II Ka 309/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 309/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 17 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Grażyna Jaszczuk</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Jerzy Kozaczuk</p> <p>SO Teresa Zawiślak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p>st. sekr. sąd. Marzena Głuchowska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 §1 kk</a> i in.</p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie</p> <p>z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 888/12</p> <p>wyrok w zaskarżonej części uchyla i sprawę oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> przekazuje Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 309/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. D.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> zostali oskarżeni o to, że w dniu 28 kwietnia 2012 roku w pociągu osobowym na trasie pomiędzy stacjami <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">O.</span>, gm. <span class="anon-block">Ł.</span>, pow. <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze bezpośrednim kradzieży mienia, wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">M. K.</span>, uderzając go pięściami w okolice głowy i narażając go w ten sposób na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156§1 kk</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1 kk</a>, po czym po przeszukaniu jego ubrania zabrali mu w celu przywłaszczenia kopertę z zawartością pieniędzy w kwocie 300 zł, działając tym samym na szkodę <span class="anon-block">M. K.</span>, przy czym <span class="anon-block">A. D.</span> czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu przeszło 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne<strong> <!-- -->, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w stosunku do <span class="anon-block">A. D.</span>, a z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w stosunku do <span class="anon-block">K. K.</span>. </strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Węgrowie:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> skazał go, wymierzając mu na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> karę 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p>II.  oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> skazał go, wymierzając mu na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> na poczet orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności – w stosunku do <span class="anon-block">A. D.</span> od dnia 30 sierpnia 2012 roku do dnia 31 sierpnia 2012 roku, zaś wobec <span class="anon-block">K. K.</span> od dnia 20 sierpnia 2012 roku do dnia 21 sierpnia 2012 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  zwolnił obu oskarżonych od opłaty, zaś powstałe w sprawie wydatki przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span>, który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425§1 i 2 kpk</a> zaskarżył powyższy wyrok w całości w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span>. Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427§1 i 2 kpk</a> wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mogący mieć wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że dowody w sprawie niniejszej jednoznacznie wskazują na udział <span class="anon-block">K. K.</span> w zarzucanym czynie, podczas gdy istnieją wątpliwości w tym zakresie /podstawa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a>/. Wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie <span class="anon-block">K. K.</span>.</p> <p>W związku z powyższym wyrok w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> stał się prawomocny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> nie można odmówić słuszności i dlatego zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę tego oskarżonego przekazać Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy i pisemnymi motywami zaskarżonego wyroku doszedł do przekonania, że Sąd Rejonowy w niewystarczający sposób wyjaśnił wszystkie okoliczności przedmiotowego zdarzenia, a w szczególności udziału w nim <span class="anon-block">K. K.</span>, co czyni, iż wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego jest przedwczesny.</p> <p>Przede wszystkim należy zaznaczyć, że zebrane w sprawie dowody w niejednoznaczny sposób wskazują na winę oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> w tym zdarzeniu. Jakkolwiek z zeznań <span class="anon-block">S. L.</span> wynika, iż w początkowej fazie zajścia zarówno <span class="anon-block">A. D.</span> jak i <span class="anon-block">K. K.</span> stwarzali wrażenie, że współdziałają razem i zamierzają okraść pokrzywdzonego, to jednak jest to jedynie poszlaka wskazująca na współdziałanie obu tych oskarżonych w popełnieniu przestępstwa rozboju na osobie <span class="anon-block">M. K.</span>. <span class="anon-block">S. L.</span> zeznał, że już w pociągu oskarżeni usiedli na siedzeniach sąsiadujących z ich siedzeniami, a następnie, kiedy wysiadła ostatnia osoba z tego przedziału, przesiedli się w taki sposób, że <span class="anon-block">D.</span> siadł obok pokrzywdzonego, a jego zachowanie wskazywało na zamiar kradzieży. Na prośbę <span class="anon-block">S. L.</span> skierowaną do <span class="anon-block">K. K.</span>, aby ten przesiadł się z <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> nie tylko nie chciał spełnić tej prośby <span class="anon-block">L.</span>, ale wręcz przeciwnie, kłócił się z tym świadkiem, aby się nie wtrącał, a następnie obaj oskarżeni odgrażali się mu, machając przed nim rękami. Takie zachowanie, zdaniem tego świadka, wskazywało na działanie obu oskarżonych z wcześniej podjętym zamiarem popełnienia przestępstwa na szkodę <span class="anon-block">M. K.</span>. Nie można jednak pominąć faktu, że pokrzywdzony zawiadamiając o przestępstwie, w krótkim terminie po zdarzeniu, kategorycznie twierdził, że <span class="anon-block">K. K.</span> nie uczestniczył w tym rozboju, tylko patrzył, został z nim aż do stacji końcowej, gdzie pomógł mu wysiąść z pociągu. Pokrzywdzony twierdził również, że jego stan nietrzeźwości nie był tak wysoki, by nie wiedział co się z nim dzieje. Co prawda w dalszych swoich zeznaniach pokrzywdzony sugerował, iż nie wyklucza, że mogło go bić w pociągu więcej osób niż jedna, jednakże nie można nie zauważyć, że takiego przekonania pokrzywdzony ten nabrał po rozmowie ze <span class="anon-block">S. L.</span>. W świetle powyższego, wobec braku innych dowodów, a w szczególności świadków, którzy obserwowaliby zajście w pociągu, zaś <span class="anon-block">S. L.</span> przed skierowaniem aktu oskarżenia przeciwko w/w zmarł, niezbędne było przeprowadzenie innych dowodów celem wyjaśnienia wiarygodności twierdzeń zarówno <span class="anon-block">K. K.</span>, jak też <span class="anon-block">M. K.</span>.</p> <p>Zdaniem Sądu Odwoławczego uznanie winy <span class="anon-block">K. K.</span> na tym etapie postępowania było przedwczesne, bowiem wskazywała na jego winę jedynie poszlaka z zeznań <span class="anon-block">S. L.</span>, a jak wynika z tych zeznań, <span class="anon-block">S. L.</span> wyszedł z pociągu przed dokonaniem przestępstwa rozboju i w zasadzie nie wiadomo, czy faktycznie <span class="anon-block">K. K.</span> w dalszym ciągu współdziałał z <span class="anon-block">A. D.</span> w popełnieniu tego występku. Dlatego też niezbędne było przesłuchanie w charakterze świadka żony pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. K.</span> na okoliczność stanu trzeźwości pokrzywdzonego, rozmowy z mężem w czasie odbierania go z okolic dworca kolejowego, przebiegu rozmowy z <span class="anon-block">K. K.</span>, a także ustalenie kto zawiadomił żonę pokrzywdzonego o konieczności zabrania go z okolic dworca kolejowego. Do wyjaśnienia powyższych okoliczności pomoce byłoby zażądanie bilingów rozmów telefonicznych z numeru telefonu żony <span class="anon-block">M. K.</span> z tego dnia.</p> <p>Zdaniem Sądu Odwoławczego konieczne będzie także przesłuchanie w charakterze świadka <span class="anon-block">A. D.</span>, który poza <span class="anon-block">K. K.</span> i pokrzywdzonym był jedyną osobą znajdującą się z nimi w ich przedziale w czasie popełnienia tego przestępstwa.</p> <p>W świetle powyższego, Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił, a sprawę przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy Sąd rozważy, czy istotnie <span class="anon-block">K. K.</span> na podstawie okoliczności związanej z podróżą w towarzystwie innych w/w osób, miał świadomość, że <span class="anon-block">A. D.</span> ma zamiar popełnienia przestępstwa na osobie <span class="anon-block">M. K.</span> i czy współdziałał z nim w popełnieniu tego przestępstwa, kto zadawał ciosy pokrzywdzonemu i czy obrażenia ciała doznane przez <span class="anon-block">M. K.</span> powstały jedynie w wyniku pobicia w pociągu, czy też w innych okolicznościach, czy faktycznie pokrzywdzony po wyjściu z pociągu zachowywał się w taki sposób jak wyjaśniał <span class="anon-block">K. K.</span>, czy też sam zadzwonił do żony, by zabrała go stamtąd. Dopiero wyjaśnienie tych wszystkich okoliczności pozwoli Sądowi na ustalenie rzeczywistego przebiegu zdarzenia (ewentualnie zamkniętego ciągu poszlak wskazujących na jego przebieg) i w przypadku ustalenia, że dowody te wskazują na winę oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span>, Sąd rozważy wymiar kary orzeczonej wobec niego biorąc pod uwagę dyrektywę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> i następnych.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Odwoławczy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437§1 i 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 kpk</a>, orzekł jak w wyroku.</p> </div>