VIII U 817/13

<p>Sygn. akt VIII U 817/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 17 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gdańsku</p> <p>VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Elżbieta Trybulec-Czernek</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Urmańska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. w Gdańsku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego</p> <p>o prawo do renty rolnej</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">Z. K.</span> </p> <p>od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego</p> <p>z dnia 24 kwietnia 2013 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oddala odwołanie</strong> </p> <p>/na oryginale właściwy podpis/</p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VIII U 817/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 24 kwietnia 2013 roku Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego <span class="anon-block">(...)</span>w<span class="anon-block">G.</span>odmówił <span class="anon-block">Z. K.</span>prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS z dnia 23 kwietnia 2013 roku, w którym nie stwierdziła ona trwalej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu przytoczył schorzenia, na które cierpi.</p> <p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie powołując się na argumentację wskazaną w zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">Z. K.</span>urodził się dnia <span class="anon-block">(...)</span>roku. Z zawodu jest cieślą budowlanym zaś pracował jako kopacz, kierowca, ładowacz, pomocnik operatora oraz operator zaś od 1994 roku pracuje we własnym gospodarstwie rolnym.</p> <p> <em> <!-- -->/okoliczności bezsporne/</em> </p> <p>W dniu 15 lutego 2013 roku ubezpieczony złożył wniosek o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy.</p> <p>Lekarz Rzeczoznawca Orzecznictwa Lekarskiego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nie uznał ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym jak również nie stwierdził niezdolności ubezpieczonego do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Komisja Lekarska KRUS rozpoznała u ubezpieczonego zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa TH i LS z okresowym zespołem bólowym bez ograniczenia funkcji, nadciśnienie tętnicze I stopnia wg WHO, ZZA w okresie leczenia oraz drżenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">KK</a> w trakcie obserwacji. Komisja Lekarska nie stwierdziła naruszenia sprawności organizmu ubezpieczonego w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Decyzją z dnia 24 kwietnia 2013 roku Prezes KRUS odmówił ubezpieczonemu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy.</p> <p> <em> <!-- -->/dowody: wniosek k. 35 akt ubezpieczeniowych; orzeczenie k. 69 – 70v akt ubezpieczeniowych; opinia k. 83 – 84v akt ubezpieczeniowych; decyzja k. 86 akt ubezpieczeniowych/</em> </p> <p>Biegły sądowy neurolog rozpoznał u ubezpieczonego zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z okresowym zespołem bólowym, ZZA w wywiadzie oraz przebyte złamanie kręgosłupa na poziomie L1 – L2.</p> <p>Biegły sądowy chirurg rozpoznał u ubezpieczonego zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa oraz stan po złamaniu kręgosłupa L1 – L2.</p> <p> <span class="anon-block">Z. K.</span> nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p> <em> <!-- -->/dowody: opinia biegłego neurologa k. 21 – 22; opinia biegłego chirurga k. 24 – 25v/</em> </p> <p>Swoje ustalenia w niniejszej sprawie Sąd oparł na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym w szczególności na podstawie akt rentowych, którym jako dokumentom urzędowym, sporządzonym w przepisanej formie przez powołane do tego organy należało dać wiarę co do tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Strony nie kwestionowały okoliczności wykazanych w treści w/w dokumentacji, toteż nie budziły one również wątpliwości Sądu. Nadto, ustaleń w sprawie Sąd dokonał na podstawie treści opinii biegłych sądowych lekarzy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie i w związku z tym podlega oddaleniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21;art. 21 ust. 1;art. 21 ust. 1 pkt. 1;art. 21 ust. 1 pkt. 2;art. 21 ust. 1 pkt. 3;art. 21 ust. 2;art. 21 ust. 2 pkt. 5;art. 21 ust. 8)">art. 21 ust. 1 pkt 1-3,ust. 2 pkt. 5 i ust. 8 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> (tekst jednolity: Dz. U. 2008 r. Nr 50 poz. 291) renta inwalidzka rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, jeżeli podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres 5 lat – jeżeli niezdolność ta powstała w wieku powyżej 30 lat i jeśli powstanie tej niezdolności przypada na okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub okres 18 miesięcy od dnia ustania ubezpieczenia.</p> <p>Okres, o którym mowa powinien przypadać w ciągu ostatnich 10 lat przed zgłoszeniem wniosku o przyznanie renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 5, 6 i 7 cytowanej ustawy za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy gospodarstwie rolnym.</p> <p>Całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się za trwałą, jeżeli ubezpieczony nie rokuje odzyskania zdolności do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Zgodnie z art. 22 ust 2 ustawy, prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, które ustało z powodu ustąpienia całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od dnia ustania prawa do renty, ubezpieczony ponownie stał się całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było, czy ubezpieczony <span class="anon-block">Z. K.</span> spełnił wszystkie wymagane warunki do przyznania mu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, w tym, czy jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Spełnienie pozostałych przesłanek było między stronami niesporne.</p> <p>Celem ustalenia istnienia całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym u ubezpieczonego, Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy.</p> <p>Biegli sądowi analizując stan zdrowia ubezpieczonego uznali, że nie jest on osobą całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Biegli chirurg oraz neurolog zgodnie stwierdzili, że zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa nie są istotne i nie skutkują istotnymi ograniczeniami ruchomości kręgosłupa. Występujące okresowo bóle kręgosłupa po przeciążeniu fizycznym nie ograniczają ruchomości kręgosłupa ani nie powodują zaburzeń chodu czy niedowładów kończyn. Ubezpieczony jest sprawny manualnie a niestałe drżenie rąk znika po odwróceniu uwagi. Biegli jednakże skazali, iż okresowe drżenia kończyn górnych i głowy wymagają dalszej obserwacji neurologa w kierunku zespołu poalkoholowego parkinsonoidalnego. Jednocześnie biegli stwierdzili, że nie wpływają one na ograniczenie sprawności manualnej czy chodu.</p> <p>Zważyć w tym miejscu należy, iż specyfika oceny dowodu z opinii biegłych wyraża się z tym, że sfera merytoryczna opinii kontrolowana jest przez Sąd, który nie posiada wiadomości specjalnych, tylko w zakresie zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej. Kryteria oceny tego dowodu stanowią również: poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania sformułowanych w nich stanowisk oraz stopień stanowczości wyrażonych w nich ocen.</p> <p>Sąd przyjął przedstawione opinie biegłych za podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, ponieważ w jego ocenie są one miarodajne, wnioski w nich wysnute logiczne i właściwe, a ich uzasadnienie jest wyczerpujące i przekonywujące. Biegli powołując argumenty medyczne, ustosunkowali się do dokumentacji medycznej i wyników dotychczasowych badań wnioskodawcy, wyjaśniając dlaczego, ich zdaniem stan zdrowia wnioskodawcy nie pozwala na uznanie go za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Nie widząc zatem podstaw do poddawania w wątpliwość fachowości biegłych i ich bezstronności, Sąd podzielił wyrażone przez nich stanowisko i przyjął je jako miarodajne dla dokonania ustaleń faktycznych w sprawie.</p> <p>Podkreślenia wymaga także, że żadna ze stron nie kwestionowała wniosków zawartych w opiniach biegłych sporządzonych na potrzeby przedmiotowego postępowania.</p> <p>Reasumując należało stwierdzić, że ubezpieczony nie spełnia wszystkich przesłanek koniecznych dla przyznania mu renty rolniczej na dalszy okres, ponieważ nie jest on całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. W związku z tym, zaskarżona decyzja pozwanego organu rentowego jest prawidłowa i jako taka odpowiada prawu.</p> <p>W konkluzji z przytoczonych wyżej względów Sąd Okręgowy, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14}§ 1 k.p.c.</a> w zw. z cytowanymi wyżej przepisami oddalił odwołanie ubezpieczonego.</p> <p>Sędzia SO Elżbieta Trybulec – Czernek</p> </div>