II Cz 1425/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Cz 1425/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 14 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym</p> <p>Przewodniczący: SSO Violetta Osińska (spr.)</p> <p>Sędziowie SSO Marzenna Ernest</p> <p>SSO Sławomir Krajewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2013 r. w Szczecinie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">R. B.</span>,</p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bankowi (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego</p> <p>na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 30 lipca 2013 r., wydane w sprawie I C 1396/13</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oddalić zażalenie.</em> </strong> </p> <p>Sygn. akt II Cz 1425/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, I Wydział Cywilny, udzielił uprawnionemu <span class="anon-block">R. B.</span> zabezpieczenia roszczenia o pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego - bankowego tytułu egzekucyjnego wydanego przez <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 22 lutego 2013 roku zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 11 marca 2013 roku, sygn. akt IX Co 1590/13 - poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim <span class="anon-block">M. K.</span>, sygn. akt Km 3228/13 - do czasu zakończenia postępowania w niniejszej sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności (I) oraz stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim (II).</p> <p>W uzasadnieniu punktu II Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a> powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję i właściwość ta ma charakter wyłączny. W ocenie Sądu Rejonowego miejscem prowadzenia egzekucji jest siedziba komornika sądowego, który wykonuje czynności egzekucyjne w danej sprawie. O ile bowiem poszczególne czynności egzekucyjne podejmowane mogą być na obszarze właściwości różnych sądów, to miejscem, w którym ogniskuje się postępowanie egzekucyjne, jest miejsce siedziby organu właściwego do prowadzenia postępowania egzekucyjnego i koordynowania wszystkich czynności objętych tym postępowaniem. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.p.c.</a> sądowi miejscowo wyłącznie właściwemu.</p> <p>Na powyższe postanowienie powód wniósł zażalenie, w którym zaskarżył postanowienie w części tj. co do punktu II i wniósł o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie oraz przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego.</p> <p>Skarżący zarzucił postanowieniu naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest sąd miejsca siedziby komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne w sytuacji, gdy z przedmiotowego przepisu wynika jednoznacznie, że sądem właściwym jest sąd miejsca prowadzenia egzekucji tj. sąd ogólnej właściwości dłużnika - Sądu Rejonowego Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie oraz naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200)">art. 200 k.p.c.</a> poprzez jego zastosowanie, w sytuacji, gdy brak było podstaw do jego zastosowania.</p> <p>W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez Komornika Sądowego w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">M. K.</span>, który został wybrany (spoza właściwości ogólnej) przez wierzyciela do prowadzenia tego postępowania.</p> <p>Skarżący wskazała jednak, iż stanowisko Sądu pierwszej instancji nie jest właściwe, albowiem egzekucja prowadzona jest ze składników majątkowych znajdujących się na obszarze właściwości Sądu Rejonowego Szczecin - <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">S.</span> a ponadto dłużnik <span class="anon-block">R. B.</span> ma miejsce zamieszkania w <span class="anon-block">S.</span> i tu jest jego centrum życiowe. Skarżący nadmienił, iż w toku postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia należącego do niego samochodu osobowego, który również znajduje się w <span class="anon-block">S.</span> i tu jest zarejestrowany.</p> <p>W ocenie skarżącego, Sąd Rejonowy niesłusznie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Stargardzie Szczecińskim, gdyż kierował się on jedynie siedzibą organu egzekucyjnego, a nie faktycznym miejscem dokonywania czynności egzekucyjnych. Skarżący dodał, iż o niewłaściwej interpretacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843)">art. 843 k.p.c.</a> świadczy także stanowisko wypracowane przez doktrynę, gdzie wskazuję się, iż określenie właściwości miejscowej według dyspozycji powyższego artykułu uzależnione jest od tego, czy w danej sprawie została już wszczęta egzekucja. Skarżący zwrócił przy tym uwagę, iż powództwa wniesione w toku postępowania egzekucyjnego rozpoznaje sąd, w którego okręgu prowadzi się egzekucję, jednakże pojęcia tego nie należy utożsamiać z siedzibą komornika, który prowadzi egzekucję, w razie dokonania wyboru organu egzekucyjnego zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 (art. 8)">art 8 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji</a>.</p> <p>W związku z powyższym skarżący stwierdził, że przesłanką ustalenia miejscowej właściwości sądu jest zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a> miejsce prowadzenia egzekucji, a nie siedziby komornika. Dodał, iż ocena właściwości sądu tyczy się konkretnej egzekucji (których może być wiele, z różnych składników majątkowych), a nie ustalonej abstrakcyjnie na podstawie jedynie siedziby kancelarii komorniczej. W konsekwencji skarżący uznał, iż brak było podstaw do przekazania sprawy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200)">art. 200 k.p.c.</a> </p> <p>Według skarżącego wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania uzasadnia fakt, iż podstawą rozstrzygnięcia powinna być analiza dokonanych już czynności komorniczych, w szczególności zbadanie miejsca położenia składników majątkowych podległych zajęciu komorniczemu.</p> <p>Wobec powyższego powód uznał, iż jego zażalenie jest zasadne i w pełni uzasadnione.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd pierwszej instancji w pełni zasadnie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę do Sądu właściwego.</p> <p>Kwestię właściwości Sądu do rozpoznania powództwa przeciwegzekucyjnego reguluje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym powództwo takie wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy, w którego okręgu prowadzi się egzekucję.</p> <p>W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż egzekucja prowadzona jest przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim <span class="anon-block">M. K.</span>.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, wbrew stanowisku skarżącego, przez „sąd, w którego okręgu prowadzi się egzekucję” należy rozumieć sąd, w którego okręgu siedzibę ma organ egzekucyjny prowadzący egzekucję. Miejsce prowadzenia egzekucji nie wyznacza natomiast miejsce położenia majątku, co do którego skierowana została egzekucja. Miejsce położenia majątku dłużnika pozostaje w takim wypadku bez znaczenia. Gdyby ustawodawca chciał uzależnić właściwość sądu, od miejsca położenia rzeczy, uczyniłby to w sposób wyraźny, stanowiąc, że właściwy jest sąd, w którego okręgu znajduje się przedmiot, którego wyłączenia spod egzekucji domaga się osoba trzecia. Pogląd ten znajduje uzasadnienie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2003 r. wydanej w sprawie III CZP 89/02, w której zostało wskazane, że w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego, o wyznaczeniu organu egzekucyjnego do łącznego dalszego prowadzenia egzekucji rozstrzyga sąd rejonowy, w którego okręgu znajduje się siedziba komornika lub administracyjnego organu egzekucyjnego, który pierwszy wszczął egzekucję (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 773;art. 773 § 1;art. 773 § 1 zd. 1)">art. 773 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.</a>). <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 773;art. 773 § 1)">Art. 773 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 1)">art. 843 § 1 k.p.c.</a> posługują się zbliżonymi pojęciami, a zatem należy uznać aktualność wywodów Sądu Najwyższego również co do właściwości sądu przy powództwach przeciwegzekucyjnych. Bez znaczenia są zatem wywody skarżącego odnośnie dokonanego zajęcia majątku dłużnika znajdującego się w <span class="anon-block">S.</span>, gdyż jak już wyżej wspomniano okoliczność ta nie ma wpływu na ustalenie właściwości miejscowej sądu w postępowaniu przeciwegzekucyjnym. Równie pozbawione znaczenia są okoliczności dotyczące miejsca zamieszkania dłużnika i miejsca położenia jego centrum życiowego. Okoliczności te mogłyby mieć znaczenie, gdyby powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności było wnoszone zanim została wszczęta egzekucja, gdyż w takiej sytuacji, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 2)">art. 843 § 2 k.p.c.</a>, powództwo wytacza się według przepisów o właściwości ogólnej. Taka okoliczność jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi.</p> <p>Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> </div>