III AUa 833/13

<p> <strong> <!-- --> <p> <strong> <!-- --> <table> <colgroup> <col width="101"/> <col width="293"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->III AUa 833/13</strong> </p> </td> </tr> </table> </strong> </p> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia <strong> <!-- -->5 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="103"/> <col width="187"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Urszula Kocyłowska</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td rowspan="2"> <p> <strong> <!-- -->SSA Ewa Madera</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Mirosław Szwagierczak (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Anna Budzińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu <strong> <!-- -->5 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. P.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">J.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o emeryturę</strong> </p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy</p> <p>od wyroku <strong> <!-- -->Sądu Okręgowego w Krośnie</strong> </p> <p>z dnia <strong> <!-- -->14 maja 2013 r. </strong>sygn. akt <strong> <!-- -->IV U 228/13</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->o d d a l a apelację.</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III AUa 833/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 7 lutego 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">J.</span> na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS i rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze odmówił <span class="anon-block">R. P.</span> prawa do emerytury w szczególnych warunkach.</p> <p>W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że do powyższego okresu nie można uwzględnić zatrudnienia w Zarządzie Budownictwa Leśnego w <span class="anon-block">U.</span> w okresie od 17.02.1975 r. do 31.08.1994 r.</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania dochodzonego świadczenia, a także wniósł o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia z dnia 8.11.2002 r., wystawionego przez Nadleśnictwo <span class="anon-block">B.</span> i zeznań świadków.</p> <p>Odpowiadając na odwołanie organ rentowy domagał się jego oddalenia, podnosząc że wnioskodawca był zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych i nie świadczył pracy w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze także nie przedstawił świadectwa pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt IV U 228/13 Sąd Okręgowy w Krośnie oddalił odwołanie. Sąd ustalił, że <span class="anon-block">R. P.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, w okresie od 17.02.1975 r. do 3.01.1982 r. pracował w <span class="anon-block"> Zakładzie Produkcji (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, następnie objął stanowisko kierownika tartaku w <span class="anon-block">S.</span>, gdzie pracował do 31.07.1989 r. Następnie wnioskodawca był kierownikiem działu – głównego mechanika w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">U.</span> do 4.02.1991 r., a od 18.04.1994 r. do 31.08.1994 r. – inspektorem ds. obsługi technicznej. Wyniki przeprowadzonego postępowania, w ocenie Sądu I instancji, wskazują na wykonywanie przez wnioskodawcę pracy w warunkach szczególnych w okresie pracy w <span class="anon-block"> Zakładach Budownictwa (...)</span> tylko od 17.02.1975 r. do 3.01.1982 r. na stanowiskach majstra i kierownika kamieniołomu.</p> <p>W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawca domagał się jego zmiany i przyznania wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że okresu zatrudnienia na stanowisku kierownika tartaku od 2.11.1982 r. do 31.07.1989 r. i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, mających wpływ na treść orzeczenia, a to zakresu obowiązków należących do wnioskodawcy w nieuwzględnionym okresie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja wnioskodawcy jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie jest trafny i nie narusza prawa.</p> <p>Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnienia <span class="anon-block">R. P.</span> do emerytury w obniżonym wieku, a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t.j. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227), a w szczególności spełnienie przez wnioskodawcę warunku posiadania stażu pracy w warunkach szczególnych. Wnioskodawca nie otrzymał od zakładu pracy świadectwa pracy w warunkach szczególnych, wobec czego Sąd I instancji przeprowadził na okoliczność czasokresu i charakteru zatrudnienia wnioskodawcy dowody z zeznań świadków oraz z dokumentacji pracowniczej z okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładach Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">U.</span>.</p> <p>Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji, który przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe. Ustalenia faktyczne przedstawione w uzasadnieniu wyroku pozwalają na przyjęcie, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych, co najmniej przez okres piętnastu lat stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zarzuty apelacji skierowane zostały przeciwko ustaleniom dotyczącym okresu pracy na stanowisku kierownika tartaku, zajmowanym od 2.11.1982 r. do 31.07.1989 r. W aktach osobowych wnioskodawcy zachował się zakres czynności wnioskodawcy, przyjęty do wiadomości i wykonywania w dniu 29.10.1982 r., poprzez złożenie własnoręcznego podpisu. Dokument ten wymienia wiele obowiązków o charakterze organizacyjno – nadzorczym, jak np. kontrola racjonalnego zużycia drewna, nadzór nad wykonaniem i wydawaniem zamówień, rekrutacja pracowników, nadzór nad składnikami majątku, prowadzenie zakładowej korespondencji. Analiza zakresu czynności wnioskodawcy na stanowisku kierownika tartaku prowadzi do wniosku, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu § 2 ust. 1 rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Dlatego też Sąd Apelacyjny za nieuzasadnione uznaje zarzuty przeciwko ustaleniom faktycznym.</p> <p>Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, decydujące znaczenie ma nazwa zajmowanego rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( por. wyrok SN z 19 maja 2011 r., III UK 174/10, Lex nr 901652). Wnioskodawca nie wykazał, iż przepracował piętnaście lat w warunkach szczególnych, wobec czego należało w postępowaniu odwoławczym w zupełności podzielić ocenę Sądu Okręgowego w Krośnie, że wnioskodawca nie spełnia wszystkich warunków do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>.</p> <p>Z podanych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> </div>