II Cz 906/13

<p>Sygn. akt II Cz 906/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 3 grudnia 2013 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> S.S.O. Wojciech Vogt</p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie</strong>: S.S.O. Barbara Mokras – spr.</p> <p> S.S.O. Janusz Roszewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. w Kaliszu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. P.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">G. G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>w przedmiocie zażalenia <span class="anon-block">G. G.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie</p> <p>z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I Nc 339/13</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie</strong> </p> <p>Sygn. akt II Cz 906/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie udzielił zabezpieczenia roszczenia <span class="anon-block">J. P.</span>poprzez zajęcie ruchomości w postaci urządzeń opalających, stanowiących wyposażenie lokalu położonego w <span class="anon-block">J.</span>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła pozwana <span class="anon-block">G. G.</span> domagając się jego uchylenia podnosząc, iż urządzenia opalające nie są własnością pozwanej, poza tym doszła do porozumienia z powodem w zakresie spłaty zaległości czynszowych i przedłużenia umowy najmu stąd zabezpieczenie jest niepotrzebne.</p> <p>W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie z uwagi na niedotrzymanie przez pozwaną postanowień porozumienia i nie udowodnienie twierdzeń w przedmiocie własności urządzeń zajętych w drodze zabezpieczenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. </strong> </p> <p>Jak zasadnie wskazał Sąd Rejonowy w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 730(1);art. 730(1) § 1)">art. 730^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a> zabezpieczenia może żądać każda strona postępowania, na każdym jego etapie, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.</p> <p>Analizując zarzuty zażalenia Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, iż w niniejszej sprawie powód uprawdopodobnił roszczenie. Skoro w wyniku zawarcia porozumienia przez strony zadłużenie pozwanej zostało spłacone jedynie w części, co skutkowało z resztą częściowym cofnięciem pozwu, nie sposób przyjąć za słuszne twierdzeń skarżącej, iż udzielenie zabezpieczenia jest „niepotrzebne”. Wskazać także trzeba, że w obliczu przyznania przez pozwaną braku rentowności prowadzonej przez nią działalności gospodarczej (pismo k. 13) wykazano również interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.</p> <p>Podkreślenia nadto wymaga, że pozwana w żaden sposób nie wykazała, iż nie jest właścicielką ruchomości objętych wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia. Z tej też przyczyny argument ten nie mógł wpłynąć na zmianę zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji postanowienia.</p> </div>