V K 1164/13

<p>Sygn. akt V K 1164/13 (3 Ds. 638/13)</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Pruszkowie, V Wydział Karny, w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Przemysław Dziwański</p> <p>Protokolant: Katarzyna Kucharska</p> <p>w obecności Prokuratora:</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13.11.2013 r., 18.12.2013 r. sprawy</p> <p> <span class="anon-block">A. M.</span> s. <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>I.  w dniu 3 sierpnia 2013 r. w <span class="anon-block">n.</span> <span class="anon-block">G.</span>– gm. <span class="anon-block">R.</span>dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span>o rej. <span class="anon-block">(...)</span>o wartości około 3500 zł na szkodę <span class="anon-block">R. M.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 §1 kk</a>;</p> <p>II.  w dniu 6 sierpnia 2013 r. w nowych <span class="anon-block">G.</span> – gm. <span class="anon-block">R.</span> dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dowodu osobistego oraz prawa jazdy na szkodę <span class="anon-block">M. M.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>;</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka</strong> </p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 10)">art. 17 §1 pkt 10 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 §1 kpk</a> umarza postępowanie w zakresie pierwszego z zarzucanych oskarżonemu czynów;</p> <p>II.  oskarżonego <span class="anon-block">A. M.</span> uniewinnia od popełnienia drugiego z zarzucanych mu czynów;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 §1 pkt 11 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 14;§ 14 ust. 1;§ 19;§ 19 pkt. 1)">§2 ust. 1, §14 ust. 1, §19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. H.</span> kwotę 180 (stu osiemdziesięciu) złotych powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632)">art. 632 kpk</a> kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt V K 1164/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Pruszkowie ustalił następujący stan faktyczny w sprawie.</p> <p>W dniu 3.08.2013 r. rano <span class="anon-block">A. M.</span> znalazł dowód osobisty i prawo jazdy matki <span class="anon-block">M. M.</span> na podłodze. Wziął dokumenty aby zawieźć do pracy matki. Nie miał telefonu, więc nie dzwonił do niej. Pojechał w kierunku <span class="anon-block">W.</span>, gdyż chciał najpierw załatwić tam sprawy. W <span class="anon-block">W.</span> zatrzymali go funkcjonariusze Policji, którzy znaleźli przy nim dowód osobisty i prawo jazdy matki.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyjaśnień <span class="anon-block">A. M.</span> (k. 82-83), opinii (k. 33-35), notatek urzędowych (k. 1, 11, 18) – na okoliczność faktu ich sporządzenia, protokołu oględzin (k. 9-10, 13-16), protokołu zatrzymania (k. 19), protokołu przeszukania (k. 20-21), karty karnej (k. 43-45).</p> <p>Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że 3.08.2013 r. rano znalazł dowód osobisty i prawo jazdy matki na podłodze. Wziął je aby zawieźć do pracy matki. Nie miał telefonu, więc nie dzwonił do niej. Pojechał w kierunku <span class="anon-block">W.</span>, bo chciał najpierw załatwić tam sprawy. W <span class="anon-block">W.</span> zatrzymali go funkcjonariusze Policji, którzy znaleźli przy nim dowód osobisty i prawo jazdy matki (k. 82-83).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył co następuje.</strong> </p> <p>Po dokonaniu analizy całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jako logicznym i spójnym. Przedstawiona przez niego wersja wydarzeń nie została skutecznie podważona za pomocą innych dowodów przeprowadzonych w sprawie.</p> <p>Wobec odmowy składania zeznań przez wszystkich świadków zawnioskowanych przez oskarżyciela, sąd nie wziął pod uwagę ich słów z postępowania przygotowawczego.</p> <p>Nie było powodu do odmowy wiary opinii (k. 33-35), jako logicznej, spójnej i klarownej. Sąd uznał za wiarygodne dowody w postaci: notatek urzędowych (k. 1, 11, 18) – na okoliczność faktu ich sporządzenia, protokołu oględzin (k. 9-10, 13-16), protokołu zatrzymania (k. 19), protokołu przeszukania (k. 20-21), karty karnej (k. 43-45). Dowody te współgrają z dowodem osobowym, nikt nie podważał ich wiarygodności.</p> <p>Jako, że pokrzywdzony <span class="anon-block">R. M.</span> przed rozpoczęciem przewodu sądowego cofnął wniosek o ściganie (k. 75) czynu z pkt I aktu oskarżenia, a nadto jest on osobą najbliższą dla oskarżonego (bratem), należało postępowanie w zakresie powyższego czynu umorzyć na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 10)">art. 17 §1 pkt 10 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 §1 kpk</a>.</p> <p>Zdaniem Sądu istnieją poważne wątpliwości, czy oskarżony popełnił zarzucany mu w pkt II aktu oskarżenia czyn. Z jego wyjaśnień wynika, że znalazł na podłodze dokumenty i wziął je z zamiarem zwrócenia matce. Nie ukradł ich ani nie przywłaszczył. Nie miał zamiaru ani ich używać, ani też ukrywać, usuwać, czynić bezużytecznymi czy zniszczyć. Nie skontaktował się z matką gdyż nie miał telefonu. Po drodze do matki chciał załatwić sprawę w <span class="anon-block">W.</span>. Dokumentów nie zdążył oddać z powodu zatrzymania przez Policję. Powyższa wersja zdarzenia nie została w żaden sposób podważona. Wszyscy świadkowie oskarżenia odmówili składania zeznań (jako osoby najbliższe).</p> <p>Zauważyć należy również, że zgromadzony przez Sąd materiał dowodowy jest niewątpliwie pełny. Przesłuchano oskarżonego i usiłowano przesłuchać jego matkę i brata. Brak jest innych świadków zdarzeń. W wystarczającym i racjonalnym zakresie zgromadzono inne dowody.</p> <p>Reasumując, należy stwierdzić, że pomimo przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego co do drugiego z czynów w sprawie pozostały wątpliwości, które zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 §2 kpk</a> należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 §1 pkt 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 §1 kpk</a>, należało uniewinnić <span class="anon-block">A. M.</span> od popełnienia drugiego z zarzucanych mu czynów, uznając, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia.</p> <p>Wobec podjęcia obrony w postępowaniu przygotowawczym, sąd zasądził na rzecz adw. <span class="anon-block">M. C.</span> koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, licząc po stawkach minimalnych.</p> <p>Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632)">art. 632 kpk</a> obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div>