II Ka 337/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 337/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka</p> <p>Sędziowie: SSO Ryszard Warda</p> <p>SSO Michał Pieńkowski (spr.)</p> <p>Protokolant: Dorota Dziczek</p> <p>przy udziale Ewy Budzińskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. N. (1)</span> </strong>oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 9 września 2013 roku</p> <p>sygn. II K 362/12</p> <p> <strong> <!-- --> orzeka:</strong> </p> <p>I.  zaskarżony wyrok uchyla,</p> <p>II.  uznając, iż wartość szkody wyrządzonej czynem oskarżonego <span class="anon-block">A. N. (1)</span>wyniosła 350 złotych, co wyczerpuje znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 124;art. 124 § 1)">art. 124 § 1</a> k.w. i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.</a> postępowanie umarza,</p> <p>III.  kosztami postepowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 337/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokura Rejonowa w <span class="anon-block">W.</span> oskarżyła <span class="anon-block">A. N. (1)</span> o to, że w dniu 21 lipca 2009 roku w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> dokonał umyślnego uszkodzenia mienia w ten sposób, iż rękoma uderzał w nadwozie samochodu m-ki <span class="anon-block">H.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> czym spowodował wgniecenie na tylnym prawym błotniku w w/w samochodzie powodując straty w wysokości 350 złotych na szkodę <span class="anon-block">R. D. (1)</span>,</p> <p>to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 9 września 2013 roku wydanym w sprawie o sygn. II K 362/12 uznał <span class="anon-block">A. N. (1)</span> za winnego tego, że w dniu 21 lipca 2009 roku w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> dokonał umyślnego uszkodzenia mienia w ten sposób, iż rękoma uderzał w nadwozie samochodu marki <span class="anon-block">H.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, czym spowodował wgniecenie na tylnym lewym błotniku w w/w samochodzie powodując straty w wysokości 735,61 złotych na szkodę <span class="anon-block">R. D. (1)</span> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> skazał go i wymierzył mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania, w tym kwotę 100 złotych tytułem opłaty sądowej.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku na korzyść oskarżonego wniósł obrońca oskarżonego. Skarżący zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych mogący mieć wpływ na wydane orzeczenie w postaci ustalenia, że oskarżony biegał dookoła samochodu <span class="anon-block">R. D. (1)</span> i uderzał w niego pięściami oraz, że uszkodzenie tylnego lewego błotnika zostało spowodowane przez oskarżonego,</p> <p>- naruszenie przepisów postepowania w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 7;art. 5 § 424;art. 5 § 1)">art. 4, 5 § 2, 7, 424 § 1 k.p.k.</a> poprzez czynienie domniemań na niekorzyść oskarżonego, naruszenie zasady domniemania niewinności, dowolną, a nie swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także istotne braki w uzasadnieniu w postaci uznania za wiarygodne zeznań <span class="anon-block">R. D. (1)</span> bez rzeczowej analizy tych zeznań z uwzględnieniem opinii biegłego, braku rzetelnej analizy zeznań świadków, uznanie za niewiarygodne zeznań <span class="anon-block">A. N. (2)</span> i wyjaśnień <span class="anon-block">A. N. (1)</span>, którzy byli na miejscu zdarzenia i konsekwentnie relacjonują zdarzenie, uznanie, że przeprowadzone czynności dowodowe wystarczająco udokumentowały popełnienie przestępstwa przez oskarżonego w sytuacji, w której nie przeprowadzono podstawowego dowodu w postaci zabezpieczenia śladów daktyloskopijnych względnie innych, które powinny być zabezpieczone, w sytuacji w której oskarżony kategorycznie zaprzeczał uszkodzeniu pojazdu (co więcej <span class="anon-block">R. D. (1)</span> miał ujawnić uszkodzenie dopiero po kilku godzinach), brak uwzględnienia faktu, że według <span class="anon-block">R. D. (1)</span> oskarżony miał biegać dookoła samochodu, uderzać w niego ręką i kopać go, co nie pozostawiło śladów na pojeździe poza jednym miejscem, brak analizy, która miałaby wykluczyć, że <span class="anon-block">R. D. (1)</span> sam spowodował uszkodzenie, brak analizy zeznań świadka <span class="anon-block">G. R.</span>, który dokonywał oględzin, sprzeczność polegającą na stwierdzeniu, że wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, w sytuacji w której Sąd ustalając stan faktyczny nie wskazał aby oskarżony spowodował uszkodzenie pojazdu, a jedynie biegał dookoła niego, brak analizy zdarzenia, brak wytłumaczenia dlaczego zeznania policjantów w sprawie są bardziej wiarygodne od zeznań bezpośredniego świadka – <span class="anon-block">A. N. (2)</span>,</p> <p>- oddalenie wniosków dowodowych obrony.</p> <p>W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się o tyle zasadna, że skutkowała uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania.</p> <p>Kontrola instancyjna nie wykazała aby Sąd I instancji dopuścił się uchybień w postaci naruszenia przepisów postępowania to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> W prowadzonym postępowaniu, wbrew stanowisku skarżącego Sąd Rejonowy dokonał oceny wszystkich dowodów i ocenę tę w sposób należyty uzasadnił. Podkreślił na podstawie jakich dowodów ustalono stan faktyczny w niniejszej sprawie oraz wskazał, którym dowodom nadał walor wiarygodności, a którym tego waloru odmówił i wskazał podstawy tej odmowy. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia odniósł się do wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego i w sposób staranny ocenił wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania występujących w sprawie świadków, w tym także pokrzywdzonego.</p> <p>W zakresie zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> podnieść należy, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem – przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> jeżeli jest to poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszelkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego i jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Kolejnym warunkiem, od którego spełnienia uzależnia się przyjęcie, że zaprezentowana ocena dowodów pozostaje w granicach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, jest to aby była ona wyczerpująco i logicznie uargumentowana w uzasadnieniu wyroku. Tym samym uzasadnienie wyroku musi spełniać wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy sprostał powyższemu zadaniu. Wszystkie dowody zostały przez Sąd I instancji szczegółowo i wnikliwie omówione, Sąd wskazał którym dowodom i dlaczego dał wiarę, a którym wiarygodności odmówił i stanowisko swoje szczegółowo uzasadnił. Ocena zeznań świadków dokonana przez Sąd Rejonowy jest logiczna i w sposób prawidłowy uzasadniona. W ocenie Sądu wbrew stanowisku obrońcy oskarżonego zaprezentowanego w apelacji Sąd I instancji szczegółowo wyjaśnił rozbieżność w zeznaniach pokrzywdzonego i ocenę te Sąd odwoławczy w całości podziela. Sąd Rejonowy w sposób rzetelny i pełny ocenił zeznania świadka <span class="anon-block">A. N. (2)</span> i w pełni zasadnie wysnuł wniosek w przedmiocie ich wiarygodności. Brak zabezpieczenia w toku postepowania przygotowawczego śladów daktyloskopijnych jakkolwiek można uznać za uchybienie jednakże uchybienie to w żaden sposób nie może obciążać pokrzywdzonego, a biorąc pod uwagę jego wiarygodne zeznania nie stanowi przeszkody w możliwości prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. W zakresie zarzutu braku analizy możliwości uszkodzenia samochodu przez samego pokrzywdzonego to Sąd uznając za w pełni wiarygodne zeznania pokrzywdzonego jednoznacznie przesądził o braku możliwości uszkodzenia pojazdu przez niego samego i dalsza analiza tego typu okoliczności jest bezprzedmiotowa. Wbrew stanowisku skarżącego Sąd Rejonowy odniósł się do zeznań świadka <span class="anon-block">G. R.</span> ale słusznie uznał je za nie wnoszące istotnych okoliczności dla meritum sprawy. Sąd Rejonowy w sposób pełny i szczegółowy odniósł się do zeznań występujących w sprawie funkcjonariuszy policji i tę ocenę Sąd Okręgowy w pełni podziela.</p> <p>Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych może być skuteczny tylko wtedy gdy Sąd I instancji oparł wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach przeprowadzonego postępowania dowodowego lub wysnute wnioski nie są zgodne z zasadami prawidłowego rozumowania. W niniejszej sprawie żadna z tych okoliczności nie zachodzi. Sąd Rejonowy przeprowadził pełne postępowanie dowodowe i jego wynik w sposób rzetelny ocenił, a następnie w sposób pełny i precyzyjny wykazał winę oskarżonego <span class="anon-block">A. N. (1)</span> w zakresie zarzuconego mu czynu. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił iż uszkodzenia lewego tylnego błotnika w samochodzie <span class="anon-block">R. D. (1)</span> powstało na skutek uderzenia pięścią przez oskarżonego <span class="anon-block">A. N. (1)</span> i ustalenia te znajdują pełną aprobatę Sądu Okręgowego.</p> <p>W zakresie zarzutu oddalenia wniosków dowodowych obrony obrońca oskarżonego w złożonej apelacji w żaden sposób nie precyzuje jakich wniosków dowodowych dotyczy jego zarzut jak również w jaki sposób ich oddalenie mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, a więc szczegółowe odniesienie się do tego zarzutu nie jest możliwe.</p> <p>Wobec powyższego Sąd nie podzielił argumentów przedstawionych w apelacji przez obrońcę oskarżonego i nie znalazł podstaw do kwestionowania zarówno oceny dowodów dokonanej przez Sąd Rejonowy jak i poczynionych w oparciu o nią ustaleń faktycznych. Jednakże wniesiona apelacja spowodowała uchylenie zaskarżonego wyroku i w konsekwencji umorzenie postępowania. Podnieść bowiem należy, iż w trackie pierwszego postępowania toczącego się w niniejszej sprawie pod sygn. II K 811/09 oskarżony <span class="anon-block">A.</span> nader został skazany przez Sąd Rejonowy w Wyszkowie za czyn zarzucony mu aktem oskarżenia (wyrok k. 93). W akcie oskarżenia wysokość szkody spowodowanej czynem oskarżonego została określona na kwotę 350 złotych. Wyrok ten został zaskarżony jedynie przez obrońcę oskarżonego na korzyść oskarżonego i na skutek apelacji obrońcy oskarżonego przedmiotowy wyrok został uchylony, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wyszkowie (wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce k. 132). W związku z powyższym w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a> Sąd Rejonowy w Wyszkowie przy ponownym rozpoznaniu sprawy nie mógł wydać orzeczenia surowszego. Orzeczenie surowsze to takie orzeczenie, które w konkretnej sytuacji zwiększa zakres dolegliwości dla oskarżonego w porównaniu z orzeczeniem uchylonym. W ramach oceny dolegliwości dla oskarżonego uwzględnieniu podlega nie tylko kara lub zastosowany środek karny, ale również ustalenia faktyczne, kwalifikacja prawna czynu, a także wszystkie możliwe następstwa tych rozstrzygnięć dla sytuacji prawnej oskarżonego, w tym również wysokość wyrządzonej czynem szkody.</p> <p>Dlatego też w toku ponownego rozpoznawania sprawy Sąd Rejonowy nie mógł dokonywać ustaleń faktycznych mniej korzystnych dla oskarżonego <span class="anon-block">A. N. (1)</span> niż poczynił to Sąd rozpoznający sprawę pod sygn. II K 811/09. Dotyczy to również wysokości szkody wyrządzonej czynem oskarżonego i przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd nie mógł przyjąć, iż wysokość szkody przekraczała kwotę 350 złotych.</p> <p>Dlatego też Sąd Okręgowy w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a> uznał, iż wartość szkody wyrządzonej czynem oskarżonego <span class="anon-block">A. N. (1)</span> wyniosła 350 złotych. Ustalenie to spowodowało zaś konieczność zmiany kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonemu <span class="anon-block">A. N. (1)</span>. Zgodnie bowiem z ustawą z dnia 27.09.2013 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 9.11.2013 r. umyślne zniszczenie mienia, jeżeli szkoda nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia nie stanowi przestępstwa lecz jedynie wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. W chwili obecnej wysokość minimalnego wynagrodzenia wynosi 1.600 złotych, a więc ¼ tego wynagrodzenia to 400 złotych.</p> <p>Dlatego też Sąd Okręgowy zmieniając opis czynu zarzuconego oskarżonemu <span class="anon-block">A. N. (1)</span> w zakresie wysokości wyrządzonej przez niego szkody jednocześnie zmienił jego kwalifikację prawną na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 124;art. 124 § 1)">art. 124 § 1</a> k.w. Jednakże w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. W związku z powyższym w chwili obecnej w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.</a> zachodzi jedna z ujemnych przesłanek procesowych.</p> <p>Wobec powyższego Sąd Okręgowy w Ostrołęce na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.</a> postępowanie umorzył.</p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie 118 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (§ 2)">§ 2 k.p.w.</a> </p> </div>