IV P 883/13

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">W.</span>, dnia 19-12-2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Martyna Daniłowicz</p> <p>Protokolant: Paulina Machowska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12-12-2013 r. we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">B. F.</span> </p> <p>przeciwko Pkt.<span class="anon-block">pl (...)</span>. z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę wynagrodzenia</p> <p>I.  oddala powództwo,</p> <p>II.  nie obciąża powódki kosztami procesu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Powódka <span class="anon-block">B. F.</span> </strong> domagała się zasądzenia od strony pozwanej pkt.<span class="anon-block">pl (...)</span>. z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 11 334,40 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lipca 2013 r.</p> <p>W uzasadnieniu podała, iż była zatrudniona u strony pozwanej w okresie od 18 listopada 2008 r. do 31 stycznia 2013 r. , na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, na stanowisku kontrolera w sekcji kontroli za wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 2 700 zł brutto.</p> <p>W dniu 16 lipca 2011 r. powódka urodziła dziecko. W dniu 28 maja 2012 r. powódka – uprawniona do urlopu wychowawczego – złożyła wniosek o obniżenie czasu pracy do 31/32 etatu w okresie od 1 lipca 2012 r. do 1 lipca 2013 r., który został przez pozwanego uwzględniony.</p> <p>1 lipca 2012 r. powódka wróciła do pracy, po czym w dniu 10 października 2012 r. otrzymała wypowiedzenie umowy o pracę z powodu likwidacji zajmowanego przez nią stanowiska kontrolera we <span class="anon-block">W.</span> w związku ze zmianami organizacyjnymi u pracodawcy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (Dz. U. z 1990 r. Nr 90, poz. 844 z późn. zm.)</p> <p>Wyrokiem z dnia 8 marca 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przywrócił powódkę do pracy u strony pozwanej na poprzednich warunkach, a apelacja strony pozwanej została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu VII Wydział Pracy z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt VII Pa 175/13).</p> <p>Dnia 5 lipca 2013 r. powódka zgłosiła stronie pozwanej gotowość do podjęcia pracy na poprzednich warunkach. Pracodawca z dniem 10 lipca 2013 r. przywrócił powódkę do pracy.</p> <p>Pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. powódka wezwała na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> stronę pozwaną do zapłaty przysługującego jej wynagrodzenia za pracę za cały okres pozostawania bez pracy tj. od 1 lutego 2013 r. do 4 lipca 2013 r. Strona pozwana wypłaciła powódce jednomiesięczne wynagrodzenie, odmawiając wypłaty w pozostałej części.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące – nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 39)">art. 39 k.p.</a>, albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy; dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem – ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego albo gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.</p> <p>Wskazując na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47 zd. 2;art. 47)">zdania drugiego art. 47</a> należy zauważyć, iż możliwość rozwiązania z powódką umowy o pracę podlegała ograniczeniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 186(8);art. 186(8) § 1)">art. 186^{<!-- -->8} § 1 k.p.</a> Zgodnie bowiem z wyżej powołanym przepisem pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie od dnia złożenia przez pracownika uprawnionego do urlopu wychowawczego wniosku o obniżenie wymiaru czasu pracy do dnia powrotu do nieobniżonego wymiaru czasu pracy, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 12 miesięcy. Rozwiązanie umowy w tym czasie jest dopuszczalne tylko w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, a także gdy zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.</p> <p>Skoro powódka korzystała z tej szczególnej ochrony stosunku pracy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 186(8);art. 186(8) § 1)">art. 186^{<!-- -->8} § 1 k.p.</a>, to w przypadku przywrócenia jej do pracy przysługuje jej wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy.</p> <p>Powódce przysługiwało wynagrodzenie w wysokości 2615,63 zł a powódka pozostawała bez pracy przez okres pięciu miesięcy i 9 dni. Strona pozwana wypłaciła powódce jednomiesięczne wynagrodzenie. W związku z powyższym wynagrodzenie jest uzasadnione do kwoty 11 334,40 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Strona pozwana w odpowiedzi</strong> na pozew z dnia 7 listopada 2013 r./k. 21/ wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na rzecz pozwanej od powódki kosztów procesu.</p> <p>W związku ze zgłoszeniem przez powódkę gotowości do pracy pozwana przywróciła powódkę do pracy, zgodnie z rozstrzygnięciem sądu. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> pozwana wypłaciła powódce jednomiesięczne wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy.</p> <p>Ustosunkowując się do roszczenia pozwu, pozwana oświadczyła, że podtrzymuje swoje stanowisko prezentowane powódce już na etapie przedprocesowym, iż w realiach niniejszej sprawy, w związku z przywróceniem do pracy, należne jej było wynagrodzenie za okres 1 miesiąca pozostawania bez pracy.</p> <p>Żądanie natomiast wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy jest bezpodstawne i nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące – nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 39)">art. 39 k.p.</a>, albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy; dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem – ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego albo gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.</p> <p>Mając na uwadze, iż w przypadku powódki okres wypowiedzenia umowy o pracę wynosił 3 miesiące, po przywróceniu do pracy, była ona uprawniona do żądania wypłaty wynagrodzenia za 1 miesiąc pozostawania bez pracy. Jednocześnie fakt, iż powódka w dacie rozwiązania umowy o pracę korzystała z obniżonego wymiaru czasu pracy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 186(8);art. 186(8) § 1)">art. 186^{<!-- -->8} § 1 k.p.</a>, nie oznacza, iż zalicza się ona do kategorii pracowników szczególnie chronionych wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> Strona pozwana podkreśliła, iż <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> enumeratywnie wymienia przypadki objęte przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksu pracy</a>, w których p[przysługuje wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy. W zakresie w jakim przepis odsyła do szczególnych przepisów ograniczających rozwiązanie umowy o pracę należy odnieść się do przepisów szczególnych w stosunku do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksu pracy</a> znajdujących się w innych aktach prawnych. Pracownicy korzystający z obniżonego wymiaru czasu pracy w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 186(8);art. 186(8) § 1)">art. 186^{<!-- -->8} § 1 k.p.</a>, nie są objęci normą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Bezsporne pomiędzy stronami jest, że:</strong> </p> <p>Powódka <span class="anon-block">B. F.</span> była zatrudniona u strony pozwanej w okresie od 18 listopada 2008 r. do 31 stycznia 2013 r., na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, na stanowisku kontrolera w sekcji kontroli, za wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 2 700 zł brutto.</p> <p>W dniu 16 lipca 2011 r. powódka urodziła dziecko. W dniu 28 maja 2012 r. powódka – uprawniona do urlopu wychowawczego – złożyła wniosek o obniżenie czasu pracy do 31/32 etatu w okresie od 1 lipca 2012 r. do 1 lipca 2013 r., który został przez pozwanego uwzględniony.</p> <p>1 lipca 2012 r. powódka wróciła do pracy, po czym w dniu 10 października 2012 r. otrzymała wypowiedzenie umowy o pracę z powodu likwidacji zajmowanego przez nią stanowiska kontrolera we <span class="anon-block">W.</span> w związku ze zmianami organizacyjnymi u pracodawcy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> (Dz. U. z 1990 r. Nr 90, poz. 844 z późn. zm.)</p> <p>Wyrokiem z dnia 8 marca 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przywrócił powódkę do pracy u strony pozwanej na poprzednich warunkach, a apelacja strony pozwanej została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu VII Wydział Pracy z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt VII Pa 175/13).</p> <p>Dnia 5 lipca 2013 r. powódka zgłosiła stronie pozwanej gotowość do podjęcia pracy na poprzednich warunkach. Pracodawca z dniem 10 lipca 2013 r. przywrócił powódkę do pracy.</p> <p>Pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. powódka wezwała na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> stronę pozwaną do zapłaty przysługującego jej wynagrodzenia za pracę za cały okres pozostawania bez pracy tj. od 1 lutego 2013 r. do 4 lipca 2013 r. Strona pozwana wypłaciła powódce jednomiesięczne wynagrodzenie, odmawiając wypłaty w pozostałej części.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Powódka wywodziła swoje roszczenie z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47;art. 47 § 1)">art. 47 § 1 k. p.</a>, zgodnie z którym pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące – nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 39)">art. 39 k.p.</a>, albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy; dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem – ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego albo gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.</p> <p>Bezsporne pomiędzy stronami jest, że okres wypowiedzenia umowy o pracę powódki wynosił 3 miesiące oraz że po przywróceniu do pracy, pozwany pracodawca wypłacił jej wynagrodzenie za 1 miesiąc pozostawania bez pracy.</p> <p>Zdaniem powódki, skoro korzystała ze szczególnej ochrony stosunku pracy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 186(8);art. 186(8) § 1)">art. 186^{<!-- -->8} § 1 k.p.</a>, to w przypadku przywrócenia jej do pracy przysługuje jej wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy.</p> <p>Jak wynika z powołanego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> wysokość tego wynagrodzenia jest zróżnicowana w zależności od długości okresu wypowiedzenia. W przypadku najdłuższego kodeksowego okresu, czyli trzech miesięcy, pracownik ma prawo do wynagrodzenia w wysokości nie wyższej niż za 1 miesiąc, a w przypadku okresu wypowiedzenia krótszego (a więc dwutygodniowego i miesięcznego) - nie wyższej niż za 2 miesiące.</p> <p>Wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy przysługuje pracownikom szczególnie chronionym. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> enumeratywnie wymienia osoby, którym to uprawnienie przysługuje, tj.: pracowników w wieku przedemerytalnym, pracownicy w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, a w wyniku nowelizacji dokonanej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011541805" title="Ustawa z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy - Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1805 ()">ustawą z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy</a>, także pracowników-ojców wychowujących dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego. Rozciągnięcie omawianego przepisu na pracownika-ojca wychowującego dziecko, w okresie korzystania przez niego z urlopu macierzyńskiego, łączy się z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 180;art. 180 § 5)">art. 180 § 5 k.p.</a>, zgodnie z którym ma on prawo do części urlopu niewykorzystanej przez pracownicę-matkę dziecka.</p> <p>A zatem dla pracowników wymienionych w art. 47 zd. 2 ustawodawca zdecydował się na przyznanie wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy.</p> <p>W razie podjęcia pracy w wyniku przywrócenia tych kategorii pracowników przysługuje im wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy.</p> <p>Wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy przysługuje też innym pracownikom przywróconym do pracy, jeśli rozwiązanie z nimi umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (zd. 2;art. 47)">zd.2 art. 47 k.p.</a>)</p> <p>Sąd w tym miejscu podziela stanowisko doktryny, iż w zakresie wykładni sformułowania „z mocy przepisu szczególnego” trzeba dojść do wniosku, iż chodzi tu o przepisy pozakodeksowe ustanawiające ochronę szczególną, ponieważ przypadki takiej ochrony uwzględnione w kodeksie zostały wyraźnie wymienione (tak <span class="anon-block">Z. G.</span> w komentarzu wyd. elekt. LEX do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> </p> <p>Podobnie wypowiedział się w uzasadnieniu do wyroku z dnia 14 listopada 2008 r<strong> <!-- -->. </strong>II PK 93/08 SN, który stwierdził, że ostatnie zdanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47)">art. 47 k.p.</a> dotyczy tylko ograniczeń wprowadzonych przez przepisy szczególne, zaś „Przepisem szczególnym" w tym znaczeniu są, podobne do sytuacji kształtującej regułę wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy, podobne do pracowników szczególnie chronionych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu pracy</a> oraz innych ustaw i aktów wykonawczych - przepisy ustaw i aktów wykonawczych.</p> <p>Powódka nie należała do kategorii pracowników wymienionych przez przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47;art. 47 zd. 2)">art. 47 zd. 2 k.p.</a>, a zatem, na mocy wskazanego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 47;art. 47 zd. 1)">art. 47 zd. 1 k.p.</a> powódce przysługiwało jednomiesięczne wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy. Roszczenie o zasądzenie wynagrodzenia za cały okres pozostawania bez pracy jako niezasadne podlegało oddaleniu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I wyroku.</p> <p>W punkcie II wyroku Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu.</p> <p>Jak wskazuje się w judykaturze, skorzystanie przez Sąd z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym Sądu orzekającego i tylko do jego oceny należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odstąpienie, a jeśli tak to, w jakim zakresie, od generalnej zasady obciążenia kosztami procesu strony przegrywającej spór. Zatem ustalenie czy w danych okolicznościach zachodzą "wypadki szczególnie uzasadnione", o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, ustawodawca pozostawia swobodnej ocenie Sądu (vide: post. SN z 26.01.2007r., V CSK 292/06, Lex nr 232807).</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd zważył, iż za zasadnością zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> przemawia zwłaszcza sytuacja majątkowa powódki, tj. fakt, że powódka obecnie nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu męża.</p> <p>Z tych względów, w oparciu o powołane przepisy, orzeczono jak w sentencji.</p> <p>Z. 1 . odnotować,</p> <p>2. odpis dor. pełnomocnikom stron,</p> <p>3. kal. 14 dni.</p> </div>