I C 528/13
Суды общей юрисдикции2013-12-03
Номер дела
I C 528/13
Дата решения
2013-12-03
Тип
SENTENCE
Судьи
Andrzej Bosak (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>Sygn. akt I C 528/13</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 3 grudnia 2013 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział I Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący: SSO Andrzej Bosak</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Zych</strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. w Tarnowie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">R. K.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>Utrzymuje w mocy w całości nakaz zapłaty z dnia 4 kwietnia 2013 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sygn. akt I C 528/13</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 3 grudnia 2013 roku</strong>
</p>
<p>Pozwem z dnia 28 marca 2013 roku powód <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">R. K.</span> kwoty 174 274,89 złotych wraz odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych oraz 17,00 zł opłaty skarbowej za pełnomocnictwo.</p>
<p>W uzasadnienie pozwu powód wskazał, że jest w posiadaniu weksla własnego wystawionego przez pozwanego, opiewającego na sumę wekslową 174 274,89 zł z terminem płatności w dniu 27 marca 2013 roku i miejscem płatności w <span class="anon-block">S.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Powód podał, że zawiadomił pozwanego listem poleconym o terminie wykupu weksla i wezwał pozwanego do dobrowolnego wykonania zobowiązania – wykupu weksla w dniu 27 marca 2013 roku. Pozwany nie dokonał wpłaty sumy wekslowej w oznaczonym terminie. Jako podstawę prawną roszczenia powód wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 101;art. 101 pkt. 2)">art. 101 pkt. 2 prawa wekslowego</a>, a podstawę roszczenia odsetkowego określił wg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a>, przyjmując, że termin spełnienia świadczenia wynika z treści weksla.</p>
<p>W dniu 4 kwietnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie wydał nakaz zapłaty w postepowaniu nakazowym o sygn. akt I Nc 19/13, w którym nakazał aby pozwany <span class="anon-block">R. K.</span> zapłacił na rzecz strony powodowej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 174 274,89 zł z odsetkami w wysokości ustawowej od dnia 28 marca 2013 roku do dnia zapłaty wraz z kwotą 5 795 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotą 3 617 zł.</p>
<p>Strona pozwana wniosła zarzuty od nakazu zapłaty, w których wnosiła o jego uchylenie i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwany podniósł, że powód nie uzyskał zgody leasingodawcy na zawarcie umowy dzierżawy, co było warunkiem obowiązywania umowy. Powód bez wiedzy leasingodawcy nie był uprawniony do oddania drukarki w dzierżawę, co czyni zawarta umowę dzierżawy nieważną. Pozwany zarzucił również, że weksel został wypełniony niezgodnie z deklaracją wekslową. Ponadto pozwany wskazał, że <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w całości spłaciła dochodzoną przez pozwanego należność, a mając na uwadze, że odpowiedzialność pozwanego jest solidarna z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, fakt spełnienia świadczenia przez spółkę zwalnia z odpowiedzialności także pozwanego. Pozwany naprowadza, że kwota, na którą został wypełniony weksel, wynika z faktur i not odsetkowych wystawionych przez powoda w okresie od września do grudnia 2012 roku. Tymczasem <span class="anon-block">(...)</span>S.A. w okresie od września2012 roku do 24 kwietnia 2013 roku wpłaciła łącznie na rzecz powoda ponad 350 000 zł. Ponadto <span class="anon-block">(...)</span>S.A uzyskała informacje, że powód pomimo regulowania czynszu przez spółkę nie uiszcza rat leasingowych. W związku z tym spółka w uzgodnieniu z powodem uregulowała część swoich zobowiązań wobec powoda – w łącznej wysokości około 60 000 zł – bezpośrednio na rzecz leasingodawcy. Fakt dokonania płatności zobowiązań leasingowych powoda bezpośrednio na rzecz leasingodawcy był dodatkowo uzasadniony odpowiedzialnością za te zobowiązania <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> oraz członków zarządu spółki, jaką przyjęli na siebie w umowie dzierżawy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Powód <span class="anon-block"> - (...) spółka akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> jest następcą prawnym <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>. <span class="anon-block"> (...) spółka akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> jest następcą prawnym <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: okoliczności bezsporne.</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w dniu 7 lipca 2008 roku, jako Wydzierżawiający, zawarła ze <span class="anon-block"> spółką (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> „Umowę dzierżawy maszyny z zabezpieczeniem” (zwana dalej: Umową), przedmiotem której była dzierżawa drukarki wielkoformatowej <span class="anon-block">H. (...)</span>, nr seryjny <span class="anon-block"> (...)</span>, rok produkcji 2008, a stanowiącej własność leasingodawcy – <span class="anon-block"> (...)</span> zgodnie z <span class="anon-block">umową leasingu nr (...)</span> z dnia 4 lipca 2008 roku, do dnia spłaty całej należności za przedmiotową maszynę. Umowa leasingu stanowiła integralną część Umowy. Zgodnie z postanowieniami Umowy tytułem zabezpieczenia praw Wydzierżawiającego wynikających z umowy, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zobowiązała się złożyć wesel in blanco z klauzulą „bez protestu” wraz z deklaracją wekslową na kwotę 1 375 000 zł. W dniu zawarcia umowy, <span class="anon-block">R. K.</span> ustanowił na rzecz wydzierżawiającego zabezpieczenie w postaci weksla własnego in blanco z klauzulą „bez protestu” wraz z deklaracją wekslową – stanowiący załącznik nr 4 do umowy. <span class="anon-block">A. M.</span> również ustanowił takie zabezpieczenie. Wydzierżawiający posiadał prawo do swobodnego wyboru kolejności zaspokajania swoich roszczeń ze złożonych zabezpieczeń wekslowych (§ 9 Umowy).</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: „Umowa dzierżawy maszyny z zabezpieczeniem” z dnia 7 lipca 2008 roku – k. 41-44.</em>
</p>
<p>Z deklaracji wekslowej z dnia 7 lipca 2008 roku wynika, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> miała prawo wypełnić złożony przez <span class="anon-block">R. K.</span> weksel w razie nie wywiązania się przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z Umowy w zakresie terminowego regulowania zobowiązań na jej rzecz. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> miała prawo wypełnić weksel złożony przez <span class="anon-block">R. K.</span> na sumę równą wysokości zaległego czynszu dzierżawnego z Umowy, powiększoną o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych oraz koszty dodatkowych opłat fiskalnych, opatrzyć weksel datą płatności i uzupełnić go o inne klauzule według własnego uznania, zawiadamiając wystawcę weksla listem poleconym, w takim terminie aby mógł je otrzymać na 7 dni przed dniem zapłaty.</p>
<p>
<em>
<!-- --> Dowód: Deklaracja wekslowa z dnia 7 lipca 2008 roku – k. 93.</em>
</p>
<p>Przez okres czterech lat od podpisania Umowy raty dzierżawne były uiszczane przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> raz terminowo, a raz z opóźnieniem. Na przełomie sierpnia i września 2012 roku <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> zaprzestała płacenia rat dzierżawnych i na koniec roku 2012 jej zaległości wynosiły 174 274,89 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: obroty konta za okres obrachunkowy 2008 - k. 121, obroty konta za okres obrachunkowy 2009 - k. 120, obroty konta za okres obrachunkowy 2010 - k. 118-119, obroty konta za okres obrachunkowy 2011 - k. 117, obroty konta za okres obrachunkowy 2012 - k. 115-116, obroty konta za okres obrachunkowy 2013 - k. 114, potwierdzenie salda numer <span class="anon-block">(...)</span>na dzień 28 czerwca 2013 roku - k.113, zeznania powoda k. 138-139.</em>
</p>
<p>W związku z zaległościami w uiszczaniu rat dzierżawnych przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> prezes zarządu powodowej spółki – <span class="anon-block">L. R.</span> podjął rozmowy z poręczycielami - pozwanym i <span class="anon-block">A. M.</span>. <span class="anon-block">A. M.</span> zadeklarował, że jako poręczyciel będzie spłacał część zadłużenia <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> względem <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> i łącznie w roku 2013, dokonał wpłat na kwotę 75 000 zł. <span class="anon-block">A. M.</span> zawnioskował, aby jego wpłaty księgować na poczet bieżących zobowiązań <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span> tj. od faktury dzierżawnej za miesiąc marzec. Pozwany <span class="anon-block">R. K.</span> nie dokonał żadnych wpłat na pokrycie zaległości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> u powoda związanych z Umową dzierżawy z dnia 7 lipca 2008 roku.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: zeznania powoda k. 138-139, obroty konta za okres rachunkowy 2013 dot. <span class="anon-block">M.</span> – k. 63, obroty konta za okres obrachunkowy 2013 - k. 114, pismo z dnia 14 lutego 2013 roku – k. 64.</em>
</p>
<p>Na dzień 28 czerwca 2013 roku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zalegała z płatnościami w stosunku do powoda na kwotę 204 7956,92 zł. Zadłużenie to zostało potwierdzone przez pracownika księgowości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> - <span class="anon-block">K. L.</span>. Kwota ta obejmuje należność, na którą wystawiono weksel, kwoty z niezapłaconych faktury wystawionych w późniejszym okresie. Obliczając zadłużenie uwzględniono również wpłaty dokonywane przez <span class="anon-block">A. M.</span>. Wprawdzie na koniec 2012r saldo obrotów pomiędzy spółkami wynosiło 108426,32 zł co mogłoby sugerować , że kwota wymieniona w treści weksla nie odpowiada zadłużeniu ze stosunku podstawowego, ale wedle salda zadłużenia na koniec czerwca 2013r zadłużenie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wynosiło 204796,92 zł. Kwota ta przewyższa zobowiązanie wynikające z treści wypełnionego przez stronę powodową weksla.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: potwierdzenie salda numer <span class="anon-block">(...)</span>na dzień 28 czerwca 2013 roku - k.113, zeznania powoda k. 138-139, obroty konta za okres obrachunkowy 2012 - k. 115-116, potwierdzenia wpłat k 59-61, pismo strony powodowej k 94-95.</em>
</p>
<p>Wobec zaprzestania przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> płatności rat dzierżawnych powód wezwał spółkę do zapłaty należności w kwocie 174 274,89 zł na dzień 31 grudnia 2012 roku.</p>
<p>
<em>
<!-- -->
Dowód: wezwanie do zapłaty numer <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 31 grudnia 2012 roku - k. 37.</em>
</p>
<p>Powód wypełnił weksel in blanco wystawiony przez <span class="anon-block">R. K.</span> na kwotę 174 274,89 zł (sto siedemdziesiąt cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt cztery złote 89/100) z terminem płatności na dzień 27 marca 2013 roku i miejscem płatności w <span class="anon-block">S.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: weksel - k. 5, wezwanie do wykupu weksla k. 4.</em>
</p>
<p>Pozwany nie dokonał zapłaty sumy wekslowej i nie wykupił weksla.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: okoliczność bezsporna.</em>
</p>
<p>W dniu 9 maja 2013 roku Leasingodawca – <span class="anon-block">(...)</span>sp. z o.o., w związku z bezskutecznym upływem terminu wyznaczonego do zapłaty zaległych opłat leasingowych, wypowiedział <span class="anon-block">umowę leasingu nr (...)</span> z dnia 4 lipca 2008 roku w trybie natychmiastowym. Przedmiot leasingu został zabezpieczony w siedzibie <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span> Maszynę pozostawiono pod nadzorem <span class="anon-block">A. M.</span> – ma zostać dokonana jej wycena i sprzedaż celem rozliczenia zobowiązań spółki powodowej względem leasingobiorcy.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: Wypowiedzenie nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 9 maja 2013 roku - k.58, zeznania powoda k. 138-139.</em>
</p>
<p>Pozwany jest członkiem zarządu <span class="anon-block"> spółki (...) S. A.</span>- wiceprezesem – uprawnionym do samodzielnej reprezentacji spółki.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: odpis z Krajowego Rejestru Sądowego z d dnia 15 października 2013 roku k. 122-128.</em>
</p>
<p>Powyższy stan faktyczny ustalił Sąd na podstawie powołanych powyżej i zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów dopuszczonych w charakterze dowodu przez Sąd, a także na podstawie zeznań strony powodowej.</p>
<p>Dokumenty dające podstawę dla poczynienia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd uznał za autentyczne i wiarygodne. Ich treść i forma nie budziły zastrzeżeń i wątpliwości uczestników postępowania, nie ujawniły się też takie okoliczności, które należałoby brać pod uwagę z urzędu, a które podważałyby wiarygodność tych dowodów i godziły w ich moc dowodową od strony materialnej czy formalnej. Strony nie kwestionowały prawdziwości przedłożonych dokumentów.</p>
<p>Za wiarygodne – w zakresie twierdzeń o faktach przedstawionych w opisie stanu faktycznego – uznał Sąd zeznania strony powodowej. Zeznania te w istotnych elementach pozostawały, bowiem ze sobą zgodne i znajdowały oparcie w pozostałym materiale dowodowym. Nie ujawniły się również żadne przesłanki mogące podważać wiarygodność tych zeznań. Zeznania te oddały przy tym wzajemne relacje handlowe pomiędzy stronami. Z zeznań tych wynika również, kto i w jakim zakresie spłacał raty dzierżawne.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>Weksel <em>
<!-- -->in blanco</em> składany jest na zabezpieczenie wierzytelności lub na zabezpieczenie roszczeń mogących powstać w przyszłości z tytułu szkód i strat, jakie może spowodować wystawca weksla. Wystawca weksla może zabezpieczać swoje własne zobowiązania lub zobowiązanie ze stosunku podstawowego, w którym nie jest dłużnikiem (por. wyrok SN z 25 marca 2004 r., II CK 103/03, Pr. Bank. 2005, nr 5, s. 6).</p>
<p>Pozwany zabezpieczył wekslem <em>
<!-- -->in blanco</em> zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> (której następcą prawnym jest <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> ), wynikające z zawartej w dniu 7 lipca 2008 roku, z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> (której następcą prawnym jest powód), „Umowy dzierżawy maszyny z zabezpieczeniem” (dalej: Umowy).Jak wynika z ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie, składając do dyspozycji powoda weksel <em>
<!-- -->in blanco</em>, zgodnie z deklaracją wekslową pozwany wyraził zgodę na jego wypełnienie w każdym czasie, w razie w razie nie wywiązania się przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z Umowy w zakresie terminowego regulowania zobowiązań na <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, na sumę równą wysokości zaległego czynszu dzierżawnego z Umowy, powiększoną o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych oraz koszty dodatkowych opłat fiskalnych. Pozwany wyraził również zgodę na opatrzenie weksla datą płatności i uzupełnienie go o inne klauzule według uznania powoda<em>
<!-- -->.</em>
</p>
<p>Sąd przyjął, że powód miał uprawnienie do wypełnienia weksla, gdyż zaszły okoliczności wymienione w deklaracji uzasadniającego jego uzupełnienie. Wierzyciel nie mógłby uzupełnić weksla jeśli zobowiązanie, które weksel zabezpieczał, było nieskuteczne, (np. nie powstało, umowa była nieważna), uległo przedawnieniu (wyrok SN z dnia 22 stycznia 2002 r., V CKN 643/00, LEX nr 53146). Pozwany nie wykazał skutecznie nieważności „Umowy dzierżawy maszyny z zabezpieczeniem” zawartej w dniu 7 lipca 2008 roku. Zgoda leasingodawcy na oddanie przedmiotu leasingu osobie trzeciej do używania jest wymagana w stosunkach pomiędzy leasingobiorcą a leasingodawcą. Brak zgody zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 709(12))">art. 709<sup>
<!-- -->12</sup> k.c.</a>- uprawnia leasingodawcę do wypowiedzenia umowy leasingu ze skutkiem natychmiastowym, przy czym może to nastąpić bez wcześniejszego upominania leasingobiorcy, że jego postępowanie jest niezgodne z ciążącymi na nim obowiązkami. Zgoda leasingodawcy nie wpływała natomiast na ważność umowy zawartej pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> Strony zgodnie z zasadą swobody umów uregulowały stosunek zobowiązaniowy i w żaden zapis umowy nie przewidywał obowiązku po stronie Wydzierżawiającego do okazania Dzierżawcy oświadczenia zawierającego zgodę leasingodawcy na dzierżawę. Jak wskazano brak takiej zgody rodziłby jedynie skutki prawne pomiędzy stronami umowy leasingu.</p>
<p>W dalszej kolejności, Sąd wziął pod uwagę, że weksel niezupełny po wypełnieniu przez powoda zawierał wszystkie elementy określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 101)">art. 101 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936r. Prawo wekslowe</a> (Dz.U. z 1939r. Nr 37 poz. 282 ze zm.), co skutkuje jego formalną ważnością. Natomiast okoliczność, czy weksel został wypełniony zgodnie z deklaracją wekslową, Sąd bada na zarzut dłużnika. Ciężar dowodu, iż weksel został wypełniony niezgodnie z zawartym w tym zakresie porozumieniem, spoczywa zawsze na dłużniku wekslowym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 10)">art. 10 Prawa wekslowego</a>) - zwracał na to uwagę Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia 24 października 1962 r. (OSNCP nr 2 z 1964 poz. 27)<strong>
<!-- -->.</strong> Pozwany przedstawił w postępowaniu zarzut nieprawidłowego wypełnienia weksla w zakresie sumy wekslowej, tj. nieprawidłowe określenia kwoty zobowiązania <span class="anon-block"> spółki (...) S.A</span>, za które pozwany poręczył i w tym zakresie nie uwzględnienie wpłat dokonanych przez spółkę na uregulowanie zadłużenia.</p>
<p>Sąd uznał, że powód posiadał weksel in blanco niewypełniony i uzupełnił go zgodnie z deklaracją wekslową. Postępowanie dowodowe wykazało, że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> wypełniła weksel zgodnie z porozumieniem czyli na sumę równą wysokości zaległego czynszu dzierżawnego wynikającego z „Umowy dzierżawy maszyny z zabezpieczeniem” zawartej w dniu 7 lipca 2008 roku, powiększoną o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Ponadto weksel został opatrzony datą płatności na dzień 27 marca 2013 roku, a jako miejsce płatności wpisano <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p>
<p>Pozwany nie wykazał, że należności wynikające z Umowy z dnia 7 lipca 2008 roku, zostały spłacone przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> co doprowadziło do spełnienia świadczenia i zwolnienia z odpowiedzialności również pozwanego. W tym nie zostało udowodnione że w okresie od września 2012 roku do 24 kwietnia 2013 roku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wpłaciła na rzecz powoda łącznie kwotę 350 000 zł.</p>
<p>Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych o przesłuchanie strony pozwanej oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów księgowych z <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, zgłoszonych przez stronę pozwaną. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> ciężar dostarczania w postępowaniu materiału procesowego spoczywa na stronach i uczestnikach postępowania. W niniejszej sprawie strona pozwana została zobowiązana do złożenia do terminu rozprawy dowodów w postaci dokumentacji rachunkowej z biura <span class="anon-block">(...)</span>. Ponadto wcześniej Sąd bezskutecznie zwracał się do <span class="anon-block"> firmy (...)</span> o wydanie wnioskowanych przez pozwanego dokumentów. Pozwany został zobowiązany przez Sąd do złożenia wszystkich dokumentów pod rygorem pominięcia tego dowodu. Należy podkreślić, że w strona pozwana miała w procesie możności podejmowania lub świadomego zaniechania czynności procesowych zmierzających do ochrony jej sfery prawnej. W tym miejscu należy zaznaczyć, że pozwany jest członkiem zarządu <span class="anon-block"> spółki (...) S. A.</span>- wiceprezesem – uprawnionym do samodzielnej reprezentacji spółki. Od chwili złożenia zarzutów do nakazu zapłaty pozwany miał zatem możliwość przedłożenia do Sądu dokumentów wykazujących uiszczenie przez <span class="anon-block"> spółkę (...) S. A.</span> zadłużenia u powoda wynikającego ze stosunku podstawowego. Pozwany jako wiceprezes firmy niewątpliwie miał dostęp do takiej dokumentacji i mógł bezpośrednio od <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, takie dokumenty odebrać. Wątpliwości budzi również fakt, że profesjonalne biuro rachunkowe nie odpowiedziało na zobowiązanie Sądu do dostarczenia dokumentacji rachunkowej.</p>
<p>Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 lipca 1999 r. (I CKN 415/99 LexPolonica nr 390715) wyraził stanowisko - strony mają obowiązek dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i przedstawiać dowody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>). „Przyjmuje się, że przedstawienie przez stronę dowodu w celu wykazania określonych twierdzeń o faktach sprawy, z których wywodzi ona korzystne dla siebie skutki, nie jest jej prawem czy obowiązkiem procesowym, lecz ciężarem procesowym, wynikającym i zagwarantowanym przepisami prawa, przede wszystkim w jej własnym interesie. To interes strony, jakim jest wygranie procesu, nakazuje jej podjąć wszelkie możliwe czynności procesowe w celu udowodnienia przedstawionych twierdzeń o faktach; strony nie można zmusić do ich podjęcia” (Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 17 czerwca 2009 r.IV CSK 71/2009 LexPolonica nr 3028354). Ewentualne ujemne skutki nieprzedstawienia dowodu obciążają stronę, która nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku. Pozwany nie przedstawił dokumentacji rachunkowej uniemożliwiając tym samym przeprowadzenia dowodu w sprawie i skontrolowania, czy faktycznie zadłużenie <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span> w stosunku do powoda zostało uregulowane. Postępowanie strony pozwanej należało ocenić jako taktykę obrończą w celu przedłużenia postępowania.</p>
<p>Sąd wziął również pod uwagę, że dowód z przesłuchania stron jest w zasadzie tzw. dowodem „posiłkowym”, czyli przeprowadzanym tylko wtedy, gdy za pomocą innych środków dowodowych nie można uzyskać wyjaśnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W przedmiotowej sprawie zebrany materiał dowodowy w pełni wyjaśnił stan faktyczny, był spójny i zupełny. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do dopuszczenia dowodu z przesłuchania pozwanego. Dowód z przesłuchania strony nie ma bowiem charakteru obligatoryjnego w sprawach cywilnych i ocena, czy konieczne jest jego przeprowadzenie, należy do sądu (wyroki SN z 18 lutego 2010 r., II CSK 369/09, LexPolonica nr 2440311; z 28 listopada 1997 r., II CKN 457/97, LexPolonica nr 328082, Biul. SN 1998, nr 2, poz. 14). Jego przeprowadzenie konieczne jest wówczas, gdy nie ma możliwości przeprowadzenia innych dowodów, lub gdy brak jest dowodów, a taka sytuacja w przedmiotowym postępowaniu nie zachodziła. Sąd dopuścił natomiast dowód z przesłuchania strony powodowej w związku z zarzutem pozwanego dotyczącym nieważności Umowy zawartej pomiędzy firmami. Strona powodowa udzieliła informacji na jakiej zasadzie powstał stosunek zobowiązaniowy pomiędzy współpracującymi spółkami – stosunek podstawowy, w jakich okolicznościach umowa została zawarta. Depozycje strony powodowej były istotne również w kwestii wyjaśnienia spłat dokonywanych przez <span class="anon-block">A. M.</span>. Podkreślić należy, że powód nie był słuchany na okoliczność zarzutów pozwanego dotyczących stosunku wekslowego pomiędzy stronami.</p>
<p>O kosztach postępowania orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> oraz przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. nr 167, poz. 1398 z późn. zm.). Stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik procesu pozwany jako, przegrywający sprawę winien zwrócić powodowi koszty procesu. W związku z tym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, która obejmuje wynagrodzenie pełnomocnika ustalone w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 ust. 1;§ 6 ust. 1 pkt. 6)">§ 6 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>( Dz.U. z 2013 r. poz. 490 t.j.), kwotę 17 zł poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotę 2 178 zł stanowiącą opłatę od pozwu ustaloną zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (art. 13;art. 13 ust. 1)">art. 13 ust. 1</a> w zw. z art. 19 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.</p>
</div>