IV Ka 960/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 960/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/> </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Roger Michalczyk</p> <p>Protokolant st. sekr. sądowy Agnieszka Scheffs</p> <p>przy udziale oskarżyciela ------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. J.</span> </strong> </p> <p>obwinionego z art. 119§1 k.w.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> <p>z dnia 31 lipca 2013 roku sygn. akt XIV W 2426/13</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania.</p> <p>sygn. akt IV Ka 960/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 31 lipca 2013r., sygn. akt XIV W 2426/13 uznano obwinionego <span class="anon-block">K. J.</span> za winnego popełnienia czynu z art. 119§1 kw i za to na podstawie tego artykułu wymierzono jemu karę 30 dni aresztu, a nadto rozstrzygnięto o kosztach procesu.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył obwiniony podnosząc, iż wyrok został wydany pod jego nieobecność z uwagi na to, iż przebywa w Areszcie Śledczym w <span class="anon-block">B.</span> od 18 lipca br. Podnosił ponadto, iż choruje na padaczkę. Domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i wymierzenia jemu kary łagodniejszego rodzaju.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obwinionego była o tyle zasadna, iż jej rozpatrzenie skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Dane zawarte w aktach sprawy (k. 1, 9, 10) nakazywały Sądowi I instancji rozważenie tego, czy nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 42§2 kpow skutkujące koniecznością dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry, a co za tym idzie wyznaczeniem obwinionemu obrońcy z urzędu w oparciu o przepis art. 21§1 pkt 2 kpow. Obwiniony zresztą domagał się wyznaczenia jemu obrońcy z urzędu (k. 35), ale jego wniosek nie został rozpoznany. W tych okolicznościach należało stwierdzić, iż niewłaściwe było postępowanie Sądu I instancji, który uznał w trybie art. 71§4 kpow, iż obecność obwinionego na rozprawie nie była konieczna. Sąd ponownie rozpoznający sprawę winien dopuścić dowód z opinii biegłego psychiatry i w zależności od treści opinii dokonać dalszych niezbędnych czynności. Wypowiadanie się o zasadności apelacji w części dotyczącej wymierzonej obwinionemu kary należy uznać w tych okolicznościach za przedwczesne.</p> </div>