II AKo 132/13

<p>Sygn. akt II AKo 132/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 11 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="166"/> <col width="389"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Jacek Polański</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Iwona Goślińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w sprawie</p> <p> <span class="anon-block">K. R.</span> ukaranego z art. 92a k.w.</p> <p>wniosku jego obrońcy</p> <p>o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowie sygn. akt II W 3188/12, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Tarnowie sygn. akt II Ka 235/13</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 113;art. 113 § 1;art. 113 § 3 k)">art. 113 § 1 i 3 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 2)">art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 547;art. 547 § 1)">art. 547 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119 k)">art. 119 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 639)">art. 639 k.p.k.</a>.</p> <p>postanawia</p> <p>1.  oddalić wniosek;</p> <p>2.  zasądzić od ukaranego <span class="anon-block">K. R.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem wydatków za postępowanie wznowieniowe.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Obrońca ukaranego <span class="anon-block">K. R.</span> - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 2;art. 547;art. 547 § 2;art. 547 § 3)">art. 540 § 1 pkt 2 i art. 547 § 2 i 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 113;art. 113 § 1 k)">art. 113 § 1 k.p.s.</a>w. – wniósł o:</p> <p>1. wznowienie postępowania przeciwko <span class="anon-block">K. R.</span>, ukaranemu za czyn określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 92 a)">art. 92a kodeksu wykroczeń</a>;</p> <p>2. uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 6 marca 2013 roku sygn. akt II W 3188/12 oraz utrzymującego go w mocy wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 17 lipca 2013 r. sygn. II Ka 235/13;</p> <p>3.uniewinnienie ukaranego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie umorzenie postępowania w tej sprawie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 9 k)">art. 5 § 1 pkt 9 k.p.s.</a>w. wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnowie.</p> <p>W uzasadnieniu obrońca podniósł, że wskazanymi wyżej wyrokami <span class="anon-block">K. R.</span>został ukarany za wykroczenie z art. 92a k.w., to jest za to, że prowadząc pojazd w ruchu drogowym nie zastosował się do ograniczenia prędkości, przy czym przekroczenie prędkości zostało zarejestrowane przez urządzenie stacjonarne, a z wnioskiem o ukaranie wystąpiła Straż Gminna Gminy <span class="anon-block">T.</span>. Zdaniem wnioskodawcy zakres uprawnień straży gminnej (miejskiej) w zakresie tzw. kontroli fotoradarowej został ograniczony do możliwości utrwalania wykroczeń naruszających przepisy ruchu drogowego za pomocą urządzeń rejestrujących o charakterze przenośnym lub znajdujących się w niepozostającym w ruchu pojeździe, na którym urządzenie to zostało zainstalowane. Wniosek taki, w ocenie obrońcy, wypływa z analizy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b;art. 129 b ust. 3;art. 129 b ust. 3 pkt. 3)">art. 129b ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym</a>, art. 129 b ust. 4 tej ustawy oraz jej art. 129 g ust. 1. Tym samym dowód w postaci zdjęcia z takiego fotoradaru, znajdującego się w zarządzie straży gminnej nie może być dowodem w sprawie, a tym samym nie może być podstawą ustalenia winy obwinionego.</p> <p>Niezależnie od powyższego obrońca zarzucił, że postępowanie sądowe przeciw ukaranemu prowadzone było pomimo braku skargi uprawnionego oskarżyciela, co stanowi przyczynę wyłączającą postępowanie unormowaną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 9 k)">art. 5 § 1 pkt 9 k.p.s.</a>w. Wniosek o ukaranie straż gminna (miejska) może skierować jedynie w zakresie swojego działania, a to nie obejmuje, zdaniem obrońcy, spraw w których wykroczenie zostało ujawnione za pomocą fotoradarów stacjonarnych. W tej sytuacji, w ocenie obrońcy, z uwagi na brak uprawnionego oskarżyciela, należało umorzyć postępowanie.</p> <p>Prokurator Apelacyjny w Krakowie odpowiadając na wiosek obrońcy ukaranego wniósł o jego oddalenie jako bezzasadnego, Prokurator wskazał miedzy innymi, że wznowienie postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 2)">art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> może nastąpić jedynie, gdy po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nie znane przedtem sądowi. Tymczasem wnioskodawca na żadne takie przesłanki się nie powołuje, a jedynie polemizuje z poglądami sądów orzekających w sprawie. Dodał, że wbrew twierdzeniom obrony uprawnienia oskarżycielskie, w sytuacjach takich, jak w niniejszej sprawie przysługują również straży miejskiej. Nawet zaś, gdyby przyjąć, że w sprawie brak było skargi uprawnionego oskarżyciela to stanowić by to mogło podstawę do wniesienia kasacji, a nie wznowienia postępowania.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Wniosek o wznowienie postępowania jest niezasadny, w związku z czym należało go oddalić.</p> <p>Zgodzić się należy z prokuratorem, że żadna z okoliczności przywołanych przez obrońcę nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. I tak, powołany we wniosku, jako jego podstawa, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 2)">art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> odnosi się tylko i wyłącznie do sytuacji, gdy po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nie znane przedtem sądowi. Nie dotyczy on natomiast sytuacji, w której po wydaniu orzeczenia pojawią się odmienne interpretacje czy oceny prawne przepisów, na podstawie których doszło do skazania czy też ukarania. Warto tu przywołać postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11.09.2012 r. sygn. akt IV KO 36/12 (Prok.i Pr.-wkł. 2013/2/10), w którym stwierdzono, że: „<em> <!-- -->Przewidziana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 2)">art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> podstawa wznowieniowa określana mianem propter nova dotyczy faktycznej podstawy rozstrzygnięcia, a nie odmiennych interpretacji czy ocen prawnych wyrażonych przez inne sądy czy organy, choćby był nim Trybunał Konstytucyjny, z wyjątkiem - rzecz jasna -przesłanek przewidzianych w </em> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 2)"> <em> <!-- -->art. 540 § 2 k.p.k</em>.</a>”. Wnioskodawca w niniejszej sprawie nie powołuje się na żadne nowe fakty lub dowody, ale właśnie na odmienną ocenę prawną w zakresie kompetencji straży gminnej i na poparcie swoich twierdzeń przywołuje stanowisko Prokuratora Generalnego oraz orzeczenie jednego z sądów okręgowych. W sposób oczywisty zatem powołuje się na odmienną ocenę prawną sytuacji, w której doszło do ukarania jego mandanta, nie zaś na nowe fakty lub dowody dotyczące faktycznej podstawy rozstrzygnięcia. Już tylko z tego względu wniosek o wznowienie postępowania nie mógł zostać uwzględniony.</p> <p>Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że wnioskodawca niewłaściwie interpretuje przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r.</a> </p> <p>Zgodnie z art. 129g ust. 1 powyższej ustawy ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie drogowym dróg publicznych następujących naruszeń przepisów ruchu drogowego:</p> <p>a) przekraczania dopuszczalnej prędkości,</p> <p>b) niestosowania się do sygnałów świetlnych</p> <p>- <strong> <!-- -->z zastrzeżeniem art. 129b ust. 3 pkt 3</strong>, należy do Inspekcji Transportu Drogowego.</p> <p>Z wytłuszczonego wyżej fragmentu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b;art. 129 b ust. 3;art. 129 b ust. 3 pkt. 3)">art. 129b ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> wynika, że w ramach wykonywania kontroli ruchu drogowego w zakresie, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b ust. 2)">ust. 2</a>, strażnicy gminni (miejscy) są upoważnieni do używania urządzeń rejestrujących, z tym że w przypadku używania urządzenia zainstalowanego w pojeździe w czasie pracy urządzenia pojazd nie może znajdować się w ruchu.</p> <p>Z porównania wyżej przywołanych przepisów wynika, że ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie drogowym dróg publicznych przekraczania dopuszczalnej prędkości należy do Inspekcji Transportu Drogowego, ale nie wyłącznie, gdyż z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b;art. 129 b ust. 3;art. 129 b ust. 3 pkt. 3)">art. 129b ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, który to przepis mówi, że strażnicy gminni są upoważnieni do używania urządzeń rejestrujących. Odesłanie z przepisu art. 129g <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 g ust. 1)">ust. 1</a>, który dotyczy wyłącznie urządzeń stacjonarnych, do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b;art. 129 b ust. 3;art. 129 b ust. 3 pkt. 3)">art. 129b ust. 3 pkt 3</a>, dotyczącego uprawnień straży gminnej, nie pozostawia wątpliwości, że poza Inspekcją Transportu Drogowego również straż miejska może dokonywać za pomocą urządzeń stacjonarnych kontroli naruszeń ruchu drogowego, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 g;art. 129 g ust. 1)">art. 129g ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>.</p> <p>Dodać tu należy, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 2;art. 2 pkt. 59)">art. 2 pkt 59 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> urządzenie rejestrujące to stacjonarne, przenośne albo zainstalowane w pojeździe albo na statku powietrznym urządzenie ujawniające i zapisujące za pomocą technik utrwalania obrazów naruszenia przepisów ruchu drogowego przez kierujących pojazdami. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b;art. 129 b ust. 2;art. 129 b ust. 2 pkt. 1 b)">Art. 129b ust.2 pkt 1 b ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, stanowi natomiast, że strażnicy gminni (miejscy) są uprawnieni do wykonywania kontroli ruchu drogowego wobec niestosującego się do zakazu ruchu w obu kierunkach, określonego odpowiednim znakiem drogowym, naruszającego przepisy ruchu drogowego, w przypadku ujawnienia i zarejestrowania czynu przy użyciu urządzenia rejestrującego. Skoro urządzeniem rejestrującym jest również urządzenie stacjonarne, to nie ma wątpliwości, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b;art. 129 b ust. 2;art. 129 b ust. 2 pkt. 1 b)">art. 129b ust.2 pkt 1 b ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> wprost przewiduje kompetencje straży gminnej do wykonywania kontroli również z jego użyciem.</p> <p>Wbrew twierdzeniom obrońcy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129;art. 129 ust. 4)">art. 129 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> wcale nie wynika, że straż gminna nie ma kompetencji do wykonywania kontroli za pomocą urządzenia stacjonarnego. Przepis ten stanowi, że strażnicy gminni (miejscy) mogą dokonywać na drogach gminnych, powiatowych i wojewódzkich oraz drogach krajowych w obszarze zabudowanym, z wyłączeniem autostrad i dróg ekspresowych, czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego z użyciem przenośnych albo zainstalowanych w pojeździe urządzeń rejestrujących w oznakowanym miejscu i określonym czasie, uzgodnionymi z właściwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) lub Komendantem Stołecznym Policji. Prawidłowa interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że nie uregulowano w nim zakresu kompetencji straży gminnej – to zostało zrobione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129 b;art. 129 b ust. 2;art. 129 b ust. 3)">art. 129b ust. 2 i 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> – lecz wprowadzono obowiązek uzgadniania z właściwym komendantem Policji przeprowadzania czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego. W tej sytuacji brak wymienienia stacjonarnego urządzenia rejestrującego w powyższym przepisie jest oczywisty – w tym wypadku uzgadnianie, o którym tu mowa ma miejsce wcześniej, a to na etapie instalowania urządzenia stacjonarnego i obowiązek ten ciąży na tym, kto urządzenie takie instaluje. Powyższe w sposób nie budzący wątpliwości wynika z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie warunków lokalizacji, sposobu oznakowania i dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące (Dz. U. z dnia 19 marca 2013 r.), który stanowi, że lokalizację stacjonarnego urządzenia rejestrującego określa się na okres 40 miesięcy, uwzględniając opinię właściwego komendanta wojewódzkiego Policji w zakresie zasadności lokalizacji stacjonarnego urządzenia rejestrującego. Skoro zatem przepis szczególny wskazuje na obowiązek konsultowania z podmiotem wymienionym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129;art. 129 ust. 4)">art. 129 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> lokalizacji stacjonarnego urządzenia rejestrującego, to oczywistym jest, dlaczego urządzenie takie nie zostało wymienione w przywołanym przepisie. W żadnym razie nie można z tego wywodzić takich wniosków, jak czyni to obrońca.</p> <p>Stanowisko powyższe znalazło również oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który w dniu 3 grudnia 2013 r. oddalił kasację Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 7 maja 2013 r., który zapadł w sprawie ukarania przez straż miejską kierowcy pojazdu, którego wykroczenie zostało zarejestrowane przez fotoradar stacjonarny. W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd Najwyższy wskazał, że regulacje prawne jednoznacznie wskazują, że strażnicy gminni (miejscy) w ramach wykonywania czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego są uprawnieni do korzystania z urządzeń rejestrujących. W ocenie Sądu Najwyższego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 129;art. 129 ust. 2;art. 129 ust. 3)">art. 129 ust. 2 i 3</a> w zestawieniu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (ust. 4)">ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> – po zmianach z 2010 r., które nadały szereg uprawnień Inspekcji Transportu Drogowego – nie uprawnia do wniosku, że doszło do zlikwidowania uprawnień straży gminnych do korzystania ze stacjonarnych urządzeń rejestrujących.</p> <p>W związku z powyższym oczywiście nietrafne są twierdzenia wnioskodawcy dotyczące tego, że straż gminna nie mogła w niniejszej sprawie złożyć wniosku o ukaranie, a tym samym, że nie było skargi uprawnionego oskarżyciela. Skoro bowiem wykonywanie kontroli ruchu drogowego za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących znajduje się w zakresie działania straży gminnej (miejskiej), co w sposób niebudzący wątpliwości wynika z przywołanych wyżej przepisów, oraz straż gminna wystąpiła z wnioskiem o ukaranie to tym samym, z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 17;art. 17 § 3 k)">art. 17 § 3 k.p.s.</a>w., posiadała w niniejszej sprawie uprawnienia oskarżyciela publicznego. Nie doszło zatem do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej unormowanej w art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 9 k)">art. 5 § 1 pkt 9 k.p.s.</a>w.</p> <p>Mając powyższe na uwadze wniosek o wznowienie postępowania należało oddalić.</p> <p>Orzeczono o oddaleniu całego wniosku, pomimo tego, że w części, w której dotyczy on wznowienia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 9 k)">art. 5 § 1 pkt 9 k.p.s.</a>w. jest on w istocie rzeczy jedynie „wnioskiem sygnalizacyjnym”, gdyż wszystkie przywołane podstawy wznowienia postępowania są ze sobą ściśle powiązane i sztucznym byłoby rozdzielanie ich i orzekanie co do każdego z nich z osobna.</p> <p>Skazanego obciążono wydatkami postępowania, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 639)">art. 639 k.p.k.</a>, gdyż nie ujawniły się żadne okoliczności, z których wynikałoby, iż nie jest on w stanie ich uiścić.</p> </div>