I C 66/22

<p>Sygnatura akt I C 66/22</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 17 listopada 2023 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Sopocie Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Olszewska-Kowalska</p> <p>Protokolant: sek.sąd. Kamila Grzybek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 roku w Sopocie,</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy</p> <p>z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> Spółki </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Akcyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powódki <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> kwotę <span class="anon-block"> (...)</span> (jeden tysiąc osiemset siedemnaście) złotych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty - tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>III.  nakazuje ściągnąć od powódki <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Sopocie kwotę 8 (osiem) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> <p>sygnatura akt I C 66/22</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> z siedziba w <span class="anon-block">W.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span>, żądając od pozwanej zapłaty na rzecz powódki kwoty 6.250,02 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 7 lipca 2021 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia od strony pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>W uzasadnieniu powód wskazał, że dnia 27 lutego 2021 r. doszło zdarzenia drogowego, w którym kierująca samochodem <span class="anon-block">P. R. (1)</span> uderzyła w przebiegającą przez drogę sarnę. W wyniku tego zdarzenia uszkodzeniu uległ pojazd marki <span class="anon-block">C.</span>. Poszkodowana zgłosiła roszczenie i uzyskała odszkodowanie w kwocie 6.250,02 zł. Ubezpieczyciel poszkodowanej ustalił, iż podmiotem odpowiedzialnym za należyte utrzymanie dróg w miejscu zdarzenia jest Zarząd Dróg Wojewódzkich w <span class="anon-block">K.</span>, ubezpieczony w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedziba w <span class="anon-block">S.</span>, do którego zgłosił się z roszczeniem regresowym. Pozwany nie uregulował należności. (pozew k. 3-4)</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym referendarz sądowy uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty k. 70)</p> <p>Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu sprzeciwu wskazano, że ubezpieczony jako zarządca drogi nie przyjął odpowiedzialności wobec faktu, że miejsce zdarzenia zostało oznakowane zgodnie z projektem i został w tym miejscu ustawiony znak ostrzegawczy A-18 b ostrzegający o zwierzętach ponieważ w tym miejscu występowały korytarze migracyjne zwierzyny leśnej. Wbrew twierdzeniom powoda, żaden przepis prawa nie nakłada na zarządcę drogi obowiązku budowy zapór uniemożliwiających przemieszczanie się zwierząt i ingerowanie w tak drastyczny sposób w ekosystem. Jedynie takie zapory zapewniłyby 100 % gwarancję, że zwierzęta zaprzestaną zamieszczania. Skoro przepisy nie przewidują takiego obowiązku, nie można zarzucić ubezpieczonemu że dopuścił się zaniechania. Ustawił bowiem znak, który ma ostrzegać przed możliwą zwierzyna na drodze i nakładać na kierujących ob</p> <p>owiązek szczególnej ostrożności. To co spotkało poszkodowaną stanowi nieszczęśliwe zdarzenie. Tym samym, takiej odpowiedzialności nie ponosi pozwany. (sprzeciw k. 73-75)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 27 lutego 2021 r. na terenie zabudowanym w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> na <span class="anon-block">drodze (...)</span>, kierująca samochodem marki <span class="anon-block">C.</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> <span class="anon-block">P. R. (1)</span> uderzyła w przebiegającą przez drogę sarnę. W wyniku tego zdarzenia uszkodzeniu uległ pojazd marki <span class="anon-block">C.</span>.</p> <p>Poszkodowana zgłosiła roszczenie do ubezpieczyciela w zakresie AC, który przeprowadził postępowanie likwidacyjne i wypłacił odszkodowanie w kwocie 6.250,02 zł.</p> <p>(dowody: informacja z Policji o zdarzeniu drogowym – k. 9, zgłoszenie szkody – k. 11-15, wypis z umowy ubezpieczenia – k. 16-18, dowód rejestracyjny pojazdu <span class="anon-block">C.</span> – k. 19-20, zdjęcia uszkodzeń – k. 21-29, informacja o wysokości szkody k. 30, kosztorys – k. 31-37, decyzja ubezpieczyciela – k. 39, potwierdzenie realizacji transakcji k. 40, zeznania świadka <span class="anon-block">P. R. (1)</span> k. 113-114, płyta CD k. 116, zeznania świadka <span class="anon-block">D. R.</span> k. 114, płyta cd k. 116 )</p> <p>Powód <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> z siedziba w <span class="anon-block">W.</span> skierował do pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> wezwanie do zapłaty kwity 6250,02 zł tytułem regresu. Pozwana nie uregulowała w/w należności.</p> <p>okoliczności niesporne</p> <p>W odległości około 20 metrów przed końcem miejscowości <span class="anon-block">L.</span> i zarazem początkiem miejscowości <span class="anon-block">N.</span> umieszczony jest pionowy znak ostrzegawczy A-18b z tabliczką T-3 wskazujące koniec odcinak, na którym można było napotkać na drodze "zwierzęta dzikie". Przedmiotowe zdarzenie nastąpiło przed tymi znakami. Potrącenie sarny przez kierującą pojazdem <span class="anon-block">C.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> nastąpiło na jezdni obszaru zabudowanego w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> w terenie oznakowanym znakami ostrzegawczymi o możliwym napotkaniu "dzikich zwierząt". Droga, na której doszło do w/w zdarzenia była prawidłowo oznakowana. Oznakowanie drogi w postaci znaków pionowych było właściwe, pełne i wystarczające. Nie ma technicznego sposobu na zabezpieczenie <span class="anon-block">drogi (...)</span> na przedmiotowym odcinku drogi przed wkroczeniem na nią zwierząt. Wszystkie możliwe do zastosowania zapory czy ogrodzenia nie gwarantują skutecznej ochrony przed wtargnięciem na jezdnię zwierzyny.</p> <p>dowód: opinia biegłego sądowego k. 136-152</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony, w tym w aktach szkody, a także na postawie zeznań świadków i opinii biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej, ruchu drogowego i diagnostyki pojazdów samochodowych, ekspertyzy wypadków drogowych.</p> <p>Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy nie były kwestionowane przez strony, w związku z czym stanowiły wiarygodną podstawę ustaleń faktycznych.</p> <p>Jako wiarygodne, szczere i logiczne Sąd ocenił zeznania świadka <span class="anon-block">D. R.</span>. Co do zeznań <span class="anon-block">P. R. (2)</span>, sąd uznał je za wiarygodne co do przebiegu zdarzenia, z tym zastrzeżeniem, że sąd ustalił położenie znaków ostrzegawczych według opinii biegłego sądowego. Potrącenie sarny przez kierującą pojazdem <span class="anon-block">C.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> nastąpiło na jezdni obszaru zabudowanego w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> w terenie oznakowanym znakami ostrzegawczymi o możliwym napotkaniu "dzikich zwierząt", a nie jak zeznała świadek tuż za znakiem ostrzegawczym.</p> <p>Sąd w pełni podzielił treść i wnioski opinii biegłego z dziedziny techniki samochodowej, albowiem była ona jasna, rzetelna i przekonująca, a nadto nie była podważana przez którąkolwiek ze stron.</p> <p>Powództwo należało oddalić w całości.</p> <p>Powód jako podstawę prawną żądania wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 828;art. 828 § 1)">art 828 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania. Jeżeli zakład pokrył tylko część szkody, ubezpieczającemu przysługuje, co do pozostałej części pierwszeństwo zaspokojenia przed roszczeniem ubezpieczyciela.</p> <p>Sad zważył, że zdaniem strony powodowej, przyczyną opisanej szkody było bezprawne zaniechanie Zarządu Dróg Wojewódzkich w <span class="anon-block">K.</span>, polegające na nie utrzymaniu w należytym stanie drogi oraz jej infrastruktury w tym brak zabezpieczenia przed możliwością wtargnięcia na drogę dzikich zwierząt. Dlatego powodowi - jako ubezpieczycielowi, który wypłacił odszkodowanie na podstawie umowy ubezpieczenia majątkowego, przysługuje roszczenie do osoby odpowiedzialnej za wyrządzoną szkodę. Powód w niniejszej sprawie skierował żądanie zapłaty do ubezpieczyciela podmiotu odpowiedzialnego za szkodę.</p> <p>Niezbędne w sprawie było zatem wykazanie związku przyczynowego między zaniedbaniem zarządcy drogi a zaistnieniem zdarzenia wywołującego szkodę.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 19;art. 19 ust. 2)">art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych</a> (Dz.U.2023.645 t.j.) zarządcami dróg dla dróg wojewódzkich jest zarząd województwa. W sprawie bezspornym było, że <span class="anon-block">drogą wojewódzką nr (...)</span> zarządza Zarząd Dróg Wojewódzkich w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a>, za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Jedną z przesłanek ponoszenia odpowiedzialności przez jednostkę samorządu terytorialnego z tytułu czynu niedozwolonego jest więc, oprócz zaistnienia szkody i związku przyczynowego między zachowaniem sprawcy i powstaniem szkody, bezprawność rozumiana jako niezgodność zachowania związanego z wykonywaniem władzy publicznej z przepisami prawa. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a>, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.</p> <p>W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie strona powodowa nie udowodniła wystąpienia przesłanek odpowiedzialności przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a>, a zwłaszcza bezprawności zachowania zarządcy drogi i związku przyczynowego między tym zachowaniem a zaistnieniem zdarzenia wywołującego szkodę, a to na powodzie spoczywał w tym zakresie ciężar dowodu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).</p> <p>Potrącenie sarny przez kierującą pojazdem <span class="anon-block">C.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> nastąpiło na jezdni obszaru zabudowanego w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> w terenie oznakowanym znakami ostrzegawczymi o możliwym napotkaniu "dzikich zwierząt". Droga, na której doszło do w/w zdarzenia była prawidłowo oznakowana. Oznakowanie drogi w postaci znaków pionowych było właściwe, pełne i wystarczające. Nie ma technicznego sposobu na zabezpieczenie <span class="anon-block">drogi (...)</span> na przedmiotowym odcinku drogi przed wkroczeniem na nią zwierząt. Wszystkie możliwe do zastosowania zapory czy ogrodzenia nie gwarantują skutecznej ochrony przed wtargnięciem na jezdnię zwierzyny. Zarząd Dróg Wojewódzkich w <span class="anon-block">K.</span> nie ponosi odpowiedzialności za zaistnienie przedmiotowego zdarzenia z dnia 27.02.2021 roku.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 828)">828 k.c.</a> , sąd oddalił powództwo w całości, o czym orzeczono w punkcie I. sentencji wyroku.</p> <p>O kosztach procesu w punkcie II. wyroku orzeczono na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Pozwany wygrał niniejszą sprawę w całości, w związku z czym należał się mu zwrot od powoda całości poniesionych kosztów w postaci wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 1.800 zł (§ 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Sąd na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 11)">art. 98 § 11 k.p.c.</a> zasądził od ww. kwoty także odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.</p> <p>W pkt III wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>, nakazał ściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Sopocie kwotę 8 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Koszt opinii biegłego sądowego wyniósł 3008 zł, powód uiścił zaliczkę 3000 zł, dlatego należny jest zwrot kwoty 8 zł tymczasowo pokrytej przez Skarb Państwa.</p> </div>