III Ca 795/13

<p>Sygn. akt III Ca 795/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Nowym Sączu, Wydział III Cywilny Odwoławczy w składzie</p> <p>następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="175"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Jacek Małodobry</p> <p>SSO Katarzyna Kwilosz-Babiś</p> <p>SSR del. Agnieszka Poręba (sprawozdawca)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>insp. Jadwiga Sarota</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013r. w Nowym Sączu</p> <p>na rozprawie sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block">T. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">B. K.</span> </p> <p>o ochronę własności</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Targu</p> <p>z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I C 391/12</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację, </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1 200 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>Sygn. akt III Ca 795/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Nowym Targu oddalił powództwo <span class="anon-block">T. S.</span> przeciwko <span class="anon-block">B. K.</span> o ochronę własności <span class="anon-block">działki ewidencyjnej nr (...)</span> (pkt. I) oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2417 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt. II).</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, iż na skutek wniosku złożonego przez <span class="anon-block">K. G.</span> przed Sądem Rejonowym w Nowym Targu Wydział I Cywilny toczyło się postępowanie w sprawie do sygn. I Ns 582/05 przy uczestnictwie między innymi <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> o zniesienie współwłasności. Przedmiotem zniesienia współwłasności była nieruchomość położona w <span class="anon-block">C.</span> objęta <span class="anon-block">Księgą Wieczystą oznaczoną numerem (...)</span> prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Nowym Targu Wydział V Ksiąg Wieczystych składająca się między innymi z dz. ew. <span class="anon-block"> (...)</span>. Postanowieniem z dnia 19.03.2009 r. Sąd Rejonowy w Nowym Targu Wydział I Cywilny dokonał zniesienia współwłasności w ten sposób, że dz. ew. <span class="anon-block"> (...)</span> przyznał na współwłasność <span class="anon-block">K. G.</span> c. <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">F. S.</span> c. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">M.</span> po ½ części dla każdej z nich. Na skutek apelacji uczestników <span class="anon-block">T. S.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> , Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział III Cywilny Odwoławczy postanowieniem wydanym w sprawie III Ca 351/09 zmienił postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 19.03.2009 r. tylko w ten sposób, że zasądził od <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">F. S.</span> na rzecz <span class="anon-block">T. S.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> stosowne kwoty tytułem dopłat a w pozostałym zakresie apelację oddalił.</p> <p>Następnie <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">F. S.</span> aktem notarialnym z dnia 15.04.2011 r. stanowiącym umowę sprzedaży sprzedały swoje udziały w dz. ew. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">Ł. K.</span>. Na podstawie tej umowy w <span class="anon-block">Księdze Wieczystej oznaczonej numerem (...)</span> prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Nowym Targu Wydział V Ksiąg Wieczystych oraz na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej z dnia 13.05.2011 r. w dziale II jako właściciele zostali wpisani <span class="anon-block">Ł. K.</span> s. <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> c. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">E.</span> na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej.</p> <p>Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy stwierdził, iż roszczenie powoda <span class="anon-block">T. S.</span> wywiedzione na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 § 2 k.c.</a> jest nieuzasadnione.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, iż roszczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222)">art. 222 k.c.</a> będące emanacją prawa własności chronią własność i wynikają z prawa własności. Prawo własności jest zatem przesłanką ich dochodzenia. Osoba, która dochodzi roszczenia negatoryjnego (tak jak w rozpoznawanej sprawie) musi, więc wykazać, że prawo własności jej przysługuje. Podmiotem uprawnionym do wytoczenia powództwa na podstawie między innymi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 § 2 k.c.</a> jest właściciel rzeczy. W związku z tym, iż na podstawie postanowienia o zniesieniu współwłasności powód utracił przysługującą mu współwłasność <span class="anon-block">działki (...)</span>, obecnie nie legitymuje się tytułem własności do spornej nieruchomości i roszczenie negatoryjne mu nie przysługuje. Wskutek powyższego Sąd Rejonowy stwierdził, iż powód nie może obecnie wykazywać, iż przysługuje mu prawo własności do połowy dz. ew. <span class="anon-block"> (...)</span> na tej podstawie, że był jedynym spadkobiercą zmarłego współwłaściciela tej działki <span class="anon-block">J. K. (1)</span>.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Sąd uzasadnił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od powyższego orzeczenia wniósł powód <span class="anon-block">T. S.</span> zaskarżając wyrok w całości (k. 105-106) i zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przez przyjęcie, iż powód mimo tytułu prawnego nie jest właścicielem objętej pozwem <span class="anon-block">działki (...)</span> oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż właścicielem przedmiotowej działki są <span class="anon-block">Ł. K.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> mimo, że faktycznie nie władają tą działką gdyż przebywają za granicą a wpis w księdze wieczystej jest niezgodny z prawem.</p> <p>Podnosząc powyższe powód wniósł o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie żądania pozwu w całości i zakazanie pozwanemu wykonywania jakichkolwiek aktów posiadania na przedmiotowej nieruchomości, bądź o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwany <span class="anon-block">T. S.</span> wniósł o oddalenie apelacji i zasadzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja powoda <span class="anon-block">T. S.</span> nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Podnieść trzeba, iż brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż Sąd Rejonowy nie dopuścił się uchybień, które Sąd Okręgowy bierze pod rozwagę z urzędu – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 378;art. 378 § 1)">art. 378 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy i przyjmuje je za własne. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i na podstawie poczynionych ustaleń wyciągnął trafne wnioski prawne.</p> <p>Wbrew twierdzeniom apelacji Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego. Zgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 § 2 k.c.</a> roszczenie negatoryjne przysługuje osobie, która ma tytuł prawny do nieruchomości, w szczególności jest jej właścicielem. Z przedstawionych przez strony dokumentów, w szczególności z odpisu <span class="anon-block">księgi wieczystej nr (...)</span>, wynika, iż prawo własności działki ew. nr <span class="anon-block"> (...)</span> przysługuje <span class="anon-block">Ł. K.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19450480270" title="Dekret z dnia 25 września 1945 r. - Prawo małżeńskie - Dz. U. z 1945 r. Nr 48, poz. 270 ()">prawach małżeńskiej</a> wspólności ustawowej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 15 kwietnia 2011 roku oraz umowy małżeńskiej majątkowej z dnia 13 maja 2011 roku. Należało zatem stwierdzić, iż wedle treści księgi wieczystej własność nieruchomości przysługuje osobom trzecim względem postępowania i nie przysługuje powodowi. Powód <span class="anon-block">T. S.</span> w żaden sposób nie obalił domniemania prawdziwości wpisu w księdze wieczystej wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 3)">art. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a>.</p> <p>Chybiony jest w ocenie Sądu Okręgowego zarzut, iż stan księgi wieczystej nie odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu. Powód nie przedstawił bowiem żadnego dowodu na prawdziwość swojego stwierdzenia.</p> <p>Nieprawdziwe są przy tym zawarte w apelacji wywody powoda odnośnie tego, iż jest właścicielem <span class="anon-block">działki (...)</span> gdyż nabył ją w całości na podstawie dziedziczenia po poprzedniku prawnym <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, który z kolei był wyłącznym właścicielem tej działki po swoim ojcu <span class="anon-block">J. K. (2)</span>.</p> <p>Z dokumentów przedstawionych przez samego powoda tj. z kserokopii <span class="anon-block">(...)</span>nr <span class="anon-block">(...)</span>(k. 108) wynika, iż sporna działka była przedmiotem postępowania uwłaszczeniowego, w którego wyniku jej własność nabyli małżonkowie <span class="anon-block">J. K. (1)</span>i <span class="anon-block">M. K.</span>na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19450480270" title="Dekret z dnia 25 września 1945 r. - Prawo małżeńskie - Dz. U. z 1945 r. Nr 48, poz. 270 ()">prawach małżeńskiej</a> wspólności ustawowej. Następnie w wyniku postanowienia spadkowego po <span class="anon-block">J. K. (1)</span>zmarłym <span class="anon-block">(...)</span> roku spadek, czyli ogół praw przysługujących <span class="anon-block">J. K. (1)</span>(w tym udział ½ w <span class="anon-block">działce (...)</span>), nabył powód <span class="anon-block">T. S.</span>. Oznacza to, że powód nigdy nie był wyłącznym właścicielem spornej działki, a jedynie jej współwłaścicielem do ½ części. W wyniku toczącego się postępowania o zniesienie współwłasności (sygn. Ns 1042/07) działka ta przypadła pozostałym współwłaścicielom tj. <span class="anon-block">F. S.</span>i <span class="anon-block">K. G.</span>, zaś powód otrzymał spłatę ze swojego udziału w tej nieruchomości. Wszystkie te okoliczności prowadzić muszą do wniosku, iż z chwilą uprawomocnienia się postanowienia z dnia 19 marca 2009 roku (k. 384) powód utracił tytuł prawny do spornej nieruchomości i obecnie nie może powoływać się na swoje uprawnienia, które przysługiwały mu przed tym orzeczeniem.</p> <p>Stąd zarzuty naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222)">222 k.c.</a> należało uznać za chybione.</p> <p>Jedynie na marginesie wskazać należy, iż fakt ewentualnego niewykonywania przez obecnego właściciela aktów posiadania na będącej jego własnością nieruchomości nie ma żadnego znaczenia dla skuteczności przysługującego mu prawa własności.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda <span class="anon-block">T. S.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>