III K 63/13

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt III K 63/13 </span> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Kaliszu w III Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący : Sędzia S.O. Jerzy Nowakowski</p> <p>Ławnicy : Stefania Mądrecka</p> <p>Robert Olejnik</p> <p>Protokolant Danuta Mikołajczyk</p> <p>w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Katarzyny Sochy</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 2 grudnia 2013r. i 19 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. N.</span> </strong> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">K.</span> zd. <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że :</p> <p>I. w dniu 12 maja 2013 roku w <span class="anon-block">K.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,<br/>pozbawił pokrzywdzoną wolności poprzez zamknięcie od wewnątrz drzwi swojego mieszkania, w którym znajdowała się pokrzywdzona i uniemożliwiając jej opuszczenie mieszkania oraz posługując się maczetą o długości 41 cm oraz nożem, grożąc przy tym <span class="anon-block">E. B.</span> pozbawieniem życia oraz kopiąc pokrzywdzoną po głowie, uderzając pokrzywdzoną po głowie i twarzy pięściami oraz metalowym rondlem kuchennym o średnicy 18 cm w głowę zażądał wydania pieniędzy oraz rzeczy wartościowych, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 20 zł i dwa srebrne pierścionki wartości 30 zł, po czym przeszukał torebkę pokrzywdzonej zabierając z niej pieniądze w kwocie około 78 zł, klucze od mieszkania oraz dowód osobisty na nazwisko pokrzywdzonej, powodując straty w łącznej kwocie 128 zł, przy czym swoim zachowaniem spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci : sińca barwy fioletowej okolicy podoczodołowej oraz powieki górnej po stronie lewej, obrzęku zwężającego nieco szparę powiekową, sińca tej samej barwy w okolicy podoczodołowej prawej oraz powieki górnej po tej stronie, obrzęku okolicy szczęki prawej schodzącego do kąta żuchwy, sińca barwy jasnofioletowej w okolicy policzka prawego, rysowatych równolegle do siebie ułożonych powierzchniowych otarć naskórka bocznie od prawego skrzydełka nosa na powierzchni o wym. 2x3 cm, bocznie od prawego kąta ust sińca barwy fioletowej o wym. 2x2 cm, rany w okolicy ciemieniowej lewej w pobliżu rzutu szwu strzałkowego, na powierzchni bocznej ramienia prawego zajmujące 1/3 środkową jego części sińca barwy granatowo-fioletowej o wym. 13x8 cm, na powierzchni bocznej ramienia lewego dwóch sińców barwy granatowej w połowie jego długości i w 1/3 dolnej jego części o wym. 3x1,5 cm i 2x3 cm, w okolicy podłopatkowej lewej w rzucie VI żebra linijne powierzchowne otarcie naskórka dł. 4 cm, po stronie łokciowej przedramienia lewego dwóch sińców barwy wiśniowo-fioletowej o wym. 2x2 oraz 2x1 cm położone w połowie długości i 1/3 dolnej jego części, i w 1/4 górnej jego części, po stronie łokciowej przedramienia prawego w 1/3 górnej jego części i 1/3 dolnej jego części dwóch sińców barwy fioletowej o wym. 5x3 cm oraz 1x1,5 cm, zaczerwienienie okolicy łokciowej części nadgarstka, sińca barwy granatowej o wym. 5x4 cm w okolicy łonowej prawej, po stronie bocznej dołu podkolanowego prawego sińca barwy fioletowej o wym. 2x1 cm, a po stronie lewej po stronie przyśrodkowej dołu podkolanowego sińca barwy brązowawej o wym. 2x5 cm w okolicy podżuchwowej prawej i w rzucie dolnego brzegu trzonu żuchwy szereg okrągławych nachodzących na siebie sińców barwy w liczbie 5 ułożonych w dwóch szeregach oddalonych od siebie na odległość około 2 cm, jednego szeregu<br/>złożonego z 3 okrągławych sińców barwy brązowawej o średnicy 0,5 cm - jeden zlokalizowany w rzucie trzonu żuchwy a drugi szeregu z dwóch sińców tej samej barwy <br/>w okolicy podżuchwowej , sińców barwy wiśniowej pod brodą o wym. 2x2 cm, to jest licznych sińcy, otarć naskórka, ranę tłuczoną okolicy ciemieniowej lewej i złamanie kości nosa, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała pokrzywdzonej na czas poniżej 7 dni, a jednocześnie swoim działaniem naraził pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 m-cy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu w sprawie o sygn. akt VII K 125/11 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275)">art. 275 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 kk</a> <br/> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 1)">art. 189 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>II. W dniu 12 maja 2013 roku w <span class="anon-block">K.</span> grożąc <span class="anon-block">E. B.</span> spowodowaniem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu poprzez wydłubanie jej oczu, zmusił ją do znoszenia obcięcia jej włosów, czym naruszył jej nietykalność cielesną,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>III. W nocy z 01 na 02 maja 2013r. w <span class="anon-block">K.</span> groził słownie <span class="anon-block">E. B.</span> pozbawieniem życia, przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę , że zostanie spełniona,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>1.  Oskarżonego <span class="anon-block">K. N.</span> uznaje za winnego czynu zarzucanego <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 2 pkt. 1)">punkcie I</a> z tym, iż eliminuje z opisu sformułowanie „ … a jednocześnie swoim działaniem naraził pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu…” i przyjmując, <br/>iż czyn wypełnia dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 §2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 §2 k.k.</a> , <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 1)">art. 189§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§ 1 k.k.</a> na podstawie<br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierza oskarżonemu karę 4 (cztery) lat pozbawienia wolności .</p> <p>2.  Oskarżonego uznaje za winnego czynu zarzucanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> i przyjmując, iż czyn wypełnia dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191§ 1 k.k.</a> na tej podstawie wymierza oskarżonemu karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>3.  Oskarżonego uznaje za winnego czynu zarzucanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 § 1 pkt. 3)">punkcie III</a> i przyjmując, iż czyn wypełnia dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§ 1 k.k.</a> na tej podstawie wymierza oskarżonemu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>4.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu karę łączną <br/>4 (cztery) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>5.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§ 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 12 maja 2013r. do 23 maja 2013r. .</p> <p>6.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44§2 k.k.</a> orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych pod pozycjami : od 1 do 3 , 7 zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod numerem bieżącym 16/13 .</p> <p>7.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zarządza zwrot dowodów rzeczowych oskarżycielce posiłkowej <span class="anon-block">E. B.</span> pod pozycjami : od 16 do 24 i oskarżonemu pod pozycjami : 4, od 8 do 15 zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod numerem bieżącym 16/13.</p> <p>8.  Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">Ł. L.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 1254,<span class="anon-block">(...)</span> zł z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.</p> <p>9.  Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>III K 63/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W nocy z 1 na 2 maja 2013r. oskarżony <span class="anon-block">K. N.</span> i pokrzywdzona <span class="anon-block">E. B.</span> byli w mieszkaniu <span class="anon-block">R. B.</span> w <span class="anon-block">K.</span> i pili alkohol. Oskarżony pobił pokrzywdzoną. Bił ją otwartą ręką po głowie i twarzy. Groził jej, że ją zabije i zniszczy. <br/>Tych gróźb pokrzywdzona bała się. <span class="anon-block">R. B.</span> powstrzymywał oskarżonego i wyprosił go <br/>z mieszkania ( zeznania <span class="anon-block">E. B.</span> k-10,85,158v,331-331v).</p> <p>W dniu 11 maja 2013r. oskarżony <span class="anon-block">K. N.</span> około godziny 17.30 przyszedł do mieszkania pokrzywdzonej <span class="anon-block">E. B.</span>. Razem poszli do domu matki oskarżonego <span class="anon-block">K. S.</span>, a stamtąd do mieszkania oskarżonego na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Z mieszkania oskarżonego <span class="anon-block">K. N.</span> i <span class="anon-block">E. B.</span> poszli do <span class="anon-block">R. B.</span>, z którym we trójkę poszli do lokalu <span class="anon-block"> (...)</span>, gdzie pili piwo. Wcześniej oskarżony i pokrzywdzona pili już wódkę, a po wyjściu z lokalu <span class="anon-block"> (...)</span> oskarżony i pokrzywdzona ponownie, tym razem w towarzystwie <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">B.</span>, pili wódkę. Następnie we trójkę poszli do <span class="anon-block"> klubu (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> ( zeznania <span class="anon-block">E. B.</span> k- 9,<br/>84,330-330v). Tam <span class="anon-block">K. N.</span> spotkał swoją znajomą <span class="anon-block">S. O.</span>, z którą dość długo rozmawiał ( wyjaśnienia <span class="anon-block">K. N.</span> k- 59v,124 i zeznania <span class="anon-block">E. B.</span> k-9). <br/>Po opuszczeniu <span class="anon-block"> klubu (...)</span> oskarżony, pokrzywdzona, <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">S. O.</span> szli razem. <br/>W pewnym momencie <span class="anon-block">S. O.</span> odeszła od towarzystwa i poszła w przeciwnym kierunku – w stronę ratusza, a pozostali poszli do sklepu na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> kupić alkohol. Oskarżony, pokrzywdzona i <span class="anon-block">R. B.</span> szli w kierunku domu oskarżonego, gdzie zamierzali wypić alkohol. Po drodze oskarżony zaczął zachowywać się wobec pokrzywdzonej agresywnie. Szarpał ją za włosy, uderzył kilka razy pięścią w twarz, wyzywał wulgarnie. <br/>Na skutek uderzeń pokrzywdzona upadła na chodnik. <span class="anon-block">R. B.</span> pomógł jej wstać. <br/>On uspokajał oskarżonego, a później odszedł. Oskarżony i pokrzywdzona poszli <br/>do mieszkania oskarżonego na <span class="anon-block">ulicę (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Przyszli tam około północy. Oskarżony zamknął drzwi wejściowe na klucz i klucz miał przy sobie. W mieszkaniu oskarżony zaczął bić pokrzywdzoną. Bił ją pięściami po głowie, uderzał kolanami, kopał <br/>w głowę i w twarz. Wyciągnął z suszarki do naczyń nóż kuchenny i zaczął nim jej grozić. Przystawiał jej nóż w okolicę brzucha. Krzyczał do niej wulgarnie. W trakcie bicia wyjął spod zlewu maczetę i nią również groził pokrzywdzonej. Następnie oburącz złapał ją za szyję<br/> i zaczął dusić. Wtedy pokrzywdzona wyrwała mu się, otworzyła okno i wzywała pomocy. Szarpała się z nim i stłukła butelkę z wódką. Oskarżony odciągnął ją od okna i uderzył rondlem w głowę . <span class="anon-block">E. B.</span> upadła i na pewien czas straciła przytomność, a następnie <br/>gdy się ocknęła, to oskarżony posadził ją na krześle i powiedział do niej, że ma dać mu wszystkie pieniądze i wartościowe rzeczy, bo inaczej, to ją zabije. Przy czym groził jej wówczas nożem kuchennym. Wymachiwał nim w okolicach jej brzucha i klatki piersiowej <br/>i krzyczał, że ją zabije. Wtedy pokrzywdzona wyjęła z torebki banknot 20 zł i położyła mu <br/>na stole. Wówczas oskarżony wyrwał jej torebkę z ręki i zaczął ją przeszukiwać. Wyjął <br/>z torebki portfel, z którego zabrał pieniądze w kwocie około 78 zł, które schował do kieszeni. Wziął z torebki jeszcze dowód osobisty pokrzywdzonej i klucze od jej mieszkania. Następnie zażądał od niej pierścionków, grożąc, że ją zabije. Pokrzywdzona zdjęła z palców dwa srebrne pierścionki wartości 30 zł i dała mu je. Po zabraniu przedmiotów oskarżony wyjął z szuflady nożyczki i zaczął nimi grozić pokrzywdzonej, że wydłubie jej oczy. Zaczął jej obcinać włosy na głowie. Po obcięciu włosów oskarżony odłożył nożyczki do szuflady. Nadal oskarżony bił pokrzywdzoną i krzyczał, że jej nie wypuści z mieszkania. Drzwi wejściowe od mieszkania były zamknięte. Pokrzywdzona wielokrotnie dochodziła do drzwi, ale oskarżony ją odciągał, bił i krzyczał na nią. Około godziny 4 –tej 12 maja 2013r. oskarżony wyrzucił pokrzywdzoną z mieszkania, kopiąc ją po pośladkach. Wyszedł z nią na zewnątrz i wypchnął z bramy na chodnik ( zeznania <span class="anon-block">E. B.</span> k- 9-10, 33v-34, 53v,84-85,158v.330-332). <span class="anon-block">E. B.</span> zaczęła biec <span class="anon-block">ulicą (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Na tej ulicy zauważyła zaparkowany samochód, w którym byli <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">R. B. (1)</span> <br/>którzy udzielili jej pomocy i telefonicznie wezwali policję ( zeznania <span class="anon-block">E. B.</span> k-10 w zw.<br/> z zeznaniami <span class="anon-block">S. M.</span> k-55v,332, <span class="anon-block">R. B. (1)</span> k- 57v,332-332v). Na skutek zajścia pokrzywdzona <span class="anon-block">E. B.</span> doznała licznych obrażeń ciała. Między innymi złamania kości nosa, rany tłuczonej okolicy ciemieniowej lewej, licznych sińców i otarć naskórka. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni ( opinia medyka sądowego <span class="anon-block">M. M.</span> k- 27-28, 343v-344).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K. N.</span> nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że nie zabrał dowodu osobistego pokrzywdzonej, gdyż ta sama zostawiła u niego <br/>w domu dowód osobisty. Powiedział, że pokrzywdzona przebywała u niego dobrowolnie przez około 20 minut, a opuściła mieszkanie na jego żądanie. Zaprzeczył, aby ją pobił. Gdy szli z lokalu do jego mieszkania, to pokrzywdzona, która była pijana wielokrotnie przewracała się i to spowodowało u niej obrażenia. Zaprzeczył również, aby zabrał pokrzywdzonej pieniądze, a pierścionki i klucze pokrzywdzona sama zostawiła u niego <br/>w domu.</p> <p>Słuchany po raz pierwszy w śledztwie ( k-44) oskarżony wyjaśnił, że nie pobił pokrzywdzonej i nie miała ona żadnych śladów pobicia. Zaprzeczył, aby groził jej nożem <br/>lub innym narzędziem.</p> <p>Konfrontowany w śledztwie z pokrzywdzoną <span class="anon-block">E. B.</span> (k-54) oskarżony powiedział, że jej nie bił, nie przetrzymywał siłą, nic jej nie zabrał i niczego od niej nie żądał.</p> <p>Słuchany w sądzie podczas posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania (k-59-60) oskarżony wyjaśnił, że gdy spotkał swoją znajomą <span class="anon-block">S. O.</span> pod lokalem <span class="anon-block"> (...)</span> , to od tego czasu pokrzywdzona zaczęła się awanturować i była o nią zazdrosna. Powiedział, że gdy pokrzywdzona wychodziła od niego z domu, to nie miała obrażeń. Zaprzeczył także, aby było jakiekolwiek zajście pomiędzy nim, a pokrzywdzoną <br/>w domu <span class="anon-block">R. B.</span>.</p> <p>Podczas kolejnego przesłuchania w śledztwie przed prokuratorem (k-123-125) oskarżony wyjaśnił, że 1 na 2 maja 2013r. nie groził pokrzywdzonej, gdyż przecież spotykali się z pokrzywdzoną po tej dacie i jaki cel byłby tych spotkań, skoro wcześniej on by jej groził. Z kolei 12 maja 2013r. miał własne pieniądze i nie potrzebował okradać pokrzywdzonej.</p> <p>Wyjaśnieniom oskarżonego w zasadzie sąd nie dał wiary. Były one dla sądu wiarygodne jedynie w tej części, w której oskarżony wyjaśnił, iż 11 maja 2013r. wspólnie <br/>z pokrzywdzoną pili wódkę i piwo. Wyjaśnienia oskarżonego sprowadzają się do tego, <br/>że winą obarcza pokrzywdzoną, a wspiera go swoimi zeznaniami świadek <span class="anon-block">K. S.</span> – jego matka. Oskarżony wyjaśniał, że powodem, dla którego pokrzywdzona go obciąża było spotkanie z jego znajomą <span class="anon-block">S. O.</span> w okolicach lokalu <span class="anon-block"> (...)</span> i dlatego pokrzywdzona była zazdrosna. Nadto jej nietrzeźwość powodowała, <br/>że przewracała się i stąd jej obrażenia, a przedmioty i pieniądze sama zostawiła u niego <br/>w domu. Tym wyjaśnieniom oskarżonego i wspierających je zeznaniom świadka <br/> <span class="anon-block">K. S.</span> sąd nie dał wiary.</p> <p>Jeżeli chodzi o czyn zarzucany w punkcie III aktu oskarżenia, to sąd dokonał swoich ustaleń na podstawie przede wszystkim zeznań świadka – pokrzywdzonej <span class="anon-block">E. B.</span>. Składając 12 maja 2013r. zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa świadek ta między innymi zeznała : „ … Nadmieniam, że w trakcie naszej znajomości wielokrotnie byłam bita po twarzy, zawsze był wtedy pod wpływem alkoholu, robił mi awantury, że się puszczam <br/>i kurwie oraz, że go okłamuje. Raz dotkliwie mnie pobił, to było z 1 na 2 maja 2013r. Wtedy miałam sińce na twarzy, lecz nie byłam u lekarza, o tym nikt nie wiedział. Ukryłam zasinienia oka makijażem. Pobił mnie w mieszkaniu u kolegi <span class="anon-block">R. B.</span>. <span class="anon-block">R.</span> był świadkiem tego pobicia. Wtedy też <span class="anon-block">R.</span> go powstrzymał i wyprosił z mieszkania. Bił mnie z otwartej dłoni po twarzy i po głowie, przy tym groził mi, że mnie zabije, zniszczy. Ja nigdzie tego nie zgłaszałam, nie wiem dlaczego od razu wtedy nie poszłam na policję złożyć zeznań obciążających <span class="anon-block">K.</span>. Groźby karalne z 1/2 maja 2013r., które wypowiadał <span class="anon-block">K.</span> pod moim adresem wzbudziły u mnie obawę, że zostaną spełnione. Bałam się o swoje życie <br/>i zdrowie…”(k-10). Również słuchana jeszcze dwukrotnie w śledztwie (por. zeznania <br/> <span class="anon-block">E. B.</span> k- 85 i k- 158v) pokrzywdzona mówiła o tym zajściu, a także słuchana na rozprawie ( k- 331-331v) przedstawiła przebieg tego zdarzenia. Wtedy też zeznała, że myślała, <br/>iż oskarżony zmieni się i dlatego nie zgłosiła o tym zajściu ( k- 331v). Przy czym należy zauważyć, że już w trakcie pierwszego przesłuchania w śledztwie pokrzywdzona zeznała, <br/>że po tym zdarzeniu oskarżony przeprosił ją i obiecywał poprawę ( k-10). Oczywistym jest również, iż świadek zeznając na rozprawie nie wszystko pamiętała, jednak jak sama powiedziała słuchana 12 maja 2013r. w śledztwie lepiej pamiętała przebieg zdarzeń (k- 331v), co jest ze wszech miar zrozumiałe. Dlatego też sąd dał wiarę przede wszystkim tym jej pierwszym zeznaniom. Wiarygodność zeznań świadka <span class="anon-block">E. B.</span> w tym zakresie potwierdzają również w pewnym stopniu zeznania świadka <span class="anon-block">R. B.</span>. W śledztwie <br/> <span class="anon-block">R. B.</span> zeznał : „… Kiedy ja byłem w kuchni, żeby coś przygotować, oni zaczęli się mocno drzeć, kłócili się coraz głośniej … . Jak przyszedłem do pokoju, to widziałem jak <span class="anon-block">K.</span> trzyma <span class="anon-block">E.</span>. Nie pamiętam już co oni mówili. Ja wtedy wywaliłem <span class="anon-block">K.</span> za drzwi, <br/>a <span class="anon-block">E.</span> z uwagi na to, że bała się wyjść, to została u mnie na noc…”(k-160v). Te zeznania świadek <span class="anon-block">R. B.</span> potwierdził na rozprawie (k- 333-333v). Przy czym nie było też prawdą jakoby pokrzywdzona <span class="anon-block">E. B.</span> i świadek <span class="anon-block">R. B.</span> utrzymywali kontakty intymne i stąd wspierające wersję pokrzywdzonej zeznania świadka <span class="anon-block">R. B.</span>. <br/>Słuchani na rozprawie obydwoje zaprzeczyli temu (por. zeznania <span class="anon-block">E. B.</span> k-331v<br/> i <span class="anon-block">R. B.</span> k-333v). Sąd dał temu wiarę, a nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego <br/>i zeznaniom świadka <span class="anon-block">K. S.</span> w tym zakresie, co będzie jeszcze <br/>przedmiotem rozważań sądu. Dlatego też jeżeli chodzi o przebieg zdarzeń z 1 na 2 maja 2013r. sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">E. B.</span> i na ich podstawie dokonał <br/>swoich ustaleń, uznając również za wiarygodne i racjonalne powody, <br/>dla których bezpośrednio po zdarzeniu świadek nie zgłosiła o zajściu organom ścigania. <br/> Również jeżeli chodzi o przebieg zdarzeń z 11 i 12 maja 2013r., to sąd w główniej mierze oparł się na zeznaniach pokrzywdzonej <span class="anon-block">E. B.</span>, a odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">K. N.</span> i zeznaniom jego matki <span class="anon-block">K. S.</span>, wspierających w pewnym stopniu wersję oskarżonego. <br/>W swoich wyjaśnieniach oskarżony wskazywał, iż pokrzywdzona była zazdrosna o jego spotkanie ze znajomą <span class="anon-block">S. O.</span> i dlatego obciążała go swoimi zeznaniami. <br/>Przeczyły temu zeznania świadka <span class="anon-block">E. B.</span>. Zarówno słuchana w śledztwie (por. zeznania k-9,84) jak i na rozprawie (por. zeznania k-330v) świadek mówiła <br/>o tym przypadkowym spotkaniu, ale z tych zeznań nie wynikało, żeby z tego powodu była zazdrosna. Znamienne w tej kwestii są zeznania <span class="anon-block">R. B.</span> ze śledztwa : „… Później on (oskarżony) wyszedł z tą dziewczyną (<span class="anon-block">S. O.</span>). <span class="anon-block">E.</span> raczej nie była zdenerwowana…” ( k- 146). Również na rozprawie świadek ten zeznał : „… Ja nie słyszałem, żeby pokrzywdzona wygrażała koleżance oskarżonego – <span class="anon-block">O.</span>…” (k-333v). Te zeznania świadka dla sądu były wiarygodne. Sam oskarżony miał mówić, że <span class="anon-block">R. B.</span> był jego serdecznym kolegą ( por. k-345), ale gdy świadek ten swoimi zeznaniami nie wsparł wersji zdarzeń prezentowanej przez oskarżonego, to oskarżony wyjaśnił, że <span class="anon-block">R. B.</span> zrobił <br/>to z tego powodu, iż utrzymuje kontakty intymne z pokrzywdzoną. W tej części wyjaśnienia oskarżonego wsparła swoimi zeznaniami świadek <span class="anon-block">K. S.</span>(por. zeznania <br/>k-344v-345v). Odnośnie zeznań tego świadka, to należy stwierdzić, że były wiarygodne jej zeznania złożone w śledztwie ( k-144v), w których świadek rzeczywiście zeznała <br/>to co w sprawie wiedziała . W śledztwie była przesłuchiwana 24 czerwca 2013r. i nie mówiła o żadnych innych zdarzeniach. Dopiero na rozprawie o nich mówiła, chcąc w ten sposób uwiarygodnić wyjaśnienia oskarżonego, przy czym należy zauważyć, że świadek kilkakrotnie korzystała z widzeń z oskarżonym ( k- 311,316,324,339). Zeznania tego świadka z rozprawy <br/>dla sądu nie były wiarygodne. Również oskarżony w swoich wyjaśnieniach twierdził, <br/>że przyczyną obrażeń u pokrzywdzonej było to, że ze względu na stan nietrzeźwości przewracała się i stąd obrażenia. Oczywistym jest, że zarówno oskarżony jak i pokrzywdzona byli wówczas nietrzeźwi. Jednak opierając się na zeznaniach świadka <span class="anon-block">E. B.</span>, wspartych częściowo zeznaniami świadków <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">S. M.</span>, <span class="anon-block">R. B. (1)</span> i <span class="anon-block">E. P.</span> sąd przyjął, że stwierdzone u niej obrażenia powstały <br/>w sposób przez nią opisany, a nie jak to wynikało z wyjaśnień oskarżonego z upadków spowodowanych nietrzeźwością. Kluczowa w tej mierze jest wiarygodna i pełna opinia medyka sądowego, który 12 maja 2013r. zbadał pokrzywdzoną (k-27-28) i na rozprawie wydał opinię, z której wynikało, iż wersja przebiegu zdarzeń podana przez pokrzywdzoną jest bardziej prawdopodobna, ponieważ podczas sądowo-lekarskiej obdukcji biegły stwierdził obrażenia, które nie mogły powstać w inny sposób jak ten podany przez pokrzywdzoną ( por. opinia medyka sądowego <span class="anon-block">M. M.</span> k- 343v-344). W tym miejscu należy odnieść się do dwóch kwestii. Pierwsza z nich to ta, że biegły stwierdził w swojej opinii, <br/>iż teoretycznie wszystkie opisane przez niego w opinii obrażenia mogły powstać dzień wcześniej niż 12 maja 2013r. (k-344). To stwierdzenie należy odnieść do realiów materiału dowodowego sprawy, z którego wynika, iż pokrzywdzona najpierw była bita przez oskarżonego gdy szli do jego mieszkania, a następnie była bita przez oskarżonego w jego mieszkaniu pomiędzy północą, a godziną czwartą 12 maja 2013r. Z kolei druga kwestia to ta, że z zeznań świadka <span class="anon-block">E. P.</span>ze śledztwa wynikało, że gdy oskarżony na ulicy bił pokrzywdzoną, to uderzał jej głową o mur i przeciągnął jej twarzą po murze (k-215v). <br/>Na rozprawie świadek <span class="anon-block">E. P.</span> te zeznania potwierdziła (k-333). Tym zeznaniom sąd nie dał wiary. Jak to już wcześniej zostało zasygnalizowane dla sądu najbardziej wiarygodne były pierwsze zeznania świadka <span class="anon-block">E. B.</span> złożone w śledztwie (k-9-10). Bezpośrednio po zajściu, spontaniczne i szczere. W tych zeznaniach świadek nic nie mówiła, aby oskarżony uderzał jej głową w mur i przeciągnął jej twarzą po murze. Również nie podała tej okoliczności w kolejnych zeznaniach (k-84). Dopiero na rozprawie zeznała, że została uderzona przez oskarżonego ręką mocno w głowę i uderzyła głową o mur ( k-330v). Wcześniej o tym nie mówiła, przy czym zarówno w śledztwie jak i na rozprawie nie zeznała o przeciąganiu twarzą po murze. Również świadek <span class="anon-block">R. B.</span> w śledztwie zeznał, <br/>że oskarżony złapał pokrzywdzoną za włosy i jej twarzą szorował po murze (k-146). <br/>Na rozprawie świadek te zeznania potwierdził ( k-333). Jak to już wyżej zostało zauważone sąd tym zeznaniom nie dał wiary. Sama pokrzywdzona nigdy nie mówiła o przeciąganiu jej twarzą po murze. Również dopiero na rozprawie powiedziała o uderzaniu jej głową w mur. Dlatego też tym okolicznościom sąd nie dał wiary, tym bardziej, że medyk sądowy zaopiniował, iż nie stwierdził u pokrzywdzonej takich obrażeń, które mogłyby <br/>powstać w wyniku szorowania twarzą pokrzywdzonej o elewację budynku (k-344). <br/>W tym miejscu należy odnieść się do wyjaśnień oskarżonego, <br/>z których wynikało, że pokrzywdzona mogła doznać obrażeń po wyjściu z jego mieszkania. Te wyjaśnienia oskarżonego także dla sądu nie były wiarygodne. Przeczą im konsekwentne zeznania świadka <span class="anon-block">E. B.</span>. Również w sprawie nie ma żadnego dowodu, <br/>który wskazywałby, że pokrzywdzona uczestniczyła w jakimś innym zajściu po wyjściu <br/>z mieszkania oskarżonego. Charakterystyczne dla postawy oskarżonego, negującego wszystkie twierdzenia pokrzywdzonej, są jego wyjaśnienia dotyczące obrażeń stwierdzonych u <span class="anon-block">E. B.</span>. Słuchany w śledztwie (por. wyjaśnienia k-59v) oskarżony mówił, <br/>że gdy pokrzywdzona od niego wychodziła, to nie miała żadnych obrażeń. <br/>Z kolei na rozprawie ( k- 329v) powiedział, że miał na myśli to, iż nie on spowodował obrażenia. Dla sądu niewiarygodne były także wyjaśnienia oskarżonego, że pokrzywdzona sama zostawiła u niego w mieszkaniu pieniądze, pierścionki i dowód osobisty. <br/>Przeczyły temu wiarygodne i konsekwentne zeznania <span class="anon-block">E. B.</span>. To , że przedmioty te nie były ukryte, a były w widocznym miejscu świadczy raczej o poczuciu bezkarności oskarżonego <br/>aniżeli ma być argumentem, że pokrzywdzona sama zostawiła te przedmioty. Tym bardziej, że o wcześniejszym zajściu z 1 na 2 maja 2013r. pokrzywdzona organom ścigania <br/>nie zgłosiła. Ważna dla sądu była wypowiedź matki oskarżonego, która powiedziała kuratorowi o oskarżonym : „… Jego wadą jest wódka, która u niego wywołuje złość <br/>i agresję…”(kwestionariusz wywiadu środowiskowego k- 111 w zw. z zeznaniami <br/> <span class="anon-block">K. S.</span> k-345). Wprawdzie na rozprawie świadek zeznała też, <br/>że syn zachowuje się poprawnie jeśli nie jest prowokowany(k-345), ale przebieg zdarzeń ustalony przez sąd na podstawie przede wszystkim zeznań świadka <span class="anon-block">E. B.</span>, wspartych zeznaniami świadków <span class="anon-block">R. B.</span> i <span class="anon-block">E. P.</span> wskazuje, że był wtedy pijany i agresywny. Tak jak to już wcześniej także zostało zauważone dla sądu najbardziej wiarygodne były pierwsze zeznania świadka <span class="anon-block">E. B.</span> złożone w śledztwie ( k-9-10). Były to zeznania szczere i spontaniczne. Zresztą sama pokrzywdzona powiedziała, <br/>że bezpośrednio po zajściu najlepiej pamiętała przebieg zdarzeń ( k- 331v). Dla sądu wiarygodne były także zeznania świadków <span class="anon-block">S. M.</span> ( k-332,55v) i <span class="anon-block">R. B. (1)</span> (k-332-332v,57v). Nie było żadnych powodów, które mogłyby podważyć <br/>tę wiarygodność, a wskazują one także pośrednio na wiarygodność pokrzywdzonej. <br/>Również zeznaniom świadków <span class="anon-block">R. B.</span> ( k-333-333v,146-147,160v ) i <span class="anon-block">E. P.</span> (k-332v-333,215v-216) sąd dał wiarę za wyjątkiem okoliczności dotyczącej „szorowania” twarzą pokrzywdzonej o elewację budynku. Jeżeli chodzi o zeznania świadka <span class="anon-block">K. S.</span>, to sąd uznał za wiarygodne jej zeznania ze śledztwa (k-144v), a nie dał wiary zeznaniom z rozprawy(k-344v-345), szczególnie w części dotyczącej zdarzeń po aresztowaniu oskarżonego, o których świadek wcześniej nie mówiła. <br/>Te zeznania miały jedynie na celu wsparcie wersji oskarżonego i spowodowanie <br/>uchylenia jego odpowiedzialności. W trakcie postępowania przygotowawczego <br/>biegli psychiatrzy rozpoznali u oskarżonego zespół uzależnienia <br/>od środków psychoaktywnych i alkoholu. Nie stwierdzili choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego i uznali, że nie zachodzą przesłanki do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art.31§1 <br/>i § 2 k.k.</a> ( por. opinia sądowo-psychiatryczna k- 102-104 i jej uzupełnienie k-180). <br/> Mając na uwadze dokonane ustalenia i zaprezentowaną ocenę materiału dowodowego sąd przyjął, iż czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 1 wyroku wypełnił dyspozycję <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 k.k.</a> , <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art.275§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 1)">art. 189§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 k.k.</a> . <br/>Z opisu czynu sąd wyeliminował sformułowanie „ … a jednocześnie swoim działaniem naraził pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu…” i z kwalifikacji prawej czynu wyeliminował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 <br/>§ 1 k.k.</a> .Sąd oparł się na poglądzie prawnym wyrażonym w „ Komentarzu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>” pod redakcją prof. Andrzeja Zolla, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280)">art. 280 k.k.</a> nie pozostaje <br/>w kumulatywnej kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160)">art. 160 k.k.</a> ( tom III, strona 134 , teza 77). Sąd przyjął, <br/>iż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym pozbawienia wolności, spowodowania obrażeń ciała, kradzieży dowodu osobistego, pieniędzy i pierścionków. Działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując przemoc i używając noża i maczety. Maczetę sąd uznał za inny podobnie niebezpieczny przedmiot. Z kolei sąd przyjął, iż czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 2 wyroku wypełnił tylko dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 k.k.</a> <br/>i wyeliminował z kwalifikacji prawnej czynu przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a>, gdyż jednym <br/>ze sposobów popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191§1 k.k.</a> jest przemoc wobec osoby, <br/>a naruszenie nietykalności cielesnej mieści się w tym pojęciu. Również tu sąd przyjął działanie z zamiarem bezpośrednim. Przy czym sąd nie uznał, aby czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 2 wyroku był czynem współukaranym, następczym wobec czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 wyroku, gdyż w działaniu oskarżonego można było wyróżnić dwa zachowania i to drugie zachowanie wcale nie było koniecznym etapem zachowania się sprawcy, nadającym logiczny sens przestępstwu głównemu ( por. „Komentarz do kodeksu karnego” pod redakcją Janusza Wojciechowskiego strona 32, teza 6). Świadek <span class="anon-block">E. B.</span> zeznała, że oskarżony po zabraniu pieniędzy i innych przedmiotów wyjął <br/>z szuflady nożyczki i grożąc wydłubaniem oczu zaczął jej obcinać włosy na głowie. <br/>To zachowanie było działaniem, mającym na celu dodatkowe upokorzenie pokrzywdzonej<br/> i dlatego też sąd przyjął dwa czyny. Jeżeli chodzi o czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 3 wyroku, to sąd przyjął, iż czyn wypełnił dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 k.k.</a> i oskarżony działał <br/>z zamiarem bezpośrednim. Odnośnie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 wyroku, to sąd przyjął działanie w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art.64§ 1 k.k.</a> . Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z 20 kwietnia 2011r. w sprawie VII K 125/11 <span class="anon-block">K. N.</span> został skazany na karę <br/>6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 2. Postanowieniem z 31 sierpnia 2012r. w sprawie VIII Ko 1606/12 Sąd Rejonowy w Kaliszu zarządził skazanemu wykonanie warunkowo zawieszonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i skazany odbył tę karę w okresie od 15 października 2012r do 15 kwietnia 2013r. <br/>( k- 44, 123, 141, 143 akt VII K 125/11 Sądu Rejonowego w Kaliszu). Przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 k.k.</a> są przestępstwami podobnymi w rozumieniu <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3;art. 115)">§ 3 art. 115 k.k.</a> jako przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. <br/>W niniejszej sprawie nie zaszła żadna z okoliczności wyłączających winę, bezprawność, karalność. Sprawca swoje czyny zawinił, a ich szkodliwość społeczna była większa niż znikoma.</p> <p>Przy wymiarze oskarżonemu kary pozbawienia wolności za czyn przypisany <br/>w punkcie 1 wyroku sąd miał na uwadze jako okoliczności obciążające : działanie pod wpływem alkoholu, działanie w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§ 1 k.k.</a> , spowodowanie obrażeń ciała <br/>u pokrzywdzonej ,pozbawienie wolności pokrzywdzonej, kradzież dowodu osobistego <br/>na szkodę pokrzywdzonej. Jako okoliczność łagodzącą sąd przyjął sytuację rodzinną oskarżonego – ojciec dwojga małoletnich dzieci (k-109). Z kolei jeżeli chodzi o czyny przypisane oskarżonemu w punktach 2 i 3 wyroku, to sąd przyjął jako okoliczności obciążające : działanie pod wpływem alkoholu, uprzednią karalność. Jako okoliczność łagodzącą sąd przyjął sytuację rodziną oskarżonego – ojciec dwojga małoletnich dzieci. <br/>Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności sąd miał na uwadze związek czasowy<br/> i przedmiotowo- podmiotowy . Wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności są adekwatne do stopnia szkodliwości społecznej poszczególnych czynów przypisanych oskarżonemu, a kara łączna pozbawienia wolności spełni cele kary zarówno <br/>w zakresie prewencji ogólnej jak i indywidualnej. Na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności sąd zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania, uwzględniając te okresy, w których oskarżony odbywał kary pozbawienia wolności orzeczone w innych sprawach (por. k-74,309). Sąd zarządził zwrot osobom uprawnionym dowodów rzeczowych zbędnych dla postępowania karnego i orzekł przepadek przedmiotów, <br/>które służyły do popełnienia przestępstw. Wynagrodzenie obrońcy z urzędu było uzasadnione nakładem jego pracy, ilością dni rozpraw i udziałem w postępowaniu przygotowawczym. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> mając na uwadze sytuację materialną i rodzinną oskarżonego sąd zwolnił go od uiszczenia kosztów sądowych, uznając, iż byłoby to dla niego zbyt uciążliwe.,</p> </div>