IV Ka 788/13

<p>Sygnatura akt IV Ka 788/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2013 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="241"/> <col width="469"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Górski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SO Waldemar Majka</p> <p>SO Elżbieta Marcinkowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Agnieszka Kaczmarek</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Władysławy Kunickiej – Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. B.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku</p> <p>z dnia 12 września 2013 roku, sygnatura akt II K 159/13</p> <p>I. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do <span class="anon-block">D. B.</span> w ten sposób, że</p> <p>uchyla zawarte w nim orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności;</p> <p>II. uchyla orzeczenie zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> części dyspozycyjnej a tyczące skazania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;</p> <p>III. w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">T. W.</span> z Kancelarii Adwokackiej w <span class="anon-block">K.</span> 516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>V. zwalania oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym w zakresie w jakim apelacja nie została uwzględniona przy czym wydatki za to postępowanie zalicza na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>IV Ka 788/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem <span class="anon-block">D. B.</span>uznany został za winnego tego, że w dniu 19 grudnia 2012r. na korytarzu budynku mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>w <span class="anon-block">N.</span>, woj. <span class="anon-block">(...)</span>w następstwie zadawanych <span class="anon-block">D. M.</span>uderzeń ręką, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci pęknięcia błony bębenkowej ucha lewego, rany tłuczonej wargi dolnej i siniaków na lewym ramieniu, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni tj. za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> i za to na mocy tego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p> <span class="anon-block">D. B.</span>został nadto uznany za winnego, iż w miejscu i czasie jak w pkt I groził <span class="anon-block">D. M.</span>pobiciem i pozbawieniem życia jego i członków jego rodziny, która to groźba wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona tj. za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> i za to, w oparciu o powołany przepis wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 2)">art. 70§ 2 kk</a> warunkowo zawieszono na okres lat 3, oddając przy tym <span class="anon-block">D. B.</span> w okresie próby pod dozór kuratora sądowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 kk</a>).</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca oskarżonego, zarzucając:</p> <p>1/ naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> mające wpływ na treść orzeczenia poprzez przekroczenie przy wyrokowaniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez jednostronną ocenę materiału dowodowego, nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego oraz oparcie wyrokowania wyłącznie na dowodach obciążających w postaci zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. M.</span>oraz świadków <span class="anon-block">Z. M.</span>, <span class="anon-block">P. M.</span>a także <span class="anon-block">G. M.</span>i pominięciu dowodów korzystnych dla oskarżonego w postaci wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. B.</span>oraz zeznań świadków <span class="anon-block">J. U.</span>oraz <span class="anon-block">I. G.</span>, której to zeznania stoją w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego,</p> <p>2/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść wyroku przez ustalenie, na podstawie nieprawidłowo przeprowadzonej oceny dowodów, że oskarżony <span class="anon-block">D. B.</span> dokonał zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I wyroku w sposób opisany przez pokrzywdzonego, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w szczególności przyznanie oskarżonego do uderzenia otwarta dłonią w twarz, zeznania świadków <span class="anon-block">J. U.</span> oraz <span class="anon-block">I. G.</span>, które były naocznymi świadkami zdarzenia, prowadzi do wniosku przeciwnego,</p> <p>3/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę przeczenia, mający wpływ na treść wyroku przez ustalenie, na podstawie nieprawidłowo przeprowadzonej oceny dowodów, że oskarżony <span class="anon-block">D. B.</span> dokonał czynu opisanego w punkcie II wyroku podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w szczególności wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków <span class="anon-block">J. U.</span> oraz <span class="anon-block">I. G.</span> , które były naocznymi świadkami zdarzenia prowadzi do wniosku, iż oskarżony czynu tego nie popełnił.</p> <p>Tym samym apelująca wniosła o:</p> <p>1)  zmianę zaskarżonego orzeczenia uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu opisanego w punkcie II,</p> <p>2)  wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności za czyn I, z zastosowaniem warunkowego zawieszenia kary na okres próby 2 lat</p> <p>ewentualnie</p> <p>3)  uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p>Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->I. ad. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> </span> </p> <p>Pomijając argumentację skarżącej zawartą w apelacji należy zauważyć, iż Sąd I instancji stwierdził w uzasadnieniu orzeczenia, iż dowodem potwierdzającym sprawstwo oskarżonego w omawianym zakresie są konsekwentne zeznania pokrzywdzonego i członków jego rodziny. Można by zatem zgodzić się z tym poglądem, gdyby analizować wyłącznie ich twierdzenia z postępowania przygotowawczego. Tymczasem w postępowaniu sądowym syn <span class="anon-block">D. M.</span>oświadczył, iż słyszał same wyzwiska, zaś gróźb nie pamięta (por. k. 124 – odwrót).</p> <p>Z kolei żona pokrzywdzonego <span class="anon-block">G. M.</span>podała, że <span class="anon-block">D. M. (1)</span>i oskarżony wzajemnie się wyzywali, a dokładnie tych słów nie słyszała, bo była wtedy w mieszkaniu (por. k. 139 odwrót).</p> <p>Podobnej treści zeznania złożył kolega pokrzywdzonego - <span class="anon-block">Z. M.</span> twierdząc, że „w czasie szarpaniny padały niecenzuralne słowa”.</p> <p>Z uwagi na powyższe Sąd Rejonowy winien podjąć próby wnikliwego wyjaśnienia oczywistych rozbieżności między pierwotnymi, a następnymi zeznaniami wskazanych wyżej osób, nie zaś ograniczyć się do odczytania wcześniejszych protokołów, uznając za wystarczające oświadczenia świadków, iż podtrzymują wcześniejszy opis wydarzeń.</p> <p>Z uwagi już tylko na powyższe należało uchylić skazanie oskarżonego w zakresie występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania. Wiązało się to oczywiście z koniecznością uchylenia orzeczenia o karze łącznej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->II. ad. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>.</span> </p> <p>Nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że to na skutek uderzenia, czy też uderzeń przez oskarżonego, pokrzywdzony doznał m. in. pęknięcia błony bębenkowej. Powyższe wynika nie tylko z zeznań świadków oskarżenia ale i także z zeznań bliskich <span class="anon-block">D. B.</span> oraz z treści opinii lekarskiej.</p> <p>Tym samym twierdzenia sprawcy jakoby <span class="anon-block">D. M.</span>tego obrażenia doznał wcześniej w innych okolicznościach, czego dowodem miało był „noszenie waty w uchu” nie może być oceniane inaczej jak tylko nieudolna próba uniknięcia stosownej odpowiedzialności karnej.</p> <p>Trudno przy tym zrozumieć wniosek profesjonalnego obrońcy oskarżonego, która wniosła o warunkowe zawieszenie wykonania kary na okres lat 2, skoro <span class="anon-block">D. B.</span> <span class="anon-block">urodzony (...)</span> zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 10)">art. 115 § 10 kk</a> ma tzw. status sprawcy młodocianego, a zatem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 kk</a> najkrótszy okres próby po warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności to 3 lata, zaś oddanie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego było obligatoryjne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 kk</a>)</p> <p>Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.</p> </div>