Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VI Ka 608/13

Суды общей юрисдикции2013-12-17
Номер дела
VI Ka 608/13
Дата решения
2013-12-17
Тип
SENTENCE

Судьи

Waldemar Masłowski (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt VI Ka 608/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Jolanta Kopeć</strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z art. 158 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk</p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 2 października 2013 r. sygn. akt II K 854/13</p> <p>I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> w pkt I części dyspozytywnej w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowaniem swoim oskarżony naraził pokrzywdzonych na bezpośrednie nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub w art. 157 § 1 kk,</p> <p>II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. W.</span> kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,</p> <p>IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. VIKa 608/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. B.</span>oskarżony był o to, że w dniu 23 marca 2013 roku w <span class="anon-block">J.</span>przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>na terenie parkingu hipermarketu <span class="anon-block">T.</span>działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema nieustalonymi mężczyznami oraz ustaloną osobą nieletnią, dokonał pobicia <span class="anon-block">P. Ż.</span>i <span class="anon-block">M. Ż.</span>w ten sposób, że uderzał nieletnich <span class="anon-block">P. Ż.</span>i <span class="anon-block">M. Ż.</span>pięścią po głowie, przewrócił na ziemię i kilkakrotnie kopał po ciele, w wyniku czego <span class="anon-block">P. Ż.</span>i <span class="anon-block">P. Ż.</span>doznali obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonych na okres poniżej dni siedmiu,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->to jest o czyn z art. 158 §1 k.k. i art. 157 §2 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k.;</span> </p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 2 października 2013 r. w sprawie o sygn. IIK 854/13:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 158 §1 k.k. i art. 157 §2 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i za to na podstawie art. 158 §1 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. wymierzył mu karę 2 /dwóch/ miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie art. 69 §1 k.k. i art. 70 §2 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 /trzy/ lata;</p> <p>III.  na podstawie art. 73 §2 k.k. oddał oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;</p> <p>IV.  na podstawie art. 72 §1 pkt 4 k.k. zobowiązał oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> do kontynuowania nauki;</p> <p>V.  na podstawie art. 72 §1 pkt 2 k.k. zobowiązał oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> do niezwłocznego przeproszenia w formie pisemnej pokrzywdzonych <span class="anon-block">P. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span>;</p> <p>VI.  na podstawie art. 29 ust 1 ustawy prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. W.</span> kwotę 540 zł plus 124,20 zł VAT tytułem zwrotu kosztów udzielonej obrony z urzędu;</p> <p>VII.  na podstawie art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego <span class="anon-block">M. B.</span> od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, który zarzucił obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia – art. 413 § 2 pkt 1 kpk – polegającą na niedokładnym i wadliwym określeniu przypisanego oskarżonemu czynu z art. 158 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, poprzez nie zawarcie w jego opisie wskazania, iż uderzając nieletnich <span class="anon-block">P. Ż.</span> i <span class="anon-block">M. Ż.</span> pięścią po głowie, przewracając na ziemię i kilkakrotnie kopiąc po ciele naraził ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub 157 § 1 kk, co stanowi znamię występku z art. 158 § 1 kk.</p> <p>Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I części dyspozytywnej, poprzez wskazanie w opisie czynu zabronionego, że oskarżony „naraził pokrzywdzonych na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub 157 § 1 kk”</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora jest zasadna.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, co wynika z treści pisemnych motywów zaskarżonego wyroku. W opisie czynu przypisanego oskarżonemu przez nieuwagę pominął jednak, iż zachowanie oskarżonego narażało pokrzywdzonego na bezpośrednie nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub w art. 157 § 1 kk. Świadczy o tym treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, z którego wynika, że zachowanie oskarżonego narażało pokrzywdzonego na nastąpienie tego rodzaju skutków. W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok należało zmienić uzupełniając opis czynu poprzez przyjęcie, że zachowanie oskarżonego narażało pokrzywdzonego na bezpośrednie nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub w art. 157 § 1 kk, co też Sąd odwoławczy uczynił zmieniając zaskarżony wyrok w oparciu o przepis art. 437 § 2 kpk.</p> <p>W pozostałej części zaskarżony wyrok jako trafny należało utrzymać w mocy (art. 437 § 1 kpk).</p> <p>O kosztach nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze.</p> <p>Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, albowiem nie może on ponosić skutków błędu Sądu.</p> <p>AP</p> </div>