IX Ka 461/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt – IX Ka 461/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5. grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:</p> <p>Przewodniczący – S.S.O. Mirosław Wiśniewski</p> <p>Sędziowie: S.S.O. Andrzej Walenta</p> <p>S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)</p> <p>Protokolant – st. sekr. sąd. Anna Ryłow</p> <p>przy udziale pełnomocnika oskarżyciela skarbowego – Urzędu Celnego w <span class="anon-block">T.</span>– Tadeusza Kaczmarka,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5. października 2013 r.,</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M. L.</span> </em> </strong>– oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107§1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9§3 kks</a>,</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela skarbowego –Urząd Celny w <span class="anon-block">T.</span>,</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19. czerwca 2013 r., <strong> <!-- -->sygn. akt II K 99/13</strong>,</p> <p>I.  uznając apelację za oczywiście bezzasadną, zaskarżony wyrok w całości utrzymuje w mocy;</p> <p>II.  kosztami procesu w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IX Ka 461/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> </strong> <span class="anon-block">M. C.</span>został oskarżony to, że:</p> <p>od 01 czerwca 2011 r. do dnia 17 czerwca 2011r. w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> w <span class="anon-block"> barze (...)</span> urządzał gry na urządzeniu komputerowym bez nazwy oznaczonym podczas kontroli plombą UC <span class="anon-block">T.</span>o nr <span class="anon-block"> (...)</span> wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a> (Dz. U. z 2009r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.)</p> <p>tj. o popełnienie przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107§1kks</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. L.</span> </strong> został oskarżony to, że:</p> <p>świadcząc usługi serwisowe na rzecz podmiotu <span class="anon-block">(...)</span>SP z o.o. urządził od 01 lipca 2010r. i prowadził do dnia 17 czerwca 2011r. w lokalu o nazwie <span class="anon-block">(...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> gmina <span class="anon-block">D.</span> gry na automacie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 5)">art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a> (Dz. U. z 2009r. Nr 201 poz. 1540 z późn. zm.) na urządzeniu elektromechanicznym o nazwie <span class="anon-block">(...)</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>) wbrew przepisom w/w ustawy</p> <p>tj. o popełnienie przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107§1kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9§3kks</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. S.</span> </strong>został oskarżony to, że:</p> <p>od 01 czerwca 2011r. do dnia 17 czerwca 2011r. w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> w <span class="anon-block"> barze (...)</span> urządzał gry na urządzeniu komputerowym bez nazwy oznaczonym podczas kontroli plombą UC <span class="anon-block">T.</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span> wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a> (Dz. U. z 2009r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.)</p> <p>tj. o popełnienie przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107§1kks</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 roku</strong> (sygn. akt II K 99/13):</p> <p>I.  przyjmując, iż oskarżeni <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> </strong> działali wspólnie i w porozumieniu uznał tych oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107§1kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107§1kks</a> wymierzył im kary po 30 stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki dziennej za równą 60 złotych;</p> <p>II.  uniewinnił <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. L.</span> </strong> od popełnienia zarzucanego mu czynu;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 5)">art. 30§5 kks</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci urządzenia komputerowego oznaczonego plombą nr <span class="anon-block"> (...)</span> znajdującego się w magazynie depozytowym Urzędu Celnego w <span class="anon-block">T.</span> oraz kwoty 94 złotych znajdującej się na koncie sum depozytowych Urzędu Celnego w <span class="anon-block">T.</span>;</p> <p>IV.  zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">A. M.</span> kwotę 992,24 złotych tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">T. S.</span>;</p> <p>V.  zwolnił oskarżonych <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> od uiszczenia opłaty, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Od powyższego wyroku <strong> <!-- -->apelację wniósł oskarżyciel publiczny</strong>- Urząd Celny w <span class="anon-block">T.</span> zaskarżając wyrok w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">M. L.</span> na jego niekorzyść.</p> <p>Wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na uniewinnieniu oskarżonego <span class="anon-block">M. L.</span>, podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy prowadzi do wniosku, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>.</p> <p>Powołując się na powyższy zarzut oskarżyciel wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej <span class="anon-block">M. L.</span> i przekazanie w tym zakresie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</em> </p> <p>Apelacja oskarżyciela publicznego była oczywiście bezzasadna.</p> <p>Wbrew stanowisku wyrażonym w apelacji, Sąd Rejonowy dokonał poprawnej oceny zebranych w sprawie dowodów, poczynił trafne ustalenia faktyczne zaś wniosek tego sądu o braku winy oskarżonego <span class="anon-block">M. L.</span> w zakresie zarzuconego mu czynu jest poprawny.</p> <p>Sąd I instancji w sposób prawidłowy i wyczerpujący rozważył wszystkie okoliczności i dowody ujawnione w toku rozprawy dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone odpowiednio dokładnie i starannie zaś zawarta w apelacji argumentacja sprowadzała się do nieuzasadnionej polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji. Argumenty apelacji nie przekonały o dowolności ocen i wniosków sądu meriti.</p> <p>Zgodzić się należało z Sądem Rejonowym, że w okolicznościach sprawy brak jest podstaw by przypisać oskarżonemu <span class="anon-block">M. L.</span> popełnienie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9§3kks</a> . Rzecz bowiem w tym, że przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 kks</a> można popełnić wyłącznie umyślnie, zaś cechą umyślności jest występujący po stronie sprawcy zamiar (bezpośredni bądź ewentualny) popełnienia czynu zabronionego.</p> <p>W oparciu o zgromadzone dowody nie sposób mówić o umyślnym działaniu oskarżonego, i to zarówno w zamiarze bezpośrednim jak i ewentualnym. Oskarżony ani nie chciał popełnić zarzuconego mu przestępstwa ani nie uświadamiał sobie faktu naruszenia przepisów zakazujących określone zachowanie będące przestępstwem.</p> <p>Oskarżony był przekonany, że automaty do gry jakie oferuje <span class="anon-block">(...)</span> są legalne a użytkowanie ich nie narusza przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>. Jak oskarżony wyjaśnił, nie miał podstaw by wątpić w legalność automatu umieszczonego w <span class="anon-block"> barze (...)</span> gdyż został zapewniony przez zleceniodawcę (<span class="anon-block"> spółkę (...)</span>), że automaty, które oferuje klientom są legalne. Na potwierdzenie tego oskarżony otrzymał zresztą od <span class="anon-block">(...)</span> szereg opinii prawych, które potwierdzały zgodność automatów z zapisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>. Z opiniami tymi oskarżony zapoznawał dzierżawców urządzeń w miejscu eksploatacji automatów. Co ważne, treść w/w opinii wykraczała poza stan wiedzy i zdolności poznawczych oskarżonego a na oskarżonym nie ciążył obowiązek dodatkowego upewniania się czy opinia o automacie przedstawiana przez zleceniodawcę jest rzetelna. Materiał sprawy przekonuje, że oskarżony realizując obowiązki przyjęte w ramach umowy zlecenia z <span class="anon-block">(...)</span> pozostawał w przekonaniu, że oferuje klientom (w tym <span class="anon-block">M. C.</span>) legalne automaty do gry. Nie występowały przy tym żadne okoliczności, które mogłoby to jego przekonanie podważyć.</p> <p>W efekcie nie można przyjąć by zamiarem oskarżonego było popełnienie zarzuconego mu przestępstwa. Jego wolą było jedynie nawiązanie – w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> -współpracy z <span class="anon-block">M. C.</span>, który był zainteresowany umieszczeniem w swoim lokalu automatu do gry. Nic natomiast nie wskazuje by oskarżony zdawał sobie sprawę, że umieszczając automat do gry w <span class="anon-block"> barze (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> narusza zapisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>. Wiedza oskarżonego o automatach do gry oferowanych przez <span class="anon-block">(...)</span> wynikająca ze stanowczych oświadczeń <span class="anon-block">(...)</span> wyklucza by działał on z zamiarem popełnienia czynu zabronionego. Był on przekonany o legalności swoich działań podejmowanych w ramach współpracy z <span class="anon-block">(...)</span>. Nie sposób wszak wymagać od oskarżonego aby mając jednoznaczne potwierdzenie, że będące przedmiotem usług automaty do gry są legalne i odpowiadają wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>, dokonywał na własną rękę weryfikacji prawdziwości informacji uzyskiwanych od zleceniodawcy.</p> <p>Zaakcentowana w apelacji okoliczność, że oskarżony był przedstawicielem <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i to on zajmował się pozyskiwaniem miejsc, w którym umieszczano automaty do gry nie przekonuje o trafności postawionego oskarżonemu zarzutu. Faktycznie rolą oskarżonego było zawarcie umowy z właścicielem lokalu i doprowadzenie do wstawienia w jego lokalu automatu do gry. Rzecz jednak w tym, że po zainstalowaniu urządzenia do gry w <span class="anon-block"> barze (...)</span>, na oskarżonym spoczywały wyłącznie obowiązki o charakterze technicznym, porządkowym, serwisowym. <span class="anon-block">(...)</span> zlecił oskarżonemu nadzór techniczny nad automatem do gry. Oskarżony wykonywał naprawy na żądanie spółki, aktualizował oprogramowanie a nadto pobierał opłatę ryczałtową w wysokości 1.500 złotych od właściciela baru i dostarczał faktury. W żadnym razie w/w czynności podejmowanych przez oskarżonego nie można określić mianem urządzania/prowadzenia gry losowej na automacie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 kks</a>. Odmienna interpretacja skarżącego jest nieuzasadniona.</p> <p>Wzgląd na powyższe oraz z uwagi na fakt, że w sprawie nie wystąpiły uchybienia mogące stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu, Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, uznając apelację urzędu celnego za oczywiście bezzasadną.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div>