IV Ka 1238/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. IV Ka 1238/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 19 grudnia 2013r</strong>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Grzegorz Szepelak </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SSO Małgorzata Szyszko </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSO Joanna Żelazny (spr.)</strong> </p> <p>Protokolant Jowita Sierańska</p> <p>przy udziale Czesława Twardowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">F. P.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia</p> <p>z dnia 12 września 2013 roku sygn. akt V K 627/13</p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 1238/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">F. P.</span> </strong> został oskarżony o to,że w dniu 24 lutego 2013 roku we <span class="anon-block">W.</span> , będąc w stanie nietrzeźwości , posiadają 1,03 mg /l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował samochodem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym , tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> .</p> <p>Wyrokiem z dnia 12 września 2013 roku , Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">F. P.</span> za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku , stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69§1</a>i2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1 kk</a> warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata ;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku;</p> <p>IV.  na podstawie art.. 63<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§2 kk</a> zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 24 lutego 2013 roku do dnia 12 września 2013 roku ;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 2)">art. 49§2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 100 zł.;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 24 lutego 2013 roku;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych , w tym odstąpił od wymierzenia opłaty.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony za pośrednictwem swojego obrońcy.Obrońca zaskarżył wyrok w całości , zarzucając mu :</p> <p>Obrazę przepisów postępowania , która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia , a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 424)">art. 7 i art. 424 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 §1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 kk</a> polegającą na dowolnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, poprzez ustalenie,że czyn popełniony przez oskarżonego charakteryzował się wysoką społeczną szkodliwością, co doprowadziło w konsekwencji do niesłusznego uznania ,że oskarżony nie zasługuje na warunkowe umorzenie postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie w stopniu oczywistym .</p> <p>Zważyć bowiem należy ,że wbrew supozycjom apelacji , Sad Rejonowy bardzo dokładnie przeprowadził postępowanie dowodowe, wyprowadzając trafne wnioski odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego , co do przypisanego mu czynu . Sąd ten przy tym ocenił wszystkie zgromadzone dowody zgodnie ze wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania , nie naruszając tym samym granic <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> . Tym samym też ocena taka nie mogła doprowadzić Sądu do błędu w ustaleniach faktycznych , odnośnie stopnia społecznej szkodliwości czynu , jak chciał apelujący . Słusznie bowiem uznał Sąd Rejonowy ,iż czyn oskarżonego na tle tej kategorii przestępstw charakteryzował się znacznym stopniem społecznej szkodliwości . Zresztą sąd ten w sposób logiczny i wyczerpujący przestawił motywy swojego rozumowania w pisemnych , wyczerpujących motywach zaskarżonego wyroku.</p> <p>W realiach rozważanej sprawy , nie sposób bowiem było przyjąć , by czyn oskarżonego charakteryzował się nieznacznym stopniem społecznej szkodliwości .Kiedy nade wszystko się zważy , stan nietrzeźwości oskarżonego , czterokrotnie przekraczający granicę ten stan wyznaczającą oraz dalsze konsekwencje zachowania oskarżonego na szkodę innych . Słusznie też Sąd Rejonowy pokreślił, że oskarżony stanowił nie tylko hipotetycznie ,ale zupełnie realne wysokie zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Ponieważ , mimo późnych godzin nocnych , ruch uliczny we <span class="anon-block">W.</span> , nade wszystko w centrum , a więc w miejscu , w którym poruszał się oskarżony, nie ustaje . Stąd też nie było żadnych podstaw do przekonania, by Sąd Rejonowy dokonując takiej oceny społecznej szkodliwości czynu oskarżonego dopuścił się błędu . Zwłaszcza też , co należy podkreślić ,że żaden fragment pisemnego uzasadnienia , nie wskazuje , by Sąd ten zgeneralizował, wbrew supozycjom apelacji, by każdy czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> z założenia cechował się wysokim stopniem społecznej szkodliwości .</p> <p>Jednocześnie też Sąd meriti wyczerpująco na k. 6 swojego uzasadnienia wskazał , dlaczego w jego ocenie , nie jest możliwym w niniejszej sprawie , skorzystanie wobec sprawcy z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania , natomiast wniesiona apelacja , jak wskazano nie zawiera żadnych rzeczowych argumentów , które mogłyby w jakikolwiek sposób stanowisko Sądu podważyć .</p> <p>Ponieważ okoliczności związane z samą osobą sprawcy , dotyczące jego dotychczasowego poprawnego sposobu życia , osiągnięć na ścieżce zawodowej , nie nalezą do elementów determinujących stopień społecznej szkodliwości czynu , a które są wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 kk</a> .</p> <p>Nie kwestionując oczywiście faktu , że oskarżony dotychczas nie naruszał norm prawnych oraz ze posiada pozytywną opinię , co zresztą było uwzględnione w sposób znaczący przez Sąd I instancji przy wymiarze kary, okoliczności te , które w szczególności podkreśla skarżący , nie mogły być jedyne i wystarczające wszak do warunkowego umorzenia postępowania .</p> <p>Trzeba pamiętać ,że sprawcy tej kategorii czynów ,najczęściej nie należą do typowych sprawców przestępstw , wielokrotnie łamiących prawo , czy też swoim dotychczasowym sposobem życia wykazującym dla niego zupełne lekceważenie . Przeciwnie , są to najczęściej osoby niekarane dotychczas , dobrze funkcjonujące w społeczeństwie . Dlatego też , wykazywanie w apelacji , że taki czyn miał charakter wyjątkowy , incydentalny i był wynikiem lekkomyślności i braku wyobraźni oskarżonego nie może stawić wystarczającego argumentu dla łagodniejszego potraktowania sprawcy .Tym bardziej , kiedy się uwzględni stałe informacje medialne o liczbie pijanych kierowców i konsekwencjach takiej jazdy .</p> <p>Z tych też powodów , Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględniania apelacji i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy , uznając apelację za oczywiście bezzasadną .</p> <p>Z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, Sąd Okręgowy w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> </div>