VI Ka 475/13

<p>Sygn. akt VI Ka 475/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Maciej Schulz (spr.)</p> <p>Sędziowie: SO Celina Czerwińska</p> <p>SR del. Remigiusz Pawłowski</p> <p>Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Szymańska</p> <p>przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">S. O.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim</p> <p>z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II K 43/12</p> <p>zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. K.</span> kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">S. O.</span> w instancji odwoławczej wraz z podatkiem od towarów i usług.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 475/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">S. O.</span> został oskarżony o to, że</p> <p>I.  w dniu 31 października 2011 roku w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami wziął udział w pobiciu <span class="anon-block">A. N.</span>, podczas którego pokrzywdzony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a>;</p> <p>II.  w dniu 31 października 2011 roku w <span class="anon-block">N.</span> uderzył w twarz <span class="anon-block">M. S.</span>, czym spowodował u pokrzywdzonego uszkodzenie ciała w postaci otwartego złamania nosa z perforacją skóry grzbietu nosa przez odłamany fragment lewej kości nosowej, skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres dłuższy niż 7 dni, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>;</p> <p>III.  w dniu 30 października 2011 roku w <span class="anon-block">N.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami wziął udział w pobiciu <span class="anon-block">Ł. C.</span> i <span class="anon-block">P. K.</span> przez co naraził ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, <br/>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim wyrokiem z dnia 25 stycznia 2013 roku, II K 43/12:</strong> </p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">S. O.</span> uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia czynu;</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">S. O.</span> uznał za winnego popełnienia zarzuconych mu w punktach I i II aktu oskarżenia czynów i za to:</p> <p>- za czyn określony w punkcie I aktu oskarżenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> skazał go i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>- za czyn określony w punkcie II aktu oskarżenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> skazał go i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 2 ( trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy;</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 listopada 2011 roku do dnia 10 maja 2012 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>- zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. K.</span> kwotę 756 zł tytułem kosztów obrony pełnionej z urzędu oraz kwotę 173,88 zł tytułem 23 % podatku VAT;</p> <p>- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wnieśli prokurator i obrońca oskarżonego. Prokurator zaskarżył wyrok w części dotyczącej czynów II i III na niekorzyść oskarżonego. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 1,2 i 3 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>- obrazę przepisów prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 k.k.</a> poprzez nieorzeczenie wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. O.</span> obowiązku naprawienia szkody mimo złożenia przez pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. S.</span> wniosku o zadośćuczynienie i nawiązkę w dniu 13 kwietnia 2012 roku;</p> <p>- obrazę przepisów prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez uznanie, że zebrany materiał dowodowy w szczególności w postaci zeznań pokrzywdzonych <span class="anon-block">Ł. C.</span> i <span class="anon-block">P. K.</span> nie jest wystarczający do uznania, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanego mu przestępstwa opisanego w punkcie III aktu oskarżenia, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> polegającą na niewskazaniu przez Sąd w uzasadnieniu wyroku, jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione w zakresie czynu III, w jakiej mierze oparł się na dowodach i jakich i dlaczego nie dał wiary dowodom przeciwnym, co uniemożliwia prawidłową ocenę orzeczenia wydanego przez Sąd, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, że oskarżony <span class="anon-block">S. O.</span> nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158 pkt. 3)">punkcie III</a>, co doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego.</p> <p>W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie wyroku w części dotyczącej czynów II i III i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Obrońca oskarżonego zaskarżył powyższy wyrok w części tj. w zakresie punktu II, II i III wyroku. Obrońca podniósł zarzuty:</p> <p>- błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia wobec uznania <span class="anon-block">S. O.</span> wzrostu ok. 165 cm za sprawcę pobicia <span class="anon-block">A. N.</span> oraz <span class="anon-block">M. S.</span> mimo, iż świadkowie ci wskazywali, że sprawcą pobicia był wysoki mężczyzna, wzrostu ok. 180 cm;</p> <p>-obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 174)">art. 174 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez uznanie, iż okazanie <span class="anon-block">S. A.</span> <span class="anon-block">N.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">W. N.</span> oraz <span class="anon-block">J. N.</span> przeprowadzono w sposób prawidłowy mimo, iż <span class="anon-block">S. O.</span> w/w świadkom okazano w towarzystwie 3 mężczyzn, spośród, których w ocenie <span class="anon-block">A. N.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> wyróżniał się posturą, co w konsekwencji skutkowało błędnym wskazywaniem przez tych świadków <span class="anon-block">S. O.</span>, jako sprawcę pobicia;</p> <p>- obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez uznanie wbrew doświadczeniu życiowemu za wiarygodne zeznania <span class="anon-block">S. R.</span> i <span class="anon-block">W. I.</span> w zakresie, w jakim na nagraniu monitoringu, jako sprawcę pobicia <span class="anon-block">M. S.</span> rozpoznali <span class="anon-block">S. O.</span>, mimo, iż nie rozpoznali żadnej z innych osób widocznych na nagraniu rejestrującym dynamiczny przebieg zdarzenia, sprawca zadał <span class="anon-block">M. S.</span> tylko jeden cios, a sam sprawca pobicia miał na głowie czapkę z daszkiem, która niewątpliwie ograniczała widoczność twarzy sprawcy;</p> <p>- obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> wobec pominięcia oceny dowodu z opinii <span class="anon-block">(...)</span> Uniwersytety Medycznego Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej z dnia 24 listopada 2011 roku, z której wynika, iż na kurtce oskarżonego nie zabezpieczono śladów krwi pokrzywdzonych, a która to opinia stanowi pełnowartościowy materiał dowodowy i w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń stanu faktycznego sprawcy wobec uznania <span class="anon-block">S. O.</span> za winnego pobicia <span class="anon-block">M. S.</span> mimo, iż doświadczenie życiowe wskazuje, iż na odzieży sprawcy pobicia winny znajdować się ślady krwi pokrzywdzonego;</p> <p>- obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez uznanie za wiarygodne zeznań <span class="anon-block">J. N.</span>, <span class="anon-block">A. N.</span> oraz <span class="anon-block">R. B.</span> mimo, iż zeznania te są wzajemnie sprzeczne wobec wskazywania przez <span class="anon-block">J. N.</span> oraz <span class="anon-block">A. N.</span>, iż sprawcy pobicia <span class="anon-block">A. N.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> odjechali z miejsca przestępstwa samochodem marki <span class="anon-block">O.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>,a natomiast <span class="anon-block">R. B.</span> w swoich zeznaniach wskazywał, iż przejeżdżał jedynie przez <span class="anon-block">N.</span> samochodem marki <span class="anon-block">O.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i podróżował sam.</p> <p>Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">S. O.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja Prokuratora w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego <span class="anon-block">S. O.</span> zasługuje na uwzględnienie. Rację ma skarżący, że Sąd Rejonowy nie wyjaśnił przyczyn, dla których uniewinnił <span class="anon-block">S. O.</span> od popełnienia czynu III zarzucanego mu aktem oskarżenia. Sąd Rejonowy, jak słusznie podkreślono w uzasadnieniu apelacji jedynie pobieżnie przytoczył zeznania <span class="anon-block">Ł. C.</span> i <span class="anon-block">P. K.</span> (k. 413), a następnie ma stronie 416 zawarł następujące zdanie: „<em> <!-- -->Natomiast w świetle powyższych dowodów i poczynionych na ich podstawie ustaleń, Sąd doszedł do przekonania, że nie sposób przypisać oskarżonemu <span class="anon-block">S. O.</span> winy, co do brania udziału w dniu 30 października 2011 roku w pobiciu <span class="anon-block">Ł. C.</span> i <span class="anon-block">P. K.</span>.” </em>Jak słusznie zauważył skarżący Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wyroku nie wskazał, w jakim zakresie i dlaczego uznał zeznania pokrzywdzonych za niewiarygodne oraz w jakim zakresie stoją one w sprzeczności ze sobą. Tym samym Sąd I Instancji nie wykazał, jakie były przyczyny uniewinnienia</p> <p> <span class="anon-block">Ł. O.</span> od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia. Prokurator w pisemnej apelacji przedstawił argumentację proponującą odmienną ocenę materiału dowodowego. Stanowisko swoje uzasadnił w sposób rzeczowy. Na obecnym etapie postępowania nie było jednak możliwe dokonanie oceny trafności argumentacji zawartej w apelacji Prokuratora albowiem Sąd I Instancji, jak już podkreślono nie przedstawił żądnych argumentów na poparcie dokonanej oceny materiału dowodowego skutkującej uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia czynu III.</p> <p>Rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego oraz apelację Prokuratora w części dotyczącej zarzutu I i II Sąd Odwoławczy z urzędu dostrzegł bezwzględna przyczynę odwoławczą, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 7)">art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.</a>. Orzekając, bowiem o karze łącznej w związku ze skazaniem za czyn I i II Sąd Rejonowy zawarł w zaskarżonym wyroku następujący zapis <em> <!-- -->„II. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> wymierza oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 2 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy.” </em>Pomijając fakt, że Sąd Rejonowy błędnie oznaczył ten punkt wyroku cyfrą ‘II”, zamiast cyfry „III”, stwierdzić należy, że w treści orzeczenia zachodzi sprzeczność uniemożliwiająca jego wykonanie. Z zapisu wyroku nie wynika, bowiem w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości czy Sąd I Instancji wymierzył <span class="anon-block">S. O.</span> karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, jak zapisano cyframi, czy też karę trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, jak zapisano słownie. Oceny tej nie zmienia fakt, że z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, iż intencją Sądu było orzeczenie kary łącznej w wymiarze z 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności tj w wysokości wynikającej z sumy kar jednostkowych. W ocenie Sądu Odwoławczego orzeczenie o karze powinno być sformułowane w wyroku w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości. Niedopuszczalne jest natomiast sformułowanie wyroku w sposób zezwalający na dowolną interpretację stron oraz organów go wykonujących. Podkreślić przy tym należy, że orzeczenie o karze jest tak istotnym elementem wyroku, że nie możliwe jest sprostowanie ewentualnej omyłki pisarskiej w tym zakresie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105)">art. 105 k.p.k.</a> ani też wyjaśnienie wątpliwości, co do wykonania orzeczenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.w.</a> Sąd Odwoławczy stoi na stanowisku, że w realiach niniejszej sprawy nie jest możliwe naprawienie omawianego uchybienia w trybie kontroli instancyjnej. Z tych względów Sąd Odwoławczy w oparciu o dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a> ograniczył rozpoznanie wniesionych środków odwoławczych w zakresie zarzutu I i II do stwierdzonego z urzędu uchybienia uznając, że rozpoznanie apelacji obrońcy oraz apelacji Prokuratora w zakresie obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 46)">art. 46 k.p.k.</a> w zaistniałej sytuacji procesowej jest bezprzedmiotowe.</p> <p>Ze wskazanych powyżej powodów Sąd Odwoławczy uchylił w całości zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I Instancji winien w całości przeprowadzić przewód sądowy, a następnie dokonać prawidłowej, wszechstronnej, opartej o dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oceny dowodów. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Sad Rejonowy poczyni prawidłowe ustalenia faktyczne, rozstrzygając w przedmiocie winy oskarżonego odnośnie wszystkich zarzucanych mu czynów, a następnie uzasadni swoje stanowisko zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.</strong> </p> </div>