II K 559/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 559/13</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Ds. 1017/11</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia17 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Bartoszycach w II Wydziale Karnym w składzie :</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSR Bartosz Szlachta</p> <p>Protokolant : prac.sąd. Magdalena Greś</p> <p>Przy udziale Prokuratora Prok. Rej. – Doroty Śliwińskiej</p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17.12.2013r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy </strong> </p> <p>1/ <span class="anon-block">M. W. (1)</span> syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">W.</span> z domu <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p>2/ <span class="anon-block">K. S. (1)</span> syna <span class="anon-block">B.</span> io <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonych o to. że:</span> </p> <p>I.  w dniu 26 sierpnia 2013r. w <span class="anon-block">B.</span>, w woj. <span class="anon-block">(...)- (...)</span>, w miejscowym <span class="anon-block">sklepie (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu zabrali w celu przywłaszczenia dwie butelki wódki marki <span class="anon-block">(...)</span>o poj. 1 litra każda o łącznej wartości 73,98 zł na szkodę <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>Sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">P.</span>, a następnie bezpośrednio po dokonaniu kradzieży w celu utrzymania się w posiadaniu zabranego alkoholu, użyli przemocy wobec pracownika tego sklepu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w ten sposób, iż odpychali go, po czym uciekli, przy czym <span class="anon-block">K. S. (1)</span>dopuścił się w/w czynu przed upływem pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 kk</a>, a wobec <span class="anon-block">K. S. (1)</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->a ponadto <span class="anon-block">M. W. (1)</span> o to. że:</span> </p> <p>II.  w dniu 22 lipca 201 Sr. w <span class="anon-block">B.</span>, w woj. <span class="anon-block">(...)- (...)</span>, w miejscowym <span class="anon-block">sklepie (...)</span>zabrał w celu przywłaszczenia butelkę wódki marki <span class="anon-block">(...)</span>o poj. 0,7 litra o wartości 39,99 zł na szkodę <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>Sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">P.</span>, po czym bezpośrednio po dokonaniu kradzieży w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy, groził pracownikowi tego sklepu <span class="anon-block">K. S. (2)</span>pobiciem i użył wobec niego przemocy w ten sposób, iż uderzył go pięścią w lewy bark i odepchnął, a następnie uciekł,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 kk</a>,</p> <p>III.  w dniu 26 lipca 2013r. w <span class="anon-block">B.</span>, w woj. <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span> numer <span class="anon-block"> (...)</span> z kartą SIM o numerze abonenta <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 400 zł na szkodę <span class="anon-block">A. K.</span>,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 kk</a>.</p> <p>o r z e k a :</p> <p>I oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to :</p> <p>a) za czyn opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281 pkt. 1)">pkt I</a> ustalając iż stanowi on wypadek mniejszej wagi na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> skazuje go zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art.283 kk</a> wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,</p> <p>b) za czyn opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281 pkt. 2)">pkt II</a> ustalając iż stanowi on wypadek mniejszej wagi na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> skazuje go zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art.283 kk</a> wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>c) za czyn opisany w pkt III ustalając iż czyn stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw za to skazuje go i wymierza mu karę 15 ( piętnastu) dni aresztu.</p> <p>II oskarżonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281 pkt. 1)">pkt I</a> i za to ustalając iż stanowi on wypadek mniejszej wagi na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> skazuje go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art.283 kk</a> wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności</p> <p>III na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzeczone oskarżonemu <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w pkt I a i b jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i wymierza karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności:</p> <p>IV na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">M. W. (1)</span> na poczet orzeczonej kary łącznej okres fatycznego pozbawienia wolności w sprawie w postaci zatrzymania w dniach 22-23.07.2013r., 31.07.2013r-01.08.2013r.,oraz okres tymczasowego aresztowania od 26.08.2013r.- 17.12.2013r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>V na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">K. S. (1)</span> na poczet orzeczonej kary okres fatycznego pozbawienia wolności w sprawie w postaci zatrzymania w dniach 26-27.08.2013r., przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>VI na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art.29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturze</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">J. J.</span> kwotę 300,00 (trzysta 00/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> wykonywaną z urzędu w postępowaniu przygotowawczym oraz kwotę 69 złotych tytułem podatku VAT od tego wynagrodzenia;</p> <p>VII na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art.29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturze</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">J. J.</span> kwotę 420,00 (czterysta dwadzieścia 00/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 96,60 złotych tytułem podatku VAT od tego wynagrodzenia i kwotę 300,00 (trzysta 00/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu przygotowawczym oraz kwotę 69 złotych tytułem podatku VAT od tego wynagrodzenia;</p> <p>VIII na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwalnia obu oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 559/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</span> </strong> </p> <p>Dnia 22 lipca 2013 roku ok. godziny 12.00 oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span>udał się do <span class="anon-block">sklepu (...)</span>w <span class="anon-block">B.</span>. Był on pod wpływem alkoholu. Będąc w sklepie z regału wziął wódkę <span class="anon-block">(...)</span>o poj. 0,7 litra i schował ja za koszulę a następnie do koszyka włożył piwo <span class="anon-block">(...)</span>i paczkę chipsów. Z tymi zakupami udał się do kasy i zapłacił za towar znajdujący się w koszyku i udał się do wyjścia. Oskarżonego obserwował cały czas pracownik ochrony tego sklepu – <span class="anon-block">K. S. (2)</span>. Widział on jak oskarżony zdejmuje z regału sklepowego wódkę i chowa ją za koszulę. Dlatego w momencie jak oskarżony odchodził od kasy w kierunku wyjścia ze sklepu zatrzymał go i zażądał wydania skradzionego towaru. Oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span>zignorował jego polecenie i grożąc mu pobiciem nagle uderzył pracownika ochrony w lewy bark, odepchnął go i uciekł ze sklepu w kierunku dawnej stacji paliw przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. O zajściu poinformowano policję. Funkcjonariusze patrolujący miasto udali się we wskazane miejsce ucieczki oskarżonego, gdzie zobaczyli mężczyznę pasującego do opisu przekazanego przez dyżurnego, który na widok policji zaczął uciekać. Został on zatrzymany. Znaleziono przy nim piwo, paczkę chipsów i wódkę <span class="anon-block">(...)</span>. Funkcjonariusze zawieźli oskarżonego do <span class="anon-block">sklepu (...)</span>, gdzie pracownik ochrony <span class="anon-block">K. S. (2)</span>potwierdził, że zatrzymany dokonał kradzieży wódki. Następnie został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu – wynik badania alkometrem 0,68 mg/l.</p> <p>Następnie w dniu 27 lipca 2013r. na bazarze miejskim w <span class="anon-block">B.</span>oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span>będąc w towarzystwie swojej konkubiny <span class="anon-block">P. G.</span>spotkał <span class="anon-block">J. K.</span>, który wraz z kolegami słuchał muzyki z telefonu swojej matki <span class="anon-block">A. K.</span>. Oskarżony i jego konkubina byli pod wpływem alkoholu. <span class="anon-block">J. K.</span>dał telefon oskarżonemu, by posłuchał muzyki w telefonie <span class="anon-block">N. (...)</span>, sam rozmawiał z <span class="anon-block">P. G.</span>. Po chwili oskarżony odszedł zabierając telefon. Tego samego dnia oskarżony w <span class="anon-block">sklepie (...)</span>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>w <span class="anon-block">B.</span>ukradł 10 puszek piwa. Jednak został złapany na kradzieży przez pracownika sklepu – <span class="anon-block">M. T.</span>. Wobec tego zaproponował, że zostawi telefon <span class="anon-block">N. (...)</span>i za kilka dni przyniesie pieniądze za piwo. <span class="anon-block">M. T.</span>przystał na to.</p> <p>Fakt kradzieży telefonu został zgłoszony na policję. Funkcjonariusze policji okazali <span class="anon-block">M. T.</span> wizerunek oskarżonego, którego rozpoznał jako klienta który pozostawił telefon jako zabezpieczenie zapłaty za piwo. Telefon ten został zwrócony właścicielce – <span class="anon-block">A. K.</span> we wrześniu 2013r.</p> <p>W dniu 26 sierpnia 2013r. oskarżeni <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">K. S. (1)</span> udali się do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Tam wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży po jednej butelce wódki <span class="anon-block"> (...)</span> o poj. 1 litra. Zajście to wdzieli pracownicy ochrony sklepu i dlatego zawiadomili <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – Kierownika sprzedaży – by pomógł im ująć sprawców. W okolicach drzwi wejściowych doszło do przepychania między <span class="anon-block">M. M. (1)</span> a oskarżonymi. W efekcie oddali oni zabraną wódkę i uciekli ze sklepu. <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie doznał żadnych obrażeń ciała. O powyższym fakcie powiadomiono policje i sprawcy kradzieży zostali ujęci. Obaj byli po spożyciu alkoholu : <span class="anon-block">M. W. (1)</span> miał 0,98 mg/l zaś <span class="anon-block">K. S. (1)</span> 1.24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.</p> <p>Nadto sąd ustalił, iż :</p> <p>- oskarżony <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> posiada wykształcenie podstawowe, wyuczony zawód tapicer, mechanik, blacharz, lakiernik, nie pracuje, utrzymuje się z zasiłku z MOPS w <span class="anon-block">B.</span> jest kawalerem, na utrzymaniu posiada 1 dziecko, na które płaci alimenty w kwocie 400zł oraz obecna jego konkubina oczekuje narodzin kolejnego dziecka, oskarżony choruje na schizofrenię i jest uzależniony od alkoholu. Dotychczas był karany za drobne kradzieże przez tutejszy sąd : wyrok z 28-06-2012r. w sprawie IIK 239/12 za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 k.k.</a> na karę łączna 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby(k.155-157, 17-19, 106-107);</p> <p>- oskarżony <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span> posiada wykształcenie podstawowe, bez zawodu, na utrzymaniu rodziców, wykonuje prace dorywcze, jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu, nie leczony psychiatrycznie, uzależniony od alkoholu, był karany przez tutejszy sąd za kradzieże i rozbój – m.in. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 16-06-2010r. w sprawie IIK 204/10 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 k.k.</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 03-11-2010 do 01-08-2012r., obecnie przebywa na zwolnieniu warunkowym. (k.160-163, 236-237, 253-254,255-258)</p> <p> <em> <!-- -->dowody: </em> </p> <p> <em> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonych:</em> </p> <p> <em> <!-- --> – <span class="anon-block">M. W. (1)</span> – k.43-45, 87-89, 92-93, 155-157, 415-416</em> </p> <p> <em> <!-- --> - <span class="anon-block">K. S. (1)</span> – k.162-164, 278-280,415v-416v</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania świadków:</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">K. S. (2)</span> – k.3-3v, 144v-145, 416v-417,</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – k.110v, 138-139, 416v</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">M. T.</span> – k.78v</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">A. B.</span> – k.25v-26v,</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">R. S.</span> – k.33v</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">B. D.</span> – k.53v-54</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">A. K.</span> – k.64</em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">P. G.</span> – k.286v-287, </em> </p> <p> <em> <!-- -->wykaz dowodów rzeczowych – k.1</em> </p> <p> <em> <!-- -->protokół oględzin – k.6-7, 114-115,289-290,</em> </p> <p> <em> <!-- -->płyta CD – k.288</em> </p> <p> <em> <!-- -->protokół przeszukania – k.9-11,73-74,75-77</em> </p> <p> <em> <!-- -->protokół badania trzeźwości – k.12, 32, 148, 158</em> </p> <p> <em> <!-- -->protokół zatrzymania – k.13,72,135-136,</em> </p> <p> <em> <!-- -->dokumentacja techniczna – k.30-31</em> </p> <p> <em> <!-- -->protokół okazania – k.80-83</em> </p> <p> <em> <!-- -->informacja z <span class="anon-block">K.</span> – k.106-107, 236-237, </em> </p> <p> <em> <!-- -->odpisy wyroków SR w Bartoszycach – k.17-19, 253-258, </em> </p> <p> <em> <!-- -->odpis opinii o skazanym – k.24</em> </p> <p> <em> <!-- -->opinia sądowo-psychiatryczna – k.229-232, 306-308,</em> </p> <p> <em> <!-- -->opinia lekarska – k.50-52</em> </p> <p> <em> <!-- -->pismo MOPS w <span class="anon-block">B.</span> – k.272-273</em> </p> <p>Podczas kolejnych przesłuchań oskarżony <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> przyznał się do dokonania kradzieży wódki <span class="anon-block"> (...)</span>, telefonu komórkowego <span class="anon-block">N. (...)</span> oraz wódki <span class="anon-block"> (...)</span>. Nie przyznał się do grożenia pobiciem <span class="anon-block">K. S. (2)</span> oraz używaniu przemocy wobec niego i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Wyjaśnił, iż w trakcie zdarzenia <span class="anon-block">M. M. (1)</span> starającego się powstrzymać oskarżonych odpychał tylko <span class="anon-block">K. S. (1)</span>.</p> <p>Na rozprawie w dniu 17-12-2013r. oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przyznał się w całości do popełnienia zarzucanych mu czynów i oświadczył, że wcześniej nie przyznawał się do nich, bo w trakcie zajść był pod wpływem alkoholu i nie pamiętał wszystkiego dokładnie. Dopiero podczas pobytu w areszcie odtworzył sobie te zdarzenia i jego dzisiejsze wyjaśnienia polegają na prawdzie. Przypomniał sobie, że także i on użył przemocy w trakcie ucieczki ze <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> przepychając się z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> starającym się uniemożliwić im opuszczenie sklepu.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K. S. (1)</span> przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Podobnie na rozprawie w dniu 17-12-2013r. – przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, potwierdził wcześniejsze wyjaśnienia i odmówił składania wyjaśnień na rozprawie.</p> <p>Ponadto obaj oskarżeni na rozprawie przeprosili pokrzywdzonych.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Wyjaśnienia oskarżonych <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> i <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span> zasługują na przyznanie im przymiotu wiarygodności<span class="underline"> <!-- -->.</span> Wiarygodne i logiczne jest też wyjaśnienie przez oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span> powodów odmienności wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie. Obaj oskarżeni opisali poszczególne zajścia tak jak to zapamiętali.</p> <p>W ocenie Sądu wyjaśnienia obu oskarżonych korespondują z zeznaniami bezpośrednich świadków tych zdarzeń oraz z zeznaniami pozostałych świadków przesłuchanych w tej sprawie.</p> <p>Świadkowie <span class="anon-block">K. S. (2)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> dokładnie opisali każdą z sytuacji, w których brali udział oskarżeni.</p> <p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">A. K.</span> w swych zeznaniach również szczegółowo przekazała okoliczności, w jakich oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wszedł w posiadanie telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N. (...)</span>. Swoje zeznania opierała na relacjach syna – <span class="anon-block">J. K.</span>, który był użytkownikiem tego telefonu. W tej kwestii również złożyła zeznania <span class="anon-block">P. G.</span>. Jej zeznania korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. K.</span>, jednak są bardziej szczegółowe.</p> <p>Kolejni świadkowie przesłuchani w niniejszej sprawie to pracownice <span class="anon-block">sklepu (...)</span>– <span class="anon-block">A. B.</span>i <span class="anon-block">Joanna B. D.</span>. Pierwsza z nich nie była bezpośrednim świadkiem zajścia z udziałem oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, o zdarzeniu dowiedziała się pod koniec swego czasu pracy od pracownika ochrony <span class="anon-block">K. S. (2)</span>. Natomiast <span class="anon-block">Joanna B. D.</span>od początku obserwowała oskarżonego i nawet zasugerowała pracownikowi ochrony by zwrócił szczególną uwagę na oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Widziała też przepychanki w okolicach wyjścia ze sklepu. Świadek <span class="anon-block">M. T.</span>– pracownik <span class="anon-block">sklepu (...)</span>zrelacjonował całe zajście z udziałem oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Kolejny świadek – funkcjonariusz policji – <span class="anon-block">R. S.</span>nie był naocznym świadkiem żadnego ze zdarzeń – brał udział w zatrzymaniu oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span>po dokonaniu kradzieży w <span class="anon-block">sklepie (...)</span>i ucieczce z niego.</p> <p>Oceniając zeznania świadków należy w pełni im dać wiarę, każdy zeznawał na okoliczność własnego postrzegania poszczególnych zdarzeń, co w sumie dało cały obraz kolejnych czynów z udziałem oskarżonych. Sąd nie dopatrzył się w nich żadnych nieścisłości, ani chęci bezpodstawnego oskarżania sprawców.</p> <p>Tak zgromadzony materiał dowodowy zdaniem Sądu pozwala stwierdzić, iż wina oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span> nie budzi żadnych wątpliwości, została im ona należycie udowodniona przeprowadzonymi dowodami.</p> <p>W przypadku <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> swoim zachowaniem wyczerpał on dyspozycje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k.</a> w przypadku czynów opisanych w pkt I i II aktu oskarżenia.</p> <p>Groźba użycia przemocy jest drugim z alternatywnych sposobów popełnienia rozboju na osobie. Polegać ona może zarówno na grożeniu pobiciem, uszkodzeniem ciała bądź zastosowaniem jakiejś innej formy przemocy na osobie, której sprawca chce odebrać rzecz. Ponadto sama forma wyrażenia groźby ustawowo nie jest określona , a zatem nie musi być przez sprawce wypowiedziana wprost, może ona także wynikać z samego zachowania sprawcy przestępstwa. W tym przypadku przemoc jakiej dopuścił się oskarżony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przyjęła dość łagodną postać. Przede wszystkim zmierzała ona do utrzymania stanu posiadania, a nadto w przypadku zdarzenia z 22-07-2013r. polegała na uderzeniu pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (2)</span> w bark i przepychaniu się z nim w celu ucieczki z miejsca zdarzenia. W drugim przypadku – zdarzeniu z 26-08-2013r. doszło do popychania pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> również w celu ucieczki z miejsca zdarzenia. Należy też pamiętać, iż w trakcie zdarzenia z 26-08-2013r. zrabowany towar został ostatecznie dobrowolnie wydany przez oskarżonych.</p> <p>Podobnie należy traktować zachowanie <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span> z dnia 26-08-2013r. Oskarżony usiłował utrzymać stan posiadania zrabowanego alkoholu, dlatego doszło do przepychania się z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, a w efekcie alkohol został oddany zaś sprawca uciekł z miejsca zdarzenia.</p> <p>Jednakże z uwagi na wartość zrabowanego przedmiotu w dniu 22-07-2013r. oraz 26-08-2013r., a nade wszystko okoliczności wejścia przez oskarżonych <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> i <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span>w posiadanie alkoholu, Sąd uprzedził strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu.</p> <p>Należy bowiem mieć na uwadze, że obaj oskarżeni w zamiarze utrzymania się w posiadaniu cudzej rzeczy użyli łagodnych środków perswazji – a mianowicie :</p> <p>- w dniu 22-07-2013r. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> - groźby pobicia oraz jednokrotnego uderzenia ręką w bark i odepchnięciu . Takie działanie odniosło oczekiwany przez oskarżonego skutek i oskarżony zbiegł z miejsca zdarzenia,</p> <p>- w dniu 26-08-2013r. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">K. S. (3)</span> – odpychali popychali <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, po czym uciekli pozostawiając zrabowane przedmioty w postaci dwóch butelek wódki.</p> <p>Zauważyć też należy, iż kwestie uznania czynu za wypadek mniejszej wagi szczegółowo wyjaśnia Marek Kulik w Komentarzu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278)">art. 278 kodeksu karnego</a> – stan prawny na 01-01-2013r.(<em> <!-- --> LexOmega) „Przepis § 3 tworzy uprzywilejowane typy wszystkich przestępstw kradzieży, tzw. </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->wypadki mniejszej wagi</em> </strong> <em> <!-- -->. W tak określonym typie uprzywilejowanym zachodzi w istocie wielość przesłanek uprzywilejowujących (Bojarski, Odmiany..., s. 142 i n.). O ocenie czynu jako wypadku mniejszej wagi decydują bowiem elementy składające się na ocenę stopnia jego społecznej szkodliwości (por. tezy do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2</a>). Wypadek mniejszej wagi charakteryzuje się stopniem społecznej szkodliwości zmniejszonym w stosunku do typu podstawowego (wyrok SN z dnia 3 grudnia 1980 r., V KRN 338/80, OSNPG 1981, nr 5, poz. 50; wyrok SN z dnia 9 października 1996 r., V KKN 79/96, OSNKW 1997, nr 3-4, poz. 27, z glosą aprobującą Buchały, PiP 1997, z. 9; wyrok SA w Lublinie z dnia 8 sierpnia 1996 r., II AKa 91/96, Prok. i Pr. 1997, nr 5, s. 65, z glosą aprobującą Wąska tamże; wyrok SN z dnia 4 kwietnia 1997 r., V KKN 6/97, Prok. i Pr.-wkł. 1997, nr 10, poz. 7; wyrok SA w Białymstoku z dnia 16 listopada 2001 r., II AKa 161/00, OSA 2001, z. 7-8, poz. 42; wyrok SA w Krakowie z dnia 30 listopada 2001 r., II AKa 260/01, OSA 2002, z. 9, poz. 70; wyrok SN z dnia 24 kwietnia 2002 r., II KKN 193/00, LEX nr 54386; postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2002 r., V KKN 544/00, OSNKW 2002, nr 9-10, poz. 73; Andrejew, Sporne..., s. 5; Bojarski, Odmiany..., s. 144; Hajduk, Wypadki..., s. 54 i n.; Kubala, Wypadek..., s. 328; Majewski, Przestępstwa..., s. 343; Marek, Peczeniuk (w:) Marek, Pływaczewski, Peczeniuk, Kradzież..., s. 77; Stefański, Okoliczności..., s. 128; Śliwowski, Prawo..., s. 457; Zelga, Wypadki..., s. 60-61). Dlatego dla oceny czynu jako wypadku mniejszej wagi nie mają znaczenia żadne inne okoliczności, jak na przykład inne, poza stopniem społecznej szkodliwości, dyrektywy wymiaru kary (szczegółowy przegląd stanowisk prezentowanych w literaturze dają Bojarski, Odmiany..., s. 142 i n., i Stefański, Okoliczności..., s. 128-129).”</em> </p> <p>O Stopniu społecznej szkodliwości czynu mówi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 k.k.</a> <em> <!-- -->„Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.”</em> </p> <p>Mając zatem na uwadze powyższe wywody podkreślić należy, iż zachowanie oskarżonych w dniu 22 lipca i 26 sierpnia 2013r. nie można oceniać jako czynów o bardzo wysokim stopniu społecznej szkodliwości. Raczej uznać należy takie zachowania są uciążliwe dla personelu i właścicieli placówek handlowych. Sąd nie dopatrzył się w tych zachowaniach znacznych szkód ani w mieniu – wartość alkoholu to koszt kilkudziesięciu złotych, ani szkód wyrządzonych osobom starającym się zapobiec kradzieży – przemoc w tym przypadku polegała na uderzeniu w bark i szarpaniu się oraz odpychaniu dłońmi, zatem nikt ni odniósł poważnych obrażeń. Nie można tez uznać, iż zachowanie oskarżonych w obu przypadkach było efektem dalekosiężnych planów, raczej zdaniem sądu stanowiło ad hoc realizację potrzeby spożycia alkoholu. Zatem pobudki działania tez były proste.</p> <p>Z tych tez powodów sąd uznał, iż czyny oskarżonych popełnione w dniach 22 lipca i 26 sierpnia 2013r. stanowią wypadki mniejszej wagi.</p> <p>Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> w <span class="underline"> <!-- -->pkt III aktu oskarżenia</span> – dotyczącego zdarzenia z 26 lipca 2013r. na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy z 27 września 2013r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz.1247 z 25-10-2013r.) przyjął, iż czyn ten stanowi wykroczenie z art. 119§1 k.w., albowiem wartość przedmiotu zaboru nie przekracza ¼ aktualnego minimalnego wynagrodzenia.</p> <p>Reasumując sąd stwierdził, iż oskarżeni sa ludźmi dorosłymi, posiadającym odpowiedni poziom doświadczenia życiowego. Znają również obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania. Czyny zarzucane każdemu z nich mają charakter prosty ze społecznego punktu widzenia, należy więc przyjąć, że oskarżeni rozumieli ich znaczenie i mogli właściwie pokierować swoim postępowaniem. Warte podkreślenia jest to, że oskarżeni byli już wcześniej karani za czyny przeciwko mieniu – z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art.279§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280)">280 k.k.</a> </p> <p>Wątpliwości co do zdolności do rozpoznania znaczenia czynu zarzucanego w sprawie i zdolności do pokierowania swoim postępowaniem przez oskarżonych <em> <!-- -->tempore criminis</em> zostały rozwiane dowodami w postaci opinii biegłych psychiatrów (k.229-232 i 306-308).</p> <p>W ocenie biegłych <em> <!-- -->tempore criminis</em> oskarżeni <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> jak i <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span> byli w stanie rozpoznać znaczenie swoich czynów i mogli pokierować swoim postępowaniem, w związku z czym nie zachodzą warunki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 § 1 i 2 k.k.</a> </p> <p>W ocenie Sądu omówiona wyżej opinia jest pełna, jasna i rzetelna.</p> <p>Biegli przeanalizowali cały dostępny materiał, dokonali jego prawidłowej i fachowej oceny oraz sformułowali logiczne i spójne wnioski.</p> <p>Dlatego też Sąd uznał ten dowód za w pełni wiarygodny.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że oskarżonym <span class="underline"> <!-- -->można i należy przypisać winę.</span> </p> <p>Sąd przyjmując, iż czyny oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> opisane w pkt I i II aktu oskarżenia stanowią wypadki mniejszej wagi kwalifikując każdy z nich z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k</a>, wymierzył oskarżonemu odpowiednio za poszczególne czyny kary 1 roku oraz 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">86§1 k.k.</a> sąd karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Natomiast za czyn opisany w pkt III aktu oskarżenia, stanowiący wykroczenie z art. 119§1 k.w. sąd wymierzył oskarżonemu karę 15 dni aresztu.</p> <p>Sąd przyjmując, iż czyn oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span> opisany w pkt I aktu oskarżenia stanowi wypadek mniejszej wagi kwalifikując go z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a>, wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>W ocenie Sądu wymierzone każdemu z oskarżonych kary są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości ich czynów, odpowiadają stopniowi winy oskarżonych, spełnią także swe cele w zakresie represyjnym oraz wychowawczym wobec sprawców, uwzględniając przy tym cele ogólnoprewencyjne a także uwzględniają ich dotychczasową karalność.</p> <p>Przy wymiarze kary Sąd jako okoliczności obciążające uwzględnił bowiem dotychczasowe skazania oskarżonych:</p> <p>- <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </span> za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a>, na karę łączną pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat</p> <p>- <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. S. (1)</span> </span>za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a>, na karę 2 lat pozbawienia wolności , którą wykonał w całości w okresie od 03-11-2010r. do 01-08-2012r. Okolicznością obciążającą jest w przypadku oskarżonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span>działanie w warunkach powrotu do przestępstwa tzw. recydywy podstawowej ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>)- albowiem oskarżony <span class="anon-block">K. S. (1)</span>dopuścił się zarzucanego mu czynu przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne ( wtym przypadku przeciwko mieniu).</p> <p>Okolicznością obciążającą jest także popełnienie czynów przez oskarżonych pod wpływem alkoholu.</p> <p>. Wskazać tu należy iż obaj oskarżeni nie potraktowali poważnie wydanych wcześniej orzeczeń, nie wyciągnęli odpowiednich wniosków i ponownie okazali lekkomyślny, lekceważący i karygodny stosunek do norm prawnych. Wskazać także należy, że mimo ich młodego wieku, popełnili już kolejne poważne przestępstwa. Tak więc proces resocjalizacji w warunkach wolnościowych w stosunku do oskarżonych <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">K. S. (1)</span> się nie sprawdził.</p> <p>Do okoliczności łagodzących sąd zaliczył niski ładunek przemocy zastosowanej wobec pokrzywdzonych, przyznanie się do winy a nade wszystko przeproszenie pokrzywdzonych, które zostały przez pokrzywdzonych <span class="anon-block">M. M.</span>i <span class="anon-block">K. S. (2)</span>.</p> <p>Analizując materiał dowodowy oraz wszystkie okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że w stosunku do oskarżonych tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności spełni swe cele i będzie karą adekwatną do czynów.</p> <p>Jednak mając na uwadze dyrektywy wymiaru kary zawarte przede wszystkim w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, sąd nie znalazł uzasadnienia dla przychylenia się do wniosków oskarżyciela. Co do rodzaju wymierzonych kar – sąd podzielił zdanie prokuratora, natomiast z wymiarem tych kar jednostkowych oraz w przypadku oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span> – kary łącznej, w żadnym razie nie sposób się zgodzić.</p> <p>Niewątpliwie obaj oskarżeni byli już karani za podobne rodzajowo przestępstwa. Jednakże uwzględniając dyrektywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> ta okoliczność nie może być jedyną warunkującą wymiar kary. Należy bowiem uważać, by dolegliwość za popełnione czyny nie przekraczała stopnia winy każdego ze sprawców z uwzględnieniem stopnia społecznej szkodliwości zarzucanych oskarżonym czynów. Kolejną okolicznością, którą należy brać pod uwagę przy wymiarze kary jest bezsprzecznie cel tej kary. Oznacza to zapobiegawcze i wychowawcze oddziaływanie wymierzonej kary z jednej strony na sprawcę czynu, z drugiej zaś strony na wpływ na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Tutaj naiwnością byłoby rozumienie takiego oddziaływania społecznego w szerokim wymiarze, należy to rozumieć raczej jako oddziaływanie na środowisko sprawców przestępstw. Wymierzając karę należy tez zważyć by nie była ona odebrana jako nadmiernie surowa represja wobec sprawcy, budząc raczej współczucie dla niego.</p> <p>Kolejne wyznaczniki wymiaru kary formułuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2;art. 53)">§2 art.53 k.k.</a> W myśl tego przepisu należy uwzględnić szeroko rozumiane warunki i właściwości sprawcy, a więc jego środowisko, sposób życia, rozwój intelektualny itp. Kolejne wyznaczniki to motywacja, sposób działania oraz zachowanie po dokonaniu czynu. Odnośnie dwóch pierwszych okoliczności – sąd nie dopatrzył się jakiś szczególnych pobudek, elementów planowania, premedytacji działania. Wszystkie czyny przypisane oskarżonym wynikały z chęci spożycia alkoholu, na który nie mieli już wystarczających środków finansowych. Są to bez wątpienie niskie pobudki. Podobnie sposób wejścia w posiadanie pożądanych przedmiotów nie stanowił realizacji głęboko przemyślanego planu, a raczej proste zagarnięcie cudzego mienia i chęć utrzymania się w tym posiadaniu. Właśnie ta chęć spowodowała odpychanie a nawet uderzenie osób usiłujących odebrać zrabowane im mienie. Tu na podkreślenie zasługuje zachowanie sprawców na rozprawie. Obaj oni przeprosili za swe działania pokrzywdzonych. Przeprosiny te zostały przyjęte, a jeden z pokrzywdzonych – <span class="anon-block">M. M. (1)</span> stwierdził nawet, że takie nie żywi urazy wobec oskarżonych, gdyż w jego pracy takie sytuacje to codzienność. (k.416v). Nie bez znaczenia jest też fakt, iż wszystkie ukradzione przedmioty zostały odzyskane bez żadnego uszczerbku wpływającego na ich wartość.</p> <p>Zatem mając na względzie powyższe sąd nie mógł uwzględnić wniosków prokuratora w zakresie wymiaru kary, a jedynie w zakresie jej rodzaju podzielił stanowisko oskarżyciela i orzekł jak w pkt I-III wyroku.</p> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 §1 k.k.</a> zaliczył każdemu z oskarżonych na poczet wymierzonych im kar pozbawienia wolności okresy faktycznego pozbawienia wolności w sprawie : wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w postaci zatrzymania i tymczasowego aresztowania, zaś wobec <span class="anon-block">K. S. (1)</span> w postaci zatrzymania.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturze</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">J. J.</span> stosowne kwoty za obronę oskarżonych wykonywaną z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i sądowym.</p> <p>Sąd z uwagi na obecną sytuację finansową oskarżonych po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§ 1 k.p.k.</a> zwolnił ich od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.</p> <p>SSR Bartosz Szlachta</p> </div>