IV Ka 910/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 910/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/>w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Danuta Flinik - sprawozdawca</strong> </p> <p>Sędziowie SO Włodzimierz Wojtasiński</p> <p>SO Piotr Kupcewicz</p> <p>Protokolant Agnieszka Sawicka</p> <p>przy udziale Ewy Łączkowskiej- prokuratora Prokuratury Okręgowej <br/>w Bydgoszczy</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> <p>z dnia 16 lipca 2013 roku - sygn. akt III K 104/13</p> <p>utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">J. P.</span> – Kancelaria Adwokacka <br/>w <span class="anon-block">B.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 910/13 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. K.</span> oskarżony został o to, że w dniu 21 stycznia 2013r. w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gm. <span class="anon-block">D.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na terenie ogródka piwnego przy <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">R. T.</span> używając przemocy dokonali napadu rabunkowego na osobie <span class="anon-block">G. P.</span> w ten sposób, że <span class="anon-block">R. T.</span> uderzył pięścią w twarz <span class="anon-block">G. P.</span>, a <span class="anon-block">M. K.</span> zamknął furtkę wejściową na teren ogródka piwnego oraz odepchnął pokrzywdzonego uniemożliwiając mu ucieczkę, po czym <span class="anon-block">R. T.</span> uderzył <span class="anon-block">G. P.</span> pięścią w twarz w okolice nosa oraz groził mu pobiciem, a następnie zażądał wydania pieniędzy, po czym dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie 360,00 zł. W wyniku pobicia <span class="anon-block">G. P.</span> doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia tkanek miękkich (krwiak podskórny, obrzęk) okolicy oczodołu prawego, które stanowią naruszenie czynności narządów ciała na czas nie przekraczający dni 7, z tym ustaleniem, że <span class="anon-block">M. K.</span> zarzucany mu czyn popełnił w ciągu 5 lat od odbycia w części kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 04 września 2012r. w sprawie sygn. akt IV K 64/12 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a>, którą odbywał w okresie od dnia 20 listopada 2011r. do dnia 15 czerwca 2012r.</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> </p> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 16 lipca 2013r. sygn. akt III K 104/13 oskarżony <span class="anon-block">M. K.</span> uznany został za winnego zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> wymierzono mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> zobowiązano solidarnie ze współoskarżonym do zapłaty pokrzywdzonemu 360,00 zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania oskarżonemu od 23 stycznia 2013r. do dnia 14 lutego 2013r. i zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 410)">art. 7 i art. 410 kpk</a>, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów tj. dowolnej, a nie swobodnej ocenie dowodów, przejawiającej się pominięciem dowodów wskazujących na niewypełnienie przez oskarżonego <span class="anon-block">M. K.</span>, żadnego ze znamion czynu zabronionego opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a>. W uzasadnieniu apelacji skarżący podniósł, iż zeznania pokrzywdzonego są niespójne, sprzeczne i tylko częściowo pokrywają się z zeznaniami świadka <span class="anon-block">P. B.</span>, zaś w części dotyczącej zachowania oskarżonego <span class="anon-block">M. K.</span> są całkowicie niewiarygodne albowiem pokrzywdzony <span class="anon-block">G. P.</span> wielokrotnie w trakcie postępowania zmienił treść swoich zeznań. Zdaniem obrońcy oskarżonego bierna postawa <span class="anon-block">M. K.</span> wskazuje na to, że swoim zachowaniem nie wypełnił on żadnego ze znamion przypisanego mu czynu i wobec powyższego wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie tegoż oskarżonego</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego jest oczywiście bezzasadna.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń w oparciu o całokształt zgromadzonego materiału dowodowego. Jego ocena jest zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W żaden sposób nie można sądowi I instancji zarzucić dowolności w ocenie materiału dowodowego. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest zgodna z dyrektywami, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>, albowiem sąd wskazuje, jakimi dowodom dał wiarę, a jakim wiarygodności odmówił i dlaczego. Swoje przekonanie o winie oskarżonego <span class="anon-block">M. K.</span> w sposób wiarygodny i przekonywujący uzasadnił. Odnosząc się do zarzutu dowolnej oceny dowodów i naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> należy stwierdzić, że jest on całkowicie chybiony. Sąd ma prawo uznać za wiarygodne zeznania świadków lub wyjaśnienia oskarżonego, co do niektórych okoliczności i nie dać wiary stwierdzeniom tej samej osoby, co do innych kwestii, pod warunkiem, że swoje stanowisko w sposób przekonywujący uzasadni, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że ocena dość trudnego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności ewoluujących wyjaśnień oskarżonych, nieco zmienianych zeznań pokrzywdzonego świadka <span class="anon-block">P. B.</span> wymagała szczególnej staranności i wnikliwości. Sąd I instancji tym wymogom sprostał. Ocena ta nie zawiera błędów logicznych, jest zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a zatem pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Uszło też uwadze skarżącego, że istotnym czynnikiem kształtującym przekonanie sądu o wartości osobowego środka dowodowego są spostrzeżenia i wrażenia odniesione w toku bezpośredniego przesłuchania na rozprawie. Zdaniem Sądu Okręgowego ocena dowodów poczyniona przez Sąd Rejonowy jest bezstronna, a argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zasługują na akceptację. Próba podważenia ustaleń i ocen Sądu I instancji przez skarżącego jawi się jako zwykła polemika ze swobodną oceną dowodów i sprowadza się do odmiennej ich oceny, co czyni zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> całkowicie niezasadny. Zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> również jest bezzasadny, gdyż Sąd dokonując oceny materiału dowodowego w uzasadnieniu wyroku szczegółowo i wszechstronnie rozważał wyjaśnienia oskarżonych, zeznania świadków, biegłych i sąd odwoławczy podziela zawartą w uzasadnieniu argumentację, uznając za zbędne jej powielanie. Reasumując, uznać należy, że w sytuacji gdy kontrola apelacyjna uzasadnia stwierdzenie, że zaskarżony wyrok znajduje pełne poparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w postępowaniu, nie ma podstaw do zdyskwalifikowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy uznał, że rozstrzygnięcie uznające winę oskarżonego <span class="anon-block">M. K.</span> w zakresie przypisanego czynu zasługuje na akceptację.</p> <p>Orzeczenie o kosztach oparto na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> </p> </div>