IV Ka 984/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. IV Ka 984/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 3 grudnia 2013 r</strong>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Jerzy Menzel </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SSO Stanisław Jabłoński (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> del. do SO Piotr Wylegalski </strong> </p> <p>Protokolant Justyna Gdula</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S. (1)</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia</p> <p>z dnia 21 czerwca 2013 r sygn. akt V K 945/12</p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia do ponownego rozpoznania.</strong> </p> <p>IV Ka 984/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S. (1)</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>w dniu 27 października 2011 roku we <span class="anon-block">W.</span>, będą pod wpływem środków odurzających, tj. <span class="anon-block">(...)</span>w stężeniu 277 ng/ml, <span class="anon-block">(...)</span> w stężeniu 42 ng/ml oraz <span class="anon-block">(...)</span> o stężeniu 134 ng/ml, prowadził samochód marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym, wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych wydanemu przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt VII K 541/09, oraz będąc uprzednio skazany m prawomocnymi wyrokami przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia sygn. akt V K 1871/09, sygn. akt II K 395/09, sygn. akt V K 615/09, sygn. akt V K 724/09 oraz przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt II K 807/09,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem</strong> z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt V K 945/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w V Wydziale Karnym:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> za winnego tego, że w dniu 27 października 2011 roku we <span class="anon-block">W.</span>, będąc pod wpływem środków odurzających, tj. <span class="anon-block">(...)</span> w stężeniu 277 ng/ml we krwi, <span class="anon-block">(...)</span> w stężeniu 42 ng/ml we krwi oraz <span class="anon-block">(...)</span> o stężeniu 134 ng/ml we krwi i wbrew obowiązującemu wobec niego zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych wydanemu przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt VII K 541/09, oraz będąc uprzednio skazany za przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem środków odurzających prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia w sprawach o sygn. akt V K 1871/09, sygn. akt II K 395/09, sygn. akt V K 615/09, sygn. akt V K 724/09 oraz przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków w sprawie o sygn. akt II K 807/09, prowadził samochód marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym, co stanowiło występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 (sześciu) lat;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania) w dniu 27 października 2011 roku;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. K.</span> kwotę 708,48 złotych (w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstąpił od wymierzenia opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego i zaskarżając wyrok w całości, na korzyść oskarżonego, zarzucił:</p> <p>1.  naruszenie przepisów postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a>, mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegające na dokonaniu jednostronnej oceny materiału dowodowego na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, a w szczególności na dowolnym uznaniu wyjaśnień tego oskarżonego za niewiarygodne;</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający istotny wpływ na treść tego rozstrzygnięcia, a polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span> dnia 27 października 2011 r. prowadził samochód marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, podczas gdy ze swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika wniosek, że pojazd ten był prowadzony przez świadka <span class="anon-block">K. W.</span>.</p> <p>Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> od zarzucanego mu czynu, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego, niezależnie od podniesionych w niej zarzutów, skutkować musiała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy uzupełnił bowiem postępowanie dowodowe dopuszczając zawnioskowany przez oskarżonego dowód z zeznań świadka <span class="anon-block">M. S. (2)</span>. Świadek ten zdarzenie z dnia 27 października 2011 r. opisał natomiast w sposób diametralnie różny od tego, co ujęte zostało w zarzucie aktu oskarżenia i co następnie ustalił Sąd pierwszoinstancyjny w oparciu o przeprowadzone w sprawie dowody. W szczególności świadek ten oświadczył, iż feralnego dnia szedł wspólnie z koleżanką <span class="anon-block">I. M.</span> i widział jak z <span class="anon-block">V. (...)</span>, który stanął w zasięgu ich wzroku, wysiadł kierowca auta – wysiadł przednimi drzwiami od strony pasażera, a następnie to samo zrobił <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, który cały ten czas siedział z tyłu, zaś auto opuścił wysiadając przez drzwi od strony kierowcy.</p> <p>Jest rzeczą niewątpliwą, że w/w dowód podważa, a z całą pewnością poddaje pod wątpliwość, ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd meriti, wskazując na nowe, a przy tym istotne okoliczności faktyczne, o których wiedzy nie miał ów Sąd w dacie wyrokowania w sprawie i które wymagają rzetelnej weryfikacji. Równie niewątpliwe jest, że okoliczność powyższa -w świetle zapadłych na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeksu postępowania karnego</a> judykatów- uniemożliwia Sądowi Odwoławczemu wydanie orzeczenia reformatoryjnego, bowiem stanowiłoby to naruszenie zasady instancyjności procesu określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 452;art. 452 § 1)">art. 452 § 1 kpk</a> (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 16 marca 2006 r., II AKa 160/05, OSN Prok. i Pr. 2007, nr 1, poz. 34). W tym zatem stanie rzeczy Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok uchylił przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Śródmieścia do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości, czyniąc priorytetem jego rozszerzenie o przesłuchanie świadka <span class="anon-block">M. S. (2)</span> oraz <span class="anon-block">I. M.</span>, tj. osoby, która wedle twierdzeń <span class="anon-block">M. S. (2)</span> była również naocznym świadkiem zdarzenia z dnia 27 października 2011 r. Następnie ogół zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd podda swobodnej ocenie i wyda wyrok, który w razie potrzeby uzasadni w sposób zgodny z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.</p> </div>