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw strony wygrywającej, ewentualnie:</p>
<p>2.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> poprzez jego wadliwe zastosowanie i uznanie, że w sprawie nie zachodzi obowiązek nałożenia na pozwanego obowiązku zwrotu pełnej kwoty kosztów procesu w sytuacji, gdy powód wygrał proces w całości,</p>
<p>3.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.p.c.</a> poprzez uwzględnienie jako podstawy orzeczenia pierwotnej wysokości roszczenia wskazanego w pozwie.</p>
<p>W uzasadnieniu wskazał, że po rozszerzeniu powództwa wartość przedmiotu sporu przekroczyła kwotę 5.000 zł, stąd też Sąd Rejonowy powinien był zasądzić tytułem wynagrodzenia pełnomocnika kwotę 1.200 zł zgodnie z § 6 pkt 4 w związku z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, nie zaś 600 zł.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje</strong>:</p>
<p>Zażalenie okazało się bezzasadne.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>, strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a>, stronom reprezentowanym przez radcę prawnego lub rzecznika patentowego oraz Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zwraca się koszty w wysokości należnej według przepisów o wynagrodzeniu adwokata.</p>
<p>Odrębne przepisy, do których odsyła <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 3)">art. 98 § 3 k.p.c.</a> to, w stosunku do pełnomocnika będącego radcą prawnym, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ()">rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>. (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490, określanego dalej jako: rozporządzenie). W § 4 ust. 1 przywołanego aktu wykonawczego została ustatuowana ogólna zasada, zgodnie z którą wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju, a w postępowaniu egzekucyjnym – od wartości egzekwowanego roszczenia. Ustawodawca przyjął zatem dwa sposoby określania wysokości stawek minimalnych. Pierwszy polega na kwotowym wskazywaniu wysokości opłat w poszczególnych rodzajach spraw albo kryterium przedmiotowe wynikające z rodzaju czynności lub sprawy. Drugi odsyła do obliczenia stawki z zachowaniem zasad określonych w § 6 rozporządzenia, a więc uzależnia jej wysokość od wartości przedmiotu sporu. Należy mieć przy tym na uwadze, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 19)">art. 19 k.p.c.</a>, w sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu. W innych sprawach majątkowych powód obowiązany jest oznaczyć w pozwie wartość przedmiotu sporu kwotą pieniężną.</p>
<p>Nie ulega wątpliwości, że podstawą rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, pomimo braku jego przywołania wprost w uzasadnieniu, był § 4 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym w razie zmiany w toku postępowania wartości stanowiącej podstawę obliczenia opłat, bierze się pod uwagę wartość zmienioną, poczynając od następnej instancji.</p>
<p>Powód początkowo domagał się zasądzenia kwoty 1.896,33 zł (mieszczącej się w zakresie przewidzianym w § 6 ust. 3 rozporządzenia), w toku postępowania rozszerzył powództwo do kwoty 6.130,17 zł (mieszczącej się w zakresie przewidzianym w § 6 ust. 4 rozporządzenia).</p>
<p>Mając na uwadze treść przywołanych powyżej przepisów Sąd I instancji słusznie zasądził tytułem kosztów zastępstwa procesowego kwotę 600 zł.</p>
<p>W konsekwencji przyjęcia, że Sąd Rejonowy trafnie zastosował § 4 ust. 2 rozporządzenia, należało uznać zarzuty skarżącego za bezzasadne.</p>
<p>Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy oddalił zażalenie w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a>
</p>
<p>W punkcie 2 sentencji oraz uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, na skutek błędu rachunkowego zamiast prawidłowej kwoty: „1.299,67 zł (tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt siedem groszy)”, wpisano kwotę: „1.300,67 zł (tysiąc trzysta złotych sześćdziesiąt siedem groszy)”. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że na kwotę zasądzoną tytułem zwrotu kosztów procesu składają się: opłata od pozwu – 95 zł, wynagrodzenie pełnomocnika z opłatą skarbową – 617 zł, zaliczka na biegłego – 375,67 zł, opłata od rozszerzonego powództwa – 212 zł, jednakże suma tych kwot daje wynik 1.299,67 zł, nie zaś 1.300,67 zł. Omyłka ta ma charakter oczywisty.</p>
<p>Z tego też względu na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 350;art. 350 § 1;art. 350 § 2)">art. 350 § 1 i 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> należało z urzędu sprostować ten wyżej opisany błąd rachunkowy w sposób wskazany w punkcie I sentencji postanowienia.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Na oryginale właściwe podpisy</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Za zgodność z oryginałem</em>
</p>
</div>