Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II Ca 571/13

Суды общей юрисдикции2013-12-20
Номер дела
II Ca 571/13
Дата решения
2013-12-20
Тип
DECISION

Судьи

Katarzyna LongaWiesława Buczek-Markowska (PRESIDING_JUDGE)Zbigniew Ciechanowicz

Текст решения

<p>Sygn. akt II Ca 571/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 20 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Wiesława Buczek - Markowska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Zbigniew Ciechanowicz</p> <p>SR del. Katarzyna Longa</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sąd. Dorota Szlachta</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 roku w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- -->Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. <span class="anon-block">F. S.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. M. (1)</span> i <span class="anon-block">K. M. (2)</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez pozwaną</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie</p> <p>z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt I C 1625/11</p> <p> <em> <!-- -->p o s t a n a w i a:</em> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->umorzyć postępowanie apelacyjne;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->odstąpić od obciążania pozwanych kosztami postępowania apelacyjnego należnymi powódce. </strong> </p> <p>II Ca 571/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 2 stycznia 2013 r. do Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie wpłynęła apelacja pozwanej <span class="anon-block">K. M. (2)</span> od wyroku tego Sądu z dnia 6 listopada 2012 r.</p> <p>W dniu 17 grudnia 2013r. do Sądu Okręgowego wpłynęło pismo apelującej oraz jej męża pozwanego <span class="anon-block">K. M. (1)</span>, w którym powódka cofnęła („odwołała”) apelację wniesioną w niniejszej sprawie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 2;art. 391 § 2 zd. 1)">art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c.</a>, w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Na uwagę zasługuje okoliczność, iż jak orzekł Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 maja 2000 r. (III CZP 6/00, Prok.i Pr.-wkł. 2000/10/37, Wokanda 2000/7/6, Biul.SN 2000/5/9, M.Prawn. 2000/7/413), cofnięcie apelacji nie podlega kontroli ze strony sądu II instancji i sąd ten umarza automatycznie postępowanie apelacyjne. W związku z powyższym należało orzec jak w punkcie 1 sentencji. Na marginesie należało jedynie wskazać, iż ponieważ apelacja została wniesiona jedynie przez pozwaną, tylko ona mogła skutecznie złożyć oświadczenie o cofnięciu apelacji, natomiast oświadczenie pozwanego w tym zakresie nie wywołuje żadnego skutku prawnego.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono zgodnie z zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy miał przy tym na uwadze, iż w niniejszej sprawie została wniesiona odpowiedź strony powodowej na apelację pozwanej, w której powódka zażądała zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego. Ponieważ pozwana cofnęła apelację, Sąd II instancji zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391 § 2 kpc</a> orzekł o kosztach postępowania jak przy cofnięciu pozwu. Z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 2)">art. 203 § 2 kpc</a>, mającego w niniejszej sprawie odpowiednie zastosowanie, sąd na żądanie powódki winien jej zwrócić należne koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p>Podnieść należy, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, stanowiący wyjątek od przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zasady odpowiedzialności strony za wynik procesu, umożliwia sądowi w wypadkach szczególnie uzasadnionych, zasądzenie od strony przegrywającej tylko części kosztów albo nie obciążenie jej kosztami w ogóle.</p> <p>O nie obciążeniu strony przegrywającej pełnymi kosztami procesu sąd orzeka na podstawie okoliczności konkretnej sprawy zasługujących na miano „wyjątkowych”, przy czym mogą to być zarówno okoliczności o charakterze zewnętrznym, związane w szczególności z sytuacją majątkową strony przegrywającej, jak i okoliczności wynikające z samego przebiegu postępowania (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2007 r. I CZ 110/07 i z dnia 4 marca 2011 r. I CZ 13/11, niepubl.). Powyższy przepis powinien być zastosowany zawsze wówczas, gdy w okolicznościach danej sprawy obciążenie strony przegrywającej pełnymi kosztami procesu przeciwnika byłoby oczywiście niezgodne z zasadami słuszności (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2010 r. I CZ 120/10).</p> <p>Zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> i sposób skorzystania z tego przepisu jest suwerennym uprawnieniem sądu orzekającego i od jego oceny zależy przesądzenie, że taki szczególny wypadek wystąpił ze względu na okoliczności rozpoznawanej sprawy i uzasadnia odstąpienie w całości albo w części od zasady obciążenia strony przegrywającej kosztami procesu. Zakwalifikowanie przypadku, jako „szczególnie uzasadnionego” wymaga rozważenia całokształtu okoliczności sprawy.</p> <p>W ocenie Sądu II instancji, sytuacja majątkowa i rodzinna pozwanej jest na tyle trudna, że zbyt dużym ciężarem dla pozwanej jest obciążenie jej nawet częściową kosztów wygenerowanych w toku postępowania apelacyjnego. Źródłem utrzymania pozwanej jest świadczenie dochód z działalności gospodarczej w wysokości 757,05 zł miesięcznie oraz alimenty w wysokości 200 zł miesięcznie. Wysokość tych dochodów, które nie są znaczne, pozwala twierdzić, że konieczność uiszczenia kwoty 1.200 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego należnego powódce w niniejszym postępowaniu, przekracza możliwości majątkowe pozwanej. Wskazać należy, iż jej 57-letni mąż nie pracuje, natomiast na jej utrzymaniu znajdowało się dwoje małoletnich dzieci, a ona sama w lutym 2013 r. była w dziewiątym miesiącu ciąży, co oznacza, iż w chwili obecnej na jej utrzymaniu jest już troje dzieci, w tym niemowlę.</p> <p>Sytuacja materialna i rodzinna pozwanej w porównaniu z wysokością kosztów zastępstwa prawnego, którymi zostałaby obciążona w postępowaniu apelacyjnym, uzasadniały w istocie uznanie ich za „szczególne” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> i zastosowanie wyjątku od zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> poprzez nieobciążenie żalącej kosztami postępowania przed sądem II instancji w całości.</p> <p>Uwzględniając powyższe Sąd Okręgowy w oparciu o cytowany przepis orzekł jak w punkcie 2. sentencji.</p> </div>