II AKa 390/13

<p>Sygn. akt II AKa 390/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Mirosław Cop (spr.)</p> <p>Sędziowie: SSA Danuta Matuszewska</p> <p>SSA Andrzej Rydzewski</p> <p>Protokolant: referent-stażysta Michalina Adamonis</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Krzysztofa Nowickiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu</p> <p>z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt II K 122/12</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,</p> <p>II.  wymierza oskarżonemu opłatę w kwocie 200 (dwustu) złotych za II instancję i obciąża wydatkami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>I.  w okresie od jesieni 2005 roku do 10 maja 2006 roku, w <span class="anon-block">E.</span> i innych miejscowościach na terenie kraju, razem z <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">W. G.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">J. Z.</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">P. P.</span> oraz <span class="anon-block">K. M.</span>, brał udział w zorganizowanej grupie, założonej i kierowanej przez <span class="anon-block">L. Z.</span>, mającej na celu popełnienie przestępstw polegających na obrocie paliwami nie spełniającymi wymagań jakościowych przewidzianych w ustawie oraz popełnienia przestępstw skarbowych polegających na uszczupleniu należności podatkowych z tytułu podatku akcyzowego, podatku VAT i podatku dochodowego oraz poświadczenia nieprawdy w dokumentach,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a>,</p> <p>II.  w okresie od 21 lutego 2006 roku do 12 kwietnia 2006 roku, w <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">G.</span>, działając w ramach zorganizowanej grupy opisanej w punkcie I, czynem ciągłym, z góry powziętym zamiarem oraz wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">L. Z.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">J. S.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span>, podejmował czynności mające na celu udaremnienie lub znaczne utrudnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków płatniczych w kwocie co najmniej 302 453 zł, pochodzących z korzyści związanych popełnieniem czynu zabronionego polegającego na obrocie paliwami nie spełniającymi wymagań jakościowych przewidzianych w ustawie oraz popełnienia przestępstw skarbowych polegających na uszczupleniu należności podatkowych z tytułu podatku akcyzowego, podatku VAT i podatku dochodowego oraz poświadczenia nieprawdy w dokumentach, zgromadzonych na rachunku bankowym prowadzonym w <span class="anon-block"> Banku (...) SA</span> dla <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span>, w ten sposób, iż bezpośrednio po zaksięgowaniu środków finansowych, ze wskazanego rachunku bankowego wypłacił pieniądze w łącznej kwocie 284 803 zł, przelane na podstawie poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci faktur VAT, dotyczących fikcyjnej sprzedaży oleju napędowego dla <span class="anon-block"> Spółki (...)</span>, i tak:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>w dniu 21 lutego 2006 roku wypłacił łącznie kwotę 50 025 zł, przelaną w dniu 21 lutego 2006 roku z rachunku bankowego prowadzonego dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>w dniu 29 marca 2006 roku wypłacił łącznie kwotę 5 000 zł, przelaną w dniu 29 marca 2006 roku z rachunku bankowego prowadzonego dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>w dniu 30 marca 2006 roku wypłacił łącznie kwotę 42 770 zł przelaną w dniu 30 marca 2006 roku z rachunku bankowego prowadzonego dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>w dniu 05 kwietnia 2006 roku wypłacił łącznie kwotę 47 915 zł, przelaną w dniu 05 kwietnia 2006 roku z rachunku bankowego prowadzonego dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>w dniu 10 kwietnia 2006 roku wypłacił łącznie kwotę 45 023 zł, przelaną w dniu 10 kwietnia 2006 roku z rachunku bankowego prowadzonego dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>w dniu 11 kwietnia 2006 roku wypłacił łącznie kwotę 50 030 zł, przelaną w dniu 11 kwietnia 2006 roku z rachunku bankowego prowadzonego dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>w dniu 12 kwietnia wypłacił łącznie kwotę 44 040 zł, przelaną w dniu 12 kwietnia 2006 roku z rachunku bankowego prowadzonego dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>,</p> </dd> </dl> <p>po czym wypłacone pieniądze przekazał <span class="anon-block">J. S.</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 299;art. 299 § 1;art. 299 § 5)">art. 299 § 1 i § 5 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>,</p> <p>III.  w dniu 11 października 2005 roku, w <span class="anon-block">G.</span>, działając w celu uzyskania dla siebie kredytu na zakup towarów w postaci komputera przenośnego wraz z akcesoriami oraz telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N. (...)</span> od <span class="anon-block"> (...) Bank Spółka Akcyjna</span> we <span class="anon-block">W.</span> w wysokości 6185 zł przedłożył stwierdzający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach, ostemplowany pieczątką <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dotyczący okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu udzielonego na podstawie umowy kredytu na zakup towarów z dnia 11 października 2005 roku, numer <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a>,</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem</strong> Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 07 sierpnia 2013r. sygn. akt II K 122/12:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">S. S.</span> uniewinniono od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach I i II oskarżenia i w tym zakresie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 630)">art. 630 kpk</a> kosztami sądowymi obciążono Skarb Państwa;</p> <p>II.  oskarżonego <span class="anon-block">S. S.</span> uznano za winnego tego, że w dniu 11 października 2005 roku, w <span class="anon-block">G.</span>, działając w celu uzyskania dla siebie od <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> we <span class="anon-block">W.</span> kredytu w wysokości 4853,86 zł na zakup towarów w postaci komputera przenośnego wraz z akcesoriami oraz telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N. (...)</span> przedłożył poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zarobkach, wystawiony przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a dotyczący okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wspomnianego kredytu, udzielonego oskarżonemu na podstawie umowy kredytu na zakup towarów o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>, i zakwalifikowano ten czyn jako występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 kk</a>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 kk</a> skazano oskarżonego <span class="anon-block">S. S.</span> na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) zł;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zaliczono tymczasowe aresztowanie oskarżonego w okresie od dnia 27 września 2012 r. do dnia 21 października 2012 r., uznając tę karę za wykonaną;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 kk</a> orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci zaświadczenia o zarobkach, zapisanego w wykazie dowodów rzeczowych z k. 726 akt sprawy, a przechowywanego w aktach sprawy (k. 727);</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze</a> (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 3;§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 5)">§ 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. W.</span> kwotę 738 (siedmiuset trzydziestu ośmiu) zł brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, obciążono go wydatkami w 1/5 części, w tym opłatę w kwocie 200 (dwustu) zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok w części, to jest w punktach II, III oraz VI na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">S. S.</span>.</p> <p>Na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> polegające na wydaniu wyroku bez uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w postepowaniu i dokonywaniu ustaleń w niniejszej sprawie z pominięciem istotnych dla rozstrzygnięcia faktów, w szczególności poprzez pominięcie okoliczności, iż oskarżony dokonał spłaty kredytu w całości w dniu 27 czerwca 2006 roku, to jest przed wszczęciem postepowania karnego w zakresie występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a>, które to nastąpiło w dniu 14 września 2007 roku – co miało istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem uwzględnienie tych okoliczności doprowadziłoby do uznania, iż w zakresie czynu w postaci występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> zachodzi wobec oskarżonego negatywna przesłanka procesowa wynikająca z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a> i skutkowałoby to umorzeniem postępowania karnego w tym zakresie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 4)">art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 § 1 k.p.k.</a> </p> </dd> </dl> <p>Ponadto na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nie ustaleniu wszystkich istotnych faktów wynikających z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, mający istotny wpływ na treść orzeczenia w postaci:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oczywistego braku ustaleń faktycznych Sądu, które pozwalałoby na stwierdzenie, iż zachodzi negatywna przesłanka procesowa wynikająca z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a> wobec oskarżonego, w tym brak ustaleń Sądu odnośnie tego, że oskarżony dobrowolnie i regularnie spłacał raty udzielonego mu na podstawie stwierdzającego nieprawdę zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach kredytu oraz że dokonał spłaty kredytu zaspokajając w całości roszczenie pokrzywdzonego <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> we <span class="anon-block">W.</span>, nie tylko przed terminem spłaty, ale przede wszystkim przed wszczęciem postępowania karnego w zakresie zarzucanego mu występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a>.</p> </dd> </dl> <p>Powyżej wskazany błąd w ustaleniach faktycznych miał wpływ na treść wydanego w niniejszej sprawie orzeczenia albowiem dotyczy on kluczowych w sprawie faktów stanowiących postawę zastosowania dyrektywy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a> wobec oskarżonego w zakresie czynu polegającego na przedłożeniu przez oskarżonego, stwierdzającego nieprawdę, zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach wystawionego przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>, w celu uzyskania kredytu. Dokonanie rzeczywistych ustaleń faktycznych w sprawie doprowadziłoby do umorzenia postępowania w tym zakresie.</p> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty, na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania karnego we wskazanym zakresie ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tej części sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> </dd> </dl> <p>Z ostrożności procesowej, w przypadku nieuznania zasadności wyżej wskazanych zarzutów, na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów prawa materialnego, to jest przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a> poprzez jego niezastosowanie – pomimo zaistnienia okoliczności określonych w hipotezie tego przepisu, albowiem oskarżony dobrowolnie i regularnie dokonywał spłat na poczet udzielonego mu na podstawie stwierdzającego nieprawdę zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach kredytu, tym samym zaspokajając w całości roszczenie pokrzywdzonego <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> we <span class="anon-block">W.</span> przed wszczęciem postępowania karnego w zakresie zarzucanego mu występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> – oskarżony zatem spełnił opisaną w dyspozycji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a> negatywną przesłankę procesową o bezkarności w zakresie czynu III opisanego w zaskarżonym wyroku.</p> </dd> </dl> <p>W tym zakresie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania karnego we wskazanym zakresie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego na uwzględnienie zasługiwać nie mogła.</p> <p>Na wstępie do prowadzonych rozważań przypomnienia wymaga, że nieprawomocnym wyrokiem z dn. 7 sierpnia 2013r oskarżonego <span class="anon-block">S. S.</span> Sąd Okręgowy w Elblągu (dalej sąd meriti) uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w pkt. II, na tle którego dla potrzeb rozpoznania środka odwoławczego wyeksponowania wymagają takie elementy tego opisu, jak działanie oskarżonego w celu uzyskania kredytu bankowego, podjęcia przez niego takich czynności wykonawczych jak też przedłożenie poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci zaświadczenia o zarobkach.</p> <p>Do powyższego opisu należy dodać, że oskarżonemu kredytu udzielono, jego raty spłacał regularnie, uiszczając je przed upływem terminu spłaty rat, (wyznaczony na dzień 16 października 2006r.) w dn. 27 czerwca 2006 r.</p> <p>W dn. 11 maja 2006r. wydane zostało postanowieni o wszczęciu śledztwa dotyczącego wprowadzania do obrotu jako oleju napędowego substancji nie spełniających takich wymagań jakościowych (k.112).</p> <p>Postanowieniem z dn. 3 sierpnia 2006r. Prokurator Okręgowy w Elblągu w sprawie V Ds 21/06/S zwolnił <span class="anon-block">(...)</span> Bank z zachowania tajemnicy bankowej (k.702 -704) a po uzyskaniu informacji oraz kserokopii dokumentów dotyczących zawartej przez oskarżonego umowy kredytowej (k. 717 – 723), postanowieniem z dn. 14 września 2007 r. (uzupełnionego postanowieniem z dn. 27 listopada 2008 r.) postawił oskarżonemu zarzuty popełnienia przestępstw, w tym przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a>, powtarzając te zarzuty w akcie oskarżenia skierowanym do sądu.</p> <p>W ramach tych uwag wskazać należy, że przestępstwo oszustwa kredytowego jest przestępstwem powszechnym, formalnym, podmiot ochrony określany jest abstrakcyjnie, strona podmiotowa wyczerpuje się w umyślności, postaci zamiaru kierunkowego.</p> <p>Do tych uwag należy też dodać, że oskarżony zachowaniem wyczerpał znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> Wykazał to materiałem dowodowym sąd meriti. Prawidłowość rozstrzygnięcia sądu meriti nie budzi wątpliwości sądu odwoławczego. Jego prawidłowości nie zanegował także apelujący, przyznając nawet , że oskarżony zachowaniem wyczerpał znamiona tego przestępstwa.</p> <p>Prezentacja tych uwag uprawnia sąd odwoławczy do stwierdzenia, że w dalszych rozważaniach tymi zagadnieniami nie będzie się już zajmował, koncentrując uwagę na zagadnieniu – czynnego żalu – dla stwierdzenia którego oraz wykazania błędności wyroku sądu meriti wniesiony został środek odwoławczy.</p> <p>Podłoże do prowadzenia przez sąd odwoławczy rozważań na temat zasadności zarzutów postawionych wyrokowi apelacją stanowią w/w czynności procesowe organów ścigania, podjęte w sprawie.</p> <p>Zagrożenie karą kryminalną czynu zabronionego jest jednym z elementów definicji formalnej przestępstwa.</p> <p>Tak uznając można stwierdzić, że z woli prawodawcy niektóre spośród przestępstw z powodu zaistnienia okoliczności „szczególnego rodzaju” mogą być pozbawione zagrożenia taką karą. W doktrynie prawa karnego materialnego okoliczności określono mianem „okoliczności uchylających karalność”.</p> <p>Stosując w procesie karnym to rozwiązanie należy zawsze pamiętać, że zasadą jest, że każdy czyn zabroniony, realizujący znamiona przestępstwa jest zagrożony karą kryminalną. Gdy to jest zrozumiałe to i zrozumienie nieść powinno stanowisko, iż okoliczność uchylająca karalność stanowi wyjątek od tej zasady. Rozwiązania o takim charakterze należy zawsze interpretować w sposób ścisły.</p> <p>To wprowadzenie w przekonaniu sądu odwoławczego jest celowe gdyż ujawnia jaką regułę interpretacyjną należy zastosować w rozpoznawanej sprawie, rozpatrując zarzuty apelacji.</p> <p>Prowadząc rozważania w znaczeniu prawno - porównawczym, historycznym w odniesieniu do przesłanki niekaralności za wyczerpanie zachowaniem znamion przestępstwa, in concreto z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a> (gdy wsparciem finansowym był kredyt) stwierdzenia wymaga, że nie podlega karze z mocy tego przepisu sprawca co do którego postępowanie karne zostało wszczęte gdy już (a więc przed jego wszczęciem ):</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>dobrowolnie zapobiegł wykorzystaniu wsparcia finansowego (kredytu);</p> </dd> </dl> <p>albo</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>zaspokoił roszczenie pokrzywdzonego.</p> </dd> </dl> <p>Obie rozpatrywane przesłanki (w tym alternatywnie określona) muszą występować łącznie.</p> <p>Prawno – porównawcze ujęcie przesłanki procesowej, (w przepisie prawa karnego materialnego) „przed wszczęciem postępowania karnego” odgrywa dla sądu odwoławczego takie znaczenie, że jej wyjaśnienie pozwoli mu na możliwie proste wytłumaczenie apelującemu dlaczego instytucja czynnego żalu w rozpoznawanej sprawie do oskarżonego nie mogła mieć zastosowania.</p> <p>Pojęcie prawne „przed wszczęciem postępowania karnego” w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19690130094" title="Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 ()">kodeksie karnym z 1969 r.</a> użyte zostało w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19690130094" title="Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 94 (art. 106)">art. 106</a>.</p> <p>Tylko wówczas ustawała karalność za przestępstwa (określone w art. 105) gdy do tego czasu nie wszczęto postępowania karnego. Dotyczyło to postępowania w sprawie (in rem) w odróżnieniu od fazy tego postępowania, przeciwko osobie (in personam).</p> <p>Mając na uwadze to rozwiązanie prawne należy mieć na względzie, że ustawą z dn. 12 października 1994r. - o ochronie obrotu gospodarczego i zmianie niektórych przepisów praw karnego – w art. 3 § 3 tej ustawy wprowadzono tożsame jak w omawianej (z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;art. 297)">§ 3 art. 297 k.k.</a>) sprawie rozwiązanie prawne, możliwości uniknięcia odpowiedzialności karnej o ile sprawca dobrowolnie zapobiegł wykorzystaniu kredytu … . Wówczas w doktrynie dominował pogląd, że ani ratio legis tego przepisu ani też jego sens (vide, str. 30 Komentarza w/w ustawy autorstwa K. Buchały oraz innych, wyjątek stanowiły poglądy O. Górniok) nie przemawiają za tym aby tą instytucję stosować do sprawcy, który naprawił szkodę (w całości bądź w części) po wszczęciu postępowania karnego. A zatem instytucję tą można było zastosować gdy sprawca dobrowolnie zapobiegł wykorzystaniu kredytu … a czynność została dokonana przed wszczęciem postępowania karnego.</p> <p>Z chwilą wejścia w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 ()">kodeksu karnego</a> uległo zmianie rozwiązanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 106)">art. 106 d.k.k.</a>, przewidując obecnie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 102)">art. 102 k.k.</a>, że wszczęcie postępowania karnego dotyczyć ma osoby sprawcy (fazy in personam).</p> <p>Celowości (wykładnia funkcjonalna) zastosowania tożsamego rozwiązania ustawodawca nie widział w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k</a>, ograniczając ją do stwierdzenia „przed wszczęciem postępowania”.</p> <p>Porównanie rozwiązań prawnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 102)">art. 102 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a> musi prowadzić do wniosku, że pojęcia w nich użyte nie mają tożsamego znaczenia. Pomocne znaczenie w ich interpretacji, jak się wydaje może mieć technika prawodawcza omówiona w § 10 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz. U. z dnia 5 lipca 2002r.) zawierającej wyjaśnienie zgodnie z którym, zapisy ustawy należy interpretować tak, że do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami. Tak w omawianym przypadku postąpił ustawodawca dając wyraz temu, że in concreto nie będzie podlegał karze oskarżony gdy przed wszczęciem postepowania (in rem) zaspokoi roszczenia pokrzywdzonego.</p> <p>Wskazano już wyżej na wyjątkowy charakter omawianej instytucji. Rodzi to konieczność ścisłego wykładania treści przepisów.</p> <p>W ramach prowadzonych rozważań zauważenia wymaga jeszcze, że analogiczne rozwiązanie jak w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 3)">art. 297 § 3 k.k.</a>, przewidziane zostało w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 296;art. 296 § 5)">art. 296 § 5 k.k.</a> Co jednak na tle omawianego zagadnienia ważne, to zwrócenie uwagi na rozwiązanie prawne przyjęte przez ustawodawcę w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 307;art. 307 § 1)">art.307§1 k.k.</a> Ponownie w tym samym rozdziale <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> przewidziana została instytucja czynnego żalu, z tym, co wymaga zaznaczenia nie ma ona zastosowania do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297)">art. 297 k.k.</a> Prezentując to stanowisko sąd odwoławczy wyraża poparcie dla poglądu wyrażonego przez Maję Klubinską w rozprawie doktorskiej 2013, UAM Poznań, Przestępstwo oszustwa gospodarczego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297)">art. 297 k.k.</a>, str.249.</p> <p>Wykorzystując powyższą argumentację do wyjaśnienia braku słuszności zarzutów postawionych wyrokowi apelacją podkreślenia wymaga, że postepowanie karne w sprawie zostało wszczęte zanim oskarżony zaspokoił roszczenie.</p> <p>Ta okoliczność była zasadniczym powodem w świetle którego zarzutów apelacji nie można było uwzględnić.</p> <p>Chociaż apelujący określił zakres zaskarżenia wyroku do części to jednak gdy następnie wskazuje, które z punktów wyroku kwestionuje staje się jasnym, że zaskarża wyrok w całości.</p> <p>Taki zakres zaskarżenia nakazywał sądowi odwoławczemu rozważać wobec stwierdzenia przez niego zarówno zawinienia oskarżonego jak i braku okoliczności w świetle których możliwe byłoby uchylenie karalności za jego dokonanie czy istnieją powody by twierdzić, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>ładunek społecznej szkodliwości przestępstwa przypisanego oskarżonemu jest subminimalny;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>kara wymierzona oskarżonemu jest karą współmierną oraz sprawiedliwą.</p> </dd> </dl> <p>Zestawienie zachowania oskarżonego ze znamionami przypisanego mu przestępstwa wyklucza zdaniem sądu odwoławczego możliwość uznania, że stopień społecznej jego szkodliwości był znikomy. W rozpoznawanej sprawie jego zdaniem brak jest substratu do prowadzenia na ten temat rozważań. Kolejnym stopniem (w zakresie odpowiedzialności), który w sprawie należy rozważać to zastosowanie wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania. Możliwość zastosowania tego środka sąd meriti rozważał a ostatecznie wykluczył, zdaniem sądu odwoławczego prawidłowo (vide, wyrok Sądu Najwyższego z dn. 5 maja 2011., IV KK 57/11).Kara wymierzona oskarżonemu za popełnione przestępstwo stanowi sprawiedliwą odpłatę.</p> <p>To mając na uwadze zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Wymierzono oskarżonemu opłatę w kwocie 200zł za II instancję oraz obciążono go wydatkami poniesionymi w toku tego postępowania.</p> </div>