IV Ka 865/13

<p>Sygnatura akt IV Ka 865/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="241"/> <col width="469"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSO Sylwana Wirth</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Aneta Pawlicka</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Krzysztofa Barczyka z Urzędu Celnego w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">T. W.</span> </em> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 k.k.s.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu</p> <p>z dnia 18 października 2013 roku, sygnatura akt III K 748/13</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 865/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 18 października 2013 roku Sad Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonego <span class="anon-block">T. W.</span> za winnego tego, że: w dniu 5 czerwca 2013 roku przechowywał w pomieszczeniach mieszkalnych w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> wyroby tytoniowe bez znaków akcyzy, tj. tytoń krojony zapakowany w 2 worki foliowe w ogólnej wartości 25 kg oraz 1200 sztuk papierosów <span class="anon-block">o nazwie M.</span> – stanowiące przedmiot czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63)">art. 63 kks</a>, przez co naraził na uszczuplenie podatek akcyzowy w ogólnej kwocie 16.881 zł, to jest popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 kks</a> i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 100 dziennych grzywny ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych;</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 6)">art. 31 § 6 kks</a> orzeczono przepadek i zniszczenie dowodu rzeczowego, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 7)">art. 31 § 7 kks</a> obciążono oskarżonego kosztami zniszczenia tytoniu.</p> <p>Orzeczono ponadto o kosztach sądowych.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżony został apelacją własną oskarżonego w części rozstrzygnięcia o karze. Apelujący zarzucił rażącą surowość orzeczonej kary grzywny i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez obniżenie grzywny do 20 stawek dziennych po 30 złotych każda.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje</span> </strong> <span class="underline"> <!-- -->:</span> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Wymierzona oskarżonemu kara grzywny ustalona została w zaskarżonym wyroku na poziomie niewiele odbiegającym od minimalnej granicy ustawowego zagrożenia. Przypisane mu przestępstwo skarbowe zagrożone jest bowiem kara grzywny od 10 do 720 stawek dziennych.</p> <p>Orzekając o karze, Sąd I instancji ustalił wysokość stawki dziennej również w przedmiocie minimalnym, uwzględniając tym samym regułę z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (§ 3;art. 23)">§ 3 art. 23 kks</a>.</p> <p>Nie ma zatem podstaw do stwierdzenia, że wymierzona kara jest rażąco, niewspółmiernie surowa. Z jednej bowiem strony uwzględnia ona wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i znaczny stopień winy sprawcy a z drugiej jest ona współmierna do możliwości płatniczych oskarżonego.</p> <p> <span class="anon-block">T. W.</span> jest młodym człowiekiem, zdolnym do wykonywania pracy zarobkowej i takie też podejmuje, osiągając określone dochody. Oskarżony w żaden sposób nie wykazał, że jest osobą chorą, niepełnosprawną i niezdolną do wykonywania pracy. Złożone przez niego zaświadczenia lekarskie pochodzą z odległego okresu i nie wskazują, na żadne poważne schorzenie, zaś aktualnego zaświadczenia oskarżony nie przedstawił.</p> <p>Fakt obowiązku alimentacyjnego nie może wpływać na konieczność obniżenia kary, ponieważ oskarżony jako przestępca powinien wliczać nieuchronność poniesienia kary w ryzyko podejmowanej działalności sprzecznej z prawem. Ponadto trzeba zaakcentować, że środków do życia nie zdobywa się na drodze przestępstwa i w żadnym razie – z powodów oczywistych – nie jest to okoliczność usprawiedliwiająca zachowanie sprawcy.</p> <p>Orzeczona kara będzie dostateczną odpłatą za popełniony czyn i przestrogą dla oskarżonego na przyszłość.</p> <p>Wyrok jako trafny utrzymano w mocy.</p> </div>