IV U 163/13

<p>Sygn. akt IV U 163/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 2 grudnia 2013r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Jacek Witkowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Marta Żuk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">W. M.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 23 listopada 2012 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">W. M.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje <span class="anon-block">W. M.</span> prawo do emerytury od dnia 01 stycznia 2013r.</strong> </p> <p>Sygn. akt IV U IV U 163/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 23.11.2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> odmówił ubezpieczonemu <span class="anon-block">W. M.</span> przyznania prawa do emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4)">§ 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. nr 8 poz. 43), albowiem wnioskodawca nie wykazał na dzień 1.01.1999 r. co najmniej 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych.</p> <p>Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony <span class="anon-block">W. M.</span>, który wnosił o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury w wieku obniżonym. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony twierdził, że wykonywał prace kierowcy autobusu w biurze podróży w <span class="anon-block">S.</span>, jednakże biuro to nie istnieje i nie może uzyskać świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje;</strong> </p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> złożył w dniu 4.10.2012 r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie mu prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych świadectw pracy pozwany organ rentowy przyjął, że na dzień 1.01.1999 r. <span class="anon-block">W. M.</span> wykazał 22 lata, 1 miesiąc i 23 dni ogólnego stażu ubezpieczeniowego, w tym 14 lat, 3 miesiące i 6 dni zatrudnienia w warunkach szczególnych. W związku z tym pozwany ZUS zaskarżoną decyzją z dnia 23.11.2012 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do emerytury. Po wydaniu decyzji ubezpieczony złożył umowy o naukę rzemiosła i w związku z tym pozwany Oddział ZUS zaliczył te dwa nowe okresy do ogólnego okresu ubezpieczeniowego i wydał kolejna decyzję z dnia 30.01.2013 r., na mocy której uznał za udowodniony okres ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, 1 miesiąca i 23 dni, jednakże okres zatrudnienia w warunkach szczególnych pozostał bez zmian. Z tego względu ponownie odmówił przyznania prawa do emerytury (k. 98 a.e.).</p> <p>Na rozprawie ubezpieczony <span class="anon-block">W. M.</span> popierał odwołanie i wnosił o zaliczenie do okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych okresu pracy w biurze podróży w <span class="anon-block">S.</span>, licencja <span class="anon-block">(...)</span>, na stanowisku kierowcy autobusu od dnia 1.03.1993 r. do 31.08.1994 r. Na okoliczność tego zatrudnienia ubezpieczony złożył świadectwo pracy tzw. ogólne wraz z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury (k. 27 a.e.). Na podstawie zeznań ubezpieczonego i prowadzącej wymienione <span class="anon-block"> biuro (...)</span> Sąd ustalił, iż wnioskodawca w okresie zatrudnienia w tym biurze turystycznym jeździł autokarem na wycieczki jako kierowca tych pojazdów. Obsługiwał wyjazdy zarówno krajowe jak i zagraniczne. Było to wyłącznie jego zajęcie, wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (k. 8-8 v i 13-13v). Prowadząca <span class="anon-block"> biuro (...)</span> prowadziła to biuro na podstawie licencji, udzielone jej przez <span class="anon-block"> Biuro (...)</span> jako jednoosobowy podmiot gospodarczy. Zawierała ona umowy o pracę z <span class="anon-block">W. M.</span> jako kierowca autobusu, który był na stanie tego biura. <span class="anon-block">H. P.</span> zlikwidowała tę działalność gospodarczą.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego zebrany materiał dowodowy w postaci zeznań świadka i ubezpieczonego w zestawieniu ze świadectwem pracy tzw. ogólnym daje podstawę do uznania, że ubezpieczony <span class="anon-block">W. M.</span> w spornym okresie wykonywał zatrudnienie na stanowisku kierowcy autobusu w pełnym wymiarze czasu pracy. Ten rodzaj pracy należy do kategorii zatrudnienia w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisu cytowanego wyżej Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r., mianowicie w wykazie A dział VIII poz. 2 wymieniona jest praca na stanowisku kierowcy autobusu, dlatego Sąd uznał, że Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. spełnia warunek zaliczenia tego okresu zatrudnienia jako pracy w warunkach szczególnych i po doliczeniu go do okresu w tej kategorii, który uznał pozwany organ rentowy tj. okresu 14 lat, 3 miesięcy i 6 dni, łączny okres zatrudnienia <span class="anon-block">W. M.</span> na dzień 1.01.1999 r. w warunkach szczególnych przekracza 15 lat. Ubezpieczony pozostaje w zatrudnieniu i nie jest członkiem OFE. W tej sytuacji Sąd przyjął, iż na dzień 1.01.2013 r. ubezpieczony spełnia warunki określone w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14) § 2;art. 477(14) § 2 ust. 1;§ 3;§ 4;§ 4 ust. 1;§ 4 ust. 1 pkt. 1;§ 4 ust. 1 pkt. 3)">§ 2 ust. 1, § 3 i § 4 ust. 1 pkt 1 i 3</a> powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o FUS do przyznania mu prawa do emerytury w wieku obniżonym. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 kpc</a> Sąd orzekł jak w sentencji.</p> </div>