II AKa 410/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 410/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 13 grudnia 2013r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SA – Barbara Lubańska-Mazurkiewicz </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Małgorzata Mojkowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">M. L.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonej</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt XII K 282/12</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację obrońcy oskarżonej <span class="anon-block">M. L.</span> za oczywiście bezzasadną; zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze wydatkami obciążając Skarb Państwa;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">J. B.</span>, Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 738 zł. (w tym 23 % podatku VAT), za obronę z urzędu oskarżonej wykonywaną w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokuratura oskarżyła <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. L.</span> </strong> o to, że:</p> <p>w dniu 27 maja 2012 r. w <span class="anon-block">mieszkaniu nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia <span class="anon-block">M. D.</span>, usiłowała dokonać zabójstwa w/w pokrzywdzonego w ten sposób, że zadała w/w pokrzywdzonemu cios nożem w okolicę nadobojczykową lewą klatki piersiowej powodując ranę kłutą klatki piersiowej z kanałem drążącym do lewej jamy opłucnej z uszkodzeniem w jego przebiegu miąższu szczytu płuca lewego, z następową odmą opłucnową i krwotokiem wewnętrznym, czym spowodowała u w/w ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w/w pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dokonała w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,</p> <p> <strong> <!-- -->tj.</strong> o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 2013 r.:</p> <p>1.  Oskarżoną <span class="anon-block">M. L.</span> w ramach czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia uznał za winną tego, że w dniu 27 maja 2012 r. w <span class="anon-block">mieszkaniu nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> zadała <span class="anon-block">M. D.</span> cios nożem na granicy lewego mięśnia czworobocznego w okolicy barkowo- karkowej powodując ranę kłutą klatki piersiowej z kanałem drążącym do lewej jamy opłucnej z uszkodzeniem w jego przebiegu miąższu szczytu płuca lewego, z następową odmą opłucnową i krwotokiem wewnętrznym, czym spowodowała u w/w ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, przy czym czynu tego dokonała w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. za winną przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> skazał ją, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> wymierzył jej karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 27 maja 2012 r. do dnia 24 września 2013 r.,</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zwrócił <span class="anon-block">M. D.</span> dowód rzeczowy z poz. 2 wymieniony w wykazie dowodów rzeczowych nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> (k. 270), oskarżonej <span class="anon-block">M. L.</span> dowody rzeczowe wymienione pod poz. 4 i 5 w wykazie dowodów rzeczowych nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> (poz. 12),</p> <p>4.  Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">J. B.</span> Kancelaria Adwokacka <span class="anon-block">ul. (...)</span> lok. 301 w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1080 (tysiąc osiemdziesiąt) złotych plus podatek VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonej z urzędu.</p> <p>5.  Zwolnił oskarżoną od uiszczenia opłaty, kosztami sądowymi obciążając Skarb Państwa.</p> <p>Powyższy wyrok został zaskarżony przez obrońcę oskarżonej w całości na jej korzyść.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi obrońca zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, poprzez dokonanie ustaleń co do przebiegu zdarzenia z dnia 27 maja 2012 roku w zakresie wskazania miejsca w mieszkaniu pokrzywdzonego, w którym doszło do odniesienia przez niego obrażeń, oraz w zakresie ręki, w której oskarżona trzymała nóż w chwili jego zagłębienia w ciało pokrzywdzonego i jej ułożenia w przestrzeni względem pokrzywdzonego, na podstawie wybiórczego doboru i dowolnej oceny wiarygodności dowodów z opinii biegłych, zeznań pokrzywdzonego i wyjaśnień oskarżonej, w wyniku czego Sąd uznał, że zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona przestępstwa kwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt. 2 k.k.</a>, podczas gdy całokształt dowodów nie pozwala na wykluczenie wersji wydarzeń podawanej przez pokrzywdzonego, iż do zdarzenia doszło na skutek przypadkowego ugodzenia w wyniku potknięcia się oskarżonej, co winno skutkować uznaniem braku zamiaru oskarżonej nawet pod postacią nieumyślną, i wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od przypisanego jej w wyroku czynu;</p> <p>2.  obrazę przepisu prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 1)">art. 25 § 1 k.k.</a>, względnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 2)">art. 25 § 2 k.k.</a>, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy na podstawie nie dających się usunąć wątpliwości co do przebiegu zdarzenia, w tym w szczególności wobec treści zeznań funkcjonariuszy Policji przybyłych na miejsce zdarzenia i opinii biegłych <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">F.</span> opierającej się na oględzinach ciała oskarżonej, Sąd nie był uprawniony do wykluczenia i pominięcia w swoich rozważaniach, że <span class="anon-block">M. L.</span> działała w zamiarze odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu ze strony <span class="anon-block">M. D.</span> na swoje zdrowie, co mogło mieć wpływ na kwalifikację prawną czynu i orzeczenie co do kary,</p> <p>a w konsekwencji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej, względnie zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie jej kary z uwzględnieniem jej nadzwyczajnego złagodzenia.</p> <p>3.  obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 2)">art. 53 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 1)">art. 60 § 2 pkt. 1 k.k.</a>, poprzez nienależyte uwzględnienie przy wymiarze kary stosunku pokrzywdzonego do oskarżonej, który w ocenie obrońcy nie tylko winien zostać uwzględniony jako okoliczność łagodząca wymiar kary, ale w realiach niniejszej sprawy winien wpłynąć na zastosowanie jej nadzwyczajnego złagodzenia, o co wnosił.</p> <p>Jednocześnie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 428;art. 428 § 2)">art. 428 § 2 k.p.k.</a>, w odpowiedzi na apelację oskarżyciela, wobec rozbieżnych kierunków obu środków odwoławczych i podniesionych zarzutów, wniósł o jej nieuwzględnienie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonej jest bezzasadna <br/>w stopniu oczywistym i w związku z tym nie zasługują na uwagę zawarte w niej wnioski.</strong> </p> <p>Przed merytorycznym odniesieniem się do zawartych w petitum zarzutów oraz argumentów podniesionych w uzasadnieniu należy stwierdzić, że analizowana apelacja została zredagowana w sposób formalnie wadliwy, bowiem zawiera zarzuty, które są wewnętrznie sprzeczne oraz rodzajowo błędne.</p> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5 § 410 pkt. 1)">pkt I</a> obrońca oskarżonej zarzucił Sądowi Okręgowemu dopuszczenie się obrazy przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 7;art. 5 § 410)">art. 4, 5 § 2, 7 i 410 k.p.k.</a>, zaś sama treść tego zarzutu została zredagowana jak zarzut błędu <br/>w ustaleniach faktycznych a nie zarzut obrazy przepisów postępowania.</p> <p>W treści tego zarzutu skarżący nie wskazuje bowiem w jaki sposób Sąd <em> <!-- -->meriti</em> dopuścił się obrazy wymienionych przepisów postępowania, tylko kwestionuje ustalenia <em> <!-- -->„co do przebiegu zdarzenia z dnia 27 maja 2012 r. <br/>w zakresie miejsca wskazania w mieszkaniu pokrzywdzonego w którym doszło do odniesienia przez niego obrażeń, oraz w zakresie ręki, w której oskarżona trzymała nóż w chwili jego zagłębienia w ciało pokrzywdzonego”.</em> </p> <p>Profesjonalny podmiot jakim jest adwokat nie może twierdzić, że obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 7;art. 5 § 4)">art. 4, 5 § 2, 7 i 4 k.p.k.</a> polega na dokonaniu błędnych ustaleń faktycznych, gdyż jest nader oczywiste, że błąd w ustaleniach faktycznych jest skutkiem obrazy określonych przepisów postępowania ze sfery gromadzenia i oceny dowodów.</p> <p>Zatem w prawidłowo sporządzonej pod względem formalnym apelacji skarżący powinien w pierwszej kolejności postawić zarzut lub zarzuty obrazy określonych przepisów postępowania ze sfery gromadzenia i oceny dowodów i w ich treści wskazać istotę naruszenia każdego z wymienionych przepisów w danej sprawie, a następnie realizując obowiązek określony <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> wykazać wpływ obrazy tych przepisów na treść wyroku poprzez postawienie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku.</p> <p>Należy zwrócić uwagę, że z treści tego zarzutu wynika, że autor apelacji kwestionuje także przyjętą przez Sąd Okręgowy kwalifikację prawną czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> oraz ustalony zamiar, który jest elementem strony podmiotowej.</p> <p>Kwestionując dokonane przez Sąd ustalenia faktyczne, skarżący jednocześnie w zarzucie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25 § 1 pkt. 2)">pkt 2</a> podnosi obrazę prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 1)">art. 25 § 1 k.k.</a>, względnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 2)">art. 25 § 2 k.k.</a> poprzez niezastosowanie tych przepisów.</p> <p>Jest jednak oczywiste i ta kwestia profesjonalnemu podmiotowi powinna być znana, że zarzut obrazy prawa materialnego jest aktualny dopiero wówczas, gdy w całości akceptowane są dokonane przez Sąd <em> <!-- -->meriti </em>ustalenia faktyczne.</p> <p>Wadliwy rodzajowo jest również zarzut zawarty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53 § 2 pkt. 3)">pkt 3</a> w którym autor apelacji kwestionuje orzeczoną wobec oskarżonej karę poprzez zarzut obrazy prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 2)">art. 53 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 1)">art. 60 § 2 pkt 1 k.k.</a>, zamiast poprzez zarzut rażącej niewspółmierności kary.</p> <p>Podkreślić bowiem należy, że katalog okoliczności określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 2)">art. 53 § 2 k.k.</a> nie ma charakteru zamkniętego i chociażby z tego względu przepis ten nie zawiera w sobie normy o charakterze bezwzględnym, a tylko wówczas gdy określony przepis taką normę zawiera zasadne jest podniesienie zarzutu obrazy prawa materialnego. Normy o charakterze bezwzględnym nie zawiera także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 1)">art. 60 § 2 pkt 1 k.k.</a>, który stanowi fakultatywną podstawę do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary.</p> <p>Przytoczyć w tym miejscu należy stanowisko Sądu Najwyższego, które w tym zakresie jest konsekwentne i jednolite, a mianowicie, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> nie ma charakteru normy stanowczej (zawierającej nakaz lub zakaz określonego postąpienia) zatem jego obraza – w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> nie wchodzi w grę (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 września 2012 r. III KK 283/12 Legalis).</p> <p>Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> stanowią dyrektywę sądowego wymiaru kary, a zatem nie mogą stać się podstawą zarzutu obrazy prawa materialnego.</p> <p>Z kolei w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.</a>, jak i w § 2 tego przepisu przewidziano możliwość zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, a to oznacza, iż przepisy te nie mogą stać się podstawą zarzutu obrazy prawa materialnego, skoro nie obligują Sądu do określonego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 października 2011 r. III KK 36/11 Legalis).</p> <p>Zatem zdaniem Sądu Apelacyjnego już chociażby z powodu wykazanego wadliwego sposobu redakcji zawartych w petitum zarzutów, przedmiotowa apelacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.</p> <p>Mając jednak na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 433;art. 433 § 1 a)">art. 433 § 1 a</a> w szczególności obowiązek wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5 § 2)">§ 2</a> tego przepisu Sąd Apelacyjny uznał, ze zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 7;art. 5 § 410)">art. 4, 5 § 2, 7 i 410 k.p.k.</a> jest całkowicie bezzasadny nie tylko <br/>z uwagi na wadliwy sposób jego redakcji, ale również z uwagi na treść argumentów przytoczonych przez skarżącego.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji, obrońca oskarżonej dopatruje się obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> w tym, że jego zdaniem analiza dowodów uznanych przez Sąd <em> <!-- -->meriti</em> za wiarygodną prowadzi do wniosku, że <em> <!-- -->„nie sposób było wykluczyć, iż oskarżona broniła się przed zamachem na jej zdrowie ze strony pokrzywdzonego</em>”.</p> <p>Z powyższych wywodów wynika, że obrońca oskarżonej błędnie rozumie zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>, która dotyczy wątpliwości Sądu orzekającego a nie strony procesu i ma zastosowanie tylko wówczas gdy <br/>w sprawie rzeczywiście występują niedające się usunąć wątpliwości. <br/>W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem zgromadzone w sprawie dowody w tym zeznania pokrzywdzonego oraz opinie biegłych pozwalały Sądowi <em> <!-- -->meriti</em> na dokonanie stanowczych ustaleń faktycznych.</p> <p>Nie doszło również do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegającej zdaniem skarżącego na pominięciu przez Sąd fragmentu opinii biegłej <span class="anon-block">R.</span>.</p> <p>Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że Sąd Okręgowy dokonał analizy i oceny wszystkich opinii dołączonych do akt niniejszej sprawy w tym także opinii sporządzonej przez <span class="anon-block">T. R.</span> (str. 8-10).</p> <p>Zasadnie jednak Sąd <em> <!-- -->meriti</em> uznał, że wnioski wypływające z opinii tej biegłej są jedynie pewną hipotezą, która nie znajduje żadnego oparcia <br/>w materiale dowodowym sprawy, a zatem tego rodzaju hipotetyczne wnioski nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych.</p> <p>Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że nie jest możliwe, iż oskarżona zapomniała w momencie upadku, że trzyma nóż w ręku a zatem że w sposób przypadkowy ugodziła nim pokrzywdzonego.</p> <p>Dokonana przez Sąd ocena poszczególnych dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy nie nosi w sobie w żadnym zakresie cech dowolności, nie zawiera błędów natury faktycznej, logicznej, zgodna jest z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a zatem w całości zasługuje na akceptację ze strony Sądu odwoławczego.</p> <p>Natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> zawiera zasadę ogólną i przepis ten nie może stanowić samodzielnej podstawy zarzutu odwoławczego.</p> <p>Za całkowicie błędny, bezpodstawny i przedwczesny uznać należy zarzut obrazy prawa materialnego tj. <em> <!-- -->„<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 1)">art. 25 § 1 k.k.</a> względnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 25;art. 25 § 2)">art. 25 § 2 k.k.</a>”</em>. Już z samej treści tego zarzutu wynika, ze skarżący nie jest pewien swojego stanowiska w tym zakresie. Ponadto zarzut ten nie ma żadnego oparcia w materiale dowodowym i z jego treści wynika, że Sąd <em> <!-- -->meriti </em>powinien rozważyć wszystkie możliwe i całkowicie hipotetyczne wersje zdarzenia <em> <!-- -->„nie był uprawniony do wykluczenia i pominięcia w swoich rozważaniach, że <span class="anon-block">M. L.</span> działała w zamiarze odparcia bezpośredniego bezprawnego zamachu ze strony <span class="anon-block">M. D.</span> na swoje zdrowie”.</em> </p> <p>Tymczasem w aktach sprawy brak jest dowodów i skarżący takich dowodów nie wskazuje z których to hipotetyczne przypuszczenie miałoby wynikać.</p> <p>Z pewnością nie wynika zarówno z zeznań funkcjonariuszy Policji przybyłych na miejsce zdarzenia oraz z opinii biegłych <span class="anon-block">M.</span> <br/>i <span class="anon-block">F.</span>, że pokrzywdzony zaatakował oskarżoną, zaś ona odpierała taki atak i wówczas zadała cios nożem.</p> <p>Za całkowicie bezpodstawny i błędny rodzajowo należy uznać zarzut <br/>z pkt 3, który sprowadza się do kwestionowania wymiaru orzeczonej wobec oskarżonej kary.</p> <p>Wbrew twierdzeniom skrzącego Sąd <em> <!-- -->meriti</em> miał na uwadze wszystkie istotne okoliczności mające wpływ na wymiar orzeczonej wobec oskarżonej kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W tym także postawę <br/>i stosunek do przedmiotowego czynu pokrzywdzonego.</p> <p>Nie było również żadnych podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie fakultatywnego nadzwyczajnego złagodzenia kary, zaś te okoliczności które podniósł w końcowej części autor apelacji zostały przez Sąd uwzględnione jako okoliczności łagodzące.</p> <p>Dlatego też Sąd Apelacyjny uznał, iż orzeczona wobec oskarżonej kara nie nosi w sobie cech rażącej surowości, jest adekwatna do stopnia winy oskarżonej i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu <br/>i uwzględnia w należyty sposób dyrektywy określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, a zatem brak było podstaw do zmiany wyroku w tym zakresie.</p> <p>Z uwagi zaś na trudną sytuację majątkową oskarżonej i brak dochodów Sąd zwolnił oskarżoną od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Mając powyższe względy na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak <br/>w wyroku. </strong> </p> </div>