IV U 252/12

Суды общей юрисдикции2013-12-06

Номер дела

IV U 252/12

Дата решения

2013-12-06

Тип

SENTENCE

Правовое основание

art. 111 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Резюме

ubezpieczona wykazała poprzez złożone doklumenty płacowe, iż przysługuje jej wyższa emerytura od poprzednio ustalonej

Текст решения

Sygn. akt IV U 252/12 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 6 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski <table> <colgroup> <col width="183"/> <col width="426"/> </colgroup> <tr> <td> Protokolant </td> <td> st. sekr. sądowy Marta Żuk </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013r. w Siedlcach na rozprawie odwołania B. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 24 lutego 2012 r. (Nr (...)- (...) ) w sprawie B. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala B. J. wysokość emerytury na kwotę 1.171,03 zł (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt jeden i 03/100) na dzień 01 lutego 2012 roku. Sygn. akt IV U 252/12 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 24.02.2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 111)">art. 111 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227) odmówił przeliczenia emerytury B. J., gdyż nie udokumentowała ona zarobków od dnia 30.05.1972 r. do 30.06.1976 r. tj. z okresu zatrudnienia w Zakładach (...) w S. w związku z tym przyjęto kwoty minimalnego wynagrodzenia za ten okres, a wskaźnik podstawy wysokości wymiaru wyniósł 72,24%. Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona B. J., która wnosiła o jej zmianę twierdząc, że dołączone przez nią do wniosku kserokopie angaży dają podstawę do przeliczenia świadczenia w oparciu o rzeczywiste wynagrodzenie osiągane w (...). W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, argumentując, iż załączone do wniosku angaże płacowe nie mogą stanowić podstawy do wyliczenia wynagrodzenia i tym samym do ponownego ustalenia wysokości emerytury, gdyż w angażach tych brak jest dodatkowych identyfikatorów osoby. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje: Ubezpieczona B. J. ur. (...) jest uprawniona do emerytury od dnia 12.12.2007 r. Podstawa wymiaru jej emerytury została ustalona z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia i wskaźnik (...) ustalony od dnia 01.01.2009 r. wynosi 72,24%. W lutym 2012 roku B. J. złożyła wniosek o ponowne ustalenie wymiaru emerytury i do wniosku dołączyła kopię angaży z Zakładów (...) wystawionych w okresie od 20.11.1972 r. do 30.06.1976 r. Pozwany ZUS uznał, iż załączone angaże płacowe nie zawierają dostatecznych danych identyfikujących osobę tj. nie zawierają imion rodziców czy daty urodzenia i dlatego nie mogę one stanowić do wyliczenia wysokości wynagrodzenia. Zaskarżoną decyzją z dnia 24.02.2012 r. pozwany ZUS odmówił przeliczenia świadczenia (k. 101 a.e.). W toku postępowania odwoławczego ubezpieczona popierała odwołanie i wyjaśniła, że była zatrudniona w Zakładach (...) w S. od maja 1972 r. w pełnym wymiarze czasu pracy (k. 15 a.s.). Podała ona, że oprócz wynagrodzenia zasadniczego otrzymywała premię i ekwiwalent za deputat węglowy, zaznaczając, ze wynagrodzenie było uzależnione od efektów akordu zespołowego. Sąd na okoliczności zarobkowe ubezpieczonej przesłuchał świadków T. W. i J. R. (k. 18v a.s.). Osoby te były pracownikami (...) w tych samych latach co ubezpieczona. W swoich zeznaniach podały, że oprócz wynagrodzenia zasadniczego wypłacana była premia w wysokości około 80% wynagrodzenia prządek. Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłej księgowej, której zlecił wyliczenie wynagrodzeń ubezpieczonej na podstawie dokumentów, które złożyła do akt sprawy oraz na podstawie dokumentów płacowych znajdujących się w aktach ZUS za okres od 30.05.1972 r. do czerwca 1976 r. (k. 21-24 a.s.). Biegła wyliczyła kwoty wynagrodzeń według stawek godzinowych zgodnie z zapisami na angażach płac i na podstawie obowiązującego w tamtym czasie tygodnia pracy dokonała wyliczeń. W związku z wydaniem opinii pozwany organ rentowy dokonał przeliczenia emerytury ubezpieczonej według najkorzystniejszego wariantu (k. 31 – 32 a.s.). Według tych wyliczeń wysokość emerytury ubezpieczonej na dzień 01.02.2012 r. wyniosła by 1165,30 zł. Na rozprawie ubezpieczona nie zgadzała się z opinią biegłej zarzucając, że w wyliczeniach zarobków pominięte zostały premie, ponadto zakwestionowała wysokość wynagrodzenia z ostatniego roku jej zatrudnienia powołując się na zapis w książeczce ubezpieczeniowej, że zarabiała miesięcznie 3500 zł. W związku z tym domagała się uwzględnienia tych dwóch czynników do wysokości wynagrodzenia (k. 36 a.s.). Sąd częściowo uwzględnił wniosek ubezpieczonej zobowiązując biegłą do skorygowania wysokości zarobków za 1976 rok poprzez uwzględnienie kwoty wynagrodzenia w wysokości 3500 zł miesięcznie. Wcześniej Sąd zobowiązał do przedstawienia przez ubezpieczoną dokumentacji potwierdzającej wysokość przyznawanej jej premii. Ubezpieczona takiej dokumentacji nie dostarczyła. Na podstawie danych o zarobkach za 1976 rok biegła księgowa sporządziła opinię uzupełniającą w której skorygowała wysokość zarobków ubezpieczonej za okres od 01.01.1976 r. do dnia 30.06.1976 r. (k. 44 a.s.). W nawiązaniu do tej opinii Sąd zobowiązał pozwany organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości świadczenia B. J.. Ustalona kwota świadczenia wyniosła na dzień 01.02.2012 r. 1171,03 zł (k. 55 a.s.). Na kolejnej rozprawie ubezpieczona w dalszym ciągu podtrzymywała swoje twierdzenia i zastrzeżenia do opinii biegłej, że nie uwzględniła premii w swoich wyliczeniach, jednakże w końcu stwierdziła, ze zgadza się z opinią biegłej. Pozwany ZUS nie kwestionował zarówno pierwotnej jak i uzupełniającej opinii biegłej (k. 62 a.s.). W ocenie Sądu Okręgowego poczynione ustalenia dały podstawę do przeliczenia emerytury ubezpieczonej w oparciu o art. 111 ust. 1 pkt. 3 ustawy o FUS, ponieważ ubezpieczona częściowo udowodniła zasadność swojego roszczenia poprzez wykazanie swoich rzeczywistych zarobków, które osiągała w latach 1972 – 1976 z tytułu zatrudnienia w (...) w S.. Zdaniem Sądu dane zawarte w angażach płacowych, które przedłożyła ubezpieczona dawały podstawę do wyliczenia wysokości jej wynagrodzenia ale tylko w zakresie wynagrodzenia zasadniczego. Zawarte w tych dokumentach dane odnosiły się do stawek godzinowych i w związku z tym biegła w oparciu o te dane oraz nominalny czas pracy który obowiązywał w tamtym okresie była w stanie wyliczyć rzeczywiste zarobki. Nie było jednakże podstaw do doliczenia do ustalonych zarobków premii, ponieważ przedstawione angaże nie zawierały żadnych zapisów w tym przedmiocie. Premia jest zawsze uzależniona od spełnienia określonych warunków i w przypadku ubezpieczonej nie było żadnych przesłanek, które by pozwalały przyjąć, że premie otrzymywała w każdym miesiącu i w jakiej wysokości ta premia była. Obydwie strony procesu nie podważały prawidłowości wyliczeń zarobków. Dlatego też Sąd uznając dowód z opinii biegłej za miarodajny zlecił organowi rentowemu aby ustalone kwoty zarobków uwzględnił przy wyliczeniu wysokości należnej emerytury od daty złożenia wniosku tj. od 01.02.2012 roku. Wskaźnik (...) był wyższy od poprzednio obowiązującego i dlatego też Sąd wyliczoną kwotę uwzględnił i ustalił na nowo wysokość emerytury ubezpieczonej zgodnie z wyliczeniem zawartym w projekcie decyzji. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 14 § 2 kpc</a> orzekł jak w sentencji. </div>