I Ca 336/13

<p>Sygn. akt I Ca 336/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 18 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dorota Twardowska</p> <p>Sędziowie: SO Arkadiusz Kuta /spr./</p> <p>SO Krzysztof Nowaczyński</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Danuta Gołębiewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. w Elblągu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">E.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zwolnienie nieruchomości od egzekucji</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Braniewie</p> <p>z dnia 23 sierpnia 2013 r., sygn. akt I C 22/13</p> <p>1. oddala apelację;</p> <p>2. zasądza od powódki <span class="anon-block">(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span>w <span class="anon-block">E.</span>na rzecz pozwanej <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję.</p> <p>Sygn. akt I Ca 336/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span>w <span class="anon-block">E.</span>w pozwie wniesionym przeciwko <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span>domagało się zwolnienia od egzekucji nieruchomości rolnej położonej w <span class="anon-block">P.</span>, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span>. Argumentowano , że nieruchomość ta zajęta została przez Komornika Sądowego w toku postępowania egzekucyjnego Km <span class="anon-block">(...)</span> , a do nieruchomości tej powodowej spółce przysługuje skuteczne prawo do władania wywodzące się z umowy poddzierżawy .</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>zażądała oddalenia powództwa i zasądzenia kosztów procesu .</p> <p>Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Braniewie oddalił powództwo ( punkt I ) oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2.400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu ( punkt II ) .</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił , że w dniu 9 października 2009 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> zawarli przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości rolnej położonej w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> o powierzchni 123,6856 ha , dla której Sąd Rejonowy w Braniewie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span> .</p> <p>W dniu 10 października 2009 roku <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> zawarła z <span class="anon-block">M. S.</span> umowę dzierżawy nieruchomości objętych zawartą z nim przedwstępną umową sprzedaży . Umowa dzierżawy została zawarta na 30 lat . W § 5 umowy strony zapisały , że wydanie nieruchomości dzierżawcy nastąpiło w chwili jej zawarcia . Na podstawie § 6 umowy dzierżawca miał prawo oddać nieruchomość w poddzierżawę lub do bezpłatnego używania .</p> <p>W dniu 29 października 2009 roku <span class="anon-block">Spółka (...)</span>zawarła z <span class="anon-block">M. S.</span>warunkową umowę sprzedaży nieruchomości rolnych objętych łączącą ich przedwstępną umową sprzedaży z dnia 9 października 2009 roku . Zgodnie z § 4 umowa sprzedaży została zawarta pod warunkiem , że <span class="anon-block">(...)</span> nie wykona prawa pierwokupu przysługującego jej na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030640592" title="Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego - Dz. U. z 2003 r. Nr 64, poz. 592 ()">ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego</a> .</p> <p>W dniu 26 listopada 2009 roku Agencja złożyła oświadczenie o wykonaniu prawa pierwokupu nieruchomości rolnych , m.in. <span class="anon-block">działki nr (...)</span> położonej w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> , objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span> . Na mocy tego oświadczenia , z dniem 26 listopada 2009 roku , nieruchomość weszła w <span class="anon-block"> skład (...)</span> Skarbu Państwa .</p> <p>W dniu 11 stycznia 2010 roku <span class="anon-block">M. S.</span> zawarł z <span class="anon-block">M. P.</span> umowę poddzierżawy nieruchomości , m.in. wskazanej wyżej działki w <span class="anon-block">P.</span> . Umowa została zawarta na 20 lat . Według § 5 umowy poddzierżawca mógł oddawać całość nieruchomości lub jej części w najem , poddzierżawę lub innego rodzaju odpłatne korzystanie przez osoby trzecie , w zakresie w jakim nie będzie to sprzeczne z celem dzierżawy .</p> <p>W dniu 1 marca 2010 roku <span class="anon-block">M. P.</span> zawarł umowę , którą oddał w poddzierżawę <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczona odpowiedzialnością</span> we <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">działkę (...)</span> . Umowa poddzierżawy została zawarta do dnia 15 marca 2015 roku . Postanowienie zawarte w § 5 umowy umożliwiało poddzierżawcy oddawanie całości nieruchomości lub jej części w najem , poddzierżawę lub innego rodzaju odpłatne korzystanie przez osoby trzecie , w zakresie w jakim nie będzie to sprzeczne z celem poddzierżawy .</p> <p>Dnia 25 maja 2010 roku <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> zawarła z <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">E.</span> umowę cesji , którą przeniosła na tę Spółkę wszelkie prawa i obowiązki przysługujące jej z umowy poddzierżawy z 1 marca 2010 roku , zawartej z <span class="anon-block">M. P.</span>.</p> <p>Pismem z dnia 1 marca 2010 roku Agencja Nieruchomości Rolnych poinformowała <span class="anon-block">M. S.</span> , że na skutek wykonania prawa pierwokupu dzierżawione przez niego nieruchomości rolne stały się własnością Skarbu Państwa . Powódka zaproponowała niezwłoczne rozwiązanie umowy dzierżawy bowiem nabyła nieruchomości rolne w celu zabezpieczenia gruntów pod potrzeby miejscowych rolników . Równocześnie poinformowała dzierżawcę, że jako nowy właściciel nieruchomości nie wyraża zgody na poddzierżawę gruntów .</p> <p>Pismem z dnia 7 maja 2010 roku <span class="anon-block">M. S.</span>zwrócił się do <span class="anon-block">(...)</span> z wnioskiem o zawarcie nowej umowy dzierżawy . Zawarcia takeij umowy odmówiono .</p> <p>Umowa dzierżawy wygasła w dniu 26 listopada 2010 roku . <span class="anon-block"> (...)</span> nie zostały Agencji zwrócone .</p> <p>Nieruchomość rolna oznaczona jako <span class="anon-block">działka (...)</span>została podzielona na cztery działki o nowych numerach : <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Wyrokiem z dnia 21 lutego 2012 roku w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> z powództwa <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span>przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span>i <span class="anon-block">M. P.</span>o wydanie nieruchomości Sąd Rejonowy w Braniewie nakazał <span class="anon-block">M. P.</span>aby wydał powódce <span class="anon-block">działki nr (...)</span>położone w <span class="anon-block">B.</span>gm. <span class="anon-block">F.</span>oraz <span class="anon-block">działki nr (...)</span>położone w <span class="anon-block">P.</span>gm. <span class="anon-block">B.</span>, oddalając powództwo w pozostałej części .</p> <p>Wyrokiem z dnia 12 września 2012 roku ( sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> ) Sąd Okręgowy w Elblągu zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Braniewie i nakazał pozwanemu <span class="anon-block">M. S.</span>aby wydał powódce Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span>nieruchomości rolne - między innymi nieruchomości położone w <span class="anon-block">P.</span>gm. <span class="anon-block">B.</span>stanowiąc <span class="anon-block">działki nr (...)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>w dniu 7 listopada 2012 roku złożyła u Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Braniewie <span class="anon-block">M. K.</span>wniosek egzekucyjny przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span>i <span class="anon-block">M. P.</span>o wydanie nieruchomości , w tym o wydanie jej przez <span class="anon-block">M. S.</span> <span class="anon-block">działek nr (...)</span>położonych w <span class="anon-block">P.</span>. Komornik pismem z dnia 27 listopada 2012 roku zawiadomił <span class="anon-block">M. S.</span>o wszczęciu egzekucji i zażądał udzielenia wyjaśnień , a pismem z dnia 12 grudnia 2012 roku wezwał dłużnika do dobrowolnego wykonania obowiązku wydania wierzycielce nieruchomości rolnych .</p> <p>Pismem z dnia 3 stycznia 2013 roku powodowa Spółka zwróciła się do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>o odstąpienie od egzekucji <span class="anon-block">działki (...)</span>w <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Sąd pierwszej instancji uznał , że podstawy powództwa wywiedzionego przez powodową Spółkę upatrywać należało w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> Uznano , iż powódka posiada przymiot osoby trzeciej w myśl wskazanego w zdaniu poprzedzającym przepisu , taki status przysługiwał jej bowiem w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Braniewie <span class="anon-block">M. K.</span>w sprawie Km <span class="anon-block">(...)</span>z wniosku <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span>o wydanie nieruchomości . Zaznaczono jednak , że w sprawie egzekucyjnej o wydanie nieruchomości , tj. w istocie o egzekucję świadczenia niepieniężnego , nie dochodzi do zajęcia rzeczy . Za taką tezą miała przemawiać treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1046;art. 1046 § 1)">art. 1046 § 1 k.p.c.</a> , a także brak w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksie postępowania cywilnego</a> innych uregulowań uzasadniających argumentację odmienną . Sąd pierwszej instancji nie znalazł podstaw dla twierdzeń powoda , że w sprawie powinny znaleźć zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 925;art. 925 § 1)">art. 925 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 923)">art. 923 k.p.c.</a> </p> <p>Zaznaczono , iż dla skuteczności żądania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> osobie trzeciej musi przysługiwać prawo , na naruszenie którego osoba taka wskazuje . Powód swe prawo do posiadania nieruchomości wywodził z umowy poddzierżawy i cesji na jego rzecz wszelkich praw i obowiązków z tytułu poddzierżawy . Z kolei pozwana konsekwentnie negowała istnienie po stronie powoda takowego uprawnienia , gdyż umowa poddzierżawy na jaką ten się powoływał wygasła z chwilą wygaśnięcia umowy dzierżawy , tj. w dniu 26 listopada 2010 roku . Tą ostatnią argumentację Sąd pierwszej instancji podzielał . Opisał zatem ponownie stan prawny nieruchomości i kolejne umowy , które jej dotyczyły , a następnie wskazał , że skoro <span class="anon-block">(...)</span>wykonała prawo pierwokupu , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030640592" title="Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego - Dz. U. z 2003 r. Nr 64, poz. 592 (art. 3;art. 3 ust. 4)">art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego</a> , to zgodnie z treścią art. 8 ust 1 cytowanej ustawy nieruchomości te weszły w <span class="anon-block">skład (...)</span>Skarbu Państwa . Zgodnie z art. 2 wymienionej ustawy nieruchomość , która w dniu wejścia w <span class="anon-block">skład (...)</span>Skarbu Państwa pozostawała we władaniu innych osób na podstawie umów , pozostawała nadal we władaniu tych osób na dotychczasowych warunkach , do chwili zawarcia z <span class="anon-block">(...)</span>nowych umów . Z kolei jeżeli w okresie jednego roku od dnia wejścia nieruchomości do <span class="anon-block">(...)</span> nie zawrze nowej umowy , to dotychczasowe umowy wygasają . Stąd uprawnienie poddzierżawcy utrzymywało się tak długo , jak długo istniał stosunek podstawowy dzierżawy , zaś z chwilą rozwiązania lub wygaśnięcia tego ostatniego , poddzierżawca traci swe uprawnienie do władania nieruchomością .</p> <p>O kosztach procesu Sąd pierwszej instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> , <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> oraz w oparciu § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych / … / .</p> <p>Apelację od tego wyroku wniosło <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">E.</span> , zaskarżając go w całości.</p> <p>Wskazano na naruszenie przez Sąd pierwszej instancji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> na skutek jego niezastosowania . Obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 776)">art. 776 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 791)">art. 791 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1046)">art. 1046 k.p.c.</a> polegała na dowolnym uznaniu , iż pozwanej przysługiwał skuteczny wobec powoda tytuł do prowadzenia przeciwko niemu egzekucji przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Braniewie <span class="anon-block">M. K.</span> w sprawie sygn. KM 2093/12 . Z kolei obraza przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> polegała na błędnym uznaniu , iż nie znajduje on zastosowania w okolicznościach stanu faktycznego sprawy oraz , że prawa powoda nie zostały naruszone .</p> <p>Powodowa Spółka domagała się zmiany wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości . Ewentualnie wnioskowała o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji . Oczekiwała zasądzenia na jej rzecz kosztów procesu .</p> <p>W uzasadnieniu apelacji argumentowano , że powódce przysługuje skuteczne wobec pozwanej uprawnienie do władania nieruchomością - począwszy od 25 maja 2010 roku , a jej prawo nie zostało skutecznie zakwestionowane . Wskazano , że pozwana nie posiada tytułu wykonawczego uprawniającego do skutecznego prowadzenia egzekucji o wydanie przez powódkę nieruchomości , która weszła w posiadanie nieruchomości przed wszczęciem postępowania skutkującego wydaniem tytułu wykonawczego .</p> <p>Pozwana w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego .</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił i zważył , co następuje :</p> <p>Apelacja <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">E.</span> była bezzasadna .</p> <p>Sąd Okręgowy w Elblągu przyjmuje za własne ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji i przedstawione w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia . Odnotować można tylko , że dla nieruchomości , której wydania żąda Agencja w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>prowadzona jest obecnie <span class="anon-block">księga wieczysta o numerze (...)</span>.</p> <p>W apelacji nie postawiono żadnych zarzutów pozwalających na czynienie ustaleń odmiennych , ani zmuszających do podważenia ogólnie poprawnego stanowiska Sądu pierwszej instancji , że powodowa Spółka nie może żądać zwolnienia nieruchomości od egzekucji prowadzonej w postępowaniu <span class="anon-block">(...)</span>. Treść uzasadnienia apelacji wypełnia w znacznej części przytoczenie pisemnych motywów zaskarżonego wyroku . Jak chodzi zaś o zarzuty to apelantka twierdzi , że doszło do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> , które miało polegać na jego niezastosowaniu . Tymczasem jest to norma , która służy ochronie własności , to jest daje właścicielowi roszczenie o wydobycie rzeczy z rąk osoby nieuprawnionej . W rozstrzyganej sprawie nie żądano wydania nieruchomości , powódka nie jest właścicielem gruntów objętych postępowaniem egzekucyjnym , a więc naturalnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> nie mógł stanowić podstawy prawnej zaskarżonego orzeczenia . Twierdzi się dalej w apelacji , że naruszono <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 776)">art. 776 k.p.c.</a> bowiem pozwana Agencja nie posiada tytułu wykonawczego przeciwko <span class="anon-block">Spółce (...)</span>. Tymczasem Sąd Rejonowy przeciwnych ustaleń wcale nie czynił . Wskazał przecież , że tytuł egzekucyjny pochodzi ze sprawy prowadzonej przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span>oraz <span class="anon-block">M. P.</span>i przeciwko tym osobom wszczęto egzekucję w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>. Nic nie wskazuje także aby wierzyciel w tym postępowaniu egzekucyjnym oznaczył <span class="anon-block">Spółkę (...)</span>jako osobę , która uzyskała władanie nad przedmiotem egzekucji po wszczęciu postępowaniu , w którym wydano tytuł egzekucyjny . Stąd chybione jest także odwoływanie się apelantki do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 791;art. 791 § 1)">art. 791 § 1 k.p.c.</a> Nie doszło wreszcie do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1046;art. 1046 § 1)">art. 1046 § 1 k.p.c.</a> bowiem adresatem wezwania do dobrowolnego wykonania obowiązku wydania nieruchomości jest dłużnik , a w pozycji takiej powodowa Spółka w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> nie występuje . Gdyby było inaczej jej powództwo ekscydencyjne ( o zwolnienie zajętej rzeczy od egzekucji ) byłoby oddalone bez potrzeby badania jakichkolwiek dalszych przesłanek . Jest jednak inaczej bowiem okazuje się , że do przedmiotu rozstrzygnięcia nawiązuje w zasadzie tylko zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> Nie oznacza to , że przynieść mógł apelantce powodzenie w postępowaniu odwoławczym , a tylko tyle , że zagadnienie to wymaga jednak omówienia .</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji , jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa . Zgodnie z poglądami utrwalonymi w doktrynie prawa cywilnego powództwo ekscydencyjne należy – obok powództwa opozycyjnego – do środków obrony merytorycznej . Ten środek obrony przyznany został osobie trzeciej . Wypadki naruszenia prawa mogące stanowić podstawę powództwa – wskazywane przykładowo w doktrynie – obejmują sytuacje , w których : skierowano egzekucję do przedmiotu stanowiącego własność osoby trzeciej , osobie trzeciej przysługuje ograniczone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawo rzeczowe</a> do zajętego przedmiotu , a ustawa nie nakazuje uwzględniać tego prawa w inny sposób w egzekucji , zajęty przedmiot nie należy do dłużnika , a osoba trzecia ma prawo żądać wydania tego przedmiotu , na korzyść osoby trzeciej istnieje obowiązujący wierzyciela zakaz zbywania lub obciążania przedmiotu . Przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 k.p.c.</a> powództwo chroni nie dłużnika , lecz wyłącznie osobę trzecią , a warunkiem jego wytoczenia jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego i zasadniczo zajęcie rzeczy . Chodzi przecież o zwolnienie od egzekucji tylko takiego przedmiotu , który został zajęty . Po pierwsze zatem przyjąć trzeba , że nie jest to terminologia przypadkowa , oznaczająca tylko „ objęcie ” rzeczy wnioskiem egzekucyjnym , a trzeba widzieć w niej oczywiste nawiązanie do czynności organu egzekucyjnego polegającej właśnie na zajęciu rzeczy ( tak np. w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 845;art. 847)">art. 845 i 847 k.p.c.</a> w stosunku do ruchomości , czy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 923;art. 924;art. 925)">art. 923 , 924 i 925 k.p.c.</a> odnośnie nieruchomości ) , czyli wpisaniu jej do protokołu zajęcia , lub doręczeniu dłużnikowi wezwania aby zapłacił dług pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania , i uzyskaniu wpisu w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji . W każdym z opisywanych przypadków zajęcie jest czynnością dokonywaną podczas egzekucji świadczeń pieniężnych , skierowaną do majątku dłużnika , a zatem zasadniczo rzeczy stanowiących jego własności , po to aby je spieniężyć i zaspokoić wierzytelność osoby , która wszczęła egzekucję . Po wtóre , w sprawie Km 2093/12 Agencja nie dochodzi zaspokojenia świadczenia pieniężnego , a wydania nieruchomości . Przedmiotem postępowania jest rzecz , która stanowi własność Agencji , a nie dłużników . Nie ma potrzeby jej zajmowania , ani podstawy prawnej wśród <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1041)">art. 1041 i nast. k.p.c.</a> ( Tytuł III. Przepisy szczególne o egzekucji Dział I. Egzekucja świadczeń niepieniężnych ) , która przewidywałaby czynność zajęcia lub analogiczną ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1043)">art. 1043 k.p.c.</a> dotyczy zajęcia roszczenia , a nie rzeczy ) .</p> <p>Prowadzenie egzekucji w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>nie narusza praw powodowej Spółki bowiem na obecnym etapie postępowania nie zmierza ono do pozbawienia jej władztwa nad rzeczą , to jest nie skierowano do niej wezwania aby dobrowolnie wydała nieruchomość . Według wniosku egzekucyjnego powinność wydania nieruchomości spoczywa na <span class="anon-block">M. S.</span>. Jak już wyżej wspomniano pozwana <span class="anon-block">(...)</span> nie prowadzi egzekucji przeciwko <span class="anon-block">Spółce (...)</span>w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 791;art. 791 § 1)">art. 791 § 1 k.p.c.</a> , ewentualnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 791;art. 791 § 2)">art. 791 § 2 k.p.c.</a> ( w tym ostatnim przypadku , tj. wobec osoby reprezentującej prawa dłużnika , która objęta jest tytułem wykonawczym zobowiązującym do wydania nieruchomości bez potrzeby nadawania przeciwko niej klauzuli wykonalności , nie jest istotne kiedy uzyskała ona władanie nad przedmiotem egzekucji – o ile powódka może być w ogóle uznana za osobę reprezentującą prawa dłużnika ) , a gdyby z norm tych skorzystała Spółce nie służyłoby uprawnienie do powództwa ekscydencyjnego , a skarga na czynność komornika lub powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 791;art. 791 § 3)">art. 791 § 3 k.p.c.</a> ) .</p> <p>W tym stanie rzeczy apelacja powódki , jako bezzasadna , podlegała oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108 § 6;art. 108 § 6 pkt. 5)">§ 6 pkt 5</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 1)">§ 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> ( Dz. U. 2013, poz.490 j.t. ) . Powódka uległa w postępowaniu odwoławczym w całości , a więc spoczywa na niej obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez pozwaną , a ograniczających się do wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym .</p> </div>