I C 1682/23
Суды общей юрисдикции2023-11-17
Номер дела
I C 1682/23
Дата решения
2023-11-17
Тип
SENTENCE
Судьи
Wojciech (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt: I C 1682/23</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 17 listopada 2023 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="399"/>
<col width="505"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący: sędzia Wojciech Wacław</p>
</td>
<td>
<p>Wojciech</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 r. w Olsztynie</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1))">art. 148<sup>
<!-- -->1</sup> kpc</a>
</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->z powództwa <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko <span class="anon-block">M. M.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o zapłatę</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->I zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. M.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 86 449,12 zł (osiemdziesiąt sześć tysięcy czterysta czterdzieści dziewięć złotych 12/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 8 07 2022 r. do dnia zapłaty;</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->II przyznaje kuratorowi dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego – radcy prawnego <span class="anon-block">T. K.</span> tytułem wynagrodzenia kwotę 2656,80 zł (obejmującą podatek VAT), którą to do kwoty 2160,- zł wypłacić z zaliczki, resztę zaś wyłożyć ze środków budżetowych Sądu Okręgowego w Olsztynie;</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->III zasądza od pozwanego <span class="anon-block">M. M.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 11 900,- zł tytułem kosztów procesu, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->IV nakazuje ściągnąć od pozwanego na rzecz Sądu Okręgowego w Olsztynie kwotę 496,80 zł tytułem wyłżonych przez Skarb Państwa kosztów sądowych </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->I C 1682/23</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">M. M.</span> kwoty 86 449,12 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, wraz z należnymi kosztami procesu.</p>
<p>Na uzasadnienie swego żądania podał, iż zawarł z pozwanym umowę kredytu na podstawie której udostępnił mu kwotę 84 182,02 zł, pozwany był zobowiązany był zaś ją spłacać zgodnie z umową.</p>
<p>Wobec opóźnienia Pozwanego w spłacie kredytu, Powód, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c;art. 75 c ust. 1;art. 75 c ust. 2)">art. 75c ust. l i 2 Prawa bankowego</a>, skierował do Pozwanego ostateczne wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy z dnia 20.03.2022, w którym wezwał Pozwanego, w terminie 14 dni roboczych, do zapłaty zaległości oraz poinformował Pozwanego o możliwości złożenia w tym terminie wniosku o restrukturyzację zadłużenia.</p>
<p>Ze względu na niedotrzymanie warunków Umowy i nieuregulowanie zaległości pomimo wezwania do zapłaty, Powód pismem z dnia 29.04.2022 skierował wobec Pozwanego oświadczenie o wypowiedzeniu Umowy, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia, liczonego od daty doręczenia rzeczonego pisma.</p>
<p>Po rozwiązaniu Umowy, strona powodowa podjęła próby pozasądowego rozwiązania sporu poprzez podejmowanie kontaktu telefonicznego oraz korespondencyjnego z Pozwanym celem ustalenia warunków spłaty wymagalnego zadłużenia. Powyższe działania podejmowane przez Powoda do dnia wytoczenia powództwa pozostały bezskuteczne.</p>
<p>Wobec braku spłaty przez Pozwanego wymagalnego zadłużenia, Powód wystawił wyciąg z ksiąg banku nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 08.07.2022 oraz złożył powództwo w elektronicznym postępowaniu upominawczym. W oparciu o powyższy wyciąg z ksiąg banku, Powód szczegółowo wykazał wysokość i strukturę przedmiotowego roszczenia, ze wskazaniem na kwotę wymagalnego kapitału, odsetek umownych, odsetek umownych za opóźnienie oraz opłat.</p>
<p>Na kwotę objętą pozwem, tj. 86 449,12 zł, składają się;</p>
<p>- kapitał w kwocie 81 617,89</p>
<p>-odsetki umowne 3876,65;</p>
<p>- odsetki za opóźnienie.</p>
<p>Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 30 września 2022 r. Sąd zasądził kwotę zgodnie z pozwem oraz koszty procesu (k.34).</p>
<p>Postanowieniem z dnia 15 maja 2023 r. podjęto uprzednio zawieszone postępowanie, jednocześnie wyznaczając kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego. (k. 68)</p>
<p>We wniesionym od nakazu zapłaty sprzeciwie działający za pozwanego kurator pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w pierwszej kolejności wskazując, iż roszczenie powodowego Banku nie zostało udowodnione.</p>
<p>Powód bowiem w ocenie pozwanego nie wykazał, że umowa o kredyt konsolidacyjny została skutecznie zawarta albowiem brak jest umocowania do zawarcia w imieniu Powoda takiej umowy.</p>
<p>Z dokumentów przedłożonych przez powoda wynika, że umowa zawierana była przez agenta placówki agencyjnej Banku, nie zaś pracownika Banku, a w takim wypadku trudno mówić o domniemaniu w umocowaniu do czynności prawnej jaką jest zawarcie umowy o kredyt.</p>
<p>W aktach sprawy brak jest dokumentu pełnomocnictwa i dokumentu, na podstawie którego takie pełnomocnictwo (o ile istniało) zostało udzielone.</p>
<p>Umowa nie została przedłożona w kompletnej wersji tj. wraz z załącznikami stanowiącymi jej integralną część, Powód nie przedstawił dowodu na fakt uruchomienia/dyspozycji kredytu oraz ewentualnych spłat kredytu, warunkujących wysokość dochodzonych kwot.</p>
<p>Dodatkowo, pisma powoda warunkujące postawienie roszczenia w stan wymagalności tj. wezwania do zapluty i wypowiedzenie umowy, nie zostały skutecznie złożone albowiem brak jest umocowania osób składających podpisy pod ww. oświadczeniami do działania w imieniu Banku. Wobec powyższego, roszczenie jest przedwczesne.</p>
<p>Dalej kurator pozwanego podniósł , że z dokumentów przedłożonych przez Powoda w postaci wydruków dot. danych przesyłki ww. pism oraz kopii koperty nie sposób zweryfikować, że ww. pisma zostały nadane na prawidłowy adres pozwanego. Numer przesyłki z ww. dokumentów nie zgadza się z numerem nadawczym na załączonej kopii koperty lub w ogóle brak jest możliwości „połączenia" ww. pism z danymi (numerami) przesyłki. (sprzeciw k. 73).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił i zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>W świetle dokonanych ustaleń faktycznych sprawy, powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości, przy czym Sąd oparł swoje ustalenia na podstawie w całości wiarogodnego i spójnego materiału dowodowego w postaci dokumentów. Strony w toku postępowania nie zarzucały dowodom braku wiarogodności, również wątpliwości co do ich autentyczności i miarodajności dowodowej nie miał również w sprawie Sąd.</p>
<p>Powód w niniejszym postępowaniu domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 86 449,12 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty wskazując, iż roszczenie to wynika z zawartej pomiędzy stronami umowy kredytu gotówkowego, którego to faktu ( tj. podpisania spornej umowy) strona pozwana nie zakwestionowała. (co najwyżej jej prawną skuteczność, o czym to będzie jeszcze mowa ).</p>
<p>Powód na dowód dochodzonego roszczenia przedstawił przy tym liczne dowody w postaci dokumentów w tym kserokopię umowy kredytu gotówkowego (k. 15-20) wraz z harmonogramem spłat (k.132) oświadczenia o numerach rachunków i wysokości rat (k.131), dyspozycję uruchomienia kredytu podpisaną przez pozwanego (k. 127), wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem wraz z informacją o restrukturyzacji z potwierdzeniem wysyłki (k.21,22), wypowiedzenie umowy z potwierdzeniem wysyłki wraz z awizacją i adnotacją „nie podjęto w terminie” (k.23,25), przedsądowe wezwanie do zapłaty z potwierdzeniem wysyłki (k. 26,27), wyciąg z ksiąg bankowych (k. 28), wydruk historii uznań obrazujący nieregularną spłatę kredytu i popadnięcie w trwałą zaległość (k. 141,142) szczegółowe rozliczenie kredytu wraz z rozliczeniem wpłat i odsetek (k. 143-151), jak również kompletny szereg pełnomocnictw obrazujący umocowanie do dokonania poszczególnych czynności, zakwestionowanych przez stronę pozwaną (k. 121,137-140).</p>
<p>Dokumenty te w ocenie Sądu w pełni potwierdzają zarówno istnienie zobowiązania, rozmiar długu jak i prawną skuteczność podejmowanych kolejno przez powodowy Bank czynności, poprzedzających wniesienie pozwu, co więcej, ostatecznie .nie zostały poddane jakkolwiek w wątpliwość przez stronę przeciwną.</p>
<p>Odnosząc się uzupełniająco jedynie do stanowiska strony pozwanej - tu dla porządku wskazać należy, że podstawę prawną roszczeń zgłoszonych przez powoda w toku niniejszego postępowania stanowią przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe</a> (Dz. U. 2018.2187) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 kodeksu cywilnego</a>.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1</a> – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">Prawo bankowe</a> przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Niewątpliwie, istnienie i wysokość dochodzonej wierzytelności została potwierdzona w przedłożonych przez powoda dokumentach, zaś strona pozwana powyższych dokumentów nie kwestionowała. Umowa kredytu została podpisana przez pozwanego i uprawnionego (co wynika z dokumentów w postaci pełnomocnictw) przedstawiciela banku, natomiast pozostałe dokumenty - przez umocowanych pracowników banku, co również wynika z dołączonych pełnomocnictw.</p>
<p>Dlatego, w ocenie Sądu powód ponad wszelką wątpliwość udowodnił istnienie dochodzonego zobowiązania w płaszczyźnie prawnej skuteczności umowy i skuteczności jej wypowiedzenia.</p>
<p>Powodowy Bank z dniem ostatecznego zaprzestania przez pozwanego płatności, naliczał odsetki karne od wymagalnego kapitału, czyli odsetki umowne za opóźnienie wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> Odsetki te były równe wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 2(1))">art. 481 § 2 <sup>
<!-- -->1</sup> kc</a>, zgodnie z § 8 ust. 11 umowy. Dla porządku wskazać należy, że oprocentowanie pożyczki, czyli odsetki od sumy pieniężnej wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359)">art. 359 k.c.</a> przez cały okres trwania umowy były zmienne, co obrazuje § 3 umowy. Stąd i ten element dochodzonego roszczenia nie budzi wątpliwości, bowiem po rozwiązaniu umowy bank, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> mógł naliczać odsetki umowne za opóźnienie w wysokości odpowiednio podwyższonej.</p>
<p>Z analizy niniejszej sprawy wynika, że pozwany skierował pismem z dnia 29 04 2022 r. warunkowe wypowiedzenie umowy, które to wysłane na adres wskazany w umowie, zgodnie z § 12 Umowy, nie zostało podjęte przez pozwanego, powracając z adnotacją „nie podjęto w terminie” do powoda, co przesądza skuteczność wypowiedzenia po myśli § 12 ust 2 Umowy.</p>
<p>Kwestią sporną na tym tle z uwagi na stanowisko pozwanego była przede wszystkim skuteczność wypowiedzenia umowy przez powoda, bowiem pozwany bezspornie nie podjął przesyłki ją wypowiadającej, zaś oświadczenie woli w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61)">art. 61 k.c.</a> odnosi skutek z chwilą, gdy doszło do osoby w taki sposób, że mogła ona zapoznać się z jego treścią. Jednocześnie zgodnie z zasadami ciężaru dowodowego zakreślonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> to na składającym oświadczenie woli spoczywa obowiązek udowodnienia, że doszło ono do adresata w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią. Strona powodowa sprostała tej procesowej powinności.</p>
<p>Istotnym bowiem było tu samo wykazanie możliwości zapoznania się adresata z oświadczeniem, nie zaś pozytywnego faktu samego zapoznania. Realna możliwość zapoznania się z treścią oświadczenia jest wystarczająca do przyjęcia pewnej fikcji prawnej, polegającej na tym, iż dane oświadczenie zostało faktycznie złożone drugiej stronie.</p>
<p>Pogląd ten jest już utrwalony w judykaturze, bowiem Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 stycznia 2004 r., sygn. akt: II CK 358/02 podkreślił, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61)">art. 61 k.c.</a> nie wymaga, aby adresat określonego oświadczenia woli zapoznał się z jego treścią. Decydujące jest to, że istniała możliwość zapoznania się („Wokanda” 2004 nr. 9 s. 6). Przyjmuje się więc, że złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy ma miejsce także wtedy, gdy adresat mając możliwość zapoznania się z jego treścią, z własnej woli nie podejmuje przesyłki pocztowej zawierającej to oświadczenie. Po stronie powodowej spoczywał obowiązek wykazania, że nastąpiło doręczenie oświadczenia woli adresatowi, a nie zaś czy sam pozwany zapoznał się z jego treścią.</p>
<p>Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej, powód dowiódł, iż pozwany miał realną możliwość zapoznania się z treścią kierowanego do niego oświadczenia woli – warunkowego wypowiedzenia umowy kredytu gotówkowego, o czym świadczy nadanie pisma w placówce pocztowej, które powróciło jako nie podjęte.</p>
<p>Warunkowe wypowiedzenie umowy kredytu zostało nadane przez powoda w placówce pocztowej w dniu 29 04 2022 r., powracając następnie 19 05 2022 r jako zwrot „przesyłka nie podjęta w terminie”. Zgodnie z zasadą doręczenia zastępczego, 30 dniowy termin wypowiedzenia umowy kredytu należało liczyć najszybciej od dnia 19 05 2022 r. czyli od ostatniego dnia w którym pozwany miał realną możliwość podjęcia przesyłki. Tak więc wypowiedzenie stało się skuteczne z upływem 30 dni od tej daty. (§ 9 ust 1 umowy)</p>
<p>Warto na marginesie zauważyć, iż trudno oczekiwać by bank samodzielnie miał poszukiwał adresu faktycznego pobytu swojego kontrahenta, w sytuacji, gdy ten nie informował o zmianie miejsca pobytu. Tak więc, ryzyko niepodjęcia przesyłki w terminie w tym konkretnym przypadku obciąża adresata, skoro <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeks cywilny</a> stanowi wyłącznie o możliwości zapoznania się z treścią oświadczenia.</p>
<p>Pismo zawierające wypowiedzenie umowy zostało wysłane na ostatni znany powodowi adres kredytobiorcy, wskazany przez niego w umowie. Sąd uznał zatem, że doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy kredytowej.</p>
<p>Te same uwagi odnoszą się zresztą do pisma poprzedzającego wypowiedzenie.</p>
<p>Potwierdzenie bowiem ze śledzenia przesyłek poleconych, gdzie zaznaczony jest fakt doręczenia przesyłki w dniu 28 03 2022 r. w pełni czyni zadość udowodnieniu tego, że przesyłka ta (zważywszy na tożsamość daty jaką opatrzone jest pismo i daty wysyłki, a także poczty, zbieżnej z adresem pozwanego z umowy), czyni zadość potrzebie udowodnienia, że wysłano i doręczono właśnie pismo z k. 21 akt i w tej mierze Sąd podziela stanowisko strony powodowej.</p>
<p>Jakkolwiek bowiem brak jest w aktach wprost zwrotnego potwierdzenia odbioru, to jednak wysłanie i doręczenie listu poleconego zostało tu dostatecznie udokumentowane.</p>
<p>Na koniec powtórzyć należy, że przedłożonemu przez powoda materiałowi dowodowemu, strona przeciwna nie przeciwstawiła nie tylko jakichkolwiek przeciwdowodów, lecz również nie złożyła wobec tych dokumentów jakichkolwiek skonkretyzowanych i ukierunkowanych zarzutów.</p>
<p>Z przytoczonych względów orzeczono jak w pkt. I sentencji wyroku.</p>
<p>O kosztach procesu orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 108)">art. 98 i 108 k.p.c.</a>, zgodnie z którym strona przegrywająca jest zobowiązania zwrócić je na rzecz strony wygrywającej, zaś o wynagrodzeniu kuratora ustanowionego dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu orzeczono w pkt. II sentencji wyroku na podstawie § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. 2018.536), przy czym resztę wynagrodzenia nie pokrytego z zaliczki należało ściągnąć po myśli art. 113 uoksc.</p>
</div>