IV Ka 1001/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 1001/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/> </strong>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Włodzimierz Hilla - sprawozdawca </strong> </p> <p>Sędziowie SO Mariola Urbańska - Trzecka</p> <p>SR del. do SO Ewa Anna Spychała</p> <p>Protokolant sekr. sądowy Hanna Płaska</p> <p>przy udziale Gizeli KubickiejProkuratora Prokuratury Okręgowej <br/>w Bydgoszczy</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. D.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a §2 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> <p>z dnia 6 sierpnia 2013 roku sygn. akt XVI K 483/13</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uznaje, że przypisany oskarżonemu czyn stanowi wykroczenie z art. 87 § 1 a kw i na podstawie tego przepisu ustawy wymierza mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu; na podstawie art. 42 § 1 i 2 kw wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 6 (sześć) miesięcy; na podstawie art. 29 § 1 i 2 kw orzeka zakaz prowadzenia rowerów na okres 6 (sześciu) miesięcy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">J. K.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">B.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>IV Ka 1001/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była apelacja osobista oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. D.</span> </strong> od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 6 sierpnia 2013 r. (sygn. akt XVI K 483/13), skazującego go za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a>, popełniony 17 stycznia 2013 r., w którym to środku odwoławczym wymieniony kwestionował treść opinii sądowo-psychiatrycznej, wywodząc, że „nie zgadza się z zapadłym wyrokiem”.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Niniejsza apelacja okazała się zasadna wyłącznie o tyle, o ile wywołując postępowanie odwoławcze w sprawie, implikowała konieczność rozstrzygnięcia o charakterze reformatoryjnym, zawartego w części dyspozytywnej wyroku.</p> <p>Wywody zawarte w apelacji okazały się w sprawie o tyle bezprzedmiotowe, że w toku postępowania międzyinstancyjnego doszło do istotnej zmiany stanu prawnego, znaczącej z punktu widzenia przedmiotowego rozstrzygnięcia merytorycznego. Aczrównocześnie, nie będzie od rzeczy skonstatować, że w obecnym stanie faktycznym i prawnym sprawy, brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania rzeczonej opinii sądowo-psychiatrycznej, oskarżony nie podniósł jakichkolwiek okoliczności istotnych w tej mierze, które mogłyby skutkować odmiennymi wnioskami, a i sąd odwoławczy nie znalazł po temu jakichkolwiek rzeczowych przesłanek.</p> <p>Natomiast, mocą przepisu art. 12 pkt 3 ustawy z 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2013, poz. 1282), uchylono przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a>, znosząc tym samym penalizację tego rodzaju czynu jako przestępstwa i równocześnie, stosownie do treści przepisu art. 2 pkt 3 tejże ustawy, w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 87)">art. 87 Kodeksu wykroczeń</a> dodano <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 87 § 1 a)">§ 1a</a>, penalizujący takowe działanie sprawcy jako wykroczenie, zagrożone analogicznie jak w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 87 § 1;art. 87 § a)">§ 1, a</a> więc karą aresztu albo grzywny nie niżej niż 50 zł.</p> <p>W konsekwencji powyższego - wobec równoczesnego braku jakichkolwiek przesłanek do kwestionowania ustaleń faktycznych w sprawie - uznać należało, że <span class="anon-block">G. D.</span> swym działaniem opisanym w części orzekającej zaskarżonego wyroku, dopuścił się wykroczenia przewidzianego właśnie w art. 87 § 1a k.w. Natomiast wszystkie ustalone, tak przedmiotowe, jak i podmiotowe okoliczności przedmiotowego czynu, a związane przede wszystkim ze znacznym stopniem nietrzeźwości sprawcy w inkryminowanym czasie, uznać należało, że za ów czyn należało wymierzyć mu karę 30 dni aresztu.</p> <p>Stosownie zaś do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1;art. 42 § 2)">art. 42 § 1 i 2 k.k.</a>, mając na względzie właściwości i warunki osobiste wymienionego, związane przede wszystkim z faktem jego uprzedniej niekaralności, zasadne i celowe było warunkowe zawieszenie wykonania tejże kary na okres próby wynoszący 6 miesięcy.</p> <p>Równocześnie, powyższe okoliczności, stosownie do treści przepisu art. 29 § 1 i 2 k.w., uzasadniały orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów na tożsamy okres 6 miesięcy.</p> <p>W ocenie Sądu, tak wymierzona kara spełni względem wymienionego wszystkie cele, tak prewencyjne, jak i wychowawcze, jakie zakreślił jej ustawodawca treścią przepisów ustawy.</p> <p>Wysokość wynagrodzenia obrońcy za postępowanie odwoławcze ma swe uzasadnienie w treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 4)">§ 14 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).</p> <p>Rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania w sprawie ma swe oparcie w treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 119)">art. 119 k.p.</a>o.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, uwzględniając aktualną sytuację życiową i materialną <span class="anon-block">G. D.</span>.</p> </div>