I C 1410/13

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 5 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Andrzej Westphal ,</p> <p>Ławnicy: -------</p> <p>Protokolant: sekr. sąd Marlena Ossowska ,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu: 5 grudnia 2013 r. w Toruniu,</p> <p>sprawy z powództwa : <span class="anon-block">J. W.</span> ,</p> <p>przeciwko: <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> ,</p> <p>o zapłatę,</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">J. W.</span> kwotę 56.000,00 zł.</p> <p>[ pięćdziesiąt sześć tysięcy ] z ustawowymi odsetkami od dnia 12 marca 2013r. do dnia zapłaty ,</p> <p>II.  w pozostałej części oddala powództwo ,</p> <p>III.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.012,00 zł. [ jeden tysiąc dwanaście ] z tytułu zwrotu kosztów procesu ,</p> <p>IV.  nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – kasy Sądu Okręgowego w Toruniu z tytułu kosztów sądowych :</p> <p>1/ od powoda –z zasądzonego roszczenia - kwotę 1.977,00 zł. [ jeden tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt siedem ] ,</p> <p>2/ od pozwanego – 3.514,00 zł. [ trzy tysiące pięćset czternaście ] .</p> <p>Sygn. akt I C 1410 / 13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">J. W.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> . Domagała się w nim zasądzenia :</p> <p>- kwoty 84.000 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 12.03.2013r. do dnia zapłaty z tytułu zadośćuczynienia ,</p> <p>- kwoty 4.284,00 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 12.03.2013r. do dnia zapłaty z tytułu zwrotu kosztów opieki .</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód podał ,że w dniu 19.10.2012r. pomagał <span class="anon-block">P. W.</span> przy czyszczeniu kombajnu marki <span class="anon-block"> (...)</span> . Po jego uruchomieniu jeden z jego elementów tzw. „żmijka” wciągnęła rękaw bluzy powoda , a następnie całą rękę . Na skutek tego doznał on jej amputacji .</p> <p>Pozwany wnosił o oddalenie powództwa [ k. 28 – 31 ] .</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje :</strong> </p> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> jest właścicielem gospodarstwa rolnego . Pozwany jest jego ubezpieczycielem w zakresie odpowiedzialności cywilnej .</p> <p>okoliczności bezsporne .</p> <p>Powód od prawie dwóch lat , często pomagał <span class="anon-block">P. W.</span> przy różnych pracach w gospodarstwie rolnym oraz przy prowadzonej przez niego działalności gospodarczej . Zajmuje się on także sprzedażą węgla oraz nawozów. Polecenia powodowi wydawał <span class="anon-block">P. W.</span> lub jego żona Za swoją pracę powód otrzymywał comiesięczne wynagrodzenie . Na terenie gospodarstwa <span class="anon-block">P. W.</span>przechowywał on własną odzież roboczą, w którą się tam przebierał.</p> <p>W dniu 19.10.2012r. powód przyszedł do <span class="anon-block">P. W.</span> w celu „odpracowania” usługi , który on mu wyświadczył . Polegała ona na przewozie drewna na opał. Początkowo powód sprzątał magazyn. Później <span class="anon-block">P. W.</span> powiedział do powoda ,że ma umyć kombajn . Początkowo powód sam go czyścił. Potem przyszedł <span class="anon-block">P. W.</span> i używając myjki ciśnieniowej od góry lał wodę do zbiornika na zboże , w celu oczyszczenia go . Podczas tej czynności stał w jego wnętrzu i nie widział powoda.</p> <p>Powód stał na zewnątrz kombajnu przy rurze służącej do opróżniania zbiornika ze zboża . W pewnym miejscu była otwarta „kratka” zabezpieczająca otwór , w którym obraca się „żmijka” służąca do opróżniania zbiornika ze zboża poprzez rurę spustową . Przez ten otwór otwartej „kratki ” wypływała woda i zanieczyszczenia , które <span class="anon-block">P. W.</span> wypłukiwał z wnętrza zbiornika . <span class="anon-block">P. W.</span> dał powodowi „zmiotkę” od szufelki i kazał usuwać te zanieczyszczenia , które pojawiały się w tym otworze . W celu lepszego opróżnienia zbiornika z wody <span class="anon-block">P. W.</span> uruchomił silnik kombajnu, przez co zaczęła się obracać „żmijka”. Od strony powoda jej praca wyglądała tak ,że obrotowy element tej „żmijki” raz pojawiał się w otworze ,a raz znikał.</p> <p>W pewnym momencie, gdy powód chciał usunąć jakieś zanieczyszczenie, „żmijka” wciągnęła rękaw jego bluzy, na następnie lewą rękę .</p> <p>Przed przystąpieniem do czyszczenia kombajnu powód i <span class="anon-block">P. W.</span> wypili po dwa piwa każdy z nich .</p> <p>dowód: zeznania świadków : <span class="anon-block">P. W.</span> , <span class="anon-block">T. W.</span> , <span class="anon-block">E. W.</span> oraz przesłuchanie powoda na rozprawie w dniu 22.08.2013r.</p> <p>Na skutek wciągnięcia ręki powoda przez obracającą się „żmijkę” doszło amputacji przedramienia lewego . Na skutek zmiażdżenia tkanek w wyniku urazu w dniu wypadku dokonano w szpitalu resekcji kości przedramienia . Doszło jednak do stanu zapalnego i w jego wyniku , w dniu 25.10.2012r. konieczna była reamputacja kikuta ramienia w połowie jego długości . Tego typu powikłania , czyli wtórny stan zapalny , mają z reguły miejsce przy ramach urazowych , związanych ze zmiażdżeniem tkanek i wymagają kolejnych zabiegów operacyjnych . Taka sytuacja miała miejsce u powoda . Pełne wygojenie tkanek miękkich kikuta stwierdzono w czasie wizyty powoda w poradni ortopedycznej w dniu 14.01.2013r.</p> <p>Obecnie nie stwierdza się stanu zapalanego na szczycie kikuta . Blizny pooperacyjne i pewien nadmiar tkanek miękkich na szczycie kikuta nie są przeszkodą w jego „zaprotezowaniu” . Nie mają wpływu na obecny stan kikuta i dolegliwości powoda . Zawierają się one w wysokości stałego uszczerbku na zdrowiu przewidzianego dla tego typu amputacji . Ograniczenia ruchomości lewego barku są nieduże i stanowią integralne następstwo doznanej amputacji . One również zawierają się w wysokości wskazanego stałego uszczerbku na zdrowiu .Zgodnie z rozporządzeniem MPiPS z 18.12.2002r. – punkt 115 „b” wynosi on 60 %.</p> <p>„Zaprotezowanie” kończyny może częściowo poprawić sprawność powoda , ale nie zrekompensuje w pełni jej utraconej funkcji . Poprawa jest uzależniona od typu dobranej protezy , wysiłku związanego z usprawnianiem , w tym - w posługiwaniu się protezą , oraz zdolności adaptacyjnych powoda . Obecnie nie można ocenić stopnia ewentualnej poprawy .</p> <p>Bezpośrednio po urazie dolegliwości bólowe powoda należy ocenić na 9 w skali 10 punktowej . Po zaopatrzeniu w warunkach oddziału szpitalnego, dolegliwości te stopniowo ustępowały . Złagodniały one po wyleczeniu kikuta , czyli w styczniu 2013r. Obecnie powód nie odczuwa bólów fantomowych kończyny lewej górnej . Utrzymują się jednak dolegliwości bólowe związane z ograniczeniem funkcji lewego barku . Ich nasilenie należy ocenić na 1 - 2 w zależności od aktywności powoda. Mogłyby one ulec złagodzeniu przy systematycznej rehabilitacji tego barku i kikuta . Obecnie powód skarży się na drętwienie ramienia lewego , ograniczenie ruchomości lewego barku i odczucie chłodu w kikucie .</p> <p>Stan amputacji ramienia lewego będzie trwale rzutować na aktywność życiową oraz ogólną sprawność powoda . Stracił on zdolność do wykonywania prac oburęcznych w gospodarstwie domowym oraz częściową zdolność do samoobsługi .</p> <p>Po wypisaniu ze szpitala w dniu 8.11.2012r. powód wymagał opieki osób trzecich w okresie dwóch miesięcy w zakresie czterech godzin dziennie , przy wykonywaniu podstawowych czynności dnia codziennego , takich jak : ubieranie , mycie , zapinanie guzików , zakładanie butów i skarpetek , przygotowywanie posiłków . Po okresie adaptacji związanej z urazem , powód wymagał stałej opieki przez dwie godziny dziennie .</p> <p>Opiekę nad powodem sprawowała jego żona .</p> <p>W lutym i lipcu 2013r. powód doznał udarów mózgowych . Nie mają one związku z wypadkiem , którem uległ on w dniu 19.10.2012r. Pogorszyły one sprawność powoda i obecnie rzutują sumarycznie na konieczność pomocy osoby trzeciej , znacznie wydłużając okres jej świadczenia . Po udarze wymaga on pomocy przy ubieraniu , myciu , goleniu . Nie może utrzymać łyżki , ani długopisu w prawej ręce . Samodzielnie może zjeść chleb.</p> <p>dowód: opinia biegłych k. 222- 229 , zeznania świadka <span class="anon-block">E. W.</span> i przesłuchanie powoda na rozprawie w dniu 22.08.2013r.</p> <p>Powód nigdy nie miał do czynienia z kombajnami zbożowymi . Nie pracował przy ich obsłudze , czy naprawie , nie miał uprawnień do ich prowadzenia. Powód całe swoje zawodowe życie przepracował w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> .</p> <p>dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">E. W.</span> i przesłuchanie powoda na rozprawie w dniu 22.08.2013r.</p> <p>W dniu 27.12.2012r. prokurator umorzył śledztwo w sprawie spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu <span class="anon-block">J. W.</span> w dniu 19 października 2012r. w <span class="anon-block">K.</span> w postaci amputacji kończyny na poziomie bliższego przedramienia lewego , wobec braku znamion czynu zabronionego .</p> <p>dowód: postanowienie k. 49 – 50 ,</p> <p>W piśmie z dnia 11.03.2013r. pozwany odmówił powodowi przyznania odszkodowania .</p> <p>dowód: pismo z dnia 11.03.2013r. w aktach likwidacji szkody .</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Pozwany nie kwestionował ,że jest ubezpieczycielem <span class="anon-block">P. W.</span> z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy gospodarstw rolnych [ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 4;art. 4 pkt. 2)">art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych , Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> - tekst jednolity Dz. U z 2013r. poz. 392 , <em> <!-- -->określanej dalej w tym uzasadnieniu jako „ustawa”</em>] . Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy w obowiązkowych ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej , odszkodowanie wypłaca się w granicach odpowiedzialności cywilnej podmiotów objętych ubezpieczeniem , nie wyżej jednak niż do wysokości sumy gwarancyjnej określonej w umowie .</p> <p>Pozwany kwestionował, aby objęty ubezpieczeniem rolnik <span class="anon-block">P. W.</span> ponosił jakąkolwiek odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie. Stanowiło to podstawę do wyciągnięcia wniosku ,że pozwany jako ubezpieczyciel także jej nie ponosi . Z tej przyczyny wnosił on o oddalenie powództwa . Sąd nie podzielił stanowiska pozwanego i uznał ,że <span class="anon-block">P. W.</span> ponosi winę za powstanie uszczerbku na zdrowiu powoda.</p> <p>Podstawę prawną odpowiedzialności <span class="anon-block">P. W.</span> stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> Stanowi on ,że kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę , obowiązany jest do jej naprawienia . Wina <span class="anon-block">P. W.</span> polega na poleceniu powodowi wykonania czynności zagrażającej jego życiu i zdrowiu , czynności , której w ogóle nie powinien on w ten sposób wykonywać . Powód wykonywał ją w gospodarstwie rolnym <span class="anon-block">P. W.</span> . Robił to, co on mu nakazał i we wskazany przez niego sposób. To <span class="anon-block">P. W.</span> był organizatorem pracy powoda , jako właściciel gospodarstwa rolnego oraz kombajnu stanowiącego jego składnik . Powód nie robił w tym gospodarstwie tego na co miał ochotę , lecz wykonywał polecenia jego właściciela .</p> <p>Nie jest więc wiarygodne zeznanie <span class="anon-block">P. W.</span> , z którego wynika ,że powód włożył rękę w ruchomy element maszyny , bo „Pan Bóg mu rozum odebrał” . Stało się tak natomiast dlatego , że to <span class="anon-block">P. W.</span> ustawił powoda w tym miejscu, dał mu do ręki miotełkę [ „zmiotkę”] i powiedział co ma on robić . Przydzielił konkretne zadania sobie i powodowi . W tym miejscu podkreślić należy , że nie jest wiarygodne zeznanie tego świadka ,że nie dawał powodowi „zmiotki” , a powód dysponował tylko myjką . Jest ono sprzeczne z zeznaniami powoda , ale także z pewna chronologią zdarzeń , nie kwestionowaną także przez tego świadka . Najpierw bowiem powód sam mył kombajn z zewnątrz posługując się myjką . Gdy trzeba było wyczyścić zbiornik , to pojawił się także <span class="anon-block">P. W.</span> i we dwóch wykonywano tę czynność. Nawet jednak gdyby było tak , jak zeznawał ten świadek ,że powód stał z boku , tylko się przyglądał i z własnej woli podszedł ,żeby „jakąś słomkę wyjąć” , to i tak nie zwalania to tego świadka od odpowiedzialności za uszkodzenie ciała powoda. Powinien on bowiem ostrzec go ,żeby nie podchodził do pracującej maszyny i niczego nie dotykał. Odmienne zachowanie zagrażało bowiem życia i zdrowiu powoda .</p> <p>W czasie czyszczenia zbiornika <span class="anon-block">P. W.</span> nie miał nawet żadnej możliwości obserwacji powoda. Nie mógłby więc w odpowiednim czasie zareagować na zachowanie powoda , gdyby zbliżył się do maszyny . Na tym też polegałaby jego wina , zakładając prawdziwość jego wersji zdarzeń. <span class="anon-block">P. W.</span> znajdował się wewnątrz zbiornika i dlatego nie widział powoda. Ponieważ silnik był włączony , to nawet nic nie słyszał i nie wiedział że doszło do wypadku . Zeznawała o tym jego żona . <span class="anon-block">P. W.</span> nie mógł więc nawet odpowiednio szybko zareagować i wyłączyć maszynę , gdy powód krzyczał ,że mu „rękę urwało” .</p> <p>Powód wskazywał w pozwie na naruszenie przez <span class="anon-block">P. W.</span> przepisów : <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971290844" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy - Dz. U. z 1997 r. Nr 129, poz. 844 ()">rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26.09.1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy</a> [ tekst jednolity - Dz.U. z 2003r. , nr 169 , poz. 1650 ] oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19980120051" title="Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 12 stycznia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze ciągników, maszyn, narzędzi i urządzeń technicznych stosowanych w rolnictwie - Dz. U. z 1998 r. Nr 12, poz. 51 ()">rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 12.01.1998r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze ciągników, maszyn , narzędzi i urządzeń technicznych stosowanych w rolnictwie</a> [ Dz. U. nr 12 , poz. 51 ] . Powoływanie się na te przepisy jest o tyle błędne ,że zostały one wydane na podstawie delegacji zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksie pracy</a> . Dotyczą więc stosunku pracy , a powód nie był pracownikiem <span class="anon-block">P. W.</span> , w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksu pracy</a> .</p> <p>Powoływanie się na te przepisy ma jednak istotne znaczenie w niniejszej sprawie . Wskazują one bowiem na standard postępowania z maszynami rolniczymi , który <span class="anon-block">P. W.</span> powinien być znany , jako właścicielowi gospodarstwa rolnego oraz maszyn i urządzeń znajdujących się w tym gospodarstwie . Ten standard postępowania nie zmienia się przecież w sytuacji , gdy maszyna nie jest obsługiwana w ramach stosunku pracy , lecz np. pomocy sąsiedzkiej – co miało miejsce w przypadku powoda. Obwiązek stosowania prawidłowych zasad postępowania obciążał <span class="anon-block">P. W.</span> także dlatego ,że jako osoba posługująca się tym kombajnem powinien on znać zalecenia producenta , co do prawidłowego i bezpiecznego wykonywania czynność obsługowych . Powód nie ponosi tu żadnej winy . Nigdy nie miał do czynienia z kombajnami , nie pracował przy nich , nie obsługiwał ich , nie naprawiał , nie miał uprawnień do ich prowadzenia . Wskazać tu należy ,że to <span class="anon-block">P. W.</span> tłumaczył powodowi co to jest za „kratka ” i po co się ją otwiera po żniwach [ żeby w zbiorniku nie gromadziła się woda , gdy maszyna stoi na dworze ] . Powód nie znał więc przeznaczenia tego elementu .</p> <p>Pozwany nie wykazał , aby <span class="anon-block">P. W.</span> przy czyszczeniu kombajnu postępował zgodnie z zaleceniami producenta maszyny . Nie wykazał, aby dopuszczalne było czyszczenie maszyny , przy włączonym silniku, obracającej się „żmijce” i otwartej „kratce ” pozwalającej na dostęp do tego ruchomego elementu .</p> <p>Powód wykazał natomiast ,że takie postępowanie było sprzeczne z normami postępowania wynikającymi z przepisów powołanych rozporządzeń. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971290844" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy - Dz. U. z 1997 r. Nr 129, poz. 844 (§ 60;§ 60 ust. 1)">Paragraf 60 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26.09.1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy</a> stanowi ,że maszyn będących w ruchu nie wolno naprawiać , czyścic i smarować , z wyjątkiem smarowania za pomocą specjalnych urządzeń określonych w dokumentacji techniczno – ruchowej . Ust. 2 tego paragrafu określa ,że pracownicy zatrudnieni przy obsłudze maszyn z ruchomymi elementami, nie mogą pracować w odzieży z luźnymi [ zwisającymi ] częściami , jak np. luźno zakończone rękawy , krawaty szaliki , poły oraz bez nakryć głowy okrywających włosy . Nie jest wiadome , czy powód miał odpowiednie ubranie robocze. <span class="anon-block">P. W.</span> nie zapewniał mu go . Godził się natomiast na to ,żeby powód używał swojej własnej odzieży roboczej Podkreślić należy ,że „żmijka” najpierw wciągnęła rękaw bluzy powoda. Nie wiadomo , czy spełniał on wymogi powołanego przed chwilą przepisu .</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19980120051" title="Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 12 stycznia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze ciągników, maszyn, narzędzi i urządzeń technicznych stosowanych w rolnictwie - Dz. U. z 1998 r. Nr 12, poz. 51 (§ 5;§ 5 ust. 1)">Paragraf 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 12.01.1998r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze ciągników, maszyn , narzędzi i urządzeń technicznych stosowanych w rolnictwie</a> określa ,że kontrola stanu technicznego , regulowanie i wykonywanie doraźnych napraw, i prac konserwacyjnych oraz czyszczenie części lub zespołów roboczych sprzętu rolniczego dopuszczalne są po uprzednim unieruchomieniu silnika i wyłączeniu wszystkich napędzanych zespołów tego sprzętu . Postępowanie <span class="anon-block">P. W.</span> było sprzeczne z zachowaniem określonym w tym przepisie .</p> <p>Reasumując , bezpodstawne jest twierdzenie ,że to wyłącznie powód był winny wypadku , a <span class="anon-block">P. W.</span> nie ponosi żadnej odpowiedzialności . Zasadności tego wniosku nie podważa fakt umorzenia postępowania karnego . Znaczenie wiążące w sprawie cywilnej mają bowiem tylko ustalenia prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 11)">art. 11 k.p.c.</a> Taki wyrok natomiast nie zapadł.</p> <p>Sąd ustalił stan faktyczny istotny dla rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o zeznania świadków : <span class="anon-block">P. W.</span> [ częściowo ] , <span class="anon-block">T. W.</span> , <span class="anon-block">E. W.</span> , przesłuchanie powoda , a także w oparciu o opinię biegłych . Dowody te były spójne , wzajemnie się uzupełniały i tworzyły logiczną , niesprzeczną całość [ oprócz omówionych wcześniej fragmentów zeznań <span class="anon-block">P. W.</span> ] . Dlatego sąd dał im wiarę . Opinia została sporządzona przez biegłych o odpowiednich specjalnościach dysponujących odpowiednim zakresem wiedzy fachowej . Zapoznali się oni z dokumentacją medyczną powoda oraz przeprowadzili jego badanie . Strony nie miały żadnych uwag do opinii i pytań do biegłych .Pisemna opinia była wyczerpująca , logiczna i nie zawierała sprzeczności . Także i z tej przyczyny nie było potrzeby przesłuchiwania biegłych na rozprawie .</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 k.c.</a> jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody , obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności , a zwłaszcza stopnia winy . Powód przyznawał ,że przed przystąpieniem do pracy wypił dwa piwa . <span class="anon-block">P. W.</span> miał tego świadomość , gdyż także , wspólnie z nim wypił dwa piwa . Wina <span class="anon-block">P. W.</span> polega także na tym ,że dopuścił powoda do pracy wiedząc ,że jest on pod wpływem alkoholu . Ze względu na wypicie alkoholu , powód określał swoje przyczynienie na 30 %. Sąd podziela to stanowisko . Pozwany także go nie kwestionował , nie wykazał żeby stopień przyczynienia był większy . Jest natomiast powszechnie wiadomo ,że wypity alkohol wpływa na zdolność oceny sytuacji , podejmowania decyzji oraz koordynację ruchową .</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty . <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">Art. 445 § 1 k.c.</a> daje też w takim przypadku możliwość przyznania poszkodowanemu odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę .</p> <p>Przy ustalaniu jego wysokości sąd musi brać pod uwagę cały szereg okoliczności . Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> nie określają jakiegoś procentowego miernika powalającego na ustalenie wysokości zadośćuczynienia Powoływanie się na wskaźniki uszczerbku na zdrowiu określone przez przepisy Ministra Pracy i Polityki Socjalnej nie może mieć więc znaczenia wiążącego.</p> <p>Celem zadośćuczynienia jest złagodzenie doznanej krzywdy . Istotne znaczenia ma więc jej rozmiar , trwałość skutków zdarzenia i ich uciążliwość w codziennym funkcjonowaniu . Trzeba też mieć na władze doznawany ból fizyczny i cierpienia psychiczne np. poczucie własnej bezradności , niepełnosprawności . Bierze się także pod uwagę wiek poszkodowanego . Ma on bowiem wpływ na ocenę okresu doznawanego cierpienia , jego długotrwałości . Inna bowiem jest sytuacja , gdy uszkodzenia ciała doznaje osoba młoda, która ma przed sobą wiele lat życia i zostaje nagle ograniczona [ lub wręcz pozbawiona pewnych możliwości ] w aktywności zawodowej [ np. możliwości zdobycia i wykonywania wybranego zawodu ] i życiowej [ np. życie rodzinne, spędzanie wolnego czasu uprawianie sportu, dążenie do posiadania dóbr materialnych i korzystania z nich ] , a inna, gdy dotyka ona osoby w wieku zmniejszonej już aktywności w tych sferach . Powód doznał urazu w wieku 66 lat. Nie pracował już zawodowo , nie musiał już wychowywać dzieci , a jego sytuacja materialna była już ustabilizowana . Mając na uwadze przeciętny wiek życia mężczyzny , okres przeżywania krzywdy będzie też krótszy, niż w przypadku osoby młodej np. 20 letniej .</p> <p>Rozważając wysokość zadośćuczynienia należało pominąć te objawy obecnego stanu zdrowia powoda , które nie były skutkiem zdarzenia z dnia 19.10.2012r. Chodzi o to ,że już po tej dacie dwukrotnie przebył on udary mózgowe . Nie mają one jednak jakiegokolwiek związku z wypadkiem z dnia 19.10.2012r.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd uznał, że zasadna jest kwota zadośćuczynienia wynosząca 80.000,00 zł. Po jej pomniejszeniu o stopień przyczynienia się powoda , zasądzono 56.000,00 zł. z odsetkami od daty określonej w pozwie , czyli - 12 marca 2013r. Jest ona prawidłowa . Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 ustawy zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie . Ustęp 2 tego artykułu stanowi ,że gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ustępie 1 , okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe , odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia , w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe , nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie , chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postepowania karnego lub cywilnego [ …]. Skoro pozwany w dniu 11.03.2013r. odmówił powodowi przyznania świadczenia , to oznacza ,że dysponował w tym dniu materiałem pozwalającym na zajęcie merytorycznego stanowiska , czyli ,że proces likwidacji szkody został zakończony . Oznacza to więc ,że od dnia następnego pozwany popadł w opóźnienie i zasadne było przyznanie odsetek ustawowych od tej daty.</p> <p>Sąd oddalił żądanie zasądzenia kwoty 4.284,00 zł. z tytułu kosztów pomocy świadczonej powodowi . Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> pozwany ma zwrócić wszelkie kosztów związane z doznanym uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia. Powód nie poniósł żadnych kosztów związanych z koniecznością zapewnienia sobie opieki po powrocie ze szpitala , gdyż była ona sprawowana nieodpłatnie przez jego żonę . Powód nie poniósł więc w związku z tym żadnej szkody, którą pozwany miałby obowiązek naprawić . Odszkodowanie ma naprawić szkodę , czyli powstały uszczerbek majątkowy . Nie może ono być natomiast źródłem nieuzasadnionego wzbogacenia . Powód nie doznał uszczerbku majątkowego w związku ze sprawowaną nad nim opieką .Nie należy mu się więc odszkodowanie z tego tytułu . Sąd w tym składzie nie podziela więc odmiennego , utrwalonego poglądu Sądu Najwyższego [ np. wyrok z 4.03.1969r. I PR 28/69 , OSNCP 1969, nr 12 , poz. 229 ] .</p> <p>Rozstrzygając o kosztach procesu oraz sądowych , sąd miał na uwadze zasadę stosunkowego ich rozdzielenia stosownie do wyniku sprawy – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> Powód wygrał w ok. 64 % . Na należne mu koszty składa się wynagrodzenie pełnomocnika . Mając na uwadze wartość przedmiotu sporu , jego stawka podstawowa wynosi 3.600,00 zł. [ § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych … ] . Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wynagrodzenia w podwójnej wysokości , o co wnoszono w pozwie . Nie uzasadniał tego nakład pracy pełnomocnika , charakter sprawy , czy wkład pełnomocnika w jej wyjaśnienie i rozstrzygnięcie [ § 2 ust. 1 ] . Sprawa nie należała do szczególnie skomplikowanych pod względem faktycznym i prawnym . Zakończyła się po dwóch rozprawach. Nie należała też więc do długotrwałych . Nie wymagała od pełnomocnika dużego nakładu pracy, któremu nie odpowiadałoby wynagrodzenie w podstawowej stawce . Uwzględniając opłatę skarbową od pełnomocnictwa , powodowi należało się 64 % od kwoty 3.617zł. , czyli w zaokrągleniu 2.315,00 zł.</p> <p>Pozwany także poniósł koszt wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 3.617,00 zł. Przysługuje mu 36 % tej kwoty , czyli 1.303 zł. Po dokonaniu potrącenia , w punkcie III wyroku zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.012,00 zł. [ 2.315 – 1.303 ] .</p> <p>Powód był zwolniony od kosztów sądowych . Na podstawie art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w wyroku należało pobrać je od stron , także stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu .</p> <p>Na koszty należne Skarbowi Państwa składały się :</p> <p>- opłata od pozwu 4.415 zł. ,</p> <p>- wynagrodzenia biegłych : 511,52 zł. i 500,48 zł.,</p> <p>- koszt wykonania przez Szpital kserokopii dokumentacji medycznej 63,55 zł.</p> <p>Łącznie - po zaokrągleniu - 5.491,00 zł.</p> <p>Od powoda należało pobrać [ z zasądzonego roszczenia ] 36 % tej kwoty , czyli 1.977 zł. , a od pozwanego 64 % , czyli 3.514 zł. [ punkt IV wyroku ].</p> </div>