VI U 1902/13

<table> <colgroup> <col width="14"/> <col width="97"/> <col width="250"/> <col width="333"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt.</strong> </p> </td> <td> <p>VI U 1902/13</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> </div> </td> </tr> <table> <colgroup> <col width="75"/> <col width="42"/> <col width="28"/> <col width="84"/> <col width="55"/> <col width="42"/> <col width="41"/> <col width="44"/> <col width="40"/> <col width="262"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->Dnia</strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p>2 grudnia 2013r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"/> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>na rozprawie w składzie:</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td colspan="5"> <p>SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td colspan="5"> <p>st. sekr. sądowy Małgorzata Pyszka-Cichońska</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>po rozpoznaniu w dniu</p> </td> <td colspan="5"> <p>2 grudnia 2013r.</p> </td> <td> <p>w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>odwołania</p> </td> <td colspan="8"> <p> <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>z dnia</p> </td> <td colspan="5"> <p>16 kwietnia 2013 r.</p> </td> <td> <p>Nr</p> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>w sprawie</p> </td> <td colspan="7"> <p> <span class="anon-block">J. W.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>przeciwko:</p> </td> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>o emeryturę</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>1.  Zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> z dnia 16 kwietnia 2013r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> i przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 24 kwietnia 2013r.</p> <p>2.  Stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> </table> <p>Sygn. akt VI U 1902 / 13</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 16 kwietnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> odmówił <span class="anon-block">J. W.</span> prawa do emerytury, powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( tekst jednolity Dz. U. z 2009r., nr 153, poz. 1227 ze zm. ).</p> <p>W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania żądanego świadczenia, ponieważ nie udowodnił, że w wymaganym okresie 15 lat pracował w warunkach szczególnych. ( ZUS uwzględnił ubezpieczonemu do okresu pracy w warunkach szczególnych łącznie 11 lat, 1 miesiąc i 14 dni ).</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w tym posiada wymagany okres pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił i zważył co następuje :</strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 27)">art. 27 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> – urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. przysługuje emerytura, jeżeli osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny oraz mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny.</p> <p>Natomiast w myśl art. 29 ust. 1 ustawy przytoczonej na wstępie – ubezpieczeni urodzeni przed 1 stycznia 1949r., będący pracownikami, którzy nie osiągnęli wieku emerytalnego określonego w art. 27 pkt 1 mogą przejść na emeryturę – mężczyźni – po osiągnięciu wieku 60 lat, jeżeli mają co najmniej 25 letni okres składkowy i nieskładkowy oraz zostali uznani za całkowicie niezdolnych do pracy.</p> <p>Modyfikacje w zakresie wieku przewiduje art. 32 ust.1 ustawy, uzależniając wcześniejsze nabycie prawa do emerytury od zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.</p> <p>Natomiast art. 184 przytoczonej na wstępie ustawy stanowi, że ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:</p> <p>1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz</p> <p>2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.</p> <p>Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu.</p> <p>Zatem w powyższym zakresie zachowuje swoją aktualność <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> ( Dz. U. nr 8, poz. 43 ze zm. ), wydane na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820400267" title="Ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - Dz. U. z 1982 r. Nr 40, poz. 267 (art. 27;art. 27 ust. 3)">art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1982r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin</a> ( Dz. U. nr 0, poz. 267 ze zm. ).</p> <p>Zgodnie z § 3 i 4 przytoczonego Rozporządzenia – za okresy zatrudnienia wymagane do uzyskania emerytury (…) uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Przy czym prawo do emerytury nabywa pracownik, który wykonywał prace w warunkach szczególnych, wymienione w wykazie A, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki :</p> <p>- osiągnął wiek emerytalny wynoszący : 55 lat dla kobiety i 60 lat dla mężczyzny,</p> <p>- ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Jednocześnie w myśl § 2 ust. 1 wspomnianego Rozporządzenia – okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w Rozporządzeniu są okresy, w których praca w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.</p> <p>Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy ubezpieczony spełnia warunek wymaganego czasu pracy w warunkach szczególnych, niezbędny do uzyskania tzw. emerytury wcześniejszej.</p> <p>W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w aktach rentowych i dokumentacji pracowniczej, a także przesłuchał ubezpieczonego i świadków : <span class="anon-block">B. B.</span> i <span class="anon-block">A. N.</span> </p> <p>( nagranie z rozprawy w dniu 02.12.2013r. ).</p> <p>Po przeanalizowaniu wspomnianego wyżej materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza twierdzenia ubezpieczonego dotyczące posiadania wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Jak wynika bowiem ze wspomnianych wyżej dowodów, ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> przy <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w okresie od 07.04.1976r. do 28.02.1978r. na cały etat na stanowisku kierowcy. W tym czasie stale jeździł samochodami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, takimi, jak np. <span class="anon-block">S. (...)</span>, <span class="anon-block">J.</span> z naczepą. Ubezpieczony nie korzystał z urlopów bezpłatnych ani też nie chorował. W okresie zimowym ubezpieczony otrzymywał dodatkowo zupę.</p> <p>Następnie w okresie od 16.03.1978r. do 13.10.1979r. ubezpieczony stale i na cały etat pracował jako kierowca samochodów ciężarowych o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony w <span class="anon-block">(...)</span> Spółdzielni<span class="anon-block">(...)</span>. Ubezpieczony nie korzystał z urlopów bezpłatnych, ani ze zwolnień lekarskich.</p> <p>W okresie od 30.11.1979r. do 24.01.1980r. ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, gdzie pracował jako kierowca samochodów ciężarowych o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Tam również ubezpieczony nie korzystał z urlopów bezpłatnych, nie miał też dłuższych okresów choroby.</p> <p>Później w okresie od 28.01.1980r. do 16.08.1980r. ubezpieczony pracował na cały etat jako kierowca samochodów ciężarowych o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony w <span class="anon-block">(...)</span> Przedsiębiorstwie <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">B.</span>. Ubezpieczony nie korzystał z urlopów bezpłatnych u tego pracodawcy, ani też nie chorował.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego oraz świadków, albowiem były one spójne, logiczne i potwierdzone dodatkowo przez złożone do akt dokumenty. Ponadto należy zaznaczyć, iż świadek <span class="anon-block">A. N.</span> był osobą obcą dla ubezpieczonego, zatem nie był bezpośrednio zainteresowany wynikiem sprawy, a dodatkowo jako osoba pracująca z ubezpieczonym, opierał złożone zeznania na własnych spostrzeżeniach. Natomiast świadek – <span class="anon-block">B. B.</span>, jako była żona ubezpieczonego, nie była zainteresowana wynikiem sprawy, natomiast była dobrze zorientowana jaką pracę wykonywał w spornych okresach ubezpieczony ( ówczesny mąż świadka ).</p> <p>Wspomniane wyżej dowody wskazują, że podczas zatrudnienia we wskazanych wyżej Zakładach i podanych okresach ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A dziale VIII pod <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (poz. 2)">poz. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki niezbędne do przyznania emerytury , dlatego też Sąd zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 ^{<!-- -->14}§ 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję, jak w pkt 1 wyroku.</p> <p>Jednocześnie, zgodnie z aktualnym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 118;art. 118 ust. 1 a)">art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> w pkt 2 wyroku zawarto orzeczenie o braku odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, bowiem dopiero przeprowadzenie w toku postępowania sądowego dowody pozwoliły na rozstrzygnięcie sprawy, jak w pkt 1, przy czym postępowanie to nie mogło być prowadzone przez organ rentowy.</p> <p>SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz</p> </div> </table>