V U 1514/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V U 1514/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Białymstoku</p> <p>V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Stanisław Stankiewicz</p> <p>Protokolant: Bożena Radziusz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 roku w Białymstoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">W. S.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o wysokość świadczenia</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">W. S.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>z dnia 24 lipca 2013 roku</p> <p>Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>I.  Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyjmuje do ustalenia wysokości podstawy wymiaru emerytury <span class="anon-block">W. S.</span> wynagrodzenie z lat 1972-1984, 1987, 1989 – 1994, w tym wynagrodzenie z 1973 roku w wysokości 27.443 zł i z 1976 roku w wysokości 32.954 zł.</p> <p>II.  Zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> na rzecz wnioskodawcy 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt VU 1514/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> decyzją z dnia 24.07.2013 r. odmówił <span class="anon-block">W. S.</span> przeliczenia emerytury na podstawie angaży z lat 1974 i 1976 z powodu podania w nich jego wynagrodzenia za godzinę pracy. Według organu rentowego brak dokumentów na okoliczność wymiaru czasu pracy uniemożliwia ustalenie nowej wysokości świadczenia.</p> <p>W odwołaniu od tego orzeczenia wnioskodawca zarzucił niewyjaśnienie istotnych okoliczności dotyczących przebiegu jego zatrudnienia i wysokości wynagrodzenia. Świadectwo pracy dotyczące lat 1971 – 84 wskazuje, że jako ślusarz remontowy, monter maszyn był zatrudniony w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> w pełnym wymiarze czasu pracy. Ze względu na brak kartoteki wynagrodzeń z lat 1973 i 1976 O/ZUS przyjął do ustalenia podstawy najniższe wynagrodzenie. W 1973 r. jego zarobki były na poziomie średnich. Podobnie było w 1976 r. Mogą to potwierdzić jego byli współpracownicy.</p> <p>Na podstawie takich zarzutów wnioskodawca wniósł o odpowiednie podwyższenie jego emerytury.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Odwołanie <span class="anon-block">W. S.</span> jest zasadne.</strong> </p> <p>Z wniosku o emeryturę wynika, że urodził się <span class="anon-block">(...)</span>r. O/ZUS przyznał mu prawo do tego świadczenia decyzją z dnia 21.06.2013 r. Do ustalenia podstawy wymiaru przyjął podstawę wymiaru składek z 20 lat (1972-75, 1977-1984, 1987-1994). Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 63,72%.</p> <p>4 lipca 2013 r. <span class="anon-block">W. S.</span> wniósł o przeliczenie emerytury. Do wniosku dołączył angaże z: 1.08.1974 r., 11.02.1976 r. i 1.08.1976 r. Według O/ZUS brak określenia wysokości płacy zasadniczej oraz wymiaru czasu pracy uniemożliwia przeliczenie.</p> <p>W ocenie Sądu taka argumentacja jest co najmniej dziwna, jeśli weźmie się pod uwagę, że w przypadku 1973 r. przyjęto najniższe roczne wynagrodzenie w pełnym wymiarze czasu pracy. W aktach rentowych wnioskodawcy znajduje się zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z 18.07.2000 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> podała w nim jego wynagrodzenie z lat 1972, 1974, 75, 1977-84. Z lat 1971, 73 i 76 nie zachowały się kartoteki.</p> <p>Na podstawie angaży należy przyjąć, że stawka godzinowa wynagrodzenia <span class="anon-block">W. S.</span> od 1.08.1974 r. wynosiła 11,50 zł, od 1.01.1976r. – 13 zł a od 1.08.1976 r. – 14 zł.</p> <p>W celu ustalenia wynagrodzenia w latach 1973 i 76 Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z dziedziny księgowości. <span class="anon-block">M. K.</span>. Biorąc pod uwagę wymiar czasu pracy w 1976 r. (2312 godzin) oraz stawkę godzinową obliczył on, że <span class="anon-block">W. S.</span> zarobił w tym roku 30.050 zł oraz otrzymał tytułem dopłat branżowych 2904 zł – łącznie 32.954 zł.</p> <p>Według wnioskodawcy w 1973 r. jego wynagrodzenie było co najmniej takie jak rok wcześniej, natomiast według O/ZUS brak jest podstaw do przyjęcia dopłat branżowych.</p> <p>Zdaniem Sądu, w drodze domniemania faktycznego należy przyjąć, że wynagrodzenie w 1973 r. było zbliżone do wynagrodzenia z 1972 r. Treść zaświadczenia z 18.07.2000 r. jest dowodem potwierdzającym progresję zarobków (w 1974 r. były wyższe niż w 1972 r. a w 1977 r. niż w 1975 r.). W sytuacji braku dowodu wskazującego w sposób jednoznaczny na wysokość wynagrodzenia w 1973 r. zasadne było przyjęcie do podstawy wynagrodzenia w kwocie uzyskanej w 1972 r. tj. 27.443 zł.</p> <p>Angaż z 1.08.1974 r. wskazuje na przyznanie wnioskodawcy ekwiwalentu pieniężnego w wysokości 242 zł miesięcznie. Gdyby przez cały ten rok stawka godzinowa wynosiła 11.50 zł, to łącznie zarobiłby 26.496 zł (<span class="anon-block"> (...)</span> h x 11,50). Pracodawca wypłacił mu 30.444 zł. Oznacza to, że wynagrodzenie wnioskodawcy składało się jeszcze z innych składników. O/ZUS nie przedstawił żadnej logicznej argumentacji wykluczającej doliczenie do 1976 r. dopłat branżowych.</p> <p>Według biegłego, wskaźnik podstawy wymiaru ustalony na podstawie wynagrodzenia z lat 1972 – 84, 87, 1989 – 94 wynosi 65.23%.</p> <p>Zgodnie z treścią art.111 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS wysokość emerytury oblicza się ponownie, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art.15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury a wskaźnik podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.</p> <p>W niniejszej sprawie zostały spełnione warunki do ponownego ustalenia wysokości emerytury <span class="anon-block">W. S.</span>.</p> <p>Z tego powodu Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477^{<!-- -->14} § 2 kpc</a> orzekł zgodnie z jego żądaniem.</p> <p>O kosztach procesu rozstrzygnął na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 3)">art.98 § 3 kpc</a> i § 11 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> </div>