VIII Ca 549/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Ca 549/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 11 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy </strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="250"/> <col width="460"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Jadwiga Siedlaczek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Hanna Matuszewska</p> <p>SSO Rafał Krawczyk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. w Toruniu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. W.</span>, <span class="anon-block">D. W. (1)</span>, <span class="anon-block">K. W.</span> i małoletniego <span class="anon-block">D. W. (2)</span>działającego przez ojca <span class="anon-block">B. W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>na skutek apelacji powodów <span class="anon-block">B. i. K. W.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu</p> <p>z dnia 19 sierpnia 2013 r.</p> <p>sygn. akt I C 687/12</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Ca 549/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powodowie <span class="anon-block">B. W.</span>, <span class="anon-block">D. W. (1)</span>, <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">D. W. (2)</span>wnieśli o zasądzenie od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> odpowiednio kwot: 6.544,64 zł – 6000 zł tytułem zadośćuczynienia i 544,64 tytułem odszkodowania; 4.000 zł, 4.000 zł i 3.000 zł - tytułem i zadośćuczynienia. - we wszystkich przypadkach z odsetkami ustawowymi od dnia 11 maja 2011 r. do dnia zapłaty</p> <p>Wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Toruniu:</p> <p>1.  zasądził od pozwanego na rzecz powoda <span class="anon-block">B. W.</span>kwotę 3.050,46 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2011r. do dnia zapłaty,</p> <p>2.  zasądził od pozwanego na rzecz powódki <span class="anon-block">D. W. (1)</span>kwotę 4.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2011r. do dnia zapłaty,</p> <p>3.  zasądził od pozwanego na rzecz powoda <span class="anon-block">K. W.</span> kwotę 2.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2011r. do dnia zapłaty,</p> <p>4.  zasądził od pozwanego na rzecz powoda <span class="anon-block">D. W. (2)</span> kwotę 1.500 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2011r. do dnia zapłaty,</p> <p>5.  oddalił powództwo w pozostałej części,</p> <p>oraz orzekł o kosztach procesu i kosztach sądowych (pkt 6-11).</p> <p>Zasadnicze motywy tego orzeczenia były następujące: w dniu 26 października 2010 r. o doszło do wypadku drogowego, w którym zderzyły się pojazdy marki <span class="anon-block">R. (...)</span> i <span class="anon-block">A. (...)</span>, z winy kierującej pojazdem marki <span class="anon-block">R. (...)</span>. W efekcie kierujący pojazdem <span class="anon-block">A. (...)</span> <span class="anon-block">B. W.</span>i pasażerowie – pozostali powodowie zostali poszkodowani. U <span class="anon-block">B. W.</span>wystąpiły dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo- krzyżowego.. Zdjęcie RTG kręgosłupa szyjnego wykazało brak uszkodzenia struktur kostnych i nerwowych oraz zwężenie krążka międzykręgowego C5-C6 i zwyrodnieniowe krawędzi trzonów na tym poziomie. Powód zgłaszał objawy rwy kulszowej w postaci bólu krzyża i drętwienia lewej kończyny dolnej. Został skierowany do Poradni Neurologicznej, przyjmował leki przeciwbólowe i korzystał z zabiegów fizykalnych. W związku z leczeniem poniósł wydatki w kwocie 50,46 zł. tytułem zakupu lekarstw.</p> <p>U pozostałych powodów wystąpiły dolegliwości bólowe. Zalecono im doraźne stosowanie leku <span class="anon-block"> (...)</span>, a nadto <span class="anon-block">D. W. (1)</span> zalecono lek przeciwzapalny/. Zdjęcia RTG wykazały u <span class="anon-block">D. W. (1)</span> skręcenie kręgosłupa szyjnego i stłuczenia obu kolan z zaznaczonymi objawami podrażnienia stawów rzepkowo – udowych oraz zniesioną lordozę szyjną, a u <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">D. W. (2)</span> skręcenie kręgosłupa lędźwiowego. W ramach leczenia powódce zalecono przyjmowanie leków przeciwbólowych a powodom przyjmowanie leków przeciwzapalnych; nadto ograniczenie wysiłków fizycznych przez 3 tygodnie .</p> <p>Sprawca wypadku miał zawartą umowę ubezpieczenia w pozwanym zakładzie <span class="anon-block"> (...)</span> w zakresie odpowiedzialności cywilnej z tytułu szkód związanych z ruchem pojazdu.</p> <p>Powodowie zgłosili szkodę 12 kwietnia 2011 r..</p> <p>Wypadek wiązał się z cierpieniami fizycznymi i psychicznymi dla <span class="anon-block">B. W.</span>oraz jego małoletnich dzieci. Po wypadku <span class="anon-block">B. W.</span>odczuwał bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo- krzyżowego, musiał przyjmować leki i korzystać z zabiegów fizykoterapeutycznych, przez okres kilku tygodni nie był zdolny do wykonywania pracy. <span class="anon-block">D. W. (1)</span>, <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">D. W. (2)</span>również mieli dolegliwości bólowe i leczyli się farmakologicznie, do 31 listopada 2010 r. nie mogli uczestniczyć w zajęciach WF. Brak uczestnictwa w zajęciach sportowych był szczególnie uciążliwy dla <span class="anon-block">K. W.</span>, należącego do klubu sportowego. Na jego stanie zdrowia psychicznego wypadek wywarł również najdalej idące ujemne następstwa. Po wypadku odczuwał lęk przed jazdą samochodem. Dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo- krzyżowego, które wystąpiły u <span class="anon-block">B. W.</span>po zdarzeniu z dnia 26 października 2010 r. miały charakter okresowy. Ustąpiły po przeprowadzonym leczeniu farmakologicznym i fizykalnym oraz okresie zwolnienia chorobowego.</p> <p>Stwierdzona u <span class="anon-block">B. W.</span>dyskopatia C5-C6 i L5- S1 ze zmianami zwyrodnieniowymi nie pozostawała w związku przyczynowym z wypadkiem. Doznany przezeń nie miał wpływu na pogłębienie lub przyspieszenie istniejących schorzeń kręgosłupa, nie było uszkodzenia struktur anatomicznych kręgosłupa. W wyniku wypadku mógł nastąpić nawrót objawów rwy kulszowej w postaci bólu krzyża i drętwienia lewej kończyny dolnej. Ograniczenie ruchów w szyi z przejściowe drętwienie kończyn górnych mogło być spowodowane nałożeniem się dolegliwości bólowych w wyniku wypadku na istniejące wcześniej zmiany zwyrodnieniowe. Zgłaszane obecnie bóle kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego i drętwienie lewej kończyny dolnej są wynikiem choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Częstotliwość dolegliwości bólowych związanych ze schorzeniem kręgosłupa może się okresowo nasilać, ale wynika to z choroby samoistnej, a nie ze skutku wypadku.</p> <p> <span class="anon-block">D. W. (2)</span> i <span class="anon-block">K. W.</span> w wyniku wypadku z dnia 26 października 2010 r. doznali skręcenia kręgosłupa lędźwiowego, które uległo pełnemu wygojeniu, bez ograniczeń ruchomości i bez zespołu bólowego. Poza tym wypadku samochodowym <span class="anon-block">K. W.</span> ujawniał objawy słabo nasilonej, krótkotrwałej reakcji lękowej. Objawy te samoistnie ustąpiły. Powód nadal odczuwa subiektywny dyskomfort w czasie jazdy samochodem osobowym. Rokowania na przyszłość są pozytywne, powyższe objawy również z czasem powinny ustąpić. Pogłębiona u <span class="anon-block">K. W.</span> kyphoza piersiowa nie ma związku z doznanym w dniu 26 października 2010 r. urazem.</p> <p>Nadto Sąd szczegółowo omówił urazy doznane przez <span class="anon-block">D. W. (1)</span>i ich skutku.</p> <p>Oceniając powyższe z punktu widzenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 §1 k.c.</a>, Sąd I instancji uznał, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>powodowie udowodnili, że doznali krzywdy, biorąc pod uwagę wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu, rozmiar i zakres cierpień jakich doznali, proces leczenia, konsekwencje uszczerbku odniesionego przez powodów w ich życiu zawodowym/szkolnym, rodzinnym i osobistym, a także wiek, kwotą zadośćuczynienia adekwatną do rozmiaru poniesionej przez powodów krzywdy, jest kwota: 4.000 zł. w przypadku <span class="anon-block">D. W. (1)</span>, 3.000 zł. w przypadku <span class="anon-block">B. W.</span>, 2.000 zł. w przypadku <span class="anon-block">K. W.</span> i 1.500 w przypadku <span class="anon-block">D. W. (2)</span> </p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>żądanie odszkodowawcze powoda <span class="anon-block">B. W.</span>zostało udowodnione jedynie częściowo, mianowicie co do zakupu lekarstw w kwocie 50,46 zł, natomiast nie wykazał kosztu dojazdów do placówek medycznych w kwocie 494,18 zł.</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>odsetki były należne nie od 11 lecz od 13 maja 2011 r. tj. od upływu 30 dni od dnia zgłoszenia szkody pozwanemu.</p> </dd> </dl> <p>Powodowie <span class="anon-block">K. W.</span> I <span class="anon-block">B. W.</span>zaskarżyli powyższy wyroku w części oddalającej powództwo: - wobec powoda <span class="anon-block">K. W.</span> co do kwoty 1000 zł z odsetkami ustawowymi od 13 maja 2011 r. do dnia zapłaty, zaś wobec <span class="anon-block">B. W.</span>co do niezasądzonych dodatkowych kosztów, których domagał się na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> tj. co do kwoty 494,18 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 13maja 2011 r. do dnia zapłaty. Zarzucili:</p> <p>- naruszenie prawa procesowego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na ocenie następstw wypadku I ich znaczenia dla sytuacji życiowej powoda <span class="anon-block">K. W.</span> sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, przede wszystkim na zbagatelizowaniu psychicznych następstw odczuwalnych przez powoda do dnia sporządzenia opinii biegłego psychologa, a to przez zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie, która nie jest adekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez powoda</p> <p>- naruszenie prawa procesowego – art. 233 § 1 k.pc. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> poprzez nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego w sprawie oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, co doprowadziła do błędnego przyjęcia przez sąd, że powód nie udowodnił poniesienia kosztów dojazdu do placówek medycznych w kwocie 494,18 zł, I oparcie się jedynie na oświadczeniu powoda i <span class="anon-block">A. W.</span>, bez odniesienia do innych dokumentach stanowiących materiał dowodowy w sprawie.</p> <p>Skarżący wnieśli o zmianę wyroku w zaskarżonej części i zasądzenie dodatkowo kwoty 1000 zł z odsetkami od 13 maja 2011 r. do dnia zapłaty – co do <span class="anon-block">K. W.</span> oraz zasądzenie dodatkowo kwoty 494,18 zł z odsetkami ustawowymi od 13 maja 2011 r. do dnia zapłaty, a nadto kosztów procesu za obie instancje; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji wraz z rozstrzygnięciem o kosztach instancji odwoławczej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.</strong> </p> <p>Ustalenia faktyczne Sądu I instancji, w zakresie objętym zaskarżeniem, są prawidłowe, znajdując pełne odzwierciedlenie w zgromadzonych dowodach, ocenionych bez naruszenia zasad wiedzy, logiki ani doświadczenia życiowego, wobec czego Sąd Okręgowy przyjmuje je za własne. Za prawidłowe należy uznać też pominięcie w ramach podstawy faktycznej wyroku okoliczności związanych z kosztami dojazdów powoda <span class="anon-block">B. W.</span>do placówek medycznych, albowiem wysokość tychże kosztów nie została udowodniona, co zostanie omówione w dalszej części uzasadnienia.</p> <p>Skarżący <span class="anon-block">K. W.</span> zmierzał do podważenia oceny Sądu Rejonowego do co rozmiaru doznanej krzywdy i ustalenia odpowiedniej kwoty zadośćuczynienia pieniężnego. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1 k)">art. 445 § 1k</a>.c. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> w wypadku uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Prawidłowe ustalenie "odpowiedniej sumy" w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c .</a>wymaga uwzględnienia wszystkich okoliczności mogących mieć w danym przypadku znaczenie. Zarówno okoliczności wpływające na wysokość zadośćuczynienia, jak i kryteria ich oceny powinny być rozważane indywidualnie w związku z konkretną osobą pokrzywdzonego. W danej sytuacji, nie bez znaczenia może być ocena zadośćuczynienia na tle innych podobnych przypadków, czy innych pokrzywdzonych tym samym zdarzeniem, choć oczywiście konieczna jest indywidualizacja okoliczności określających rozmiar krzywdy w odniesieniu do konkretnej osoby i (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r., III CSK 62/09, Lex nr 738354).</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił i ocenił stopień krzywdy powoda odniesionej wskutek wypadku z dnia 26 października 2010 r., uwzględniając w odpowiednim stopniu jego cierpienia fizyczne psychiczne, długotrwałość leczenia farmakologicznego, wymuszoną absencją na zajęciach WF a także lęk przed jazdą samochodem odczuwany po wypadku, a aktualnie – dyskomfort w czasie jazdy. Wbrew skarżącemu, temu ostatniemu czynnikowi Sąd Rejonowy nadał odpowiednią rangę i właściwie ocenił go w ramach kryteriów kształtujących wysokość zadośćuczynienia. Wymaga podkreślenia, iż jak wynika z opinii biegłego psychologa, objawy lękowe powoda związane z podróżowaniem samochodem samoistnie ustępują a rokowania na przyszłość są dobre. Co ważniejsze, sam powód przyznał, iż stopień nasilenia tego lęku nie był na tyle duży, by nie mógł on w ogóle jeździć samochodem, w jakimkolwiek okresie po wypadku.</p> <p>Adekwatność zadośćuczynienia w kwocie 2000 zł potwierdza z jednej strony, dwukrotna różnica w porównaniu z zadośćuczynieniem dla powódki <span class="anon-block">D. W. (1)</span>(4000 zł), która co trzeba podkreślić doznała trwałego 4% uszczerbku na zdrowiu i do dziś odczuwa fizyczne skutki wypadku, oraz <span class="anon-block">B. W.</span> (3000 zł), dla którego następstwa miały relatywnie dotkliwy przebieg (bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo- krzyżowego, przyjmował leki i korzystał z zabiegów fizykoterapeutycznych, przez kilka tygodni był niezdolny do pracy), podczas gdy w przypadku skarżącego powoda w grę wchodziły dolegliwości bólowe niwelowane jedynie leczeniem farmakologicznym, a następstwa mają charakter czasowy i samoistnie ustępują.</p> <p>Z drugiej zaś strony, przyznanie powodowi <span class="anon-block">D. W. (2)</span>, u którego zakres krzywdy był mniejszy (wygojone skręcenie kręgosłupa lędźwiowego, zalecenie ograniczenia wysiłku przez 3 tygodnie, brak reakcji lękowej) zadośćuczynienia w kwocie 1500 zł a więc o 500 zł niższej niż <span class="anon-block">K. W.</span> wskazuje, że Sąd Rejonowy trafnie ocenił obecny stan tego ostatniego przy jeździe samochodem jako istotny, ale nie kluczowy czynnik determinujący wysokość zadośćuczynienia.</p> <p>Dlatego też w opinii Sądu Okręgowego , ocena Sądu <em> <!-- -->a quo</em>, który uznał za odpowiednią kwotę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> kwotę 2000 zł nie może zostać podważona.</p> <p>Odnosząc się do apelacji powoda <span class="anon-block">B. W.</span>trzeba podzielić pogląd Sądu Rejonowego, iż nie udowodnił on kosztów poniesionych w związku z dojazdami do placówek medycznych.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444)">art. 444</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1 k.c.</a> w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Nie jest kwestionowane, iż powód rzeczywiście w datach wskazanych w złożonym zestawieniu (k. 60-61) dojeżdżał do placówek medycznych. Brak jednak podstaw do ustalenia, że poniósł w związku z tym szkodę majątkową w konkretnej wysokości – czyli że wydatkował określone kwoty lub też zaciągnął z tego tytułu zobowiązanie. Tylko zaś w takiej sytuacji można by mówić o szkodzie (stracie) w rozumieniu prawa cywilnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a>). Tymczasem z przedłożonego przez powoda zestawienia dojazdów oraz oświadczenia <span class="anon-block">A. W.</span> wynika jedynie tyle, iż w określonych dniach zawoził powoda na badania lekarskie, konsultacje medyczne, rehabilitację i odbiór leków. Nie jest natomiast jasne, czy powód uiścił mu z tego tytułu wynagrodzenie, lub zwrócił poniesione koszty (paliwo) ewentualnie czy będzie do tego zobowiązany. Okoliczności te nie wynikały z zeznań powoda <span class="anon-block">B. W.</span>, ani też z zeznań świadka <span class="anon-block">A. W.</span>. Ten ostatni potwierdził tylko tyle, że faktycznie woził powoda na zabiegi. nie wspomniał jednak, aby czynił to odpłatnie, a tylko wówczas w rachubę wchodziłoby odszkodowanie.</p> <p>Mając na uwadze przedstawione rozważania Sąd Okręgowy oddalił apelację (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>).</p> </div>