Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II Cz 1587/13

Суды общей юрисдикции2013-12-11
Номер дела
II Cz 1587/13
Дата решения
2013-12-11
Тип
DECISION

Судьи

Sławomir Krajewski (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt II Cz 1587/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 11 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy</p> <p>Przewodniczący: SSO Sławomir Krajewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> Kasy <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. Ł.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 12 sierpnia 2013 roku, w sprawie o sygn. akt I C 1/12</p> <p>postanawia:</p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Gryficach oddalił wniosek pozwanego <span class="anon-block">T. Ł.</span> o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że ww. wniósł wraz z zażaleniem na postanowienie o nadaniu wyrokowi klauzuli wykonalności o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu do przedmiotowej sprawy. W uzasadnieniu pozwany podał, że nie stać go na ustanowienie pełnomocnika z wyboru i brak mu wiedzy prawnej, który pozbawia go „merytorycznej argumentacji”.</p> <p>Sąd wskazał na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 kpc</a> - strona ma prawo zgłosić wniosek o ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego. Sad uwzględni wniosek jeżeli udział adwokata lub radcy prawnego uzna za potrzebny.</p> <p>Sąd stwierdził, że ustalone orzecznictwo przyjmuje, że udział adwokata może zostać uznany za potrzebny, gdy sprawa dotyczy skomplikowanego stanu prawnego lub faktycznego. Ponadto udział pełnomocnika z urzędu jest zasadny, gdy strona ma problemy z komunikowaniem swoich żądań i stanowisk Sądowi z uwagi na wiek lub innego rodzaju ułomności albo też zamieszkuje z dala od siedziby sądu (tak m.in.: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz p.red. Z. Resicha i W. Siedleckiego, WP, W-wa 1975, t. I., str. 230).</p> <p>W ocenie Sądu, skoro sprawa niniejsza znajduje się w fazie egzekucyjnej i pozwany, będący dłużnikiem z tytułu zasądzonego świadczenia kwestionuje obecnie postanowienie o nadaniu orzeczeniu klauzuli wykonalności, przy tym nie przywołuje na poparcie swojej skargi żadnych innych okoliczności, poza kwestią zadłużenia i sytuacji osobistej, to nie jest zasadne twierdzenie, iż udział opłacanego przez Skarb Państwa pełnomocnika z urzędu jest w sprawie potrzebny.</p> <p>W szczególności pozwany nie ma żadnych ograniczeń w zdolności postulacyjnej, o czym świadczy aktywność w procesie i na obecnym etapie inicjowania postępowania skargowego. Jego wnioski w sposób pełny realizują jego prawo do obrony swoich ewentualnych praw i roszczeń. Pozwany dobrze orientuje się w stanie i etapie sprawy, w rodzaju środka, jaki mu przysługuje. Jego orientacja jest na tyle pełna, że złożył tenże środek samodzielnie, formułując go poprawnie formalnie i klarownie treściowo. Pozwany jest autorem kilkunastu pism i środków procesowych w przedmiotowej sprawie, które podlegały skutecznemu dla niego rozpoznaniu (sprzeciw do nakazu zapłaty, szeregu pism procesowych i wniosków). Powód samodzielnie zainicjował 5 postępowań odwoławczych od orzeczeń Sądu Rejonowego oraz postępowanie apelacyjne. Nie ma zatem żadnych przesłanek wskazujących, że udział pełnomocnika z urzędu da się uzasadnić sytuacją osobistą pozwanego i brakiem możliwości skutecznego prowadzenia swojej sprawy. Aktywne działanie pozwanego eliminuje konieczność powielania jej czynności, opinii i wniosków przez pełnomocnika z urzędu. Byłoby to procesowo zbędne, a pod względem ekonomiki dysponowania środkami publicznymi na pomoc z urzędu – nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że wszystkie podnoszone zarzuty przez pozwanego w jego sprawach wynikają jedynie z faktu wysokiego zadłużenia i konsekwencji tego faktu, jakie dłużnik odczuwa poprzez egzekucje komornicze. Wszystkie te kwestie i wątki pozwany może wyartykułować w każdym inicjowanym postępowaniu (głównym lub wpadkowym) bardzo szczegółowo (co też już zresztą uczynił) samodzielnie, bez potrzeby ustanawiania za publiczne środki pełnomocnika z urzędu.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany <span class="anon-block">T. Ł.</span>.</p> <p>Skarżący podniósł, iż Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę, że postępowanie egzekucyjne jest prowadzone przez komornika sądowego z <span class="anon-block">K.</span> i braku połączenia komunikacyjnego. Sąd Rejonowy w Świnoujściu jest oddalony od miejsca zamieszkania pozwanego ponad sto kilometrów, a utrudniony dojazd wiąże się z dużymi kosztami.</p> <p>Zauważył także, iż mimo składanych przez niego pism, większość Sąd oddala argumentując, że są bezzasadne. Skarżący nie posiada wiedzy prawnej i formułując wnioski posługuje się tylko pouczeniem Sądu czy komornika. Pełnomocnik zaś prawidłowo przytacza okoliczności czy dowody. Podniósł, że prawo egzekucyjne jest skomplikowane, a wierzyciel zawsze korzysta z profesjonalnego pełnomocnika i zawsze ma zasądzane kwoty. Gdyby zaś skarżący posiadał pełnomocnika mógłby wchodzić w polemikę z adwokatem wierzyciela.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </p> <p>Zażalenie pozwanego okazało się niezasadne.</p> <p>Przede wszystkim wniosek pozwanego złożony został w ramach postępowania w sprawie I C 1/12 Sądu Rejonowego w Gryficach i to na niwie tego postępowania, winna być oceniana potrzeba działania pełnomocnika zawodowego po stronie pozwanego, stanowiąca, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 117;art. 117 § 5)">art. 117 § 5 kpc</a>, przesłankę ustanowienia pełnomocnika z urzędu.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił wniosek o ustanowienie na rzecz pozwanego pełnomocnika z urzędu.</p> <p>Nie ulega bowiem wątpliwości, iż sporna sprawa nie zalicza się do skomplikowanych. Ponadto na uwagę zasługuje okoliczność, iż skarżący, mimo braku wykształcenia prawniczego formułuje swoje pisma logicznie i zrozumiale. Dodać należy, iż skarżący nie musi posługiwać się skomplikowaną terminologią czy też powoływać się na konkretne przepisy prawa, lecz wystarczające jest przedstawienie odpowiednich dowodów w postaci dokumentów czy też zeznań świadków. Sąd Odwoławczy zauważa przy tym, iż z treści sporządzanych przez skarżącego pism nie wynika aby osoba je sporządzająca miała trudności z formułowaniem myśli i spostrzeżeń, wobec czego brak jest podstaw do przyznania jej na tym etapie postępowania pełnomocnika z urzędu.</p> <p>Całkowicie pozbawione znaczenia są też wywody dotyczące dojazdów do Sądu, gdyż sam fakt, iż strona zamieszkuje w większej odległości od sądu, nie jest przesłanką do ustanowienia pełnomocnika z urzędu, tym bardziej w postępowaniu zażaleniowym, gdzie sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.</p> <p>Na marginesie Sąd Okręgowy wskazuje, iż oddalenie aktualnego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zamyka skarżącemu drogi do ponownego złożenia takiego wniosku w innych postępowania, w tym egzekucyjnym.</p> <p>Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a>, orzekł jak w sentencji.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>