VI Gz 347/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Gz 347/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Dnia 19 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Renata Bober</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. w Rzeszowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Krośnie V Wydziału Gospodarczego z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt V GCupr 576/13</p> <p>postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Krośnie V Wydziałowi Gospodarczemu do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 20)">Art. 20 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> stanowi, że powództwo o roszczenie wynikające z umów ubezpieczeń obowiązkowych lub obejmujące roszczenia z tytułu tych ubezpieczeń można wytoczyć bądź według przepisów o właściwości ogólnej, bądź przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby poszkodowanego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia.</p> <p>Zawarcie umowy przelewu wierzytelności z tytułu umowy ubezpieczenia nie prowadzi do zmiany, szeroko rozumianej, sytuacji prawnej cesjonariusza. Dotyczy to więc także kwestii wynikającej z art. 20 ust 1 cyt. wyżej ustawy, jeżeli się uwzględni, że właściwość przemienna sądu została w nim określona za pomocą kryterium przedmiotowego a nie podmiotowego (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach z 16.11.2012r., sygn. III CZP 69/12 oraz 21.04.2005r., sygn. III CZP 17/05).</p> <p>Podstawą dochodzonego przez cesjonariusza roszczenia przeciwko pozwanemu nie jest bowiem umowny przelew wierzytelności na jego rzecz, bowiem z chwilą dokonania cesji nastąpił tylko skutek w postaci nabycia przez następcę prawnego cedenta przysługującej mu wcześniej wierzytelności wobec jego dłużnika. Zmieniła się więc jedynie osoba wierzyciela, natomiast nie uległ zmienia charakter jego roszczenia.</p> <p>Dlatego też zarzuty zażalenia powoda na postanowienie o przekazaniu sprawy do rozpoznania, jako Sądowi właściwemu Sądowi Rejonowemu dla miasta Stołecznego Warszawy, będącego konsekwencją przyjęcia przez Sąd Rejonowy, że powołany przepis art. 20 ustawy z dnia 22 maja 2003r. nie ma zastosowania, bowiem poszkodowany <span class="anon-block">T. Z.</span> umową cesji zbył wierzytelność w stosunku do pozwanego - należało uznać za w pełni zasadne,</p> <p>wobec czego postanowiono jak w sentencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> w zw. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a>.</p> </div>