V U 1484/13
Суды общей юрисдикции2013-12-17
Номер дела
V U 1484/13
Дата решения
2013-12-17
Тип
SENTENCE
Судьи
Krzysztof Główczyński (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Sygn. akt VU 1484/13</span>
</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 17 grudnia 2013 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy</strong>
</p>
<p>w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant</strong>: Magdalena Pańków</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku w Legnicy</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy z wniosku</strong> <span class="anon-block">M. C.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko</strong> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span>
</p>
<p>o emeryturę</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na skutek odwołania</strong> <span class="anon-block">M. C.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->od decyzji</strong> Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z dnia</strong> 25 września 2013 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->znak</strong> <span class="anon-block"> (...)</span>
</p>
<p>I.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span>z dnia 25 września 2013 roku, znak <span class="anon-block">(...)</span>w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy <span class="anon-block">M. C.</span> prawo do emerytury od dnia 01 września 2013 roku, </em>
</strong>
</p>
<p>II.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> na rzecz wnioskodawcy kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. </em>
</strong>
</p>
<p>Sygn. akt VU 1484/13</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Decyzją z dnia 25 września 2013r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span>odmówił <span class="anon-block">M. C.</span>prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, bowiem na dzień 1 stycznia 1999r. nie wykazał żadnego okresu pracy, o której mowa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4)">§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudniony w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>. Organ rentowy podał, że do stażu pracy w warunkach szczególnych nie uwzględniono okresu zatrudnienia <span class="anon-block">M. C.</span>w <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>od 8 maja 1974r. do 21 marca 1988r., od 22 maja 1988r. do 1 maja 1989r. oraz od 6 czerwca 1989r. do 28 lutego 1994r., ponieważ stanowisko pracy wskazane w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze z dnia 2 września 2013r. jest niezgodne ze stanowiskami unormowanymi w dziale, pozycji i punktach powołanych przepisów branżowych (Zarządzenie Nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985r.).</p>
<p>Odwołanie od powyższej decyzji złożył <span class="anon-block">M. C.</span>. W uzasadnieniu odwołania podał, iż w okresie zatrudnienia w <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>od 8 maja 1974r. do 21 marca 1988r., od 22 maja 1988r. do 1 maja 1989r. oraz od 6 czerwca 1989r. do 28 lutego 1994r. pracował jako ślusarz – spawacz, a zatem posiada staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze umożliwiającym nabycie prawa do emerytury.</p>
<p>W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->S ąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">M. C.</span>, urodzony w dniu <span class="anon-block">(...)</span>nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Na dzień 1 stycznia 1999r. udowodnił 31 lat, 11 miesięcy i 27 dni okresów składkowych i nieskładkowych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->/</em>
</strong>
<em>
<!-- -->okoliczno ści bezsporne</em>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->/</em>
</strong>
</p>
<p>W okresie od 8 maja 1974r. do 28 lutego 1994r. <span class="anon-block">M. C.</span> był zatrudniony w Przedsiębiorstwie <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">L.</span>(aktualnie <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>). W okresie od 22 marca 1988r. do 21 maja 1988r. oraz od 2 maja 1989r. do 5 czerwca 1989r. przypadającym w czasie tego zatrudnienia wnioskodawca przebywał na urlopie bezpłatnym.</p>
<p>W spornym okresie ubezpieczony zajmował się głównie remontami uszkodzonych bądź zużytych urządzeń (piece, walczaki) i konstrukcji stalowych na wydziale metalurgicznym (pieców) oraz pylni na terenie Huty <span class="anon-block">(...)</span>W ramach przeprowadzanych prac remontowych wnioskodawca wycinał z urządzeń lub konstrukcji elementy podlegające wymianie, przygotowywał nowe elementy do spawania, a następnie spawał je przy użyciu spawarki elektrycznej. Część prac wykonywana była na wysokości. W trakcie przeprowadzania remontów zakład pozostawał w ciągłym ruchu.</p>
<p>W spornym okresie prace remontowe wnioskodawca wykonywał również przy spawaniu elementów Wielkiego Pieca w Hucie <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>na rzecz <span class="anon-block">(...) Przedsiębiorstwa (...)</span>w <span class="anon-block">G.</span>, gdzie został skierowany do pracy na okres od 8 marca 1976r. do 30 kwietnia 1976r., na terenie <span class="anon-block">Zakładów (...)</span>przy budowie wieży wyciągowej oraz na terenie <span class="anon-block">Zakładów (...)</span>przy budowie szybu <span class="anon-block">(...)</span>. Dodatkowo ubezpieczony zajmował się remontami tzw. walczaków (element konstrukcyjny kotła) na terenie fabryki <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>. W ramach prac remontowych wnioskodawca wycinał z urządzeń elementy podlegające wymianie, przygotowywał nowe elementy do spawania, a następnie spawał je przy użyciu spawarki. Część prac wykonywana była na wysokości.</p>
<p>W okresie od 15 lutego 1971r. do 27 marca 1971r. <span class="anon-block">M. C.</span>odbył podstawowy kurs spawania elektrycznego w <span class="anon-block">Ośrodku (...)</span>Ministerstwa Rolnictwa w <span class="anon-block">C.</span>, natomiast w okresie od 1975r. do 30 kwietnia 1975r. odbył kurs spawania kotłów konstrukcji stalowych w Ośrodku Szkolenia <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">K.</span>. W dniu 6 listopada 1982r. ubezpieczony został poddany egzaminowi kwalifikacyjnemu w zawodzie spawacza z wynikiem pozytywnym.</p>
<p>
<em>
<!-- -->dowody</em>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->:</em>
</strong>
<em>
<!-- --> zeznania świadków: <span class="anon-block">L. K.</span>: e-protokół: 00:10:30-00:15:22;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
<span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">W.</span>: e-protokół: 00:15:22-00:20:16;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> w aktach osobowych: odpis ksi ążki spawacza, k. 10;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> za świadczenia, k. 13; </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> umowa o prac ę, k. 17; </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> porozumienie, k. 20; protokó ł z egzaminu, k. 23; </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> anga ż, k. 24.</em>
</p>
<p>W dniu 16 września 2013r. <span class="anon-block">M. C.</span> złożył wniosek o przyznaniu prawa do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->/</em>
</strong>
<em>
<!-- -->okoliczności bezsporne</em>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->/</em>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->S ąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Odwołanie <span class="anon-block">M. C.</span> zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. ustawy emerytalnej, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.</p>
<p>Zgodnie zaś z dyspozycją art. 32 ust. 1 ustawy emerytalnej, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (art. 27;art. 27 pkt. 1)">art. 27 pkt 1</a>. Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Z dyspozycji § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wynika, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, ma okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.</p>
<p>Okresy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 22 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2011r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń istnieje możliwość udowodnienia zeznaniami świadków okresu składkowego, od którego zależy prawo lub wysokość świadczenia w przypadku braku odmiennych regulacji ustawowych w tym przedmiecie. Dowód ten dopuszcza się pod warunkiem złożenia przez zainteresowanego oświadczenia w formie pisemnej lub ustnej do protokołu, że nie może on przedłożyć odpowiedniego dokumentu potwierdzającego ten okres.</p>
<p>Na gruncie niniejszej sprawy bezspornym było, iż wnioskodawca nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, osiągnął wiek emerytalny, o którym mowa w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudniony w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, zaś na dzień 1 stycznia 1999r. udowodnił 31 lat, 11 miesięcy i 27 dni stażu ubezpieczeniowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy emerytalnej.</p>
<p>Kwestią sporną pomiędzy stronami było natomiast ustalenie, czy <span class="anon-block">M. C.</span> spełniał pozostałe warunki niezbędne do nabycia prawa do emerytury. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wywodził bowiem, iż na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony nie wykazał żadnego okresu pracy, o której mowa § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. Wnioskodawca argumentował natomiast, iż decyzja organu rentowego jest niezgodna ze stanem faktycznym, bowiem prace w warunkach szczególnych w wymiarze umożliwiającym nabycie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym wykonywał w okresie zatrudnienia w <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>od 8 maja 1974r. do 21 marca 1988r., od 22 maja 1988r. do 1 maja 1989r. oraz od 6 czerwca 1989r. do 28 lutego 1994r.</p>
<p>W ocenie Sądu uzasadnione jest stanowisko wnioskodawcy. W pierwszej kolejności należało wskazać, że w dniu 3 września 2013r. zakład pracy wydał wnioskodawcy korektę świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, z którego wynikało, iż w okresie od 8 maja 1974r. do 21 marca 1988r., od 22 maja 1988r. do 1 maja 1989r. oraz od 6 czerwca 1989r. do 28 lutego 1994r., będąc zatrudnionym na stanowisku ślusarz-spawacz wnioskodawca wykonywał prace, o których mowa w wykazie A dział V poz. 5, stanowiącym załącznik nr 1 do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.</a> (prace przy montażu konstrukcji metalowych na wysokości). W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut organu rentowego, iż stanowisko pracy wskazane w przedmiotowym dokumencie nie zostało określone zgodnie z wykazem, działem, pozycją i punktem powołanych przepisów branżowych. Zauważyć należy bowiem, że tzw. „przepisy branżowe” nie mają charakteru wiążącego, a ocena, czy określona praca może być uznana za pracę w warunkach szczególnych dokonywana jest na podstawie powołanego wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.</a> oraz załączonych do niego wykazów. Tym samym, dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze</a>.</p>
<p>Wskazać należy również, iż świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych nie ma mocy wiążącej dla sądu, bowiem nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1;art. 244 § 2)">art. 244 § 1 i 2 k.p.c.</a>, a jedynie stwarza domniemanie i podstawę do przyjęcia, że okres pracy w nim podany jest okresem pracy w warunkach szczególnych, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej. Tym samym treść świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach podlega weryfikacji zarówno w toku postępowania administracyjnego przed organem rentowym, jak i w toku postępowania sądowego przed sądami ubezpieczeń społecznych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15 marca 2013r., sygn. akt III AUa).</p>
<p>Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd ustalił, że w okresie zatrudnienia w <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>od 8 maja 1974r. do 21 marca 1988r., od 22 maja 1988r. do 1 maja 1989r. oraz od 6 czerwca 1989r. do 28 lutego 1994r., tj. przez okres 19 lat i 5 miesięcy <span class="anon-block">M. C.</span> wykonywał prace w warunkach szczególnych określone w wykazie A dział XIV, poz. 12 (prace przy spawaniu elektrycznym i gazowym), będącym załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.</p>
<p>Jak wynikało bowiem z zeznań <span class="anon-block">L. K.</span>i <span class="anon-block">R. W.</span>, w okresie zatrudnienia w <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>wnioskodawca, w ramach przeprowadzanych remontów urządzeń i konstrukcji stalowych na wydziałach Huty <span class="anon-block">(...)</span>wykonywał prace spawalnicze przy użyciu spawarki elektrycznej. Z treści zeznań wskazanych świadków, jak również z dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych <span class="anon-block">M. C.</span>wynikało ponadto, iż prace spawalnicze ubezpieczony wykonywał również przy budowie wieży wyciągowej w <span class="anon-block">(...)</span>przy budowie szybu kopalnianego w <span class="anon-block">(...)</span>przy remoncie urządzeń i konstrukcji na terenie fabryki <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">J.</span>oraz w Hucie <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>(spawanie Wielkiego Pieca).</p>
<p>Odnosząc się do zarzutu organu rentowego, że zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych nie podlegał okres wykonywania pracy w charakterze spawacza przed dniem 6 listopada 1982r., w którym ubezpieczony został poddany egzaminowi kwalifikacyjnemu w tym zawodzie należy wskazać, iż uprawnienia w zakresie spawania elektrycznego wnioskodawca nabył w dniu 27 marca 1971r., natomiast uprawnienia w zakresie spawania kotłów konstrukcji stalowych nabył w dniu 30 kwietnia 1975r.</p>
<p>Niezależnie od powyższego należało wskazać, iż w spornym okresie <span class="anon-block">M. C.</span>wykonywał również prace, o których mowa w wykazie A dziale XIV poz. 25 stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1983 r. (bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie). Jak wynikało bowiem z treści zeznań <span class="anon-block">L. K.</span>i <span class="anon-block">R. W.</span>, w ramach przeprowadzanych remontów urządzeń i konstrukcji stalowych na wydziałach Huty <span class="anon-block">(...)</span>na których jako podstawowe wykonywane były prace wymienione w wykazie A ubezpieczony wycinał z urządzeń lub konstrukcji elementy podlegające wymianie, przygotowywał nowe elementy do spawania, a następnie spawał je przy użyciu spawarki elektrycznej. Co więcej wskazani świadkowie zeznali, iż konieczność przeprowadzenia konserwacji i napraw nie prowadziła do wstrzymania pracy zakładu czy poszczególnych jego oddziałów. Bieżąca konserwacja urządzeń odbywała się zatem na oddziałach będących w ruchu. Z uwagi na powyższe nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut organu rentowego, iż prace ślusarskie wykonywane przez wnioskodawcę przed dniem 6 listopada 1982r. nie miały charakteru pracy w warunkach szczególnych.</p>
<p>W ocenie Sądu charakter pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w okresie zatrudnienia w <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>odpowiadał pracy w warunkach szczególnych, o której mowa w wykazie A dziale V poz. 5 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r. (prace przy montażu konstrukcji metalowych na wysokości), bowiem znaczna cześć prac montażowych na terenie Huty <span class="anon-block">(...)</span> oraz w<span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block">(...)</span>wykonywana była na wysokości.</p>
<p>W tym stanie rzeczy wnioskodawca wykazał wymagany ustawą co najmniej 15 – letni okres pracy warunkach szczególnych.</p>
<p>Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Z uwagi na fakt, iż wniosek o przyznanie prawa do emerytury został złożony w dniu 16 września 2013r., sporne świadczenie należało przyznać <span class="anon-block">M. C.</span> od dnia 1 września 2013r.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup>
<!-- -->14</sup> § 2 k.p.c.</a> zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> z dnia 25 września 2013r. w sprawie w ten sposób, że orzekając co do istoty sprawy przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia 1 września 2013r.</p>
<p>W punkcie II wyroku Sąd orzekł o kosztach postępowania, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> Zgodnie dyspozycją cytowanego przepisu, strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do dochodzenia praw i celowej obrony. Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">L.</span> na rzecz wnioskodawcy kwotę 60,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 12;§ 12 ust. 2)">§ 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>).</p>
</div>