Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IX Ka 588/13

Суды общей юрисдикции2013-12-19
Номер дела
IX Ka 588/13
Дата решения
2013-12-19
Тип
SENTENCE

Судьи

Andrzej WalentaBarbara PlewińskaJarosław Sobierajski (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt IX Ka 588/13</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 19 grudnia 2013 roku</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Jarosław Sobierajski (spr.)</p> <p>Sędziowie SO Andrzej Walenta</p> <p>SO Barbara Plewińska</p> <p>Protokolant st.sekr.sądowy Katarzyna Kotarska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Marzenny Mikołajczak </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu</p> <p>z dnia 19 lipca 2013 roku sygn. akt II K 63/12</p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1;art. 105 § 2)">art. 105 § 1 i 2 kpk</a> prostuje oczywiste omyłki pisarskie dotyczące brzmienia nazwiska oskarżonej, zawarte w wyroku, w ten sposób, że nazwisko <span class="anon-block">C.</span> zastępuje nazwiskiem <span class="anon-block">C.</span>;</p> <p>II.  zmienia zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o kosztach obrony z urzędu (pkt II) w ten sposób, że przyznaną adwokatowi <span class="anon-block">T. G.</span> z tego tytułu sumę podwyższa do kwoty 1.343,16 zł (jeden tysiąc trzysta czterdzieści trzy złote i szesnaście groszy) brutto;</p> <p>III.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;</p> <p>IV.  zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adwokata <span class="anon-block">T. G.</span> kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) brutto tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>V.  zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych za II instancję i wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IX Ka 588/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. C.</span> </strong>została oskarżona o to, że:</p> <p>w dniu 30 października 2001 r. w <span class="anon-block">T.</span> udzieliła pomocy <span class="anon-block">J. W.</span> w doprowadzeniu <span class="anon-block"> (...) S.A</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4207,65 złotych w ten sposób, że wystawiła dla niego stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach w swojej firmie <span class="anon-block">P. P. –. H.</span>„<span class="anon-block">(...)</span>” <span class="anon-block">H. C.</span>, który to dokument <span class="anon-block">J. W.</span> przedłożył podczas zawierania w dniu 31.10.2011 r. z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> o kredyt bezgotówkowy na zakup artykułów przemysłowych doprowadzając <span class="anon-block"> (...) S.A</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4207,65 złotych poprzez wprowadzenie w błąd uprawnionego pracownika banku co do okoliczności związanych ze swoim zatrudnieniu i uzyskiwanymi zarobkami, czym działała na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A</span> </p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 19 lipca 2013 roku</strong> (sygn. akt II K 63/12) uznał oskarżoną za winną popełnienia czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i za to w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19 § 1 kk</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> warunkowo zawiesił na okres 2 lat tytułem próby.</p> <p>Oskarżona została zwolniona od kosztów sądowych zaś wydatkami postępowania - w tym kosztami nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu – obciążono Skarb Państwa.</p> <p>Od powyższego wyroku <strong> <!-- -->apelację wniósł obrońca oskarżonej</strong> zaskarżając wyrok w całości.</p> <p>Wyrokowi zarzucił:</p> <p>1) obrazę norm postępowania karnego, mającą wpływ na treść orzeczenia, obejmującą:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 2)">art. 2 §1 p.2 k.p.k.</a> poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności udziału oraz roli w popełnieniu czynu zabronionego świadka <span class="anon-block">E. J.</span> (osoby karanej uprzednio za popełnienie czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270)">art. 270 k.k.</a>, pełniącą w dacie zarzucanego czynu funkcję księgowego w firmie oskarżonej), co przy jednoczesnym uwzględnieniu treści wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">J. W.</span> oraz <span class="anon-block">H. C.</span>, jak również znacznej bliskości czasowej niniejszego zarzutu w stosunku do zdarzeń objętych wcześniejszym postępowaniem SR w Toruniu, wysoce uprawdopodabnia aktywny udział tegoż świadka w niniejszym zdarzeniu,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> poprzez oparcie orzeczenia o winie oskarżonej wyłącznie na dowodach obciążających,</p> <p>- 5 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§ 2 k.p.k.</a> poprzez rozstrzygnięcie wszystkich wątpliwości na niekorzyść oskarżonej,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie oceny dowodowej w sposób dowolny, sprzeczny z wskazaniami wiedzy, regułami logiki oraz doświadczenia życiowego, prowadzący in fine do niesłusznego przypisania oskarżonej <span class="anon-block">C.</span> odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a>, podczas gdy prawidłowo poczyniona ocena dowodowa, z uwzględnieniem treści zeznań <span class="anon-block">J. W.</span>, jednoznacznie wskazuje, iż żadnej z osób oskarżonych w toku niniejszego procesu, nie można w sposób jednoznaczny oraz nie budzący wątpliwości, przypisać winy umyślnej, w zakresie sprawstwa zarzucanego czynu.</p> <p>2.) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na dowolnym oraz niesłusznym ustaleniu, iż <span class="anon-block">H. C.</span> podpisując wypełniony „cudzą ręką" blankiet, potwierdzający fakt rzekomego zatrudnienia <span class="anon-block">J. W.</span> w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>, złożyła w ten sposób świadome oświadczenie woli, podczas gdy prawidłowo ustalony stan faktyczny jednoznacznie wskazuje, iż zarówno w przypadku <span class="anon-block">H. C.</span>, jak i oskarżonego <span class="anon-block">W.</span>, bliżej nieustalona osoba (vide <span class="anon-block">E. J.</span>) w sposób podstępny, wyłudziła oświadczenie woli pożądanej przez siebie treści,</p> <p>3) błędne ustalenie w punkcie II wyroku wysokości wynagrodzenia za obronę oskarżonej poprzez niesłuszne zasądzenie stawki niższej (864zł), w miejsce prawidłowo ustalonej kwoty 1176 zł (wskazanej w uzasadnieniu orzeczenia).</p> <p>Mając na uwadze powyższe obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</em> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonej - za wyjątkiem zarzutu błędnego ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego obrońcy za obronę oskarżonej z urzędu – była oczywiście bezzasadna.</p> <p>Z uwagi na brak wniosku o uzasadnienie pochodzącego od obrońcy oskarżonej, którego apelacja została uznana w zasadniczej części (kwestionującej ocenę dowodów oraz wytykającej naruszenie przepisów postępowania) za oczywiście bezzasadną, sąd odwoławczy ograniczył się do zaprezentowania rozważań, które legły u podstaw zmiany zaskarżonego wyroku.</p> <p>Wyjść należy od tego, że niezależnie od zarzutów apelacji sąd odwoławczy sprostował oczywiste omyłki pisarskie jakich dopuścił się Sąd Rejonowy w treści zaskarżonego wyroku w zakresie brzmienia nazwiska oskarżonej. Sąd ten omyłkowo – zarówno w części wstępnej wyroku, jak i w punkcie I wyroku - w sposób błędny przytaczał nazwisko oskarżonej; zamiast nazwiska <span class="anon-block">C.</span> wskazywał <span class="anon-block">C.</span>. W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości, iż różnica w brzmieniu nazwiska oskarżonej była wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1;art. 105 § 2)">art. 105 § 1 i 2 kpk</a>.</p> <p>W rezultacie sąd odwoławczy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1;art. 105 § 2)">art. 105 §1 i 2 kpk</a> sprostował dostrzeżone w wyroku oczywiste omyłki pisarskie dotyczące brzmienia nazwiska oskarżonej w ten sposób, że nazwisko <span class="anon-block">C.</span> zastąpił nazwiskiem <span class="anon-block">C.</span>.</p> <p>Uwzględniając natomiast zarzut apelacji kwestionujący orzeczenie o kosztach obrony oskarżonego z urzędu zawarty w punkcie II zaskarżonego wyroku, sąd odwoławczy zmienił wyrok w tej części.</p> <p>Rzecz bowiem w tym, że sąd meriti błędnie wyliczył wysokość wynagrodzenia przysługującego obrońcy za obronę oskarżonej. Obrońcy należy się wynagrodzenie w wysokości 1.343,16 złotych brutto, na co składa się kwota odpowiadająca stawce minimalnej w wysokości 420 zł., powiększona o 20 % za stawiennictwo na każdy kolejny termin rozprawy. Terminów przed Sądem Rejonowym było dziewięć (29.05.2012 r., 10.07.2012 r., 6.09.2012 r., 4.12.2012 r., 24.01.2013 r., 5.03.2013 r., 23.04.2013 r., 4.06.2013 r. oraz 16 lipca 2013 r.), stąd stawkę minimalną należało powiększyć o kwotę 672 zł. (160% kwoty 420 zł.), co daje łącznie wynagrodzenie w wysokości 1.092 zł. Po powiększeniu tej kwoty o podatek VAT obrońcy przysługuje wynagrodzenie w wysokości 1.343,16 zł. brutto, i taką też kwotę wynagrodzenia ostatecznie sąd odwoławczy obrońcy przyznał.</p> <p>W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, albowiem nie wystąpiły żadne uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia wyroku z urzędu bądź też jego zmiany w dalszej części.</p> <p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu orzeczono w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 4)">§ 14 ust. 2 pkt 4</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 3)">§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2002 r., Nr 163 poz. 1348 ze zm.).</p> <p>O kosztach sądowych za drugą instancję sąd odwoławczy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> zwalniając oskarżoną z obowiązku ich uiszczenia i obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa, gdyż przemawia za tym jej trudna sytuacja majątkowa.</p> </div>