II K 1/13

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II K 1/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 5 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Jarosław Staszkiewicz</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong> Joanna Szajkowska</p> <p>przy udziale Inspektora Kontroli Skarbowej – Joanny Popadiuk oraz Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze - Włodzimierza Leonczuka</p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14 V, 9 VII, 24 IX i 28 XI 2013 roku sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. M.</span>,</strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z d. <span class="anon-block">M.</span>,</p> <p> <span class="anon-block">urodzonego w dniu (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>1.  dokonując sprzedaży artykułów przemysłowych takich jak: lornetki, futerały, obrazy, zegary, rzeźby, lustra, lampy i świeczniki za pośrednictwem portalu aukcyjnego Allegro.pl w okresie od 11 stycznia 2005 roku do 31 lipca 2009 roku w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wbrew obowiązkowi nie prowadził żadnych ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług, a od dnia 1 stycznia 2006 roku także zapisów kasy rejestrującej, co stanowi naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 (art. 109;art. 109 ust. 1;art. 109 ust. 3;art. 111;art. 111 ust. 1)">art. 109 ust. 1 i 3 oraz art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług</a> ( Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm. ),</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.s.</a> </strong> </p> <p>2.  w warunkach jak w pkt 1 i w okresie od 1 stycznia 2006 roku do dnia 25 sierpnia 2009 roku nie złożył do Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">J.</span> deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia 2006 roku do lipca 2009 roku i nie wpłacił podatku należnego, czym naraził na uszczuplenie podatek od towarów i usług w kwocie ogółem 176.172 złotych, co stanowi naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 (art. 99;art. 99 ust. 1;art. 103;art. 103 ust. 1)">art. 99 ust. 1 oraz art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług</a> ( Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm. ),</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> </strong> </p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">J. M.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w punkcie 1 części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.s.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.s.</a>, wymierza mu karę 50 ( pięćdziesięciu ) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 100 ( sto ) złotych;</p> <p>II.  oskarżonego <span class="anon-block">J. M.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w punkcie 2 części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 k.k.s.</a>, wymierza mu karę 100 ( stu ) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 100 ( sto ) złotych;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1)">art. 39 § 1 k.k.s.</a>, łączy orzeczone wobec oskarżonego w punktach I i II części dyspozytywnej wyroku kary grzywny i wymierza mu łączną karę 100 ( stu ) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 100 ( sto ) złotych;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 k.k.s.</a>, zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 1.140 złotych, w tym, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 1)">art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23 VI 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a>, wymierza mu 1.000 złotych opłaty.</p> <p>Sygnatura akt II K 1/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Przed styczniem 2005 roku <span class="anon-block">J. M.</span>kolekcjonował różne przedmioty - stare pocztówki, zegary, wyroby dekoracyjne. Również jego rodzice zajmowali się zbieraniem podobnych rzeczy. Gdy zmarli w 2006 i 2007 roku, ich kolekcję odziedziczył <span class="anon-block">J. M.</span>. Od 11 stycznia 2005 roku rozpoczął on sprzedawanie zabytkowych przedmiotów za pośrednictwem portalu aukcyjnego <span class="anon-block">(...)</span>. Mieszkał wówczas w <span class="anon-block">J.</span>przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Zbywał nie tylko rzeczy należące do kolekcji swojej i rodziców, lecz również inne przedmioty, kupowane w tym czasie. Trwało to do 31 lipca 2009 roku. W okresie od stycznia 2006 roku do lipca 2009 roku nie składał, pomimo obowiązku, deklaracji podatkowych co do podatku od towarów i usług VAT -7. Nie uiścił za ten czas należnego podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży opisanych przedmiotów, w wysokości 176.172 złotych. Mimo obowiązku, w okresie od 11 stycznia 2005 roku do 31 lipca 2009 roku, nie prowadził żadnej ewidencji sprzedaży, w tym od 1 stycznia 2006 roku za pomocą kasy rejestrującej.</p> <p>( dowód: częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">J. M.</span> k. 258-259,</p> <p>zeznania <span class="anon-block">B. C.</span> k. 291,</p> <p>zeznania <span class="anon-block">M. P.</span> k. 291-292,</p> <p>zeznania <span class="anon-block">R. G. (1)</span> k. 229-230 i 292-293,</p> <p>kopia protokołu kontroli k. 1-16,</p> <p>kopie decyzji k. 17-46 i 92-124,</p> <p>kopia wyniku kontroli k. 83-87,</p> <p>kopie wyroków k. 192-196,</p> <p>wydruk operacji k. 260-275,</p> <p>wydruki ofert k. 276-277,</p> <p>kopie deklaracji k. 282-286 i 288-289 )</p> <p> <span class="anon-block">J. M.</span> nie był dotąd karany za przestępstwa.</p> <p>( dowód: dane o karalności k. 306 )</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego oskarżony oświadczył, iż nie zgadza się z decyzjami o wysokości zobowiązań podatkowych, lecz zamierza spłacić faktyczne należności po zakończeniu postępowania. Stając przed Sądem <span class="anon-block">J. M.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Wyjaśnił, iż rzeczy, które w ocenie kontrolującego miał zbyć, pozostają w jego posiadaniu. Stwierdził, iż sprzedawane przedmioty należały do kolekcji jego i rodziców, które wyprzedawał. Jego ojciec i matka zmarli w 2006 i 2007 roku, to on odziedziczył po nich zbierane rzeczy. Dowiadywał się w Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">J.</span>, jakie ciążą na nim z tego tytułu zobowiązania podatkowe, zgodnie z uzyskaną informacją płacił podatek od czynności cywilnoprawnych.</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego uznano za częściowo wiarygodne. To, iż sam zbierał stare przedmioty - pocztówki, zegary, świeczniki - wynika nie tylko z jego twierdzeń, lecz również z zeznań <span class="anon-block">B. C.</span>, <span class="anon-block">M. P.</span>, a także <span class="anon-block">R. G. (1)</span>. Te same dowody przekonują, iż oskarżony odziedziczył po rodzicach ich kolekcje podobnych przedmiotów. W tym zakresie wyjaśnienia <span class="anon-block">J. M.</span> nie znajdują zaprzeczenia w żadnym dowodzie, czy rozumowaniu. Stąd twierdzenia oskarżonego należało w tej części uznać za wiarygodne.</p> <p>Podobnie oceniono jego wyjaśnienia, iż w okresie objętym zarzutem korzystał z porady w Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">J.</span> oraz, że od części zawartych umów odprowadził podatek od czynności cywilnoprawnych. Świadkowie potwierdzili, iż <span class="anon-block">J. M.</span> pytał o warunki wyprzedaży kolekcji w organie podatkowym. Kopie deklaracji dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych dowodzą natomiast, iż regulował on należności wynikające z tego podatku.</p> <p>Nie dano natomiast wiary oskarżonemu, iż sprzedawane przez niego w okresie od 2005 do 2009 roku przedmioty pochodziły wyłącznie z jego wcześniej zgromadzonego majątku oraz z mienia odziedziczonego po rodzicach. Jego wyjaśnieniom w tym zakresie przeczą wyniki kontroli, zrelacjonowane w skrócie w zeznaniach <span class="anon-block">R. G. (1)</span>. Z dowodów tych, nie kwestionowanych skutecznie przez oskarżonego wynika, iż w okresie objętym zarzutami sprzedał on znaczne ilości przedmiotów o sporych rozmiarach - 709 obrazów, 178 zegarów ściennych, 179 świeczników, 101 rzeźb i figur. Oskarżony wyjaśniał, iż posiadane rzeczy przechowywał w swoim mieszkaniu i lokalu odziedziczonym po matce. Zasady doświadczenia życiowego nie pozwalają na przyjęcie, że w takich pomieszczeniach mógł on jednocześnie pomieścić podobną ilość tego typu rzeczy. Musiałoby to mieć miejsce, gdyby faktycznie nie uzupełniał on na bieżąco swoich zapasów, a wyprzedawał jedynie posiadany wcześniej majątek. Nie dysponował natomiast możliwościami ich zmagazynowania.</p> <p>Do podobnych wniosków prowadzi analiza przychodów, osiągniętych przez <span class="anon-block">J. M.</span> ze sprzedaży przedmiotów za pośrednictwem portalu internetowego <span class="anon-block"> (...)</span> - w okresie od 2005 do 2009 roku wyniosły one łącznie ponad milion złotych. Gdyby przyjąć, iż faktycznie pochodziły z wyprzedaży przez oskarżonego zgromadzonego majątku, to wzbogaciłby się on w tym czasie o taką kwotę, wcześniej dysponowałby mieniem o podobnej wartości. W 2009 roku korzystał on natomiast z kredytu na zakup nieruchomości - po uzyskaniu miliona złotych i regularnym zarobkowaniu nie miałby on potrzeby sięgania po podobne finansowanie. Już wcześniej, dysponując jednocześnie mieniem o wartości miliona złotych, on i rodzice byliby osobami bardzo majętnymi, czego w toku postępowania dowodowego w żaden sposób nie dowiedziono.</p> <p>Nadto, gdyby faktycznie <span class="anon-block">J. M.</span> zdecydował się po śmierci rodziców na pozbycie ich kolekcji i części swojego zbioru, to uczyniłby to w miarę szybko, oferując do sprzedaży jednocześnie wszystkie przedmioty, nie przedłużałby trwania tej wyprzedaży na łącznie ponad 4 lata.</p> <p>Powyższe uwagi prowadzą do przekonania, iż <span class="anon-block">J. M.</span> w opisywanym okresie prowadził faktyczną działalność gospodarczą, zaopatrując się w przedmioty zabytkowe i sprzedając je, dołączając do oferty także rzeczy posiadane wcześniej przez siebie i rodziców. W takiej sytuacji nie miał on jednocześnie w posiadaniu wielkiej ilości obrazów, zegarów, czy rzeźb, i był w stanie przechowywać w zajmowanych pomieszczeniach. Skoro do sprzedaży oferował w większości rzeczy wcześniej kupione, to przychód nie stanowił jego zysku - należało go pomniejszyć o koszty uzyskania danego przedmiotu. Takie zbywanie i uzupełnianie zbioru czyni zrozumiałym długi czas trwania podobnej działalności. Powyższe wnioski prowadzą zatem do przekonania, że <span class="anon-block">J. M.</span> od 2005 do 2009 roku na bieżąco uzupełniał swoje zbiory i czynił to w celu dalszej odsprzedaży większości z towarów i sprawia, że przeciwne wyjaśnienia oskarżonego musiały zostać uznane za niewiarygodne. Jest oczywiste, że miał on interes w zaprzeczaniu tym faktom - oznaczały one odpowiedzialność za nieuiszczony podatek w znacznej, łącznej wysokości.</p> <p>Za wiarygodne uznano zeznania świadków: <span class="anon-block">B. C.</span>, <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">R. G. (1)</span>. Podali oni znane sobie okoliczności związane ze zbywaniem przez oskarżonego przedmiotów za pośrednictwem portalu internetowego <span class="anon-block"> (...)</span> oraz wcześniejszym nabywaniem przez niego części z tych rzeczy. Poza wyjaśnieniami <span class="anon-block">J. M.</span>, żaden dowód nie przeczy prawdziwości świadków, znajdują one natomiast potwierdzenie w dokumentach.</p> <p>Jako wiarygodne oceniono też zeznania pozostałych świadków: <span class="anon-block">J. K.</span>, <span class="anon-block">J. B.</span> i <span class="anon-block">J. C.</span>. Kobiety te podały fakty odnośnie swojego zatrudnienia w Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">J.</span>. Brak podstaw, aby wątpić w ich wiarygodność w tym zakresie.</p> <p>Podstawą ustaleń faktycznych w sprawie uczyniono również dokumenty: kopię protokołu kontroli, kopie decyzji, kopię wyniku kontroli, kopie wyroków, wydruk operacji, wydruki ofert, kopie deklaracji oraz dane o karalności oskarżonego. W oryginałach zostały one sporządzone przez uprawnione podmioty, w przewidzianej prawem formie. Strony nie kwestionowały rzetelności tych dokumentów.</p> <p>Oskarżony przyznał, iż to on w okresie od 2005 do 2009 roku za pośrednictwem portalu internetowego <span class="anon-block"> (...)</span> sprzedawał przedmioty, o których mowa w zarzutach. Potwierdziły to inne dowody zebrane w sprawie. Sprawstwo oskarżonego w tym zakresie nie budziło wątpliwości.</p> <p>Sąd ustalił, iż <span class="anon-block">J. M.</span> w okresie od 11 stycznia 2005 roku do 31 lipca 2009 roku nie prowadził żadnej ewidencji dokonywanej sprzedaży. Był do tego zobowiązany, jako że jego czynności stanowiły działalność gospodarczą, co oznacza, że obciążał go obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług. Z tego powodu, od 1 stycznia 2006 roku zobowiązany był do używania do tego celu kasy rejestrującej. Nie czynił tego, co oznacza, że jego zaniechanie wypełniało znamiona z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.s.</a> </p> <p>Z uwagi na dokonywaną w okresie od stycznia 2006 roku do lipca 2009 roku sprzedaż, <span class="anon-block">J. M.</span> był zobowiązany do składania deklaracji VAT-7 i uiszczania podatku w łącznej wysokości 176.172 złotych. Nie uczynił tego, co oznacza, że wypełnił swoim działaniem znamiona z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> Działał bowiem w kolejnych okresach rozliczeniowych podatku w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem.</p> <p>Nie można przyjąć, iż informacje otrzymane przez oskarżonego w Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">J.</span> sprawiły, iż nie był on świadomy wypełniania znamion wymienionych przestępstw skarbowych. Z jego wyjaśnień wynika bowiem, iż szukał on porady co do wyprzedaży kolekcji, a więc sytuacji, w której zbywałby przedmioty od dawna posiadane, uzyskane w celach kolekcjonowania, nie zaś dalszej sprzedaży. Następnie dokonywał natomiast operacji innego rodzaju, a więc wspomniana przez niego porada, nawet jeżeli zawierała podawaną przez niego treść, nie odnosiła się do jego działalności. Nie mogła zatem w stosunku do niej wywołać u oskarżonego błędnego przekonania o obowiązujących regułach prawa.</p> <p>Oskarżony w czasie opisanych działań nie znajdował się w sytuacji lub stanie, które wyłączałyby jego swobodę działania lub podejmowania decyzji. Jego zawinienie było zatem niewątpliwe.</p> <p>Z tego powodu oskarżonego uznano za winnego tego, że:</p> <p>- dokonując sprzedaży artykułów przemysłowych takich jak: lornetki, futerały, obrazy, zegary, rzeźby, lustra, lampy i świeczniki za pośrednictwem portalu aukcyjnego Allegro.pl w okresie od 11 stycznia 2005 roku do 31 lipca 2009 roku w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> wbrew obowiązkowi nie prowadził żadnych interwencji dla potrzeb podatku od towarów i usług, a od dnia 1 stycznia 2006 roku także zapisów kasy rejestrującej, to jest przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.s.</a> </p> <p>- dokonując sprzedaży artykułów przemysłowych takich jak: lornetki, futerały, obrazy, zegary, rzeźby, lustra, lampy i świeczniki za pośrednictwem portalu aukcyjnego Allegro.pl w okresie od 1 stycznia 2006 roku do 25 sierpnia 2009 roku nie złożył do Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">J.</span> deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia 2006 roku do lipca 2009 roku i nie wpłacił podatku należnego, czym naraził na uszczuplenie podatek od towarów i usług w kwocie ogółem 176.172 złotych, to jest przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> </p> <p>Społeczną szkodliwość czynów oskarżonego uznano za znaczną. Ma na to wpływ długi okres jego działania, znaczna szkoda dla interesów fiskalnych państwa, spowodowana przez jego zachowania. Zmniejsza ją natomiast jawność postępowania oskarżonego, dzięki której łatwo było ujawnić jego proceder oraz ustalić jego rozmiary.</p> <p>Okolicznością łagodzącą dla sprawcy była jego dotychczasowa niekaralność. Należało przyjąć, iż jest on osobą nieskłonną do naruszania prawa, która dopiero skuszona możliwościami łatwego, dodatkowego zarobkowania zdecydowała się na popełnienie czynów zabronionych. Wobec takiego oskarżonego wystarczające będzie zastosowanie środków oddziaływania o niewielkiej surowości, spełnią one zakładane cele.</p> <p>Za odpowiednią do ujawnionych okoliczności czynów oraz warunków sprawcy uznano - za pierwszy czyn karę 50 stawek dziennych grzywny, za drugi z nich karę 100 stawek dziennych grzywny. Biorąc pod uwagę zbieżność czasową i funkcjonalną czynów oskarżonego, karę łączną wymierzono z zastosowaniem zasady absorpcji, w wysokości 100 stawek dziennych grzywny. <span class="anon-block">J. M.</span> otrzymuje emeryturę w wysokości 3.300 złotych miesięcznie, nie ma nikogo na utrzymaniu, jest właścicielem dwóch nieruchomości. Wysokość jednej stawki dziennej grzywny w tej sytuacji ustalono na 100 złotych.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 k.k.s.</a>, zasądzono od <span class="anon-block">J. M.</span> koszty postępowania w kwocie 1.140 złotych, w tym, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 1)">art. 21 pkt 1 ustawy z 23 VI 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a>, wymierzono mu 1.000 złotych opłaty.</p> </div>