II AKa 243/13

<p>Sygn. akt II AKa 243/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 10 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie</p> <table> <colgroup> <col width="269"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Alina Kamińska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Jacek Dunikowski</p> <p>SSA Andrzej Ulitko</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Agnieszka Rezanow-Stöcker</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bielsku Podlaskim – Adama Naumczuka – upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span> s. <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie</p> <p>z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II K 156/13</p> <p>I.  utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;</p> <p>II.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokurator oskarżył:</p> <p> <strong> <!-- -->1. <span class="anon-block">K. B.</span> </strong>o to, że:</p> <p>I.  w dniu 10 kwietnia 2013r. w <span class="anon-block">C.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, w sklepie spożywczym na terenie dworca PKP, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. B.</span>, grożąc natychmiastowym użyciem przemocy wobec zatrudnionej tam ekspedientki <span class="anon-block">M. O.</span>, poprzez posłużenie się trzymanym w ręku nożem i przystawienie jego ostrza do szyi wyżej wymienionej ekspedientki, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia znajdujące się w kasie fiskalnej sklepu pieniądze w kwocie około 1 000 zł w ten sposób, że żądał ich natychmiastowego wydania, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę <span class="anon-block">M. O.</span> odmawiającej ich wydania,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </p> <p>II.  w okresie od 12 lutego 2013r. do 14 lutego 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. B.</span> i <span class="anon-block">S. P.</span> zabrał w celu przywłaszczenia trzy żeliwne włazy nadstudzienne o wartości 2 100 zł na szkodę Gminy <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </p> <p>III.  w okresie od 18 marca 2013r. do 19 marca 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. B.</span>, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń, włamał się do pomieszczenia gospodarczego, skąd zabrał w celu przywłaszczenia dwie opony samochodowe z felgami aluminiowymi o łącznej wartości 650 zł na szkodę <span class="anon-block">T. G.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> </p> <p>IV.  w dniu 10 kwietnia 2013r. na drodze publicznej <span class="anon-block">D.</span>-<span class="anon-block">C.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, kierował rowerem będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości 1,42 ‰ alkoholu w wydychanym powietrzu,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">A. B.</span> </strong>o to, że:</p> <p>V.  w dniu 10 kwietnia 2013r. w <span class="anon-block">C.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, w sklepie spożywczym na terenie dworca PKP, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. B.</span>, grożąc natychmiastowym użyciem przemocy wobec zatrudnionej tam ekspedientki <span class="anon-block">M. O.</span>, poprzez posłużenie się trzymanym w ręku nożem i przystawienie jego ostrza do szyi wyżej wymienionej ekspedientki, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia znajdujące się w kasie fiskalnej sklepu pieniądze w kwocie około 1 000 zł w ten sposób, że żądał ich natychmiastowego wydania, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę <span class="anon-block">M. O.</span> odmawiającej ich wydania,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </p> <p>VI.  w okresie od 12 lutego 2013r. do 14 lutego 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">S. P.</span> zabrał w celu przywłaszczenia trzy żeliwne włazy nadstudzienne o wartości 2 100 zł na szkodę Gminy <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </p> <p>VII.  w okresie od 18 marca 2013r. do 19 marca 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. B.</span>, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń, włamał się do pomieszczenia gospodarczego, skąd zabrał w celu przywłaszczenia dwie opony samochodowe z felgami aluminiowymi o łącznej wartości 650 zł na szkodę <span class="anon-block">T. G.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->3. <span class="anon-block">S. P.</span> </strong> o to, że:</p> <p>VIII.  w okresie od 12 lutego 2013r. do 14 lutego 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> zabrał w celu przywłaszczenia trzy żeliwne włazy nadstudzienne o wartości 2 100 zł na szkodę Gminy <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 26 września 2013r. Sąd Okręgowy w Olsztynie :</p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. B.</span> </strong> uznał za winnego popełnienia:</p> <p>- czynu z pkt I a/o z tym ustaleniem, że oskarżony posługiwał się niebezpiecznym przedmiotem w postaci noża, który skierował w stronę <span class="anon-block">M. O.</span>, w tym skierował jego ostrze w kierunku szyi wymienionej, a nadto, że zamierzonego celu nie osiągnął także z uwagi na krzyk <span class="anon-block">M. O.</span> i wzywanie przez nią pomocy i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, wymierzając w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- w ramach czynu z pkt II a/o uznał go za winnego tego, ze w dniu 12 lutego 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. B.</span> i <span class="anon-block">S. P.</span> w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zabrał w celu przywłaszczenia trzy żeliwne włazy nadstudzienne o wartości 2 100 zł na szkodę Gminy <span class="anon-block">B.</span>, czym wyczerpał dyspozycje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279 § 1 pkt. 3)">pkt III</a> a/o i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,</p> <p>- czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a § 2 pkt. 4)">pkt IV</a> a/o i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wobec <span class="anon-block">K. B.</span> orzekając karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">K. B.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 10 kwietnia 2013r. do 26 września 2013r.,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">K. B.</span> zakaz prowadzenia rowerów na okres lat 2 (dwóch),</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 k.k.</a> orzekł wykonywanie kary pozbawienia wolności przez oskarżonego <span class="anon-block">K. B.</span> w systemie terapeutycznym,</p> <p>VI.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span> </strong> uznał za winnego popełnienia:</p> <p>- czynu z pkt V a/o z tym ustaleniem, że oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. B.</span> posługiwał się niebezpiecznym przedmiotem w postaci noża, który <span class="anon-block">K. B.</span> skierował w stronę <span class="anon-block">M. O.</span>, w tym skierował jego ostrze w kierunku szyi wymienionej, a nadto, że zamierzonego celu nie osiągnął także z uwagi na krzyk <span class="anon-block">M. O.</span> i wzywanie przez nią pomocy i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, wymierzając w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,</p> <p>- w ramach czynu z pkt VI a/o uznał go za winnego tego, że w dniu 12 lutego 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">S. P.</span> w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zabrał w celu przywłaszczenia trzy żeliwne włazy nadstudzienne o wartości 2 100 zł na szkodę Gminy <span class="anon-block">B.</span>, czym wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>- czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279 § 1 pkt. 7)">pkt VII</a> a/o i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wobec <span class="anon-block">A. B.</span> orzekając karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,</p> <p>VIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">A. B.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 12 kwietnia 2013r. do 26 września 2013r.,</p> <p>IX.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. P.</span> </strong> uznał za winnego tego, że w dniu 12 lutego 2013r. w <span class="anon-block">D.</span>, Gm. <span class="anon-block">B.</span>, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zabrał w celu przywłaszczenia trzy żeliwne włazy nadstudzienne o wartości 2 100 zł na szkodę Gminy <span class="anon-block">B.</span>, czym wyczerpał dyspozycje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 k.k.</a> orzekł grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 20 (dwudziestu) złotych,</p> <p>X.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 6)">art. 72 § 1 pkt 6 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec <span class="anon-block">S. P.</span> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 3 (trzech), zobowiązując go do poddania się leczeniu odwykowemu od uzależnienia alkoholowego, oddając go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,</p> <p>XI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzekł solidarnie wobec oskarżonych <span class="anon-block">K. B.</span>, <span class="anon-block">A. B.</span> i <span class="anon-block">S. P.</span> obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Gminy <span class="anon-block">B.</span> kwoty 2 100 (dwa tysiące sto) złotych,</p> <p>XII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzekł solidarnie wobec oskarżonych <span class="anon-block">K. B.</span>, <span class="anon-block">A. B.</span> i <span class="anon-block">S. P.</span> obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block">T. G.</span> kwoty 650 (sześćset pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>XIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 k.k.</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci noża kuchennego z brązową drewnianą rączką (poz. 3 z wykazu na k. 455) oraz dwóch par rajstop koloru szarego i czarnego (z wykazu na k. 455) zapisanych pod nr 29/13 księgi przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Olsztynie,</p> <p>XIV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> nakazał zwrócić <span class="anon-block">M. B.</span> dowody rzeczowe w postaci dwóch noży (poz. 1 i 2 z wykazu na k. 455) zapisane pod nr 29/13 księgi przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Olsztynie,</p> <p>XV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. – Prawo o adwokaturze</a> (Dz.U. Nr 16, poz. 124 ze zm.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 5)">§ 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (z.U. 2002r., Nr 163, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14 poz. 1348)">poz. 1348</a> ze zm.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">Ł. N.</span> kwotę 720 zł tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego <span class="anon-block">S. P.</span> wykonywaną z urzędu, powiększoną o podatek VAT w stawce 23% od tego wynagrodzenia,</p> <p>XVI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Powyższy wyrok w całości w zakresie odnoszącym się do oskarżonego <span class="anon-block">A. B.</span> zaskarżył jego obrońca, zarzucając mu:</p> <p>I.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na stwierdzeniu, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, mimo poważnych wątpliwości w tym względzie, wynikających między innymi z niejednoznacznych wyjaśnień współoskarżonego <span class="anon-block">K. B.</span> co do roli <span class="anon-block">A. B.</span> w popełnieniu tej zbrodni, wobec braku innych źródeł dowodowych pozwalających na pewną weryfikację niekorzystnych wyjaśnień współoskarżonego,</p> <p>II.  rażącą niewspółmierność (surowość) orzeczonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty obrońca <span class="anon-block">A. B.</span> wniósł o:</p> <p>1.  zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> oraz uchylenie orzeczenia o karze łącznej z pkt VII wyroku i orzeczenie kary łącznej w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby</p> <p>ewentualnie</p> <p>2.  zmianę zaskarżonego wyroku i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.</a> wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">A. B.</span> za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz uchylenie orzeczenia o karze łącznej z pkt VII wyroku i orzeczenie kary łącznej w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosowny okres próby.</p> <p>Pismo zatytułowane „odwołanie” k. 540 złożył oskarżony, który kwestionując orzeczenie sądu I instancji, podnosił że został skazany jedynie na podstawie pomówienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest niezasadna i to w stopniu oczywistym.</p> <p>Przed wszystkim należy zaznaczyć, że choć apelujący zaskarżył przedmiotowy wyrok w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">A. B.</span> w całości, to treść zarzutu wskazuje, że kwestionuje on jedynie rozstrzygnięcie w zakresie przypisania temu oskarżonemu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, a alternatywnie wymiar kary wymierzonej za ten czyn i w konsekwencji także wymiar orzeczonej kary łącznej. Do tego też ograniczyła się kontrola instancyjna.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu sformułowanego w pkt I apelacji, to w ocenie obrońcy wersja przebiegu zdarzenia przyjęta przez Sąd Okręgowy jest możliwa, ale w realiach dowodowych niepewna. Wyjaśnienia współoskarżonego <span class="anon-block">K. B.</span>, na których oparł się sąd <br/>I instancji, są, jego zdaniem, niespójne, co wprawdzie zostało zauważone przez Sąd Okręgowy, ale pozostało poza jego oceną. Nie ustalono przyczyn, ani motywów, dla których oskarżony ten zmienił swoje wyjaśnienia. W tej sytuacji, zdaniem apelującego, przyjęcie tych wyjaśnień za podstawę ustaleń wskazuje, że mogą być one obarczone błędem.</p> <p>Tego rodzaju rozumowanie, na tle całokształtu materiału dowodowego, przy uwzględnieniu zasad logiki i doświadczenia życiowego, nie wytrzymuje krytyki.</p> <p>Przypomnieć należy, że w wypadku, gdy ustalenia faktyczne zależne są od dania wiary tej lub innej grupie dowodów, zgłoszenie przez stronę własnych wątpliwości co do oceny tych dowodów nie oznacza, że wątpliwości takie powziął lub powinien był powziąć sąd orzekający w sprawie. A jedynie w takim przypadku, przy jednoczesnym ustaleniu, że wątpliwości te zostały rozstrzygnięte na niekorzyść oskarżonego, można mówić o naruszeniu zakazu <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> i wynikającym z niego błędzie w ustaleniach faktycznych.</p> <p>W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia <span class="anon-block">K. B.</span>, które były zasadniczym dowodem winy <span class="anon-block">A. B.</span>, sąd I instancji poddał starannej weryfikacji i analizie. Aprobując w pełni stanowisko sądu I instancji oraz jego pisemne wywody, odnoszące się do oceny tego dowodu, należy jedynie podkreślić, że oskarżony ten już od pierwszego przesłuchania, w zasadzie konsekwentnie, twierdził, że napad na sklep zaplanował wspólnie z <span class="anon-block">A. B.</span> i razem przystąpili do realizacji tego celu. Co prawda po konfrontacji z <span class="anon-block">A. B.</span> oskarżony ten wycofał się częściowo ze swoich wyjaśnień, jednak podzielić należy ocenę Sądu Okręgowego, który uznał tę część wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodną. Stoją one bowiem w oczywistej sprzeczności zarówno z wcześniejszymi, jak i późniejszymi wyjaśnieniami <span class="anon-block">K. B.</span>, w których przyznawał on, że działali razem i opisywał szczegółowo rolę każdego z nich.</p> <p>Oceniając wiarygodność tego dowodu trzeba mieć na uwadze, że obaj oskarżeni nie pozostawali w jakimkolwiek konflikcie, a przeciwnie, przyjaźnili się. <span class="anon-block">K. B.</span> nie miał żadnych powodów, aby bezpodstawnie pomawiać <span class="anon-block">A. B.</span> o współudział w przestępstwie, tak jak nie zrobił tego w odniesieniu do <span class="anon-block">S. P.</span>, który przebywał z nimi w pobliżu miejsca zdarzenia, ale nie uczestniczył w rozboju. Tym bardziej, że obciążenie <span class="anon-block">A. B.</span> nie miało żadnego wpływu na zakres jego odpowiedzialności karnej, nie powodowało umniejszenia jego winy. W świetle tych okoliczności uznać należy, że to właśnie w wyjaśnieniach złożonych w czasie konfrontacji z <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">K. B.</span> nie mówił całej prawdy, zasłaniając się niepamięcią i spożytym alkoholem.</p> <p>Sąd odwoławczy nie podzielił też zastrzeżeń apelującego co do wniosków wynikających z</p> <p>zeznań świadków <span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span>. Dowody te zasługują na danie im wiary, świadkowie ci to osoby obce dla oskarżonego, które nie miały żadnego interesu, aby go bezpodstawnie obciążać. Jednocześnie korespondując z wyjaśnieniami <span class="anon-block">K. B.</span>, dowody te potwierdzają przyjętą przez Sąd Okręgowy wersję zdarzenia i udział <span class="anon-block">A. B.</span> w przestępstwie. Osoby te nie były wprawdzie naocznymi świadkami usiłowania rozboju, ale zrelacjonowały nietypowe i dziwne zachowanie obu oskarżonych, które wzbudziło ich zainteresowanie i skłoniło do dalszej obserwacji. Co więcej, sami oskarżeni nie kwestionowali faktów wskazywanych w tych zeznaniach. Nie tylko <span class="anon-block">K. B.</span>, ale też <span class="anon-block">A. B.</span> potwierdził, że wielokrotnie podchodzili do budynku, w którym znajdował się sklep, chowali się za niego, a następnie biegli w stronę samochodu. Oskarżeni nie potrafili racjonalnie wyjaśnić, dlaczego to robili. Natomiast Sąd Okręgowy, w oparciu o okoliczności sprawy, wyprowadził w pełni uprawniony i logiczny wniosek, że w ten sposób sprawdzali oni, czy nie ma niepotrzebnych świadków oraz przygotowywali najlepszą drogę ucieczki. Twierdzenie apelującego, który uważa taką konkluzję za nieuprawnione domniemanie, jest całkowicie niezasadne.</p> <p>Formułując zarzut błędu w ustaleniach faktycznych obrońca zmierza do tego, aby podstawą ustaleń były wyjaśnienia <span class="anon-block">A. B.</span>, w których nie przyznaje się on do współuczestnictwa w rozboju. Jednak twierdzenia tego oskarżonego, że nie tylko nie brał udziału w przestępstwie, ale nawet odwodził <span class="anon-block">K. B.</span> od pomysłu napadu na sklep, są całkowicie niewiarygodne. I to nie tylko w konfrontacji z dowodami obciążającymi, ale także w oparciu o te ustalone fragmenty zachowania <span class="anon-block">A. B.</span>, których sam oskarżony nie kwestionował. Potwierdził on bowiem, że razem udali się do mieszkania <span class="anon-block">K. B.</span> po nóż. Nie protestował także, kiedy <span class="anon-block">K. B.</span>, w celu zamaskowania się podczas napadu, przygotował dwie pary rajstop, dla siebie i dla niego. Razem robili rozpoznanie okolicy. Przyznał również, że krótko przed napadem zakupił w sklepie bibułkę dla babci. Zważywszy, że jak wyjaśnił sam oskarżony, nie był to pilny zakup, a niezbędne pieniądze w kwocie 1 zł otrzymał od <span class="anon-block">K. B.</span>, który pożyczył je w tym celu od świadka <span class="anon-block">A. K.</span>, w pełni logiczny jest wniosek, że zakup bibułki był tylko pretekstem, aby sprawdzić i poinformować czekającego na zewnątrz <span class="anon-block">K. B.</span>, czy sprzedawczyni jest w sklepie sama. Takie zachowanie potwierdza też, że już w tym momencie ustalony był podział ról. Do sklepu wszedł <span class="anon-block">A. B.</span>, aby <span class="anon-block">K. B.</span> nie został rozpoznany przez ekspedientkę podczas napadu.</p> <p>Wbrew twierdzeniom <span class="anon-block">A. B.</span>, że w takcie napadu oddalił się w kierunku peronów, przyjąć należy, że stał na czatach, skoro <span class="anon-block">K. B.</span>, wybiegając ze sklepu, krzyknął do niego, że muszą uciekać. Zachowanie takie świadczy też o tym, że traktował on <span class="anon-block">A. B.</span> jako wspólnika.</p> <p>Wszystko to przemawia za tym, że <span class="anon-block">A. B.</span> nie był wyłącznie postronnym obserwatorem, ale współsprawcą usiłowania rozboju, a prezentowana przez niego w trakcie postępowania karnego wersja służyła wyłącznie przyjętej przez niego linii obrony.</p> <p>Zgodnie z materialno-obiektywną teorią współsprawstwa, jest nim oparte na porozumieniu wspólne wykonanie czynu zabronionego, charakteryzujące się odegraniem istotnej roli w procesie realizacji ustawowych znamion czynu zabronionego po stronie każdego ze wspólników. Na podstawie tej koncepcji współsprawcą będzie zarówno osoba, która w porozumieniu z inną realizuje całość lub część znamion czynu zabronionego, jak i taka osoba, która wprawdzie nie wykonuje czynności odpowiadającej znamieniu czasownikowemu danego czynu zabronionego, ale której zachowanie się - uzgodnione ze wspólnikiem - stanowi istotny wkład w realizację wspólnego przestępczego zamachu (vide m.in. postanowienie SN z dnia 1 marca 2005 r., III KK 208/04, OSNKW z 2005 r., z 7-8, poz. 62; postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2004 r., V KK 3351/03, OSNKW 2004 r., z. 5, poz. 53; wyrok SA w Lublinie z dnia 12 stycznia 2006 r., II AKa 290/05, Prok. i Pr. 2006, Nr 12, poz. 23). Jednocześnie istotną cechą współsprawstwa jest element subiektywny, w postaci woli bycia sprawcą, traktowania czynu jako swój (<em> <!-- -->animus auctoris</em>), a nie działania jedynie z zamiarem udzielenia drugiemu współdziałającemu pomocy w dokonaniu przez niego czynu zabronionego.</p> <p>Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, zgodzić się należy ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonym wyroku, że ustalone zachowanie <span class="anon-block">A. B.</span>, polegające na wejściu w porozumienie z drugim sprawcą czynu, co do dokonania rozboju, uzgodnienie ról, wspólne przygotowanie narzędzi i przedmiotów potrzebnych do dokonania przestępstwa oraz przygotowanie drogi ucieczki, a następnie wykonanie przez niego, zgodnie z ustalonym podziałem zadań, czynności polegających na sprawdzeniu, czy w sklepie jest wyłącznie ekspedientka, a potem pozostaniu na czatach, w celu obserwowania okolicy miejsca zdarzenia i pilnowania, aby w czasie napadu nikt postronny nie wszedł do sklepu, było wypełnieniem znamion przestępstwa usiłowania rozboju.</p> <p>Konkludując, nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że w sprawie rysują się jakiekolwiek wątpliwości co do przebiegu zdarzenia oraz współsprawstwa <span class="anon-block">A. B.</span>.</p> <p>Podzielając stanowisko Sądu Okręgowego odnośnie winy tego oskarżonego, sąd odwoławczy uznał też, że nie ma podstaw do zmiany wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze za ten czyn.</p> <p>Zarzut rażącej niewspółmierności kary można skutecznie podnieść tylko wówczas, gdy jakakolwiek kara, mieszcząca się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnionego przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, a więc gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą.</p> <p>Skarżący nie wykazał żadnych okoliczności, w świetle których wymierzoną <span class="anon-block">A. B.</span> karę 3 lat pozbawienia wolności za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, można byłoby traktować w takich kategoriach. Sąd I instancji przeanalizował wszystkie okoliczności wpływające na wymiar kary, określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> nadając im odpowiednie znaczenie. Nie pominął żadnej okoliczności łagodzącej, należycie ocenił też okoliczności obciążające, toteż wymierzoną karę, w wysokości dolnego progu ustawowego zagrożenia, należy uznać za współmierną do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości czynu.</p> <p>Obrońca oskarżonego nie wykazał, że jest inaczej, a jego argumentacja ma charakter polemiczny. Akcentując m.in. młody wiek oskarżonego, jego podrzędną rolę w przestępstwie oraz przyznanie się do popełnienia pozostałych, zarzucanych aktem oskarżenia przestępstw, skarżący postulował, aby okoliczności te, przemawiające na korzyść oskarżonego, determinowały wymiar kary. Tymczasem należy mieć na uwadze, że <span class="anon-block">A. B.</span> wspólnie z drugim oskarżonym zaplanował napad na sklep, wspólnie poczynili przygotowania do popełnienia przestępstwa, a jego wkład w realizację tego czynu wynikał z uzgodnionego podziału ról. Jego roli nie sposób uznać na podrzędną. Przestępstwo zakończyło się w formie stadialnej usiłowania wyłącznie z uwagi na postawę pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. O.</span>. Pomimo młodego wieku <span class="anon-block">A. B.</span> był już wcześniej karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Biskupcu w sprawie II K <span class="anon-block">(...)</span> za przestępstwo kradzieży z włamaniem (popełnione wspólnie z <span class="anon-block">K. B.</span>), a nowych czynów dopuścił się w okresie próby związanej z zawieszeniem wykonania kary orzeczonej za ten czyn, co dowodzi, że oddziaływania resocjalizacyjne stosowane w warunkach wolnościowych nie odniosły pożądanego skutku. Powyższe okoliczności sprzeciwiają się zastosowaniu wobec <span class="anon-block">A. B.</span> instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, o co wnioskował apelujący. Łagodniejsza od wymierzonej kara nie spełniłaby celów zapobiegawczych i resocjalizacyjnych wobec oskarżonego, tym bardziej, że jak już wyżej zasygnalizowano zastosowanie formy probacji opartej na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69)">art. 69 k.k.</a> zakończyło się niepowodzeniem.</p> <p>Natomiast młody wiek oskarżonego determinował wymierzenie kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, a tożsamość rodzajowa czynów, bliski związek czasowy determinowały zastosowanie zasady całkowitej absorpcji, co w ogóle wyklucza możliwość uznania, aby ukształtowana na tym poziomie kara łączna nosiła cechy rażącej surowości.</p> <p>Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.</p> <p>O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto przy zastosowaniu <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, jako że w okresie odbywania kary skazany nie ma środków niezbędnych dla ich uiszczenia.</p> <p>AK/acz/at</p> </div>