I C 1680/13

<p>Sygn. akt I C 1680/13</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Maciej Dubrowski</p> <p>Protokolant: Ewelina Pługowska</p> <p>na rozprawie po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. w Zgorzelcu sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block">P. N. S. F. I. Z.</span> <strong> <!-- --> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. M.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanej <span class="anon-block">J. M.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">P. N. S. F. I. Z.</span> we <span class="anon-block">W.</span> kwotę 17947,89 zł (siedemnaście tysięcy dziewięćset czterdzieści siedem złotych i 89/100zł) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 2-10-2013 r. do dnia zapłaty,</p> <p>II.  dalej idące powództwo oddala,</p> <p>III.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2627,72 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>IV.  wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.</p> <p/> <p>  Sygn. akt I C 1680/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód, <span class="anon-block">P. N. S. F. I. Z.</span> we <span class="anon-block">W.</span> w dniu 02-10-2012r wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block">J. M.</span> o zapłatę kwoty 25 052,87 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi: od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu żądania podał, że na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 28 września 2011r. przejął od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> prawo do wierzytelności wynikającej z umowy o bankowej nr 142/206-<span class="anon-block"> (...)</span>, w łącznej kwocie 25 052,87 zł, na którą składają się: należność główna w wysokości 12 800,69 zł oraz odsetki od należności głównej naliczone przez pierwotnego wierzyciela i odsetki ustawowe naliczone przez powoda od dnia cesji do dnia 18-09-2013r w łącznej wysokości12 252,18 zł.</p> <p>Pozwana na rozprawie dniu 05-12-2013r. nie stawił się i nie złożył też odpowiedzi na pozew.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny na podstawie twierdzeń powoda:</strong> </p> <p>W dniu 19 czerwca 2009 r. powód zawarł z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę sprzedaży wierzytelności, na podstawie której przejął od prawo do wierzytelności wynikającej z umowy o bankowej nr 142/206-<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 20 września 2007r. Zgodnie z wyciągiem z elektronicznego załącznik do umowy cesji na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeniosło następujące wierzytelności według stanu na dzień 28-09-2011r: kapitał 12 800,69 zł, odsetki 849,47 zł i koszty 620,48 zł.</p> <p>[<em> <!-- -->dowód: umowa sprzedaży wierzytelności, k. 7-163, wyciąg z załącznik do umowy, k.14].</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego albo pozwaną stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a>, w którym określono podstawę formalną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094).</p> <p>Powód swoje roszczenie wywodził zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>, z umowy o bankowej nr 142/206-<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 20 września 2007r., którą to wierzytelność nabył od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Niewątpliwie przy tym zachodziła oczywista sprzeczność pomiędzy podaną przez powoda wysokością nabytej wierzytelności, a dokumentami przez niego przedłożonymi, z których wynika jednoznacznie inny stan cedowanej wierzytelności na dzień umowy cesji. Zgodnie bowiem z wyciągiem z elektronicznego załącznik do umowy cesji na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeniosło następujące wierzytelności wobec pozwanej według stanu na dzień 28-09-2011r: kapitał 12 800,69 zł, odsetki 849,47 zł i koszty 620,48 zł.- łącznie 14 276,64 zł. Odsetki ustawowe jakiej miał prawo naliczyć powód za okres od dnia nabycia 28-09-2011r do dnia 18-09-2013r ( dnia sporządzenia pozwu) od kwoty całego zadłużenia wyniosły 3 671,25 zł co daje łącznie kwotę 17 947,89 zł. Żadnego dokumentu nie wynika aby <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> miało prawo do innych odsetek niż wskazanych w wyciągu do umowy cesji, oraz żeby takie roszczenie przeniosło w drodze cesji na powoda. Roszczenie więc o skapitalizowane odsetki ponad kwoty 849,47 zł i 3 671,25 zł jako nieznajdujące oparcia w materialno-prawnej podstawie rozumianej jako indywidualno- konkretna norma prawna wynikająca z określonego stosunku obligacyjnego, z którego wynika obowiązek świadczenia dłużnika, określonego zobowiązania pieniężnego podlegało oddaleniu. Warunkiem bowiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest wykazanie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi [<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a>].</p> <p>O kosztach procesu orzeczono w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> zasadzając od pozwanej na rzecz powoda koszty w takim procencie jaki powód wygrał sprawę (71,6 % )z łącznej sumy kosztów powoda 3670 zł tj kwotę 2627,72 zł</p> <p>Reasumując, należało orzec, jak w sentencji wyroku.</p> </div>