II AKo 115/13

<p>Sygn. akt II AKo 115/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 18 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="166"/> <col width="389"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Marek Długosz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Anita Kus</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w sprawie</p> <p> <span class="anon-block">T. W.</span> </p> <p>obwinionego z art. 90 k.w. i art. 99 § 1 pkt 2 k.w. w zw. z art. 17 § 2 k.w.</p> <p>wniosku jego obrońcy o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 21 czerwca 2012 roku sygn. akt II W 994/11 utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 30 października 2012 roku sygn. akt II Ka 391/12,</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 1)">art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 113;art. 113 § 1 k)">art. 113 § 1 k.p.s.</a>w i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624)">art. 624 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 639)">art. 639 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119 k)">art. 119 k.p.s.</a>w. oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a </strong> </p> <p>1.  oddalić wniosek,</p> <p>2.  zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">W. S.</span> kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa 80/100), w tym podatek VAT, tytułem kosztów obrony z urzędu udzielonej obwinionemu w postępowaniu wznowieniowym,</p> <p>3.  zwolnić obwinionego od obowiązku ponoszenia wydatków za postępowanie wznowieniowe.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Obrońca obwinionego złożył wniosek o wznowienie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 1)">art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.</a>, postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 30 października 2012 roku (sygn. akt II Ka 391/12), którym to orzeczeniem utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 21 czerwca 2012 roku (sygn. akt II W 994/11), na mocy którego uznano <span class="anon-block">T. W.</span> za winnego popełnienia wykroczenia z art. 90 k.w. i z art. 99 § 1 pkt 2 k.w. w zw. z art. 17 § 2 k.w. i na mocy art. 17 § 2 k.w. odstąpiono od wymierzenia mu kary.</p> <p>Na uzasadnienie obrońca obwinionego wywiódł, że ustalenia faktyczne, które legły u podstaw prawomocnego wyroku zostały oparte między innymi na zeznaniach świadków: wójta o nazwisku <span class="anon-block">D.</span> oraz urzędnika gminnego <span class="anon-block">J. G.</span>. Obrońca wskazał, że świadkowie ci zeznawali niezgodnie z prawdą twierdząc, że droga ma charakter publiczny (tak pierwszy ze świadków) oraz że jest drogą gminną (tak podał drugi ze świadków). Obaj świadkowie jako osoby dysponujące wiedzą merytoryczną na temat warunków miejscowych zeznawali nieprawdziwie wypełniając znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233)">art. 233 k.k.</a> Natomiast wójt Gminy <span class="anon-block">R.</span> donosząc do organów ścigania o popełnieniu przez <span class="anon-block">T. W.</span> wykroczenia dopuścił się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art. 234 k.k.</a> Obrońca <span class="anon-block">T. W.</span> podniósł, że nie ma potrzeby ustalania popełnienia powyższych przestępstw wyrokiem karnym albowiem wynika to z materiałów zawartych w aktach postępowania II W 994/11.</p> <p>W odpowiedzi na ten wniosek prokurator wniósł o jego oddalenie. Na uzasadnienie podniósł, że z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 541;art. 541 § 1)">art. 541 § 1 k.p.k.</a> przedmiotowy wniosek jako przedwczesny nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje.</p> <p>Wniosek obrońcy <span class="anon-block">T. W.</span> nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Autor wniosku domagając się wzruszenia prawomocnego wyroku, którym <span class="anon-block">T. W.</span> został uznany za winnego popełnienia wykroczenia powołał się na podstawę prawną wznowienia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 1)">art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> W szczególności wskazał, że w toku rozpoznania przedmiotowej sprawy wymienieni we wniosku świadkowie, to jest wójt gminy <span class="anon-block">A. D.</span> oraz <span class="anon-block">J. G.</span> mieli złożyć fałszywe zeznania, a ponadto <span class="anon-block">A. D.</span> miał dopuścić się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art. 234 k.k.</a> </p> <p>Postępowanie wznawia się na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 540;art. 540 § 1;art. 540 § 1 pkt. 1)">art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> tylko wówczas, gdy popełnione w związku z tym postępowaniem przestępstwo mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, a nadto zostało ono – zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 541;art. 541 § 1)">art. 541 § 1 k.p.k.</a> – ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie mogło zapaść z powodu przyczyn wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3;art. 17 § 1 pkt. 4;art. 17 § 1 pkt. 5;art. 17 § 1 pkt. 6;art. 17 § 1 pkt. 7;art. 17 § 1 pkt. 8;art. 17 § 1 pkt. 9;art. 17 § 1 pkt. 10;art. 17 § 1 pkt. 11)">art. 17 § 1 pkt 3-11</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 22)">art. 22 k.p.k.</a> </p> <p>W przedmiotowej sprawie obrońca obwinionego nie wskazał, jak tego wymaga <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 541;art. 541 § 2)">art. 541 § 2 k.p.k.</a>, wyroku skazującego <span class="anon-block">J. G.</span> i <span class="anon-block">A. D.</span> za przestępstwo złożenia fałszywych zeznań, a tego ostatniego także za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art. 234 k.k.</a>, ani też orzeczenia zapadłego w postępowaniu karnym, stwierdzającego niemożność wydania takiego wyroku.</p> <p>W tym stanie rzeczy wniosek o wznowienie postępowania nie mógł być uwzględniony.</p> <p>Mając to na uwadze Sąd Apelacyjny oddalił wniosek obrońcy z urzędu obwinionego, a tego ostatniego zwolnił od ponoszenia wydatków niniejszego postępowania, skoro wykazał, że z uwagi na swoją trudną sytuację materialną nie może ich ponieść. Nadto obrońcy z urzędu przyznał koszty udzielonej obwinionemu pomocy prawnej, które nie zostały w żaden sposób uiszczone.</p> </div>