II Ca 1452/13

<p>Sygn. akt II Ca 1452/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 20 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Urszula Kubowska - Pieniążek (spr.)</p> <p>SSO Elżbieta Sobolewska - Hajbert</p> <p>SSO Monika Kuźniar</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. we Wrocławiu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">B. W.</span> </p> <p>przy udziale <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>o podział majątku wspólnego</p> <p>na skutek apelacji uczestnika postępowania</p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Oławie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego</p> <p>w Strzelinie</p> <p>z dnia 29 maja 2013 r.</p> <p>sygn. akt VI Ns 8/13</p> <p>uchyla zaskarżone postanowienie, znosi postępowanie w części co do czynności dokonanych od dnia 1 stycznia 2013 r. i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Oławie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Oławie VI Zamiejscowy Wydziału Cywilny w Strzelinie postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. wydanym w sprawie VI Ns 8/13 w punkcie I ustalił, iż w skład majątku wspólnego wnioskodawczym <span class="anon-block">B. W.</span> i uczestnika postępowania <span class="anon-block">R. W.</span> wchodzi udział w 1/2 w prawie własności działki budowlanej wraz z rozpoczęta budową, położonej w <span class="anon-block">S.</span>, stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> o powierzchni 766 m , dla której Sąd Rejonowy w Oławie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span> - o wartości 104 617,04 zł oraz udział w ^{<!-- -->l}A w prawie własności <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 248 m , stanowiącej drogę wewnętrzną położonej w <span class="anon-block">S.</span>, dla której Sąd Rejonowy w Oławie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span> - o wartości 11 250 zł (jedenaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt złotych); w punkcie II ustalając, iż udziały stron w majątku wspólnym są równe; w punkcie III dokonując podziału majątku wspólnego stron w ten sposób, że nieruchomość opisaną w punkcie I. a i I. b postanowienia przyznał na własność uczestnika postępowania <span class="anon-block">R. W.</span>, w punkcie IV zasądził od uczestnika postępowania <span class="anon-block">R. W.</span> na rzecz wnioskodawczym <span class="anon-block">B. W.</span> tytułem spłaty jej udziału w majątku wspólnym kwotę 57 933,52 zł płatną w terminie sześciu miesięcy od daty prawomocności niniejszego postanowienia z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności; w punkcie V zasądził od uczestnika postępowania <span class="anon-block">R. W.</span> na rzecz wnioskodawczyni <span class="anon-block">B. W.</span> kwotę 500 zł tytułem połowy opłaty sądowej, w punkcie VI nakazał wnioskodawczyni <span class="anon-block">B. W.</span>, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Oławie) kwotę 212,19 zł tytułem brakujących wydatków na koszty opinii biegłego oraz w punkcie VII nakazał uczestnikowi postępowania <span class="anon-block">R. W.</span>, aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Oławie) kwotę 1 809,45 zł tytułem brakujących wydatków na koszty opinii biegłego.</p> <p>Orzeczenia, to w pierwszej części punktu I, w punkcie IV, V i VII zaskarżył uczestnik postępowania, wnosząc o ich zmianę wedle treści wskazanej w uzasadnieniu apelacji.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Postępowanie przed Sądem I instancji dotknięte było nieważnością z uwagi na sprzeczność składu orzekającego z przepisami prawa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 4)">art. 379 pkt 4 k.p.c</a>).</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 378;art. 378 § 1)">art. 378 § 1 k.p.c</a>, Sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. Okoliczności powodujące nieważność postępowania Sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy, bada zatem także, czy skład Sądu jest zgodny z prawem, tj. czy decyzja o przeniesieniu na nowe miejsce służbowe sędziego zasiadającego w składzie Sądu została podjęta zgodnie z prawem, a w szczególności we właściwym trybie i przez</p> <p>uprawniony podmiot. Wedle treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 374)">art. 374 k.p.c.</a> sąd drugiej instancji może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym w razie cofnięcia pozwu, cofnięcia apelacji albo jeżeli zachodzi nieważność postępowania.</p> <p>Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13, LEX nr 1350216, stwierdził: „Decyzja Ministra Sprawiedliwości o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe wydana na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 75;art. 75 § 3)">art. 75 § 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 75;art. 75 § 2;art. 75 § 2 pkt. 1)">art. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych</a> (jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r. poz. 427) - jeżeli jest zgodna z prawem - wywołuje skutek od chwili doręczenia jej sędziemu".</p> <p>Przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 75;art. 75 § 3)">art. 75 § 3</a> w z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 75;art. 75 § 2;art. 75 § 2 pkt. 1)">art. 75 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych</a> uprawnienie do przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe przysługuje wyłącznie Ministrowi Sprawiedliwości, w związku z czym nie może być przekazane innej osobie, w tym sekretarzowi lub podsekretarzowi stanu. Decyzja o przeniesieniu na inne miejsce służbowe podjęta przez inną osobę, także „z upoważnienia" Ministra Sprawiedliwości, jest wadliwa (bezprawna), a sędzia, którego ona dotyczy, nie może wykonywać władzy jurysdykcyjnej w Sądzie (na obszarze jurysdykcyjnym), do którego został „przeniesiony". Skład orzekający z jego udziałem jest sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 4)">art. 379 pkt 4 k.p.c.</a> </p> <p>Decyzja o przeniesieniu sędziego Małgorzaty Majewskiej na nowe miejsce służbowe w Sądzie Rejonowym w Oławie VI Zamiejscowym Wydziale Cywilnym w Strzelinie, w związku ze zniesieniem Sądu Rejonowego w Strzelinie od 1 stycznia 2013 r., została wydana przez podmiot nieuprawniony bowiem podpisana została przez Podsekretarza Stanu Wojciecha Hajduka, która to okoliczność znana była Sądowi Okręgowemu z Urzędu.</p> <p>W tej sytuacji, podzielając stanowisko wyrażone przez Sad Najwyższy w wyżej powołanej uchwale oraz przywołaną w jej uzasadnieniu argumentację, Sąd Okręgowy we Wrocławiu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 2)">art. 386 § 2 k.p.c.</a> uchylił w całości zaskarżony wyrok, zniósł postępowanie w zakresie czynności dokonanych od dnia 1 stycznia 2013 r. (i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Z powodu nieważności postępowania przed Sądem I instancji bezprzedmiotowa była ocena zarzutów sformułowanych w złożonych przez strony apelacjach.</p> </div>