II Ca 521/13

<p>Sygn. akt II Ca 521/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 19 grudnia 2013 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="203"/> <col width="507"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Janusz Roszewski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Henryk Haak (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSO Marian Raszewski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p>st. sekr. sąd. Jolanta Bąk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. w Kaliszu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu</p> <p>z dnia 7 czerwca 2013r. sygn. akt I C 597/11</p> <p>I.  oddala apelację,</p> <p>II.  nie obciąża powódki kosztami postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sygn. akt II Ca 521/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">M. W.</span> wniosła przeciwko pozwanemu <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 7.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę po stracie najbliższego członka rodziny wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 18 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty. Powódka wniosła również o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 zł oraz opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił powództwo w całości oraz rozstrzygnął o kosztach procesu.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonał następujących ustaleń.</p> <p>W dniu 15 grudnia 2009 r. około godz. 18.00 na odcinku drogi między <span class="anon-block">G.</span> a <span class="anon-block">B.</span>, w miejscowości <span class="anon-block">B.</span>, doszło do wypadku drogowego, na skutek którego śmierć poniósł ojciec powódki – <span class="anon-block">J. J.</span>. Zmarły w chwili zdarzenia szedł w kierunku <span class="anon-block">B.</span>, w odległości około 0,5 m do 1 m od krawędzi jezdni, tyłem do nadjeżdżającego pojazdu ciężarowego. Miał we krwi 1,81 promila alkoholu. <span class="anon-block">D. T.</span>, kierujący samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">R. (...)</span> z przyczepą, uderzył idącego poboczem <span class="anon-block">J. J.</span> lewą częścią pojazdu, tj. narożem i zewnętrznym lewym lusterkiem w prawą tylną część ciała, podczas manewru wyprzedzania. Wcześniej właściwie obserwował przedpole jezdni i nie widział pieszego. Przed i w trakcie manewru wyprzedzania samochodu marki <span class="anon-block">F. (...)</span> nie użył świateł drogowych.</p> <p> <span class="anon-block">D. T.</span> został oskarżony o to, że w dniu 15 grudnia 2010 r. w miejscowości <span class="anon-block">B.</span>, gm. <span class="anon-block">B.</span>, kierując samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">R. (...)</span> nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc z włączonymi światłami mijania, przystępując do manewru wyprzedzania samochodu osobowego <span class="anon-block">F. (...)</span> nie zachował szczególnej ostrożności i rozpoczął manewr bez właściwego rozpoznania przedpola jazdy, a zaniechając wykorzystania przy rozpoczęciu tego manewru świateł drogowych pozbawił się możliwości rozpoznania obecności pieszego idącego prawidłowo lewą stroną jezdni powodując potrącenie pieszego kierowanym przez siebie pojazdem, w następstwie czego pieszy – <span class="anon-block">J. J.</span> doznał złamania kości łonowej, rozerwania stawu krzyżowo – biodrowego lewego, złamania kości kulszowej, złamania żeber po stronie lewej, powierzchniowego rozerwania nerki prawej, rozerwania miąższu nerki lewej, co doprowadziło do zgonu pokrzywdzonego z powodu niewydolności nerek spowodowanego wstrząsem krwotocznym, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 k.k.</a> Prawomocnym wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt VII K 1511/11 Sąd Rejonowy w Kaliszu uniewinnił <span class="anon-block">D. T.</span> od zarzucanego mu czynu.</p> <p>Wyrok z dnia 7 czerwca 2013 r. – apelacją z dnia 2 sierpnia 2013 r. – powódka zaskarżyła „w części oddalającej powództwo”. Wniosła ona w pierwszym rzędzie o zmianę zaskarżonego przez siebie wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 7.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę po stracie najbliższego członka rodziny wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 18 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty. Równocześnie powódka złożyła ewentualny wniosek o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</p> <p>Apelacja nie jest zasadna.</p> <p>Sąd Okręgowy podziela ustalenia i wywody Sądu Rejonowego.</p> <p>Skarżąca podnosi w swojej apelacji w pierwszym rzędzie zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Zarzut ten nie jest uzasadniony.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału. Sąd Rejonowy dokonując tej oceny nie naruszył reguł oznaczonych w powołanym tu unormowaniu, dającym wyraz obowiązywaniu zasady swobodnej oceny dowodów.</p> <p>Cechą istotną swobodnej oceny dowodów jest ich bezstronna ocena (por. np. K. Piasecki, w: <em> <!-- -->Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 1 - 505^{<!-- -->14} </em>, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2006, t. I, s. 1026). Takiej właśnie – tj. bezstronnej oceny – dokonał Sąd I instancji.</p> <p>Wszechstronne rozważenie zebranego materiału oznacza uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków dowodowych, a mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (por. W. Siedlecki,<em> <!-- --> Realizacja zasady swobodnej oceny dowodów w polskim procesie cywilnym</em>, NP 1966, nr 4, s. 20). Sąd Rejonowy wszechstronnie rozważył zebrany w tej sprawie materiał. Swoje twierdzenia Sąd I instancji przekonująco i należycie uzasadnił.</p> <p>Istotnie, według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 11;art. 11 zd. 1)">art. 11 zdanie pierwsze k.p.c.</a>, tylko ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Powyższe miał tu należycie na względzie Sąd Rejonowy zauważając, że wprawdzie ustalenia prawomocnego wyroku sądu karnego uniewinniającego <span class="anon-block">D. T.</span> od zarzucanego mu czynu nie wiążą sądu w postępowaniu cywilnym, to jednak sąd cywilny ma możliwość dokonania podobnej oceny prawnej poszczególnych elementów stanu faktycznego. Sąd Rejonowy prawidłowo stwierdził, iż <span class="anon-block">D. T.</span> – z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – nie naruszył zasad ruchu drogowego podczas manewru wyprzedzania, a tym samym nie ponosi winy za wypadek.</p> <p>W tym miejscu trzeba podnieść, że przy postępowaniu zmierzającym do ustalenia faktów sprawy należy uwzględniać rozkład ciężaru dowodu. Zwrot ten jest używany w dwóch podstawowych znaczeniach: formalnym (procesowym) i materialnoprawnym. W znaczeniu formalnym (procesowym) wskazuje on podmioty, które powinny przejawiać inicjatywę w zbieraniu dowodów i wykazywaniu twierdzeń. W znaczeniu materialnoprawnym określa on, kto ponosi ujemne konsekwencje tego, że istnienie doniosłego dla rozstrzygnięcia sprawy faktu nie zostało w toku postępowania sądowego udowodnione. Kwestię tę rozstrzyga <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> stanowiąc, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jeżeli więc ktoś powołuje się przed sądem na pewien fakt, z którym prawo wiąże jakieś korzystne dla niego konsekwencje prawne, a fakt ten nie zostanie udowodniony, wówczas przegra sprawę, czyli jego roszczenie nie zostanie przez sąd uwzględnione (por. Z. Radwański, <em> <!-- -->Prawo cywilne – część ogólna</em>, Warszawa 2005, s. 64-65).</p> <p>Za Sądem Rejonowym pozostaje tu podkreślić, iż w sprawie nie zostało wykazane, zgodnie z regułą dowodową z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, iż <span class="anon-block">D. T.</span> – ubezpieczony jest odpowiedzialny za spowodowanie wypadku drogowego, na skutek którego śmierć poniósł ojciec powódki <span class="anon-block">J. J.</span>.</p> <p>Już wobec powyższego apelacja podlega oddaleniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>). O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> </p> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 2 stycznia 2014 r.</p> </div>