VIII U 1406/13

<p>Sygn. akt VIII U 1406/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 12 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gdańsku</p> <p>VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Elżbieta Trybulec-Czernek</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Barbara Urmańska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. w Gdańsku</p> <p>odwołania <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. Ś.</span> </strong> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>z dnia 26 października 2011 nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">A. Ś.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->odrzucić odwołanie</strong> </p> <p>/na oryginale właściwy podpis/</p> <p>Sygn. akt VIII U 1406/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 26 października 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> odmówił <span class="anon-block">A. Ś.</span> prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnym warunkach z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, przewidzianych przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.), tj. nie udowodnienie 25 lat okresu składkowego i nieskładkowego, a jedynie 24 lata, 10 miesięcy i 11 dni.</p> <p> <em> <!-- -->(vide: decyzja z dn. 26.10.2011 r. - k. 39 akt ubezp.)</em> </p> <p>Powyższa decyzja została wysłana listem poleconym bez zwrotnego potwierdzenia odbioru. Decyzja została doręczona wnioskodawcy w połowie listopada 2011 r.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: pismo procesowe pozwanego – k. 48 akt sprawy, zeznania ubezpieczonego –k.67-68 akt sprawy).</em> </p> <p>Odwołanie z datą 24 stycznia 2012 r. od powyższej decyzji wnioskodawca złożył na biurze podawczym w pozwanym w dniu 25 stycznia 2012 r., wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na istnienie przyczyn ograniczających możliwość działania wnioskodawcy i złożenia odwołania w ustawowym terminie. W uzasadnieniu powyższego wniosku podał, że nie mógł podjąć kroków odwoławczych od decyzji z dnia 26 października 2011 r. odmawiającej prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym w ustawowym terminie albowiem gdyby to uczynił , to cała procedura tocząca się przed organem ZUSu w sprawie przyznania prawa do emerytury pomostowej uległaby wstrzymaniu do czasu rozpoznania odwołania , co pozbawiłoby wnioskodawcę środków do życia. Decyzją z dnia 14 grudnia 2011 r. doręczoną ubezpieczonemu listem zwykłym w dniu 16 stycznia 2012 r. ZUS przyznał jemu zaliczkę na poczet emerytury pomostowej . Dopiero po uzyskaniu powyższego dokumentu , wnioskodawca złożył odwołanie od decyzji ZUS z dnia 26 października 2011 r.</p> <p>W piśmie procesowym z dnia 04 października 2013 r. wnioskodawca sprecyzował, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania z przyczyn od siebie niezależnych polegających na tym, że nie mógł pozostawać bez środków do życia, dlatego też po otrzymaniu odmowy prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, wystąpił o przyznanie emerytury pomostowej i oczekiwał na rozstrzygnięcie tej sprawy. Informację o wstrzymaniu postępowania w sprawie emerytury pomostowej na wypadek odwołania od pierwszej decyzji powziął od pozwanego. Ubezpieczony wniósł o uznanie, że termin do wniesienia odwołania od decyzji ZUS z dnia 26 października 2011 został zachowany jako liczony od otrzymania decyzji zaliczkowej o przyznaniu emerytury pomostowej z dnia 14 grudnia 2011, którą doręczono jemu w dniu 16 stycznia 2012.</p> <p>( vide : odwołanie- k. 2,3 akt sprawy, pismo procesowe –k. 44 akt sprawy)</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego odrzucenie z uwagi na przekroczenie przez wnioskodawcę terminu do złożenia odwołania. W przypadku przywrócenia przez Sąd terminu do złożenia odwołania, organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podając w uzasadnieniu okoliczności na poparcie swojego stanowiska (k. 36 akt sprawy).</p> <p>Ubezpieczony na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. zeznał, że decyzję ZUS z dnia 26 października 2011 r. otrzymał po upływie 2-3 tygodni od jej wydania ; podał, że w okresie od otrzymania w dniu 16 stycznia 2012 r. decyzji zaliczkowej do chwili złożenia odwołania w dniu 25 stycznia 2012 r. przygotowywał jego treść .</p> <p>( protokół z dnia12 grudnia 2013 r-. k. 67 akt)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie wnioskodawcy <span class="anon-block">A. Ś.</span> od decyzji pozwanego organu rentowego z dnia 26 października 2011 r. jako złożone po terminie i spóźnione podlega odrzuceniu.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 1)">art. 477^{<!-- -->9}§ 1 k.p.c.</a> odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ w terminie miesiąca od dnia doręczenia odpisu decyzji.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 3)">art. 477^{<!-- -->9} § 3 k.p.c.</a> Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Z tego przepisu wynika wprost, iż do przywrócenia terminu niezbędne jest spełnienie się obu warunków: <strong> <!-- -->przekroczenie terminu nie może być nadmierne, a przyczyna tego musi być niezależna od odwołującego się.</strong> </p> <p>Zgodnie z orzecznictwem, w przypadku, gdy do sądu wpływa odwołanie od decyzji organu rentowego złożone z przekroczeniem terminu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 1)">art. 477^{<!-- -->9} § 1 k.p.c.</a>, sąd ten winien zbadać, czy przytoczone przez odwołującego się okoliczności pozwalają na uznanie, iż przekroczenie tego terminu było od niego niezależne i czy nie jest nadmierne (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2012 r., III AUa 1674/11). Odwołanie bowiem można odrzucić tylko wówczas, gdy zostało wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 3)">art. 477^{<!-- -->9} § 3 k.p.c.</a>) (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2009 r., I UK 116/09).</p> <p>W niniejszej sprawie decyzja została wydana w dniu 26 października 2011 r., zaś odpis decyzji został doręczony wnioskodawcy według jego zeznań w połowie listopada 2011 r. Natomiast wnioskodawca złożył odwołanie dopiero w dniu 25 stycznia 2012 r. a więc po upływie dwóch miesięcy od otrzymania decyzji i około miesiąca od upływu terminu 30 dni do wniesienia środka odwoławczego. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż przekroczenie terminu jest nadmierne.</p> <p>W tym miejscu wypada wskazać, że ubezpieczony nie wskazał precyzyjnej daty doręczenia decyzji z dnia 26 października 2011 r. , a to na nim ciąży obowiązek udowodnienia tego faktu, z którego wywodzi skutki prawne korzystne dla siebie ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> ) . Zatem nie wykazanie tejże daty stanowi okoliczność obciążającą i działającą niekorzystnie dla ubezpieczonego.</p> <p>Nie uszło uwadze Sądu, że twierdzenia ubezpieczonego w zakresie chwili otrzymania zaskarżonej decyzji są niekonsekwentne. Ubezpieczony w piśmie procesowym z dnia 04 października 2013 r. podał, że po otrzymaniu odmowy prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym (przyp.tj.: zaskarżonej decyzji) , wystąpił o przyznanie emerytury pomostowej, tj.: w dniu 08 listopada 2011 r. , zatem należy wnioskować , że otrzymał zaskarżoną decyzję przed 08 listopada 2011 r. Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. zaś zeznał, że decyzję ZUS z dnia 26 października 2011 r. otrzymał po upływie 2-3 tygodni od jej wydania, tj.: w połowie listopada 2011 r.</p> <p>W ocenie Sądu nawet biorąc pod uwagę termin doręczenia decyzji w połowie listopada 2011 r. należy uznać uchybienie w dotrzymaniu terminu odwołania za nadmierne.</p> <p>Okoliczność -nadmierność przekroczenia terminu lub jej brak - Sąd rozpatruje także w powiązaniu z przyczynami powstałego przekroczenia, na które we wniosku o przywrócenie terminu wskazywał wnioskodawca. W ocenie Sądu wskazane w przedmiotowym wniosku o przywrócenie terminu okoliczności i fakty nie uzasadniają i nie usprawiedliwiają przekroczenia terminu do wniesienia odwołania .</p> <p>Godzi się w tym miejscu wskazać, iż wnioskodawca jako przyczynę od siebie niezależną uzasadniającą w jego ocenie wniosek o przywrócenie terminu powołał to, że nie mógł pozostawać bez środków do życia, dlatego też po otrzymaniu odmowy prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, wystąpił o przyznanie emerytury pomostowej i oczekiwał na rozstrzygnięcie tej sprawy, nie składając odwołania od pierwszej decyzji , gdyż według informacji jakie uzyskał , spowodowałoby to zawieszenie sprawy o emeryturę pomostową do czasu zakończenia postępowania .</p> <p>Podkreślenia wymaga, iż samo subiektywne przekonanie skarżącego nie może stanowić podstawy do uznania przez Sąd, iż przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się.</p> <p>W ocenie Sądu nie sposób przyjąć, że to uwarunkowanie (obawa pozostania bez środków do życia w przypadku odwołania się od decyzji ), stanowi podstawę do oceny, iż przyczyna jest niezależna od odwołującego się. Należy zważyć, iż ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym , w wyniku jego rozpatrzenia została wydana decyzja o odmowie jego przyznania i jeżeli ubezpieczony nie zgadzał się z jej treścią , to miał prawo w ciągu 30 dni od dnia jej doręczenia zaskarżyć ją do Sądu. W ocenie Sądu nie skorzystanie z tego prawa nie można usprawiedliwiać toczącym się innym postępowaniem, wszczętym nota bene w drodze wniosku ubezpieczonego złożonego po otrzymaniu przedmiotowej decyzji odmownej.</p> <p>Dodatkowo należy zaznaczyć, że ubezpieczony otrzymawszy w dniu 16 stycznia 2012 r. decyzję zaliczkową przyznająca prawo do emerytury pomostowej ( zatem w tym dniu ustały przyczyny zwłoki w odwołaniu) nie złożył odwołania niezwłocznie , ale wstrzymywał się z jego złożeniem do dnia 25 stycznia 2012 r. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż błędnym jest stanowisko ubezpieczonego, że dochował on terminu 30 dni na złożenie odwołania , który liczy od dnia 16 stycznia 2012 r. albowiem bieg terminu 30 dni rozpoczyna się od dnia doręczenia decyzji z dnia 26 października 2011 r.- podlegającej zaskarżeniu.</p> <p>W okolicznościach sprawy nie sposób zatem przyjąć, by przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się.</p> <p>Należy podkreślić, że to na stronie zobowiązanej do dokonania czynności procesowej ciąży obowiązek zachowania należytej staranności, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność, jakiej można wymagać od strony właściwie dbającej o swoje interesy procesowe. Przede wszystkim wnioskodawca był prawidłowo pouczony o miesięcznym terminie do złożenia odwołania ( 2 strona decyzji z dnia 26 października 2011 r.). Ponadto ani w treści stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania odwołania ani we wniosku o przywrócenie terminu nie zdołał udowodnić albo co najmniej uprawdopodobnić okoliczności, iż przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.</p> <p>Tym samym przyjąć należy, iż doszło do znacznego przekroczenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia a tym samym wnioskodawca nie dochował należytej staranności w zakresie terminowego wniesienia środka odwoławczego od kwestionowanej decyzji pozwanego organu rentowego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd nie ma żadnych wątpliwości, iż uchybienie terminu w złożeniu odwołania nastąpiło w rozpoznawanej sprawie w wyniku naruszenia przez wnioskodawcę miernika obiektywnej staranności i ze znacznym jego przekroczeniem a zatem na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 3)">art. 477^{<!-- -->9} § 3 k.p.c.</a> Sąd orzekł jak w sentencji.</p> <p>SSO Elżbieta Trybulec-Czernek</p> </div>