Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II C 466/13

Суды общей юрисдикции2013-12-12
Номер дела
II C 466/13
Дата решения
2013-12-12
Тип
SENTENCE

Судьи

Bogdan Wolski (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p> <strong> <!-- -->Sygn. II C 466/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 12 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie II Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="227"/> <col width="484"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Bogdan Wolski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Paulina Marciniak</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa</p> <p> <span class="anon-block">I. S.</span>, <span class="anon-block">T. S.</span> </p> <p>przeciwko</p> <p>Miastu <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>2.  zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 7200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt II C 466/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> I. Stanowiska stron. </strong>1. Powodowie <span class="anon-block">I. S.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> wytoczyli powództwo przeciwko Miastu <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 320.000 zł <br/>z ustawowymi odsetkami od dnia 17 sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty. 1.1. Uzasadniając żądanie powodowie wskazali, iż przez ponad 8 lat byli najemcami <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, znajdującego się w zasobach <span class="anon-block">Miasta S.</span> <span class="anon-block">W.</span>. Powodowie wystąpili pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. o umożliwienie im wykupu lokalu, który na mocy uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> Zarządu <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">P.</span> z dnia 6 marca 1996 r. znajdował się wśród lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży. Zarząd <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">P.</span> uchwałą nr <span class="anon-block">(...)</span>/2012 z dnia 16 maja 2012 r. wyłączył ze sprzedaży wymieniony lokal. Uchwała wykreśliła jedynie <span class="anon-block">lokal nr (...)</span>. Oznacza to, że wszystkie lokale w budynku przeznaczone zostały do sprzedaży z wyjątkiem lokalu zajmowanego przez powodów. Uchwała ta nie zawiera uzasadnienia odnoszącego się bezpośrednio do przedmiotowego lokalu <br/>i powodów. Wymieniona uchwała była niezaskarżalna w toku instancji, <br/>a w szczególności powodom nie przysługiwał żaden środek prawny do jej zaskarżenia. Z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 34;art. 34 ust. 1;art. 34 ust. 1 pkt. 3)">art. 34 ust. 1 pkt. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>, powodom przysługiwało pierwszeństwo w nabyciu przedmiotowego lokalu. <br/>W wyniku sprzecznego z prawem pozbawienia powodów możliwości wykupu lokalu została im wyrządzona szkoda majątkowa wyrażająca się wysokością bonifikaty, z której mieliby prawo skorzystać przy wykupie lokalu. 2. <span class="anon-block">Miasto S.</span> <span class="anon-block">W.</span> wniosło w odpowiedzi na pozew <br/>o oddalenie powództwa. 2.1. Uzasadniając przedstawione stanowisko pozwany podniósł, iż z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 34)">art. 34 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a> wynika, iż najemcy przysługuje pierwszeństwo nabycia nieruchomości w sytuacji, gdy właściciel nieruchomości zdecyduje o jej zbyciu. Ustawowe pierwszeństwo nie jest równoznaczne <br/>z roszczeniem nakazującym właścicielowi sprzedaż nieruchomości. Pierwszeństwo nie kreuje prawa najemcy do wykupu wynajmowanego przez niego lokalu, lecz tworzy jedynie prawo do jego pierwokupu w przypadku sprzedaży lokalu przez jego właściciela. Roszczenia po stronie lokatora powstają dopiero wtedy, gdy strony w wyniku negocjacji sporządzą protokół, w którym ustalą wszystkie istotne warunki umowy sprzedaży. Uchwała nr <span class="anon-block">(...)</span>/12 z dnia 16 maja 2012 r. Zarządu <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">m.</span> <span class="anon-block">W.</span> wyłączyła ze sprzedaży przedmiotowy lokal. Uchwała ta nie została zaskarżona, a Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga nie podlega ocena zasadności podjęcia takiej uchwały.</p> <p> <strong> <!-- --> II. Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia. </strong>1. Zarząd <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">P.</span> m. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> w uchwale <br/>nr <span class="anon-block">(...)</span>/12 z dnia 16 maja 2012 r. wyłączył z wykazu nr <span class="anon-block">(...)</span>/96 stanowiącego załącznik do uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> Zarządu <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">P.</span> Gminy <span class="anon-block">W. (1)</span> z dnia 6 marca 1996 r. w sprawie lokali przeznaczonych do sprzedaży w budynku położonym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">lokal oznaczony nr (...)</span>. 2. W piśmie z 31 lipca 2012 r. <span class="anon-block">I. S.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> złożyli oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmu z dnia 30 stycznia 2012 r.</p> <p> <em> <!-- -->okoliczności bezsporne </em> </p> <p> <strong> <!-- --> III. Ocena zasadności roszczenia z wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia.</strong> 1. Powództwo podlega oddaleniu <em> <!-- --> a limine. </em> 2. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417(1);art. 417(1) § 2)">art. 417<sup> <!-- -->( 1 )</sup>§ 2 k.c.</a> wynika odpowiedzialność jednostki samorządu terytorialnego, wykonującej zadania z zakresu administracji publicznej, za szkodę wyrządzoną w następstwie wydania ostatecznej decyzji administracyjnej, przy czym co do zasady warunkiem <em> <!-- --> sine gua non</em> uwzględnienia roszczenia odszkodowawczego jest wykazanie w toku postępowania przed sądem powszechnym, iż doszło do stwierdzenia we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem decyzji, której wykonanie spowodowało szkodę. 3. Należy przyjąć, iż decyzją administracyjną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417(1);art. 417(1) § 2)">art. 417<sup> <!-- -->( 1 )</sup>§ 2 k.c.</a> jest każdy akt administracyjny, w którym dochodzi do załatwienia sprawy <br/>w postępowaniu administracyjnym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 104;art. 104 § 1)">art. 104 § 1 k.p.a.</a>). 4. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, iż powodowie nie wykazali spełnienia koniecznego warunku dla uwzględnienia dochodzonego roszczenia odszkodowawczego, a więc nie wykazali w sposób określony ustawą, iż uchwała nr <span class="anon-block">(...)</span>/12 jest niezgodna z prawem. Powodowie nie przedstawili bowiem odpowiedniego prejudykatu, to jest zarządzenia nadzorczego wydanego <br/>w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 (art. 91)">art. 91 ustawy o samorządzie gminnym</a> lub wyroku sądu administracyjnego wydanego w następstwie wniesienia skargi tego sądu po wcześniejszym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013 r. I SA/Wa 2085/12, niepubl.; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2011 r., I SA/Wa 395/11, niepubl.). Stwierdzenie niezgodności wymienionej uchwały z prawem pozostaje poza zakresem kognicji sądu powszechnego – Sądu Okręgowego Warszawa - Praga. 6. Powyższe oznacza, iż trafne jest stanowisko pozwanego i przedstawiona w celu jego poparcia argumentacja co do braku podstaw do wystąpienia przez powodów z zasadnym roszczeniem odszkodowawczym wynikającym z podjęcia i wykonania uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span>/12. 7. W tym stanie sprawy konieczne stało się oddalenie powództwa. 7.1. Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 3)">art. 98 § 3 k.p.c.</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 7)">§ § 6 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości <br/>z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a>.</p> </div>